هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
مقاومت [موزیک]
مفهوم مقاومت اخیرآ، با به رسمیت شناختن مشارکت های آن برای ارتقاء بهبودی،
در خدمات درمانی مورد توجه قرار گرفته است.
مقاومت، به عنوان یک مشخصه ضروری تعریف شده است، که به ما برای سازگار شدن
با رویدادهای جسمی، اجتماعی و عاطفی چالش برانگیز یا طاقت فرسا کمک میکند.
پیش نیازها برای مفهوم مقاومت، یک حس تسلط و
مهارتهای سازگاری موثر هستند.
درحقیقت، کلمه مقاومت از ریشه لاتین ریزیلیا، به معنای
بازگشت، نشآت گرفته است
لذا، مقاومت، توانایی بازگشت به وضع قبلی از یک تجربه طاقت فرسا یا
استرس زا و سازش انعطاف پذیر با تغییر تقاضاها میباشد.
با مقاومت، میتوانیم از سختی فراتر برویم، آن را به یک فرصت برای رشد
شخصی تبدیل کنیم و به خودمان اجازه فراموش کردن دهیم.
به طور کلی، این ظرفیت برای سازگاری انعطاف پذیر و
مدبرانه با استرس های داخلی و خارجی است.
پس چه چیزی رفتارهای مقاومتی را تعریف میکند؟
مقصود امید، خودکارآمدی و سازگاری اساسی است.
مقاومت از اعتماد بنفس، کنجکاوی، نظم شخصی و
عزت نفس و کنترل تشکیل شده است.
متعاقبا، افراد مقاوم یک رویکرد خوشبینانه، پر انرژی و پر شور برای
زندگی دارند و پذیرای چالش های جدید هستند.
آنها افراد مثبت فعالی هستند که از بخش های دشوار بهبودی، اجتناب نمیکنند.
مقاومت، برای محافظت از افراد دربرابر به هم ریختگی درپی رویدادهای طاقت فرسا
نشان داده شده است، و
ممکن است به آرام کردن احساس درماندگی، زمانی که با مشقت مواجه شده اند، کمک کند.
جالب است که انسان ها، مقاوم به دنیا نمی آیند.
درعوض، مقاومت آموخته میشود، از طریق مواجهه با مشقت، کسب میشود.
این حاکی از آن است که مقاومت در طول زمان به عنوان یک فرایند مثبت و نه فقط یک
خصوصیت فردی، رشد میکند.
پس این میتواند به عنوان یک مرحله انطباق پذیر که میتواند در سراسر زندگی شخص
پرورش یابد ،دیده شود.
اساسآ، رشد مقاومت،بر پایه روابطی می باشد که
بین فرد، محیط و تجربیاتش به اشتراک گذاشته شده است.
در نتیجه، مقاومت، ظرفیت های حفظ کردن افراد در میان
محیط های سخت و چالش برانگیز را دارد.
این متداول تر از چیزیست که ما پیشتر فکر کرده بودیم،
بیانگر این است که مسیرهای متنوع بسیاری برای مقاومت وجود دارد.
اکنون میدانیم که رویدادهای طاقت فرسا اغلب میتوانند تاثیرات عمیقی روی خودمان،
بدن، ذهن و روحمان داشته باشند.
این میتواند طریقه احساس ما نسبت به خودمان و دیگران را تغییر دهد، داشتن
تاثیرات بلند مدت، از جمله در یک جراحت شدید سوختگی یا یک جراحت نخاعی.
تجربیات طاقت فرسا مثل زورگویی، آزار و اذیت، و سوءاستفاده میتوانند
به حس کیستی ما و اعتماد به دیگران آسیب برسانند.
بهبودی از چنین رویدادهایی میتواند مقداری زمان ببرد، چنانچه نیاز داریم که دوره های
طولانی از بستری شدن و بازپروری را برای بهبودی از آسیب، متحمل شویم.
یا نیاز داریم که از یک تصویر بدنی تغییر یافته، یک ضربه روانی و شاید از یک
از دست دادن عملکرد و عدم وابستگی، بهبود یابیم.
این میتواند کیفیت زندگی ما را تحت تاثیر قرار دهد.
پذیرش یک آسیب غیرمنتظره و رویداد طاقت فرسا، برای شخص آسیب دیده و خانواده اش و
مراقبینش، با یک امکان برای ایجاد یک گرداب
از ضربات روحی، باقی میماند.
پس تقلیل این تاثیرات سلسله وار به واسطه ارتقاء مقاومت و
مزایای آن، اهمیت ضروری دارد.
پس زمانی که بعد از استرس و ضربه روحی به وضع قبل بازمیگردیم،
میتوانیم به یک سطح راحت تر از عملکرد روانی و اجتماعی برگردیم.
و گاهی اوقات میتوانیم قوی تر شویم.
با مقاومت، میتوانیم مانع از درهم شکستن حس کیستی خود پس از
ضربه روحی شویم و در یک فرایند احیاء کننده یا متحول کننده ی یکپارچه، مشغول شویم.
مثل یک درخت بلوط پیر،
پس از زمستان های سخت، در یک فرایند به نام رشد پس از سانحه، قوی تر هستیم.
امروزه تحقیقاتی هست که نشان میدهد مقاومت، میتواند با مداخله، بهبود یابد.
در اینجا ما تا کنون،
روی استفاده صریح تر از اصطلاح مقاومت و ارزیابی آن، تمرکز کرده بودیم.
مقاومت، در سراسر زندگی، برای بهبودی از انواع رویدادهای طاقت فرسا،
یک نقش حیاتی ایفا میکند.
این باعث قوت قلب است که شواهدی داریم که افراد حتی پس از
رویدادهای شدید ،به وضع قبل بازمیگردند.
برای مثال، پس از پیامد ناخوشایند 11 سپتامبر،
مقاومت دربرابر اختلالات استرس پس از سانحه، بالا بود.
آنهایی که آسیب جسمی دیدند یا واقعا در برج ها حضور داشتند،
بالاترین سطوح استرس پس از سانحه و مقاومت کمتر داشتند.
پس در تعیین تاثیر و معنای یک واقعه برای ما،
درواقع میزان صمیمیت یک توهین مطرح است.
کسانی که از نزدیک و شخصآ در معرض رویدادهای طاقت فرسا قرار دارند
وظیفه چالش برانگیزتری دارند که در برابر شکست طاقت فرسا مقاومت کنند یا
به بهبودی پس از سانحه و رشد شخصی دست پیدا کنند.
بهرحال، موفقیت گذشته در هدایت ضربه روحی میتواند الگوهایی برای
مقاومت و سازگاری مثبت ارائه دهد.
ما میتوانیم ضربات روحی گذشته را به استراتژی های قوی تبدیل کنیم و
در برابر درهم شکستگی پس از ضربه روحی در آینده محافظت کنیم.
این بخشی از یادگیری است که ما تلاش داریم در کودکان و جوانانمان چهارچوب بندی
کنیم تا آنها را ضد استرس کنیم، و
به نهال های جوان خود کمک کنیم رشد کنند تا به درختان بلوط پیر تنومند تبدیل شوند.
وقتی استرس دارند، به ایجاد و مدیریت کردن موفقیت آمیز
استرس و ساختن تدریجی مقاومتشان کمک میکند،
و اگر با رویدادهای طاقت فرسای بیشتری مواجه شدند، ما پا پیش میگذاریم و میفهمیم که
به چه طریقی آنها را حمایت کنیم که حس خود کیستی و حس تسلط خود را رشد دهند.
ما به ترمیم کردن استخوانها، قلبها، ذهن ها و روح های شکسته کمک میکنیم.
پشتیبانی شخص، حمایتهای مثبت اجتماعی و عاطفی از سوی خانواده،
هم سن و سالان و جامعه یا یک منبع مذهبی یا معنوی نیز اهمیت دارد.
برای مثال ،در جراحات شدید سوختگی، به قدرت حمایت هم سن و سالان پی میبریم.
این یک تحول مهم در بهبودی سلامت روان است.
اگر من از تجربه شخصی خودم بدانم که تلاش برای بهبودی چگونه است،
میتوانم در سفرتان حمایتتان کنم.
این موضوع در گفتگو درمورد بهبودی، پوشش داده شده است.
پس میتوانیم به یکدیگر در رشد دادن مقاومت و تجربه کردن بازگشت به وضع قبل کمک کنیم.
میتوانم دوباره قوی تر باشم و روابطم و جامعه
میتوانند حمایتم کنند.
ما مقاومت را در این گونه روابط محترمانه، حامی و پیوندی رشد میدهیم که
به افراد، خانواده ها و جوامع در بازگشتن به وضع قبل کمک میکند.
دانشگاه سیدنی [موزیک]