هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
چشم انداز بهبودی [موزیک]
ما در دنیایی زندگی میکنیم که برخی از مردم رنج روانی مفرط را تجربه کردند،
جامعه ما همیشه در برگیرنده افرادی بوده که صداهایی را میشنوند،
وهم هایی را میبینند و عقاید غیرعادی دارند،
همیشه درمیان ما اشخاص منحصر به فردی وجود داشته،
که به وسیله ناراحتی و سرافرازی و ترس ها غرق شده اند.
برخی افراد این تجربیات سخت انسان را به عنوان داشتن
یک معنی خاص میفهمند.
برای مثال یک معنی فرهنگی یا معنوی
بسیاری از حسهای پریشانی، مربوط به کودکی یا آسیب گذشته آنها است،
بقیه افراد رنج خود را مرتبط با مشکلاتشان در زندگی فعلی میدانند.
برخی مردم باور دارند که رنج های روانی یک بیماری پزشکی است که
به صورت ژنتیکی میتواند به ارث برده شود و شامل تغییراتی در مواد شیمیایی مغز شود،
بسیاری دیگر باور دارند که پریشانی مفرط روانی میتواند به عنوان یک نتیجه از
ترکیب همه این عوامل و یا هیچکدام از آنها باشد.
یک راه موثر قوی برای نزدیک شدن به مراقبت سلامت روان بر پایه
برداشت از بهبودی شخصی می باشد.
بهبودی شخصی با بهبودی بالینی تفاوت دارد.
آن روی توانایی شخص برای زندگی کردن آن طوری که میخواهند تمرکز میکند.
یک زندگی با معنا و هدفدار،
صرف نظر از اینکه خواه آنها در حال تجربه کردن علائم پریشانی و غم باشند،
این کمتر درباره زدودن علائم استفاده از دارو میباشد،
همچنین ممکن است یک نقش را بازی کند،
رویکرد بهبودی یک روش جامع مناسب برای درمان همه نیست،
بهبودی هر شخص منحصر به فرد و همه جانبه است.
این روش روی این تمرکز میکند که شخص برای رفاه روانی خود و
سلامت جسمی، زندگی معنوی، زندگی شغلی و زندگی مادی خود چه چیزی میخواهد.
که شامل دنبال کردن علایق شخصی، ارزش ها و اهداف می باشد.
بهبودی شخصی درباره درک هویت شخصی و هویت فرهنگی است،
که شامل گرفتن نقشی است که فرد میخواهد در خانواده خود یا دوستی ها و
جامعه ایفا کند.
یک بخش مهم از فلسفه بهبودی،
این است که استرس روانی به عنوان یک بیماری دیده نمیشود،
به این دلیل است که شما نخواهید شنید من اصطلاح بیماری روانی را استفاده کنم،
در عوض پریشانی روانی به عنوان تجربه انسانی دیده شده است،
درواقع این یک تجربه مفرط و شدید اما از نوع متداول است،
پریشانی شدید ،معنا و اعتبار دارد ،درست مثل دیگر تجربیات انسانی
و برای اکثریت قریب به اتفاق افراد پریشان این تجربیات میتوانند مقداری
ازطریق نگاه کردن به حوادث آسیب زایی که آنها از آن جان سالم به در برده اند درک شوند.
بهبودی شخصی برای همه قابل دستیابی است،
تشخیص داده شده که مردم توانایی مدیریت تجربیات ناراحت کننده و
دنبال کردن رویاهایشان باحمایت کسانی که
خودشان انتخاب کرده اند که بخشی از سفر بهبودی آنها باشند را دارند.
فلسفه بهبودی ،نقش های سنتی خدمات سلامت روان را به چالش میکشد،
به طور معمول، متخصصان ناراحتی های روانی کسانی بوده اند که آن را مطالعه کرده اند.
روانشناسان، روان پزشک ها و دانشگاهیان.
فلسفه بهبودی شرح حال کسانی را که تجربه شخصی و حاصل اززندگی از پریشانی روانی دارند،
را به این نکته که آنها به عنوان منابع بی ارزش شناسایی شده اند افزایش داده است.
شخصی که از خدمات سلامت روان استفاده میکند، به عنوان کسی برای همکاری دیده میشود،
نه به صورت یک متخصص ساخته شده در زندگی خودش.
فلسفه بهبودی ، تمام افراد مناسب برای تعیین سرنوشت خود را شناسایی میکند،
که دربردارنده افرادی از بین ما میشوند که پریشانی روانی را تجربه کرده اند،
هرشخص پریشان باید سفر بهبودی مادام العمر خود را هدایت کند،
آنها باید تصمیم بگیرند کجا بروند، کدام مسیر و سرعت را انتخاب کنند،
همه این توانایی را دارند که در حین سفر بهبودیشان
نقاط قوت و اهداف خود را طراحی کنند.
هیچ پسرفت یا به سمت عقب رفتنی وجود ندارد، همه اینها بخشی از سفر است.
ما میتوانیم افراد را در سفر بهبودیشان با تمرکز بر کاری که میتوانند بکنند،
در مقابل کاری که نمیتوانند انجام دهند، حمایت کنیم.
با تشویق کردن آنها برای گرفتن تصمیمات و پذیرفتن خطرها
با کمک کردن به آنها برای دیدن چیزی که درحین زمان های سخت یاد گرفته اند،
و جشن گرفتن با آنها زمانی که موفق شده اند.
حرکت بهبودی همچنین یک پیام برای جامعه دارد،
که باعث میشود که همه بر اساس بدنامی اجتماعی و
و بدنامی خود در ارتباط با پریشانی ذهنی کار کنند.
بیشتر ما، در گاهی اوقات از زندگیمان
خوشحالی زیاد، ناراحتی، ترس و عصبانیت را تجربه کرده ایم،
اینها تجربیات احساسات یکسانی هستند، به وسیله کسانی که یک تشخیص سلامت روانی
دریافت میکنند.
فقط آنها غالبا بیشتر آن را تجربه میکنند، یا برای دوره های زمانی طولانی تر،
یا در موقعیت هایی که بقیه مردم را ناراحت نخواهد کرد.
اگر ما اینها را به عنوان احساسات آشنا شناسایی کنیم،
میتوانیم با کسانی که با پریشانی ذهنی زندگی میکنند همدل باشیم و
و بدنامی را که آنها با آن مواجه هستند رفع کنیم.
همدلی یک ابزار قدرتمند درمقابل کلیشه های منفی در رسانه و
صنعت سرگرمی است.
یک تشخیص پزشکی سلامت روانی هرگز نباید هویت واقعی کسی را
که از نقش ها، استعدادها، مشخصات و شخصیت آنها تشکیل شده را تحت تاثیر قرار دهد.
باید مواظب باشیم که تشخیص پزشکی یک بیمار را به هویت او تبدیل نکنیم.
برای مثال اشکالی ندارد بگوییم که شخصی با روان پریشی یا
اختلال دو قطبی تشخیص داده شده است،
چون این ها اصطلاحات پزشکی برای توضیح یک سری از تجربیات هستند.
این درست نیست که کسی را روان پریش،
یا افسره روانی یا رد داده صدا کنیم.
نام هایی مثل این، انسان هایی را که توانایی ها، امیدها و
رویاهایی دارند، به اندازه یک بیماری تقلیل میدهد.
بهبود یافتن امکان پذیر است.
در طول تاریخ کسانی بوده اند که با
تجربیات شدید احساسی زندگی کرده اند، ولی
موفقیت های بزرگی به دست آورده اند، مثل ایزاک نیوتون و وینستون چرچیل.
امروزه رهبران جنبش بهبودی و
نیروی کاری هم مسیر ما، مثال های گویایی از بهبود هستند و
اینترنت سرشار از داستان های بهبود انسان های معمولی است،
سیاست های سلامت روان استرالیا و سیاست های سلامت روان در سراسر دنیا
حالا ایده ها و ارزش ها و اعمال حامی بهبود شخصی را پذیرفته اند.
فلسفه بهبود شامل پیامی قدرتمند از امید است،
و توانایی دگرگون کردن زندگی ها را دارد.
دانشگاه سیدنی [موزیک]