هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
روان درمانی [موزیک]
روز بخیر، امروز میخواهم راجع به روان درمانی صحبت کنم، که یک درمان میسر بسیار مهم
برای بهبود بخشیدن به سلامت روان و کار کردن به سوی بهبودی می باشد.
انواع زیادی از درمان ها وجود دارد که از محدوده ارائه پشتیبانی مهم تا درمان های دیگر
را ممکن است، به واسطه کمک کردن با تغییر دادن افکار، حس کردن،
رفتار کردن، تقویت کردن احساس کمک در خودمان را در بر بگیرد.
به ما کمک میکند انعطاف پذیری و تحمل خود را
گسترش دهیم و کمک میکند که با از دست دادن ها و آسیب های روحی کنار آییم.
در بسیاری دیگر از گفت و گوهای موک، شما درباره این خواهید شنید که
چقدر روابط برای رشد ما به عنوان یک شخص جوان ، و
سپس در سراسر زندگی ما و برای رفاه ما اهمیت دارد.
من درباره این صحبت کردم که چطور آن ها روابط دلبستگی اولیه ی مارا شکل میدهند.
و چطور در زمان های استرس یا ضربه روحی،
بسیاری از بهترین بهبودی های ما، در روابط انجام میشود.
ما موجودات اجتماعی هستیم.
تونی کورنو درباره روشی صحبت کرد که ما با شخص دیگری ارتباط برقرار میکنیم تا
به طور خلاقانه ای حس کیستی خود را رشد دهیم.
پس به زبان ساده، روان درمانی این است که کسی که به طور بالینی آموزش دیده، برای ارتباط
برقرار کردن به روشی مثبت باما ملاقات میکند، برای اینکه در جنبه های ما ، به ما کمک کند.
درحالی که ما میدانیم این ارتباط داشتن، یک پزشکی خوب است،
ما بیشتر از همیشه آگاهیم که این یک علم خوب و یک هنر است.
ما در روابط شفا پیدا میکنیم پزشکی صرفآ یک علم نیست بلکه یک هنر است، شخصیت پزشک ممکن است نسبت به داروهای به کار گرفته شده بر روی بیمار ، قدرتمندتر عمل کند. پاراسل سوس (پزشک سوئیسی) 1493 تا 1541
زمانی که برخی افراد به روان درمانی می اندیشند، به روانکاوی درمانی فکر میکنند.
و مسلمآ این همان جایی است که ما درباره روان درمانی چیزهای زیادی آموخته ایم.
سیگمون فروید، در کارش در آغاز قرن گذشته، در تلاش برای کمک به مردم برای
بهبودی از علائم نگران کننده روانپزشکی و عصب شناختی بود.
او هیپنوتیزم را مفید یافت.
و سپس او درمان به وسیله صحبت کردن را کشف کرد، بدین گونه او مادامی که عمیقآ
گوش میداد ،از بیماران میخواست هرچیزی که به ذهنشان می آید را بگویند.
و سپس او چیزی میگفت، زمانی که فکر میکرد که
پیوند ایجاد کردن بین تجربیات گذشته و افکار، احساسات و رفتارهای فعلی مفید است.
او فهمید که بسیاری از الگوهای رفتاری و علائم،
ریشه هایی در کودکی دارند.
این نوع از درمان، درنظر گرفته است که ذهن ما پویا و درحال تغییر است اما
میتواند در انواعی از الگوهای معین ارتباط ، فکر کردن و احساسات گیر کند.
ایده ی روان پویشی این است که ما گاهی اوقات نمیدانیم چرا چیزی را حس میکنیم،
به آن فکر میکنیم یا انجامش میدهیم. (روان پویشی، عواطف مرتبط با تجربیات گذشته)
ما درباره اینکه چگونه به وجود آمده آگاه نیستیم.
ما قبلا آن را آموخته ایم.
اما اکنون نیاز به تغییر داریم.
آن قبلا بود، و این حالاست.
و ما به یک نوع پاسخ متفاوت در وجود (هستی) نیاز داریم.
پس روانکاوی درمانی و روان پویشی درمانی تا امروز ادامه یافتند،
که به ساختن یک رابطه شفابخش، جایی که کسی بتواند
نظر خود را با خیال راحت بیان کند، توجه دقیق کنند.
و کار کردن با یک روان درمان، برای شناخت بیشتر خودشان و تعویض الگوهای
ماندگار شده، برای آگاه ، آزاد و انعطاف پذیر شدن.
این شکل درمان، تشخیص میدهد که ما مایل هستیم روابط اولیه خود را تکرار کنیم.
آن الگوهای دلبستگی که ما در یک گفتُ گو، پیشتر درباره اش صحبت کردیم،
میتوانند در یک شرایط معین فعال شوند.
درمان، یک فرصت برای آگاهی، زمانی که آنها بین درمانگر و بیمار
فعال میشوند، میدهد، برای مثال.
بیمار ممکن است زمان که احساساتش توسط روان درمان، نادیده گرفته میشود، عصبانی شود.
و در کل ، آنها ممکن است دریابند که آن نادیده گرفتن چیزی بوده است که،
برای مثال پدر یا مادر بیمار، اغلب انجام میداده اند.
در حس کردن آن ، فکر کردن به آن و تامل کردن روی آن، جمعآ
اغلب بیمار در چگونه احساس کردن تغییر ایجاد میکند و برخی از زخم های قدیمی را رفع میکند.
و اگر آسیبی رخ دهد، یاد میگیرد که بیشتر به صورت مستقیم آن را در رابطه کنترل کند.
شما احتمالا درک میکنید که این نوع از عمل عاطفی و تفکر نزدیک،
به یک احساس امنیت و اعتماد نیاز دارد.
این دلیلی است که چرا بیشتر روان درمانی ها، با یک قرارداد درباره اینکه چگونه ملاقات
خواهیم کرد، صورت میگیرند.
شرکت کنندگان معمولا تلاش میکنند که در یک زمان و در یک مکان ملاقات کنند تا،
یک احساس اطمینان پذیری و اعتماد بسازند.
زمانی که در آن چهارچوب،تغییراتی وجود دارد،
اینکه ما چه حسی درباره اش داریم،در یک درمان روان پویشی و معنا داده شده، ذکر میشود.
اگر وقتی که درمانگر من در مرخصی است، دلتنگ او شوم یا
احساس اضطراب کنم، به معنای یک وابستگی خطرناک نیست.
اما چیزی است که باید در قرار ملاقات بعدیمان، درباره آن با او
گفت و گو کنم.
اکنون گونه های زیادی از روان درمانی پدید آمده است، که به چالش ساختن
سلامت روانی ما ،از تمام انواع مدل ها و روش های ادراک، نایل آمده است.
یکی از بزرگترین گونه ها، درمان شناختی-رفتاری می باشد،
که در ادراک ما مستقر است،به این خاطر است که چیزهای زیادی یادمیگیریم که مارا شکل میدهند.
و اگر ما روی باز کردن آن افکار و احساسات و رفتارهایی که به نظر غیر ارادی
میرسند، زمان بگذاریم، متوجه خواهیم شد که میتوانیم آنها را تغییر دهیم.
این درمان است که در جستُ جوی این است که ما را به واسطه گفتُ گو، تمرین
و تکلیف، بسازد.
و درمانگر میتواند کمی شبیه به مربی دیده شود، مادامی که سعی دارد مارا در مسیر درست
حفظ کند، ما را به سوی تغییر و مهارت ساخت و یادگیری جدید تشویق میکند.
این روزها، روش های دیگر درمان، بر پایه ذهن آگاهی هستند و
ما درباره این صحبت کرده ایم.
درمان های دیگر، اذعان میکنند که ما در خانواده ها، زندگی و رشد میکنیم.
و خب درمانگر با خانواده یا زوجین،درگیر است.
برای اینکه به آن افراد کمک کنند تا راحت تر باهم زندگی کنند،عشق بورزند،کار و بازی کنند.
درمان های دیگر، مارا تشویق میکند که قبول کنیم که موضوعات دشوار به گونه ای ریشه ای
رخ داده اند، پس ما اکنون آزادیم که در لحظه حال زندگی کنیم.
اکنون، احتمالا متوجه شده اید که برای کسانی که هرگز احساس امنیت نکرده اند،
روان درمانی میتواند منحصرآ دلهره آور، حتی وحشتناک به نظر برسد.
بهرحال، این یکی از راه هایی است که واقعا میتوانیم تجربه مثبتی از رابطه داشته باشیم،
اگر در پشتیبانی های دیگر خود آماده و پایدار هستیم.
گاهی ما از درمان، به عنوان یک پیش درمانی برای ایجاد پشتیبانی ها استفاده میکنیم.
برای یک روان درمانی موفق، برای ما به عنوان مصرف کننده ها، مراقب ها، و پزشکان،
نکات کلیدی در دانستن این است که چه انتخاب هایی پیرامون درمان هستند،
درمان سعی دارد به چه چیزی برسد.
داشتن یک ارتباط خوب با یک روان درمانگر آموزش دیده و نظارت گر.
و از قبل برنامه ریزی کردن با یک برنامه مراقبتی
مناسب برای زمان هایی که
ممکن است استرس زا یا دشوار باشند.
دانشگاه سیدنی [موزیک]