هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
نقاط قوت شخصیت [موزیک]
شخصیت با مزاج متفاوت است،
خلاصه که به طور کلی مزاج یک فرد عمدتا تحت تاثیر عوامل ژنتیکی دیده میشود،
بنابراین منعکس کننده حالت طبیعی شخص است،
شخصیت، مزاج اصلاح شده توسط رویدادهای متعاقب زندگی است.
همچنین پویا نیز هست، به این معنا که افراد با یک شخصیت سالم،
بر اساس نشانه ها ، با جهان و سایر مردم
تعامل دارند.
بنابراین، هر تلاشی برای تعریف نقاط قوت شخصیت باید در نظر گرفته شود،
که تا چه حد یک ویژگی پایدار ،در فرد است.
و به علاوه میزان اصلاح مناسب آن تا چه اندازه
در پاسخ به عوامل محیطی می باشد.
مدل غالب شخصیت در ادبیات،
به اصطلاح 5 مدل عامل میباشد،
این مدل فرض میکند که همه افراد موقعیتی را
به موازات ابعاد زیربنای این 5 سازه به خود اختصاص میدهند،
بنابراین،روی سازه (نوروتیسیزم) روان رنجوری،
میتوانیم انتظار داشته باشیم که یک فرد با نقاط قوت شخصیتی، نمره پایینی درروان رنجوری،
و به طور کلی در آرام بودن و حتی ریلکس بودن در موقعیت های استرس زا ،بگیرد.
در بُعد پذیرا بودن،
ممکن است تصور کنیم که کسانی با نقاط قوت شخصیت، نمره بالایی می گیرند.
آنها شاید علایق گسترده داشته و خیال پرداز باشند،
همانطور که بازهم جنبه های متضادی از سنتی بودن را که در مسیرشان قرار دارد نشان میدهد.
در سازه سوم، مطبوعیت، ما انتظار داریم که کسانی با نقاط قوت شخصیت
نمره بالایی در اصطلاحات دلسوز بودن، خوش طینت بودن،
مشتاق همکاری بودن و مهارت اجتناب کردن از ناسازگاری به علاوه تاثیر گذار بودن بگیرند.
به هرحال، دو بُعد باقی مانده به آسانی مستقر نمیشوند،
برای مثال ، در بُعد درون گرایی-برون گرایی،
هیچ یک از این دو موقعیت لزوما نقاط قوت شخصیت را مشخص نمی کند،
بنابراین ، اگر یک فرد میخواهد به عنوان یک فروشنده یا
در صنعت گردشگری کار کند، برون گرا بودن مزیت هایی دارد،
که معمولا با عنوان فعال بودن تعریف میشوند.
خوش برخورد بودن، روحیه بالا و ترجیحآ اینکه بیشتر اوقات در کنار مردم باشند.
بالعکس، اگر یک فرد یک قهرمان شطرنج باشد، ممکن است درون گرا بودن،
برای او مزیت هایی داشته باشد، کم حرف و بدون نیاز به دوستان صمیمی،
و قادر به تمرکز روی نتیجه بدون حواس پرتی اجتماعی خواهد بود.
به همین نحو برای بُعد خود آگاهی، کسانی که نمره پایینی در
خودآگاهی دارند، تمایل به بیخیال بودن دارند، ترجیح میدهند برنامه ای نداشته باشند ، و
الزاما خیلی سازماندهی شده (منظم) نباشند، و اغلب خونسرد و بیخیال باشند.
برای دوستان آنها ممکن است این به عنوان یک نقطه قوت شخصیت دیده شود،
به این دلیل که کنار آنها بودن راحت است و آنها در مورد مسائل، الم شنگه به پا نمیکنند.
برخلاف انتظار، کسانی با خودآگاهی زیاد استانداردهای بالایی دارند.
تلاش برای رسیدن به اهدافشان، تنظیم کردن هدف هایشان و اینکه
هرگز از آن اهداف منحرف نمیشوند..
اینها مشخصه هایی هستند که میتوانند به عنوان نقاط قوت شخصیتی نه چندان مطلوب دیده شوند،
و اینکه فرد ممکن است به وسیله دیگران به عنوان شخصی خیلی وسواسی یا
خیلی متمرکز بر کمال دیده شود.
از سوی دیگر، آیا ترجیح نمی دهید که جراح شما یا
خلبان پروازتان خودآگاهی بالایی داشته باشد؟
روش دیگر برای نزدیک شدن به مقوله ، در نظر گرفتن عوامل مرتبط با رفاه است یا
از سوی دیگر توصیف کردنش به عنوان خوشبختی میباشد(منظور خوشبختی حاصل از تلاش است)ء
این دربرگیرنده وجه های جاری افکار مثبت و (خوشحالی خوش روان)
رفتارهایی است که تعهد و رضایتمندی و
از عقیده ارسطو درباره تحقق ماهیت واقعی فرد نشئت گرفته را ارائه میدهد.
اندازه گیری هایی برای رفاه وجود دارد،
که بیشتر ،فرد را می سنجد.
مقدار رضایتمندی آنها در زندگیشان را به عنوان یک مجموعه قضاوت میکند و از آنها
میپرسد که اگر میتوانستند دوباره زندگی کنند، آیا هیچ چیز را تغییر نمیدادند؟
کسانی با رفاه بالا، گزاره را تایید میکنند که
اگر بتوانند دوباره زندگی کنند، نمیخواهند چیزی را تغییر دهند.
معیار های دیگر رفاه به درجه معادل سازی اجتماعی شدن (معاشرت) به عنوان
هم ارز کردن، برای یک نقطه قوت شخصیت نگاه میکند.
یکی از این معیارهای سرمایه اجتماعی، یک سوال نهایی دارد که
میپرسد آیامصاحبه شونده با گزاره آن نقل قول،
موافق است یا مخالف؟ بیشتر مردم در پایان نقل قول ها صادق هستند.
درحالی که ظاهرا غیرعادی میباشد، اما این یک سوال جذاب است،
که حاکی از آن است که کسانی که رفاه بالا و نقاط قوت شخصیتی دارند،
پذیرای جهان هستند، پذیرای بقیه مردم هستند و پذیرای تجربیات هستند، آنها تمایل دارند که
مردم را با ارزش ظاهری بپذیرند ،به جای اینکه با هر روش محتاطانه ای با آنها مواجه شوند.
کسانی که رفاه بالاتری دارند، احساسات مثبت خود را در سراسر الگوهای فکری خود
نشان داده اند ، به نحوی که
در قسمت هایی به وسیله تفریح ، اکتشاف و خلاقیت با جهان در تعامل می باشند.
مطالعات رفاه ، رشته روانشناسی مثبت را پایه گذاری کرده و اینجا
تعدادی نقاط قوت و فضیلتِ مشخص شده شخصیت وجود دارد،
که شامل دانایی و علم ، که یعنی خلاق، کنجکاو و روشن فکر بودن،
و داشتن جرات ،که دلیر بودن است، ،سرسختی، نشان دادن صداقت
و پرشور بودن،
انسان بودن و دوست داشتن و مهربان بودن،
داشتن حس عدالت در اثبات انصاف،
خویشتن دار بودن و سخاوتمند بودن و نشان دادن بخشش،
متواضع و محجوب بودن و همچنین نشان دادن دور اندیشی و
حتی تعالی، که زیبایی و کمال را ارزشمند میشمارد،
نشان دادن قدردانی، امید داشتن، نشان دادن خوش مشربی و اثبات معنویت می باشند.
آنها بانقاط قوت شخصیت ، رفاهی ساختند که تمایل به بالا رفتن ازنردبان زندگی رادارد
که باآن عملکرد نهایی ساده به دنبال یک زندگی دلپذیر است و بیشتر برای یک زندگی خوب
و حتی برای یک زندگی پرمحتوا بیشتر از مسیر شغلی آنها اشتیاق دارد.
در یک کلام، به طور کلی گفته میشود که رفاه به جای دستیابی به منافع مادی
با نشان دادن همکاری متقابل با دیگران، با جستجوی هدف و
معنا در زندگی حاصل میشود.
این بیشتر از درون و از روابط ناشی میشود، تا از نقل قول و
موفقیت.
از لحاظ تئوری، انتظار میرود که آن افرادِ با نقاط قوت شخصیت،
اختلالات شخصیت نداشته باشند.
یک اختلال شخصیت عموما به عنوان داشتن قطعی
خصیصه های شخصیت که مرتبط با ناکارآمد بودن و
غیر مشارکتی بودن فرد است توصیف میشود، و این دلیل بر رنج کشیدن فرد یا
افراد اطراف او می باشد.
با تمام این اوصاف، به استدلال من، یک اختلال شخصی
گاهی میتواند یک نقطه قوت شخصیت باشد.
ضد اجتماعی بودن در سیاستمداران موفق بیش از حد مشهود است،
نبوغ شکنجه شده در نویسندگان موفق، نمایشنامه نویسان و
آهنگ سازان، بیش از حد مشهود است.
قاعدتا، نقاط قوت شخصیت باید با مقاومت (تحمل پذیری) مرتبط باشند،
که توانایی بهبود یافتن سریع بعد از دوران های سخت است.
اما دوباره، جامعه ستیزهای موفق این ظرفیت را در سطحی دارند که
ممکن است به نظر دیگرن نگران کننده باشد.
بنابراین درحالی که کسانی که دارای نقاط قوت شخصیتی هستند باید مقاوم باشند،اما مقاومت
به تنهایی ضرورتی برای توصیف سبک های مطلوب یا تحسین برانگیز نیست.
این نکاتِ اخیر این سوال را افزایش میدهند، که آیا نقل قول پایانی
مقصود را توجیه میکند؟
به این معنا که آیا ما باید حضور یا غیاب نقاط قوت شخصیت را به وسیله
خودشان به تنهایی قضاوت کنیم؟ یا اگر این یک پیامد از خصلت های شخصیت است،
آیا چیزی ارزشمند حاصل میشود؟
برای مثال، ممکن است یک شخص، در گرفتن یک موقعیت نهایی،با نقاط قوت شخصیت فراوان
مقدار کمی در زندگی خود به دست بیاورد، اما مورد تحسین و دوست داشته شدن قرار گیرد.
درحالی که ممکن است یک شخص، به لحاظ تئوری با ویژگی های شخصیتی نامطلوب
چیزهای بزرگ به نفع کل جامعه به دست بیاورد.
نقاط قوت آنها ممکن است بیشتر در کاربردشان باشد تا در
وجود ساده آنها.
بنابر این به جای نقاط قوت شخصیت تعریف شده در یک خلاء ، به استدلال من برای
آنها، در رابطه با چگونگی تعامل فرد با دیگران در اطرافش،
فرهنگی که در وجودشان هست، و تا جایی که فرد یک جای زیست محیطی برای
بیان پربار خود پیدا میکند در نظر گرفته میشود.
دانشگاه سیدنی [موزیک]