هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
اختلال دو قطبی
برای فرصت مشارکت در این پودمان آموزش جامعه درباره اختلال دوقطبی
بسیار از شما سپاس گذارم.
من هم شخصآ و هم به صورت حرفه ای به این عارضه علاقه مند هستم.
من یک حامی سلامت روان جوانان هستم، اما
من همچنین کسی هستم که از سن 16 سالگی با اختلال دوقطبی زندگی کرده ام.
در این پودمان، من با پروفسور لیز اسکات مصاحبه خواهم کرد،
روانپزشکی که یک کارشناس در اختلالات خلقی می باشد.
من سوالات شما درباره دلایل، تشخیص ها و درمان ها برای
اختلال دو قطبی خواهم پرسید.
ما همچنین از یک شخص جوان دیگر درباره تجربه زندگی کردن او با
اختلال دو قطبی خواهیم شنید.
همه در خلق و خوی خود، بالا و پایین هایی تجربه کرده اند، و
ما گاهی اوقات خودمان را به عنوان مالیخولیایی یا شیدا توصیف میکنیم.
اما من از روی تجربه شخصی خودم میدانم که اختلال دوقطبی با آن بسیار
متفاوت می باشد.
لیز، در مرحله اول، میتوانی مقداری اطلاعات درباره اختلال دوقطبی به ما بدهی؟ و
به خصوص، این چگونه با تغییرات خلق و خوی طبیعی مردم متفاوت است؟
اولآ، مادامی که اختلال دوقطبی میتواند در خانواده ها بروز کند، برای این شرایط یک ژن
منفرد وجودندارد.
در حقیقت، احتمالا ژن های متعددی دست اندرکار بوده اند که
با عوامل در محیط درتعامل بوده اند که باعث این شرایط شده اند.
پس، این توضیح میدهد که چرا طیف اختلال دو قطبی بسیار وسیع است.
این با ،علائم خفیف با تاثیر جزئی روی زندگی شخص، با بخش های سخت تر بیماری
که نیاز به پذیرش بیمارستان دارد متفاوت است.
دومآ، اختلال دو قطبی به عنوان یک اختلال خلقی تعریف شده است، اما
این واقعا یک اختلال در انرژی و انگیزه است.
بهترین راه برای توصیف کردن آن، فکر کردن به ساعتی است که در مغز ما قرار گرفته است.
این ساعت مغزی، زمان خواب و بیداری ما را تنظیم میکند و مقدار فعالیت هایی
که ما انجام میدهیم را تحت نظر میگیرد.
ساعت مغزی ما تنظیم شده است که فعالیت های ما را در شب پایان دهد، خواب را به جریان
بی اندازد و سپس ما را در صبح بیدار کند که بتوانیم در طول روز فعال باشیم.
این ساعت، ساعت اصلی ما می باشد.
و تمام ساعتهای دیگر بدن ما را تنظیم میکند.
و من بعدآ به این بحث برمیگردم.
در اختلال دوقطبی، علامت فعلی اظهار میکند که این ساعت معیوب است.
زمانی که افراد در یک روحیه ضعیف یا حالت افسرده هستند، بیشتر اوقات احساس
خستگی و بی حالی میکنند.
آنها اعلام کردند که احساس کم تحرکی میکنند و این یک تقلا برای خارج شدن از رختخواب
و انجام کارها می باشد.
در این مرحله از بیماری، مردم میفهمند که بلند شدن و سرکار رفتن، مطالعه یا معاشرت
سخت است.
آنها اغلب در طول روز زیاد میخوابند و گاهی پی می برند که خوابیدن در شب، دشوار است.
اما مهم نیست که چقدر میخوابند، آنها بازهم خسته هستند.
در این سطح، افراد میتوانند بسیار احساس افسردگی و بی رمق بودن کنند.
در قسمت های شدید، افراد لذت بردن از فعالیت ها،معاشرت ها و روابط رامتوقف میکنند.
آنها ممکن است احساس بی ارزش بودن یا مایوس کننده بودن کنند.
آنهاهمچنین ممکن است حس کنندزندگی ارزش زیستن ندارد،وافکارخودکشی گرایانه به وجودآید
گاهی اوقات، افراد میتوانند نسبت به دوستان و اعضای خانواده، خیلی احساس
متشنج بودن یا تحریک پذیر بودن کنند.
در برخی موارد، در چیزی که ما یک اختلال دو قطبی می نامیم،
افراد ممکن است برخی اعتقادات غیر معمول یا حتی هذیان گفتن را بسط دهند.
این نوع علائم دیوانگی، معمولا خلق و خوی زمینه ای را منعکس میکنند.
برای مثال، یک شخص ممکن است به شدت احساس گناه کند و باور داشته باشد که کار
بد یا اشتباهی انجام داده که بخاطر آن قرار است تنبیه شود.
یا ممکن است صداهایی بشنوند که به آنها میگوید بی ارزش یا بد هستند.
این قسمتهای خلق و خو و انرژی کم یا افسردگی میتوانند برای مدت طولانی دوام داشته باشند.
من میدانم که علاوه بر قسمت های خلق و خوی ضعیف، همچنین زمانهایی بود که من واقعا احساس
پر بار بودن و اعتماد به نفس میکردم، من انرژی بسیار و ایده های بسیاری دارم.
و در آن زمانها،من به خواب زیادی نیاز ندارم.
به نظر میرسد که همه چیز واقعا سریع پیش میرود.
گاهی اوقات، من از دست افراد اطرافم کلافه و عصبی میشوم اگر حس کنم که آنها زیادی کُند
حرکت یا فکر میکنند.
خب ریچل، این یک مثال بسیار خوب برای یک قسمت شیدایی حاد می باشد.
شیدایی حاد، احساس هیجان زدگی یا خوشحالی برای چند ساعت یا چند روز نیست.
این یک حالت افزایش مداوم در انرژی و انگیزه است.
یک شخص در این حالت لزوما احساس خوشبختی بی نهایت نمی کند.
اغلب افراد میتوانند کاملا احساس کج خلقی و مجادله گری کنند.
آنها میتوانند بی تاب، بی قرار و بی پروا باشند.
در یک حالت شیدایی جنون خفیف، یک شخص ممکن است مخاطراتی را بپذیرد که در حالت عادی
نمی پذیرد ، مانند رانندگی سریع، بیشتر نوشیدن الکل یا استفاده از مواد مخدر ها.
خرج کردن پول ، خریدن چیزهایی که نیاز ندارند و
پذیرفتن خطرات بیشتر با فعالیت های اجتماعی یا فعالیت های جنسی.
در حین این مدت، شخص اغلب کم میخوابد اما احساس خستگی نمیکند.
کمتر میخورند، کمتر مراقب خودشان هستند، اغلب میتوانند سریع صحبت کنند،
از موضوعی به موضوع دیگر میپرند و سازمان دادن به خود را دشوار میدانند.
آنها اغلب کارهایی را شروع میکنند و
از آنجا که به وسیله چیزی دیگرحواسشان پرت شده است، آن را تمام نمیکنند.
تفاوت بین شیدایی و شیدایی خفیف چیست؟
این واقعا سوال خوبی است.
خب شیدایی خفیف کمتر از شیدایی ، وخیم است.
زمانی که یک شخص مجنون است، افزایش در انگیزه و انرژی او بسیار شدید میشود
که اغلب شخص خواب خیلی کمی دارد و نمیتواند در نقش های معمول خود عملکرد داشته باشد.
در یک مرحله شیدایی، شخص معمولا هیچ نقطه نظری در وضعیت خود ندارد،
که یعنی آنها نمیدانند که حالشان خوب نیست.
باورهای غیرمعمول ،متداول هستند و خلق و خوی آنها را منعکس می کنند.
اگر خلقُ خوی آنها بالا باشد، توهمات خود بزرگ بینانه ای دارند، باور دارند ثروتمند یا
مشهور هستند یا قدرت های خاص دارند.
اگر آنها کج خلق یا متلاطم هستند، ممکن است بیشتر احساس بد گمانی کنند و برای مثال
باور داشته باشند که آدم ها تلاش میکنند به آنها صدمه یا آسیب برسانند.
در حالت شیدایی، شخص عموما نیاز به پذیرش شدن در بیمارستان برای
درمان فوری و جلوگیری از آسیب زدن به خودش،
و در برخی موارد، آسیب زدن به دیگران را دارد.
لیز، شما چطور اختلال دوقطبی را درمان می کنید؟
مانند بسیاری از وضعیت های پزشکی، مداخله زودهنگام بسیار مهم است.
اختلال دو قطبی معمولا بین سنین 16 تا 24 سالگی شروع میشود.
بنابراین اگر مابتوانیم افرادجوان باخلقُ خوی ناپایدار (دمدمی مزاج) و دیگرعوامل خطربیماری
راشناسایی کنیم و زود آنها را درمان کنیم،فکر میکنیم که این میتواند تفاوت بزرگی ایجادکند.
متاسفانه، دربسیاری موارد، برای سالهای زیادی
قبل از اینکه تشخیص به اختلال دو قطبی داده شود ناخوش خواهند بود.
درمان زود هنگام شامل بهبود بخشیدن به الگوهای خواب و فعالیت می باشد.
به افراد برای حفظ ورزش منظم و کاهش روزمرگی اجتماعی و
مدیریت کردن استرس و شناخت عوامل محرک برای قسمت ها کمک میکند.
کمبود خواب ، تغییر فصل و رویدادهای زندگی تغییر می کنند.
مواد مخدر و سرایت الکل یا مسافرت میتوانند یک قسمت را تحریک کنند.
پس کمک کردن به افراد برای شناسایی و مدیریت محرک های شخصی بسیار مهم است.
مدیریت همه جانبه اختلال دوقطبی شامل درمان های رفتاری و روانشناختی،
تجویز دارو و حمایت با دقت خانواده و آموزش می باشد.
رفتار درمانی ها شامل چرخه بی خوابی یا
درمان روال اجتماعی با ورزش سازمان یافته و فعالیت های اجتماعی می باشد.
درمان روانشناختی شامل درمان شناختی رفتاری برای مدیریت اضطراب و
خلقُ خوی ضعیف و چیزی که به آن رفتار درمانی دیالکتیک (اندیش سنجی) میگوییم برای کمک به
عملکرد خلق و خو، مدیریت استرس و کمک به افکار هیجانی یا خودکشی گرایانه است.
خب لیز، به ما بگویید که شما برای درمان اختلال دو قطبی از چه نوع داروهایی
استفاده میکنید؟
خب بیشتر افراد دربرخی مراحل برای اینکه به آنها در مدیریت قسمت های سخت تر کمک کند و
از بازگشت علائم بیماری جلوگیری کند همچنین خواستار یک متعادل کننده خلق و خو میشوند.
لیثیوم یک درمان متداول است.
این یک تاثیر مستقیم روی ساعت مغز دارد.
داروهای دیگری که در درمان اختلالات تشنج استفاده میشدند،
به عنوان متعادل کننده خلقُ خو ، مثل داروی ضد تشنج لاموتریژین، و
والپروات سدیم یا مسکن اعصاب متعادل کننده خلقُ خو ، نیز استفاده شدند.
این داروها ممکن است به صورت تنها یا گاهی اوقات ترکیبی استفاده شوند.
ضدافسردگی ها برای درمان افسردگی استفاده میشدند، اما
آنها تقریبا هرگز به تنهایی استفاده نمی شوند.
بدون یک متعادل کننده خلقُ خو ، ضدافسردگی ها میتوانند باعث شیدایی خفیف یا بی ثباتی،
و خلقُ خوی آشفته شوند که به آن یک حالت مختلط گفته میشود.
همانطور که ساعت مغز، بقیه ساعتهای بدن را تنظیم میکند، کسانی با اختلال دو قطبی
بارها مشکلات دیگر پزشکی مرتبط با ساعت بدن خود را تجربه می کنند.
اینها شامل افزایش وزن، مرض چاقی، کولسترول بالا، بیماری قلبی یا
دیابت ها، مشکلات ایمنی یا هورمونی میشوند.
این وضعیت های پزشکی ، نیاز است که کنترل و مدیریت شوند.
و داروهای استفاده شده برای درمان اختلال دو قطبی باید با دقت بالا
انتخاب شوند تا از بدتر کردن این مشکلات جلوگیری کنند.
کسانی با اختلال دوقطبی همچنین بیشتر احتمال می رود که سوءاستفاده در موادمخدر یا
الکل داشته باشند، مخصوصا در طول فواصل بیماری، که باعث مشکلات پزشکی و
روانشناختی دیگر میشود.
من از روی تجربه شخصی خودم میدانم که چقدر مراقبت از بهداشت روانم اهمیت دارد،
چون که تمام قسمت های زندگی من را تحت تاثیر قرار می دهد.
از همه مهمتر اینکه، من میدانم که نیاز است مطمئن شوم که خواب مفید را حفظ میکنم، که
خیلی زیاد یا خیلی کم نمی خوابم، اما
همچنین هرروز در زمان مناسب به خواب میروم و از خواب بیدار میشوم.
همچنین بسیار مهم است که من یک رژیم غذایی و ورزش منظم را حفظ کنم.
اکنون این به معنای سخت گیر یا افراطی بودن نیست.
این به سادگی به معنای حفظ وعده های غذایی منظم و
فعالیت منظم است ،چون که این به تنظیم خلقُ خوی من کمک میکند.
و هر روز مطمئن میشوم که من برای خودم کمی وقت می گذارم.
این به بررسی کردن ودیدن اینکه آیامیتوانم هر علائم هشداری راشناسایی کنم کمک میکند،اما من
همچنین ازاین زمان برای انجام کار خوبی برای خودم،
استفاده میکنم وبه خودم یادآوری میکنم که چرا مراقبت کردن ازبهداشت روان بسیار اهمیت دارد.
لیز، این حقیقت دارد که افراد مشهور بسیاری با اختلال دوقطبی وجود داشته اند؟
خب بله، شواهد نشان داده است که افرادی با اختلال دوقطبی اغلب
آی کیوی بالا و سطوح بالایی از خلاقیت دارند.
که آنها قادر به دیدن و فکرکردن درباره دنیا به روش هایی هستند که افراد دیگر نمیتوانند.
آنها همچنین میتوانند شدیدا پربار باشند.
شما تنها باید مستندِ استفن فرای،
"زندگی مخفی افسردگی جنون" را تماشا کنید تا این را در عمل ببینید.
بنابراین اختلال دو قطبی هم میتواند یک معضل ، و هم یک موهبت باشد.
بابت مشارکت، از همگی ممنونیم.
اگردوست دارید بیشتربیاموزید، لطفا ازسایتهای Origin Youth Health, Beyond Blue,
SANE Australia یا دیدن کنید.
دانشگاه سیدنی [موزیک]