به نمونه هایی از رفتار نگاه کردید که
نه درباره همه مردم، اما درباره خیلی ها
احتمالا در مقابل ضرر رفتار های ریسک پذیر از خود نشان بدهید
این اولین تفاوت بزرگ با چیزی که در تئوری مطلوبیت انتظاری می بینیم است
دومین چیزی که شما احتمالا در نمونه های ضرر دیدید این است که
ضرر ها در یک اندازه خاص بزرگتر از سودها در همان اندازه به نظر میرسند
در یک جمله ما بیشتر ناراحت میشویم برای
ازدست دادن یک مقدار خاص دلار تا اینکه به دست آوردن همان مقدار دلار خوشحالمان کند
و این دو دیدگاه عظیم همان چیزی است که ما به وسیله آن
نظریه دورنما را که توسط کانمن و توورسکی مطرح شده به دست آوردیم
که من قبلا به آنها اشاره کرده ام
ما باید به کانمن و توورسکی به عنوان پدرخوانده های اقتصاد رفتاری بیاندیشیم
آنها اولین کسانی بودند که واقعا یک مدل نوشتند که بهتر
روشی را منعکس میکند که طبق آن ما بر پایه ترجیحات خود رفتار میکنیم
خب حالا بیایید نگاهی به این دو جدول بیاندازیم
در سمت چپ ما همان مدل مطلوبیت استاندارد را داریم که
در اقتصاد کلاسیک دیده اید
این بزرگه است
در سمت راست، نظریه دورنما را داریم
این از چه نظر با نظریه مطلوبیت انتظاری تفاوت دارد؟
ریسک گریزی در مقابل سود هنوز وجود دارد
آن را در گوشه بالای سمت راست میبینید اما
ما معمولا را در برابر ضررها ریسک طلب هستیم
و این خمیدگی است که د گوشه سمت چپ پایین می بینیم
و این با چیزی که اقتصاددان های منطقی فرض میکنند متفاوت است
یک قطعه سوم اینجا وجود دارد که کمتر مشهود است تا قبل از اینکه
واقعا روی آن تاکید کنیم و آن این است که در نظریه دورنما
همه چیز را نسبت به یک نقطه مرجع نگاه می کنیم
آن نقطه مرجع به راحتی روی تقاطع خط های
عمودی و افقی روی جدول سمت راست واقع شده
و زمانی که به بالای آن میرویم ریسک معکوس می شود
وقتی که ما از ناحیه باخت پایینتر میرویم ریسک پذیر می شویم
خب یک چیز جالب اینجا هست که من و شما ممکن است
نقاط مرجع متفاوتی برای یک نتیجه یکسان داشته باشیم
بیایید دوباره یک مثال در این مورد بزنیم
بیایید فرض کنیم من و شما هردو در مایکروسافت سهام خریده ایم
من سهامم را 25 دلار خریده ام
پس اگر سهام مایکروسافت حالا 35 دلار معامله شود من در محدوده سود هستم،خوشحالم
از سهامم 10 دلار کسب کردم
ممکن است بخاطر تحلیل ریسک تصمیم بگیرم حتی با اینکه فکر میکنم
که مایروسافت همچنان خوب پیش میرود اما
به اندازه کافی ریسک گریز هستم که می خواهم این 10 دلار را نقد کنم
این چیزی است که من را خوشحال میکند
حالا باز فرض می کنیم ارزش سهم مایکروسافت حالا 35 دلار است
شما سهام مایکروسافت را 45 دلار خریده اید
حدس بزنید چه می شود؟
شما در محدوده ضرر هستید، خب؟
شما نمیخواهید آن سهام ها را بفروشید چون اگر آن سهام ها را بفروشید
شما ضرر را نقد کرده اید
شما قبول خواهید کرد، نه فقط روی کاغذ بلکه
با دلارهای واقعی که 10 دلار سهام ازدست داده اید
شما ریسک طلب خواهید شد
حتی اگر هنوز نگران باشید که مایکروسافت بیشتر سقوط خواهد کرد
اگر بتوانید خودتان را متقاعد کنید دلایل خوبی هست که دوباره بالا برود
آن 45 دلار نقطه ای است که سهام ها را خریداری کرده اید
میخواهید به 45 برسد
برای مایکروسافت مهم نیست
سهام مایکروسافت اهمیت نمیدهد که 45 برای شما عدد خاصی است و
.بقیه دنیا هم همینطور
اما برای شما این یک عدد خاص است که میخواهید به بالاتر از این سطح برسید
این نمیتواند یک روش معقول برای فکر کردن به این باشد که چه زمان سهامتان را بفروشید
باید برای فروش سهامتان به این بیاندیشید که
عملکرد مایکروسافت در آینده بهتر یا بدتر خواهد بود
نه به اینکه آیا فروش شامل سود یا ضرر شما نسبت به آن نقطه قراردادی
که شخصا به طور اتفاقی اقدام به خرید سهام کرده اید
و این یک بینش عظیم در نظریه دورنما است که در
تئوری مطلوبیت انتظاری نمی بینیم
حالا سومین چیز، ببخشید چهارمین چیز درمورد
بند نظریه دورنما، دوباره، که با تئوری مطلوبیت انتظاری متفاوت است
به یاد بیاورید که در مثالهای قبلی شما به زیان گریزی نگاه کردید
و در مورد خیلی از شماها شما انتخاب میکنید که
بازی را انجام ندهید که شانس 50 درصدی
از یک نتیجه با دلار زیاد، مثلا 2000دلار و
شانس 50 درصدی نتیجه منفی 1000دلاری داشته باشد
و اگر کسی به ما شانس بازی بدون گذاشتن پول را پیشنهاد دهد
ما شیر یا خط میاندازیم
اگر شیر بیاید شما 2000تا بدست میاورید اگر خط بیاید شما 1000 تا پرداخت می کنید
خیلی از شماها به این بازی نه میگویند،چرا؟
چون میزان ضرر بزرگتر از سود است
چون از دست دادن 1000 تا برای ما خود به خود منفی تر است از
حس خوبی که به 2000تا داریم، بنابراین ما انتخاب میکنیم که آن را بازی نکنیم
ما حتی نمیخواهیم آن ضرر را ریسک کنیم
یک ثانیه در ذهن داشته باشید اگر کسی به شماپیشنهاد دهد که بتوانید این را
صد بار بازی کنید شما تقریبا به احتمال زیاد این کار را میکنید
در برابر 100 نتیجه شما میتوانید کاملا مطمئن باشید
ارزش مورد انتظار آن بازی 500 دلار است شما مطمئن خواهید بود که آن را بدست میاورید
اما برای یکبار بازی و خطر از دست دادن1000 دلار شما این کار را نمیکنید
ما آن را کجای جدول نظریه دورنما می بینیم؟
این کمی ظریف تر است روی این جدول، چیزی که جدول به شما نشان میدهد
این است که شیب منحنی پایین سمت راست این اسلاید نسبت به
منحنی وارونه (منحنی بالایی) تندتر است
بنابر این نه تنها انحنا متفاوت است بلکه
تندی این شیب به سمت پایین بیشتر می شود
باخت آن 1000 دلار
ارزش منفی بیشتری برای شما روی محور عمودی دارد
نسبت به بدست آوردن آن 2000 دلار این زیان گریزی است، خب؟
خب به طور خلاصه ما ریسک گریزی، و ریسک پذیری را داریم
که در انحنا منعکس شده، و زیان گریزی که در شیب ها منعکس شده
و مفهموم یک نقطه مرجع در جایی که
منحنی از ریسک گریزی به ریسک پذیری تغییر میکند
عملکرد ریسک گریزی اقتصاد کلاسیک مانند جدول سمت چپ به نظر میرسد
اما برای بیشتر این کلاس با
ریسک گریزی نظریه دورنما در سمت راست کار خواهیم کرد
برگردیم به کل موضوع نقطه مرجع
در مطلوبیت انتظاری ما همیشه درمورد ثروت کلی کسی فکر می کنیم
و اینکه چقدر کمک اضافی به آن میشود
به هرحال بیایید نگاهی به ضررها و سودها در رابطه با ثروت خالص بیاندازیم
به جدول قسمت بالایی این اسلاید نگاهی بیاندازید
اگر من الان کلی پول داشته باشم .پنجاه هزار دلار یا هرمقدار
صد دلار بعدی از دیدگاه، یا بگوییم 200 دلار
از دیدگاه مطلوبیت انتظاری خیلی، خیلی
کمتر از آن است که حتی متوجه آن شویم
ببینید چقدر تاثیر کمی روی محور عمودی در جدول دارد
حالا بیایید به واقعیت برگردیم
پنجاه هزاردلار مقدارپول خوبی برای داشتن است اما فکر میکنید کسی که
پنجاه هزار دلار دارد درباره آن 200 دلار کاملا کوچک انگاری میکند؟
نه، من هم اینطور فکر نمیکنم
ما عاشق پول درآوردن هستیم
وقتی که ما به برنده شدن 200 دلار فکر میکنیم
شاید به وگاس برویم،یا در بازی با دوستانمان سعی کنیم پول برنده شویم
به این فکر نمی کنیم که هی رفیق ارزش کل دارایی من ایکس هزار دلار است پس
چرا باید به 200 دلار بعدی اهمیت بدهم
ما به این رویداد خاص فکر می کنیم به این سفر وگاس، برای
این بازی پوکر (قمار) با دوستانمان
از صفر شروع میکنیم
ما هنوز هیچ پولی به دست نیاورده یا از دست نداده ایم
با سطح پایین کلی خودم مقایسه نمی کنم
من فقط اینجا ایستاده ام و میگویم هی من الان 200دلار دراورده ام و حس خوبی دارم
اینجاست که نقطه مرجع در نظریه دورنما مهم می شود
ما برای هرکدارم از ملاحظات بزرگ جدید از صفر شروع میکنیم
یا حتی ملاحضات کوچک درباره به دست آوردن یا از دست دادن پول اضافی