خوب امروز قرار است که به بحثمان در مورد
انتخاب مصرف کنندگان ادامه دهیم
اگر بحث پیش زمینه ای جلسه پیش را به خاطر داشته باشید
هدف اصلی ما تلاش برای فهم منحنی های تقاضا است
چگونه مصرف کنندگان در نهایت تصمیم میگیرند که بها و کمیت محصولات را مبادله کنند
گفتیم که این موضوع در نهایت از اصل حداکثرسازی مطلوبیت می آید
و اینکه مطلوبیت زمانی به حداکثر میرسد که افراد
تابع مطلوبیت را حداکثرسازی میکنید
که نمایانگر ریاضیاتی اولویت ها است
و جلسه پیش در این مورد صحبت کردیم که اگر افراد تقیدی نداشته باشند
چطور چیزهایی که میخواهند را انتخاب میکنند به سادگی بیشتر از همه چیز را میخواهند
و رده بندی ای که از دسته محصولات مختلف انجام میدهند
وابسته به آن تابع زمینه ای مطلوبیت خواهد بود
حالا مسلما آنچه افراد را از مصرف هرچه میخواهند باز میدارد
تقید بودجه ای آن هاست
و امروز به سراغ دومین بخش مساله میرویم
که بحث در مورد محدودیت بودجه است
حالا میخواهیم برای اکثر جلسات این ترم یک فرض بسیار ساده کننده انجام دهیم
که این است که فرض خواهیم کرد
که درآمد برابر با بودجه است
که تمام درآمد را هزینه میکنید
در اینجا میخواهیم از امکان پس انداز چشم پوشی کنیم
تا تقریبا سه جلسه مانده به آخر ترم
خوب این به نظر نمیاد که فرض خیلی بدی برای یک آمریکایی معمول باشد
آمریکایی های معمول پس انداز نمیکنند
بنابراین اگر مصرف کنندگان معمول را در نظر بگیریم، فرض خیلی بدی نیست
در عمل پس انداز قرار است بخش خیلی مهمی از کارمان
در اقتصاد باشد، بنابراین به این موضوع رجوع خواهیم کرد
اما الان از پس انداز چشم پوشی میکنیم و فرض میکنیم که
بودجه برابر با درآمد است
خوب بگوییم که والدینتان هم مثل شما هستند
شما احتمالا در قید پس انداز نیستید
بودجه ای پس انداز شده از جانب والدینتان دارید
بیاید اسمش را Y بگذاریم
و در نظر بگیریم که در ابتدای ترم والدینتان Y بودجه به شما بدهند
و بگویند این پولی است که باید خرج کنید
مثلا در هر ماه
یا برای تمام ترم
و بگوییم که باید این بودجه را به دو محصول اختصاص بدهید
پیتزا و فیلم
بازم میگویم واقعی نیست اما این از انواع فرضیات ساده کننده ای هستند
که به فهم ما از چگونگی تصمیم گیری افراد کمک میکند
پس این به شما محدودیت بودجه میدهد
درآمدی دارید به اندازه Y که والدینتان به شما داده اند
و میتواند آن را به پیتزا و فیلم اختصاص بدهید
خوب چطور بودجه را اختصاص میدهید؟
میتوانید فیلم بخرید، تعداد فیلم هایی که میتوانید بگیرید
بعلاوه تعداد پیتزاها
اینکه چندتا از هرکدام میتوانید بگیرید به قیمت بستگی دارد
در اصل محدودیت بودجه برابر است با تعداد فیلم ها ضرب در قیمت آن ها
بعلاوه تعداد پیتزاها
بعلاوه تعداد پیتزاها ضرب در قیمت هر پیتزا
این میشود محدودیت بودجه ای
میشود تعداد فیلم ها ضرب در قیمت فیلم
و تعداد پیتزاها ضرب در قیمت هر پیتزا
راحترین راه دیدنش به شکل نموداری است
اگر به شکل 5-1 بروید نمایش نموداری محدودیت بودجه را خواهید دید
بیاید در موردش به دقت صحبت کنیم
چون قرار است در رابطه با محدودیت بودجه خیلی خوب باشید
باید در این ترم در این موضوع خیلی حرفه ای شوید
پس بیاید به دقت در مورد منشا آن صحبت کنیم
خوب، بردار X تعداد فیلم هایی است که میتوانید
که اگر تمام درآمدتان را صرف فیلم کنید، داشته باشید
اگر تمام درآمد را صرف فیلم کنید
میتوانید تعداد فیلم برابر با Y روی P (قیمت) مربوط به فیلم، داشته باشید
اگر تصمیم بگیرید که درآمد خود را تنها وقف فیلم کنید
میتوانید تعداد فیلم برابر با Y روی P (قیمت) مربوط به فیلم، داشته باشید
در عوض که اگر تصمیم بگیرید تمام درآمدتان را صرف پیتزا کنید
میتوانید تعداد فیلم برابر با Y روی P (قیمت) مربوط به پیتزا، داشته باشید
در این صورت بردار Y جایی میشود که در آن
صفر فیلم و کلی پیتزا دارید
جایی است که تمام بودجه خود را وقف پیتزا میکنید
حالا ترکیباتی در این بین داریم که میشود خط بودجه
که ترکیب پیتزا و فیلم هایی است که میتوانید
با توجه به درآمد کلی (Y) خود مصرف کنید
بنابراین اساسا...
و شیب این خط میتواند نسبت قیمت باشد
یا منفی نسبت قیمت
شیب این خط میشود، منفی قیمت فیلم (Pm) روی قیمت پیتزا (Pp)
ببخشید اشتباه شد
منفی Pp روی Pm
شیب این خط میشود تغییر نسبت قیمت پیتزا
روی قیمت فیلم
کجا دارم اشتباه میکنم ؟
منفی نسبت قیمت
درست نوشتم؟
قاعده شیب
بله
درست نوشتم ؟
بله
من فکر میکنم Pp و Pm در مخرج هستند
چون y رو Pp است
(صدا شنیده نمیشود)
درسته
در مخرج هستند، اینجا را اشتباه کرده بودم
بنابراین Pm روی Pp قرار میگیرد
ببخشید من اشتباه کردم
خوب درسته
چون در مخرج هستند
چون قاعده شیب در مفهوم کمیت است
اینجا بود که اشتباه کردم
خوب پس اساسا منفی نسبت قیمت
منفی قیمت فیلم ها روی قیمت پیتزاها
چون در مخرج هستند به خاطر اینکه همانطور که گفتید
به فراخور بالا رفتن قیمت، کمیت کاهش پیدا میکند
بنابراین منفی نسبت قیمت، قیمت فیلم ها
روی قیمت پیتزاها میشود شیب
خوب بیاید یک مثال ساده را حل کنیم
تصور کنید که درآمد برابر با 96 دلار است
مثلا برای یک ماه یا یک ترم
تصور کنید که بهای فیلم ها 8 دلار است
و تصور کنید که بهای پیتزاها 16 دلار است
پیتزای خوبیه
بنابراین معنایش این است که با درآمد 96 دلاری
میتوانید 8 پیتزا یا 12 فیلم بدست بیاورید
این به این معناست که نسبت قیمتی شیب محدودیت بودجه شما
منفی یک دوم است
نسبت قیمت منفی نیم است
پس شیب محدودیت بودجه منفی نیم است
یک اسمی برای این شیب داریم
اسمش را میگذراریم نرخ حاشیه ای تبدیل
اسم ما برای این شیب نرخ حاشیه ای تبدیل است
حالا چرا از این اسم استفاده میکنیم؟
به این معناست که این نرخ جایگزینی است که در آن میتوانید
نرخی است که میتوانید پیتزا را به فیلم تبدیل کنید
نرخی که در آن میتوانید پیتزا را به فیلم تبدیل کنید
دوباره میگویم، همانطور که جلسه پیش گفتم شما کیمیاگر نیستید
در حقیقت اینطور نیست که پیتزا را به فیلم تبدیل کنید
اما بازار در اصل به شما نرخی میدهد که میتوانید با توجه به بودجه این کار را انجام دهید
با توجه به این که میزان مشخصی پول دارید
با توجه به این که میزان مشخصی پول به مبلغ 96 دلار دارید
و با توجه به قیمت هایی که در بازار با آن مواجه هستید
میتوانید پیتزا را به فیلم
با مبادله یک پیتزا برای نصف فیلم، تبدیل کنید
بازم میگویم در حقیقت تبدیل فیزیکی را انجام نمیدهید
اما این مبادله ای است که با آن
زمانی که یکی را به دیگری تبدیل میکنید، روبرو هستید
بنابراین در عمل مثل این است که یکی را برای دیگری تبادل میکنید
همانطور که جلسه پیش در مورد آن صحبت کردم
در اصل مشابه مبادله است
و این به دلیل مفهوم کلیدی اقتصادی ای است
که در این درس چندباره به آن باز خواهیم گشت
مفهوم هزینه فرصت
هزینه فرصت ارزش جایگزینی است که از آن چشم پوشی شده است
ارزش جایگزینی است که از آن چشم پوشی شده است
میشود هزینه فرصت
اساسا این به این معناست که اگر تصمیم بگیرید
که از یک پیتزا چشم پوشی کنید
به مثابه چشم پوشی از دو فیلم است
به همین صورت اگر تصمیم بگیرید که از یک فیلم چشم پوشی کنید
به مثابه چشم پوشی از نصف پیتزا است
بنابراین هزینه فرصت یک فیلم
هزینه ای که فیلم در اصل برای شما دارد، نصف پیتزا است
در حقیقت فیلم 8 دلار و پیتزا 16 دلار هزینه دارد
اما زمانی که در مورد مبادله محصولات فکر میکنیم
هزینه فرصت آن فیلم
به مثابه این است که از خوردن نصف پیتزا چشم پوشی کرده باشید
این میشود هزینه فرصت این وضعیت
بنابراین اساسا به این شکل در مورد این مبادله فکر خواهیم کرد
در مورد مبادله محصولات به مفهوم هزینه فرصت
مصرف یک محصول بجای محصول دیگر، فکر خواهیم کرد
هزینه فرصت فیلم این است که
فرصت نشده است که نصف پیتزا بخورید
هزینه فرصت پیتزا
این است که از تماشای دو فیلم صرف نظر کرده اید
و دلیلش این است که بودجه ای ثابت دارید
اگر بودجه لایتناهی داشتید دیگر هزینه فرصتی وجود نداشت
اما از آنجایی که بودجه ثابت دارید
و باید این بودجه را اختصاص دهید
یک هزینه فرصت با تصمیم بر اینکه...
اگر تصمیم بگیرید که تصمیم نگیرید همچنان تصمیم گرفته اید
نمیدانم این نقل قول از شکسپیر هست یا گروه راش
مطمئن نیستم باید چک کنم
اما اساسا اگر تصمیم بگیرید که یک چیز را داشته باشید
بر اساس این تعریف از محصولی دیگر صرف نظر کرده اید
حالا برای درک محدودیت بودجه
بیاید در مورد این صحبت کنیم که اگر به محدودیت بودجه شوک وارد کنیم چه اتفاقی میافتد
بیاید تصور کنیم که قیمت پیتزا
از 16 دلار به 24 دلار برسد
پیتزا خیلی گرون بشود
تصمیم بگیریم که فقط پیتزای گورمه یا همچنین چیزی میخواهیم
قیمت پیتزا از 16 دلار به 24 دلار برسد
این چه تاثیری دارد ؟
خوب بیاید بریم به شکل 5-2
این شکل تاثیرش را نشان میدهد
کاری که میکند این است که میگوید محدودیت بودجه تازه ما
به جای اینکه 16p بعلاوه 8m برابر با 96 باشد
96 که برابر محدودیت بودجه در مثال ماست
حالا 24p بعلاوه 8m برابر با 96 باشد
این معادله جدید برای محدودیت بودجه است
یا واضح تر اینکه شیب محدودیت بودجه
از منفی 1/2 به منفی 1/3 مسطح شده است
شیب از منفی1/2 به منفی 1/3 نزول کرده است
نسبت قیمت از 1/2 به 1/3 کاهش پیدا کرده است
حالا چند لحظه مطلوبیت را فراموش کنید
فراموش کنید که در مورد مطلوبیت فکر کرده ایم
فقط با نگاه کردن به این میتوانید بگویید
که آیا از این تغییر در قیمت نفع برده ای یا ضرر کرده اید؟
شما سرتان را تکان دادید، چرا نه ؟
چون نمیدانیم که به اندازه کافی برای گرفتن پیتزا به آن علاقه داریم یا خیر
خوب، به طور اخص
تقریبا میتوان گفت
چه کسی تنها فردی اس که این تغییر در قیمت برایش اهمیتی ندارد
- صدا شنیده نمیشود -
نه، نه، نه
به مصرف کنندگان و اولویت های مختلف افراد در خصوص پیتزا و فیلم فکر کنید
اولویت شما در خصوص پیتزا و فیلم باید چه باشد
تا اهمیتی برای تغییر در قیمت قائل نباشید
اولویت به کلی با فیلم باشد
تا جایی که پیتزا به هر مقدار برایتان اهمیت داشته باشد
به ضررتان خواهد بود
بنابراین در حقیقت پاسخ این است که ردیف فرصتتان
با محدودیت مواجه شده است
بنابراین اگر به ردیف فرصت فکر کنید
ردیف فرصت شما، مجموعه تصمیماتی است که با توجه به بودجه خود میتوانید بگیرید
با توجه به بودجه خود پیش از اینکه بتوانید تصمیماتی
تا خط بالایی بگیرید
حالا مجموعه تصمیماتی که در دسترس هستند نزول کرده است
اینطور نیست که والدینتان پول دادن بهتان را قطع کرده باشند
همچنان 96 دلار به شما میدهند
اما عملا فقر تر شده اید
مسلما به ضررتان شده است و چرا ؟
چون مجموعه چیزهایی که میتوانستید با آن 96 دلار بخرید
با محدودیت مواجه شده اند
و مگر اینکه واقعا ارزشی برای پیتزا قائل نباشید
مگر اینکه تنها فیلم برایتان اهمیت داشته باشد
مگر اینکه به گلوتن و پنیر حساسیت داشته باشید
هیچ ارزشی برای پیتزا قائل نباشید
به ضررتان تمام میشود
ردیف فرصت هایتان محدود میشود
و مفهوم کلیدی در اینجا همین است
این است که ضرر کرده اید چون هزینه افزایش داشته است
افزایش هزینه به ضررتان میشود
ردیف فرصت هایتان را محدود میکند
چون با مقادیر مشابه درآمد حالا میتوانید مقادیر کمتری محصول بخرید
ردیف فرصت هایتان محدود شده است
به همین صورت حالا بیاید در مورد کاهش درآمد صحبت کنیم
این مورد در شکل بعدی است
حالا بیاید فرض کنیم که والدینتان از شما عصبانی هستند و درآمد را به 80 دلار کاهش میدهند
چون کاری که میخواستند را انجام نداده اید
درآمد را به 80 دلار میرسانند چون به اندازه کافی برایشان نامه نمینویسید یا زنگ نمیزنید
بنابراین درآمدتان را به 80 دلار کاهش میدهند
خوب اینجا شیب محدودیت بودجه تغییری نکرده است
چون چه چیزی شیب محدودیت بودجه را تعیین میکند؟
قیمت این کار را میکند، و قیمتی در اینجا تغییر نکرده است
شیب محدودیت بودجه بی تغییر مانده است چون قیمت تغییری نکرده است
اما ردیف فرصت شما بار دیگر محدود شده است
چون حالا درآمد کمتری دارید
بنابراین حالا میتوانید از پس هزینه پیتزا و فیلم های کمتری برآیید
بنابراین حالا بجای اینکه بتوانید تا 6 پیتزا و تا 12 فیلم تهیه کنید
حالا تنها میتوانید تا 4 پیتزا و 10 فیلم تهیه کنید
چون درآمدتان نزول کرده است
بنابراین بار دیگر بی تردید ضرر کرده اید
و ردیف فرصت هایتان منقبض شده است
بنابراین ردیف فرصت هایتان هر بار که درآمدتان نزول میکند
یا هر بار که قیمت افزایش پیدا میکند، منقبض میشود
و چگونگی تاثیرگذاری اش روی نمودار
مرتبط با این است که روی قیمت تاثیر میگذارد که روی شیب تاثیر میگذارد
یا تنها روی درآمد که روی ّبردارها تاثیر میگذارد
خوب سوالی در مورد محدودیت های بودجه و ردیف های فرصت هست ؟
با در دست داشتن این ها...
بله، ببخشید، بفرمایید
آیا محیط زیر منحنی اصلا نشان دهنده مطلوبیت است؟
نه نیست چون مطلوبیت از جانب اولویت ها تعیین میشود
نشان دهنده مطلوبیت بالقوه است
چون این ردیف فرصت شماست
اما همانطور که مثال اینجا نشان داد اگر اصلا پیتزا دوست نداشته باشید
احساستان نسبت به زمانی که پیتزا زیاد دوست داشته باشید، بسیار متفاوت است
بنابراین یکجورایی نشان دهنده مطلوبیت بالقوه شماست
اما نه خود مطلوبیتتان
این شد پیش زمینه خیلی خوبی برای قدم بعدیمان
این ها را کنار یکدیگر قرار دهیم و در مورد انتخاب محدود صحبت کنیم
که حالا میشود... بیاید مسائل را کنار هم قرار دهیم
میدانیم که اولویت هایتان کدام هستند
از طریق تابع مطلوبیت به شکل ریاضیاتی نشانشان دادیم
میدانیم که ردیف بودجه شما چیست و به شکل ریاضیاتی
بر اساس درآمد و قیمت ها نشانش دادیم
حالا بیاید در کنار هم قرارشان دهیم
و در مورد چگونگی تصمیم گیری صحبت کنیم
و ایده پایه ای اش این است که
سوال پایه ای که باید پرسیده شود این است که
با توجه به محدودیت هایی که محدودیت بودجه ای برایتان به همراه
دارد بیشترین مطلوبیتی که میتوانید به آن دست یابید چیست ؟
یا از لحاظ نموداری...
دوباره بگوییم که میخواهید این موضوع را از لحاظ شهودی
نموداری و ریاضیاتی، فهم کنید
فکر میکنم این ایده از لحاظ شهودی خیلی ساده باشد
که میشود با توجه به محدودیت هایی که برایتان وجود
دارد، بیشترین میزانی که میتوانید داشته باشید چیست
از لحاظ نموداری این موضوع را به شکل این پرسش مطرح میکنیم
که دورترین منحنی بی تفاوتی از مبدا که میتوانید به آن برسید کدام است
چون اگر یادتان باشد هرچه بیشتر بهتر
منحنی های بی تفاوتی ای که دورتر از مبدا هستند شما را راضی تر میکنند
دورترین منحنی بی تفاوتی از مبدا که میتوانید به آن برسید کدام است
خوب برای این کار... بیاید یک مثال را حل کنیم
بیاید مثل جلسه پیش تصور کنیم که مطلوبیت جذر پیتزا ضرب در فیلم است
دوباره میگویم این هیچ معنای اساسی ای ندارد
تنها نمایانگر ریاضیاتی اولویت ها است
بنابراین اولویت هایتان با مطلوبیت برابر با جذر پیتزا ضرب در فیلم نمایش داده شده است
و بیاید همان محدودیت بودجه را داشته باشیم
که در این جا داریم
درآمد 96 دلار است، بهای فیلم 8 دلار و بهای پیتزا 16 دلار است
حالا بریم به نمودار بعدی
شکل 5-4
کاری که این میکند این است که تحلیل منحنی بی تفاوتی را
در کنار تحلیل محدودیت بودجه میگذارد
یکم پیچیده است
خط محدودیت بودجه خطی عمودی است که از
تقاطع بردار Y 6 به تقاطع بردار X 12 میرود
خط مستقیمی است
که از تقاطع بردار Y 6 به تقاطع بردار X 12 میرود
این محدودیت بودجه ای است
که پیش از این دیدیم
بعد اینجا یک سری منحنی بی تفاوتی داریم
این منحنی ها کشیده شده اند و نماینده ریاضیاتی
این تابع مطلوبیت است
این ها نقاطی هستند که در میان آن ها بی تفاوت هستید
اگر که آن تابع مطلوبیت را داشته باشید
و چیزی که میتوانیم ببینیم این است که بهترین کاری که میتوانید بکنید این است که
که نقطه D را با 6 فیلم و 3 پیتزا را انتخاب کنید
روی بردار Y باید p باشد نه C
فیلم باید روی بردار x و پیتزا روی بردار y باشد
روی بردار y باید p باشد
بهترین کاری که میتوانید بکنید این است که نقطه D را انتخاب کنید
حالا برای این که بببینیمش
و این مطلوبیت را به دست میدهد
ارزش مطلوبیت در نقطه D چه مقدار است؟
میدانیم که ارزش ها مفهومی ندارند
اما تنها برای مقایسه ارزش نقطه D چه مقدار است؟
جذر 18
ارزش مطلوبیت جذر 6 ضرب در 3
که میشود جذر 18
که میشود جذر 2 یا 3 ضرب در جذر 2
اما میذاریم برای مقایسه جذر 18 بماند
جذر 18
حالا بیاید در این مورد صحبت کنیم که چرا این بهترین نقطه است
بیاید در مورد چند نقطه جایگزین صحبت کنیم
برای مثال چرا از نقطه E بهتر است؟
یکی دست بلند کند و به من بگوید چرا نقطه D بهتر از نثطه E است؟
بله؟
نقطه E با توجه به بودجه قابل دستیابی نیست
نقطه E میتوانست بهتر باشد و عالی میشد
ما 8 فیلم و 4 پیتزا را دوست داریم
اما نمیتوانیم به آن دست پیدا کنیم
بنابراین E غیر قابل دستیابی است
چرا از نقطه A بهتر است ؟
از پس هزینه نقطه A میتوان برآمد
پس چرا نقطه E بهتر از نقطه A است؟
همانطور که میتوان از پس هزینه نقطه D برآمد میتوان از هزینه نقطه A هم برآمد
بله؟
چون در اینجا مطلوبیت تنها میشود جذر 10
چرا ؟
میشود جذر 10
بله دقیقا چون مطلوبیت تنها میشود
جذر 10
در نقطه A روی منحنی بی تفاوتی پایین تری قرار میگیریم
بنابراین درست است که میتوان از پس هزینه نقطه A برآمد
اما در منحنی بی تفاوتی پایین تری قرار میگیریم
مطلوبیت در ارزش پایین تری و تنها برابر با جذر 10 است
بنابراین نقطه A تحت شعاع نقطه D قرار میگیرد
نقطه C چطور؟
خوب در نقطه C همان...
نقطه C تنها تغییر به سمت داخلی از نقطه D است
اما اینجا تحت شعاع قرار گرفته است
اینجا هم ارزش مطلوبیت پایین تر است
جذر 4.5 ضرب در 2.2 است
و اساسا از این جهت تحت شعاع است که میتوانید از پس هزینه بیشتری برآیید
بنابراین اساسا نکته اینجاست که نقطه ای که شما را بیش از همه راضی میکند
نقطه ای است که در آن منحنی بی تفاوتی
مماس محدودیت بودجه است
چون این نقطه ای در دورترین منحنی بی تفاوتی است
که میتوانید با توجه به محدودیت بودجه به آن برسید
مماسیت منحنی بی تفاوتی و محدودیت بودجه
نقطه ای است که با توجه به بودجه و هزینه های موجود بیشترین نفع را برایتان دارد
و این جایی است که شیب منحنی بی تفاوتی
با شیب محدودیت بودجه برابری میکند
مماسیت نقطه ای است که شیب منحنی بی تفاوتی
با شیب محدودیت بودجه برابری میکند
یا به شکلی ملموس تر...
باشه اجازه بدید ادامه ندم
این شهودیت نموداری است
با شیب منحنی بی‌تفاوتی به دلیل شیب محدودیت بودجه
محدودیت بودجه حالت بهینه است
چراکه در تعریف اینجا نقطه ای
در دورترین منحنی بی تفاوتی است که میتوانید به آن برسید
با توجه به بودجه
نقطه مماسیت نقطه شیب های برابر است
سوالی در مورد تحلیل نموداری وجود دارد
این خیلی خیلی مهم است
بله؟
این از طریق تحلیل نموداری بود
اما اگر تنها در مفهوم ارزش ترتیبی تابع مطلوبیت در نظر بگیریم
و P و M همیشه مثل باشد
اهمیتی دارد اگر جذر را کنار بگذاریم؟
اگر مطلوبیت برابر با pm بود چیزی تغییر میکرد؟
به خاطر اینکه نرخ حاشیه ای جایگزینی و تبدیل
همه این ها همچنان همان میشوند درسته ؟
در این مثال خاص اینطور نمیشود
در واقع سوال خیلی خوبی را مطرح کردید
از آنجایی که ترتیبی است میتوانید برای
رده بندی دسته محصولات تبدیل انجام دهید
همیشه میتوان در تبدیل یک نواخت تابع مطلوبیت، به رده بندی مشابه رسید
این دقیقا درست است
با توجه به اینکه...
در ادامه جلسات این کلاس اشکال متفاوتی که چرا شکل تابعی اهمیت دارد را نشان خواهیم داد
و نشان خواهم داد که چرا جذر را انجام دادم
چراکه مشخص خواهد شد که برای دیگر موضوعات اهمیت پیدا میکند
اما در مورد رده بندی دسته محصولات حرف شما درست است
رده بندی دسته محصولات با تبدیل تناقضی ندارد
خوب این شد از لحاظ نموداری
حالا بریم سراغ شکل ریاضیاتی اش
پس بیاید در مورد ریاضیات حداکثرسازی مطلوبیت صحبت کنیم
میخواهم این کار را طبق عادتم به شکل ساده انجام دهم
تا حدودی در روز جمعه روی
محاسباتی که پشت ریاضیاتی که اینجا ارائه میدهم کار خواهید کرد
حالا بیاید در مورد این صحبت کنیم
که برابری این شیب ها به چه معناست
کسی به خاطر دارد که شیب منحنی بی تفاوتی چیست؟
شیب منحنی بی تفاوتی را چه مینامیم؟
بله؟
نرخ حاشیه ای جایگزینی
شیب منحنی بی تفاوتی نرخ حاشیه ای جایگزینی است
که به عنوان چه چیزی تعریف میشود؟
نرخ حاشیه ای جایگزینی چیست؟
نسبت چی ؟
- صدا شنیده نمیشود -
نه، نرخ حاشیه ای جایگزینی
موضوع اینجا تنها اولویت هاست
نرخ حاشیه ای جایگزینی به چه عنوان تعریف میشود؟
نسبت چی به چی ؟
بله ؟
مقادیر یک محصول که باید بدهید
تا به یک واحد از محصول دیگر دست پیدا کنید
ببخشید چی ؟
مقادیر یک محصول که باید بدهید
تا به یک واحد از محصول دیگر دست پیدا کنید
دقیقا از لحاظ نموداری به این عنوان تعریف میشود
شیب منحنی بی تفاوتی است
از لحاظ ریاضیاتی چه بود؟
در مفهوم مطلوبیت چه بود؟
کسی به خاطر دارد؟
بله
نسبت جزئیات
نسبت مطلوبیت های حاشیه ای
به شکل اخص منفی مطلوبیت حاشیه ای فیلم
بر روی مطلوبیت حاشیه ای پیتزا است
یادتان هست، منفی مطلوبیت حاشیه ای بردار x
روی مطلوبیت حاشیه ای بردار y است
بنابراین نرخ حاشیه ای جایگزینی
نرخی است که در آن تمایل به جایگزینی دو محصول فیلم و پیتزا را دارید
که تابعی از مطلوبیت های حاشیه ای است
اگر مطلوبیت حاشیه ای فیلم بسیار بالا باشد
بنابراین به پیتزاهای زیادی میطلبید
و از فیلمی چشم پوشی نمیکنید مگر اینکه بجایش کلی پیتزا بگیرید
اگر مطلوبیت حاشیه ای برای فیلم بسیار پایین باشد
راضی خواهید بود که از فیلمی حتی برای بخش کوچکی از پیتزا چشم پوشی کنید
بنابراین این شد نرخ حاشیه ای جایگزینی
این تنها در رابطه با اولویت هاست
در همین حین میگوییم که
نرخ حاشیه ای جایگزینی برابر است با
این شیب برابر با شیب محدودیت بودجه است
خوب، شیب محدودیت بودجه که به آن میگوییم نرخ حاشیه ای تبدیل
که نسبت قیمت است
شیب محدودیت بودجه منفی نسبت قیمت است
اینجاست که شما یکجورایی یک قدم از ما جلوتر بودید
بنابراین اولویت ها به ما
این نرخ حاشیه ای جایگزینی را میدهد
کارکردهای بازار به ما نرخ حاشیه ای تبدیل را میدهد
و حداکثرسازی مطلوبیت به ما میگوید که اینها برابر هستند
چرا که در آن مماسیت برابر هستند
در آن مماسیت
در آن نقطه مماسیت است که به بالاترین منحنی بی تفاوتی ممکن میرسید
بنابراین در حالت بهینه
به این میرسید که نسبت مطلوبیت حاشیه ای برابر است با نسب قیمت
حالا میخواهم که شما این موضوع را بیشتر از لحاظ شهودی فهم کنید
حتی با وجود این معادلات ریاضیاتی
من دوست دارم اینطور در موردش فکر کنم که
در مورد نسبت مطلوبیت های حاشیه ای را به عنوان سود حاشیه ای در نظر بگیرید
بنابراین میشود سود یک فیلم دیگر در مفهوم پیتزا
نرخ حاشیه ای جایگزینی سود یک فیلم دیگر در مفهوم پیتزا است
میزان تمایلتان به فیلم بعدی به نسبت میزان تمایلتان به پیتزای بعدی است
هزینه...
نرخ حاشیه ای تبدیل یا هزینه
بهای فیلم بعدی به نسبت بهای پیتزای بعدی است
بنابراین حرفمان اینجا این است که سود برابر با هزینه است
به شکل اخص میگوییم که سود حاشیه ای برابر با هزینه حاشیه ای است
سود حاشیه ای، سود فیلم بعدی در نسبت پیتزای بعدی
باید برابر با هزینه حاشیه ای باشد
هزینه فیلم بعدی برای شما در نسبت پیتزای بعدی
و این عبارت که حالت بهینه جایی است که سود حاشیه ای با هزینه حاشیه ای برابر میشود
در تمام موضوعات این درس جاری خواهد بود
زمانی که حداکثر سازی در شرکت ها را هم انجام میدهیم مشابه همین است
هر حداکثرسازی ای که در این درس انجام میدهیم
هر بهینه سازی ای به هدف برابر سازی این حاشیه ها است
برابر کردن سود حاشیه ای با هزینه حاشیه ای
این متفاوت از سود برابر با هزینه است، چراکه
موضوع آن واحد بعدی است
میگوید که چه احساسی در مورد فیلم بعدی
در مقایسه با هزینه آن فیلم بعدی است
حالا قیمت هایی که در اینجا داریم ثابت هستند
میتوان تصور کرد که به فراخور اینکه فیلم های بیشتری تماشا میکنید بهای فیلم تغییر میکند
اما پیچیده میشود
بعدها به آن میپردازیم
در حال حاضر بها ثابت است
اما مطلوبیت های حاشیه ای ثابت نیستند
مطلوبیت حاشیه ای مسلما هرچه فیلم بیشتری ببینید تغییر میکند
دوست دارم اینطور در موردش فکر کنم که...
دوباره میگویم در مورد فهم شهودی باید فهم شهودی مختص به خودتان را درست کنید
شکلی که من دوست دارم به شکل شهودی در مورد این فکر کنم
که در واقع کمی بازنویسی اش کنم
و به این گونه بازنویسی کنم که مطلوبیت حاشیه ای فیلم روی قیمت فیلم
برابر است با مطلوبیت حاشیه ای پیتزا روی قیمت پیتزا
در تعادل
نه ببخشید در حالت بهینه این صحیح است
این را دوست دارم چون از نظر من این عبارت میگوید که ببین
لذتی که از هزینه خود به دست می آورید باید در تمام محصولات برابر باشد
این یعنی...
برای هر دلاری که برای فیلم پرداخت میشود
چه چیزی میخرد، دلار بعدی ای که هزینه فیلم میشود چه چیزی میخرد؟
این میگوید که دلار بعدی ای که هزینه پیتزا میشود چه چیزی میخرد
و این ها باید برابر باشند
اگر دلار بعدی ای که هزینه فیلم میشود، لذت بسیار بیشتری
از دلار بعدی ای که هزینه پیتزا میشود را برای شما میخرد
بنابراین در وضعیت صحیح نیستید
باید مسیر پول خود را تغییر دهید و بیشتر روی فیلم و کمتر روی پیتزا هزینه کنید
از دلار بعدی ای که هزینه پیتزا میشود
رضایت بیشتری از دلار بعدی ای که هزینه فیلم میشود را برای شما میخرد
بنابراین اینجا هم در وضعیت صحیح نیستید
باید فیلم کمتری تماشا کنید و پیتزای بیشتری بخرید
بنابراین این جایی است که سود حاشیه ای...
لذت به دست آمده از هزینه برای فیلم بعدی
برابر است با لذت به دست آمده از هزینه برای پیتزای بعدی
برای مشاهده اش بیاید به شکل 5-4 برگردیم
و در مورد ریاضیات چندتا از این نقاط تفکر کنیم
بیاید نقطه A را در نظر بگیریم
در نقطه A
دو پیتزا و پنج فیلم داریم
بنابراین در نقطه A پیتزا برابر با 2 و فیلم برابر با 5 میشود
بنابراین در نقطه A مطلوبیت برابر با جذر 10 میشود
حالا به شکل اخص مطلوبیت حاشیه ای برای پیتزا
در این نقطه
مطلوبیت حاشیه ای برای پیتزا چیست؟
خوب میتوانیم مشتق گیری کنیم
میشود مشتق تابع مطلوبیت با توجه به قیمت ها
du/dp
که میشود 0.5 ضرب در تعداد فیلم ها
روی جذر P ضرب در M
که با این مقادیر میشود 1 روی جذر 10
این میشود مطلوبیت حاشیه ای پیتزا
مطلوبیت حاشیه ای فیلم میشود du/dm
که میشود 0.5 ضرب در P روی جذر P ضرب در M
که میشود 2.5 روی جذر 10
بنابراین نرخ حاشیه ای جایگزینی بین این دو
2.5 است
نرخ حاشیه ای جایگزینی 2.5 است
این از لحاظ شهودی به چه معناست؟
کسی میتواند بگوید 2.5 بودن نرخ حاشیه ای جایگزینی از لحاظ شهودی به چه معناست؟
این به چه معناست؟
یکی یکجوری توضیح بدهد که گویا میخواهد به کسی که انگلیسی صحبت میکند توضیح دهد
2.5 بودن نرخ حاشیه ای جایگزینی از لحاظ شهودی به چه معناست؟
بله؟
برای 2.5 فیلم از یک پیتزا صرف نظر میشود
بله
نه در واقع برعکس است
از دو نیم پیتزا صرف نظر میکنید...
نرخ حاشیه ای جایگزینی 2.5 است
نه درسته
از 2.5 تا صرف نظر میکنید...
یک لحظه ببینم که درست باشد
بنابراین از یک پیتزا صرف نظر میکنید تا 2 و نیم فیلم...
نه برعکس است
کلی پیتزا دارید و فیلم کافی ندارید
بنابراین 2 و نیم پیتزا میدهید
تا یک فیلم دیگر داشته باشید
گیج کننده است
دو و نیم پیتزا میدهید تا یک فیلم بگیرید
به همین معنی است
دو و نیم پیتزا میدهید تا یک فیلم به دست بیاورید
و چرا به این شکل است؟
چرا در نقطه A دو و نیم پیتزا میدهید تا یک فیلم دیگر ببینید؟
بله ؟
خوب به مماسیت خط با منحنی بی تفاوتی در نقطه A نگاه میکنیم
و شیب رو به پایینی ندارد
خیلی شیب تندی دارد که به چه معنا است؟
به این معناست که سود زیادی...
به این شکل است که برایتان مهم نیست که برای تماشای
یک فیلم دیگر از تعداد زیادی پیتزا صرف نظر کنید
دقیقا
در واقع این راه بسیار خوبی برای کنار هم قرار دادن نمودارها و فهم شهودی است
تقکر شهودی اش به این شکل است
پیتزاهای زیادی در نقطه A دارم
و فیلم های زیادی ندارم
بنابراین با کمال میل کلی پیتزا میدهم
تا فیلم بعدی را داشته باشم
چیزی که شما گفتید با نمودارهای اینجا گره اش میزند
منحنی بی تفاوتی اینجا از طریق نقطه A شیب بسیار تندی دارد
منحنی بی تفاوتی با شیب تندی به این شکل به این معناست که
که من در این نقطه زیاد برایم اهمیتی ندارد که چند پیتزا به دست می آورم
اما اهمیتی بالایی به بدست آوردن فیلم های بیشتر میدهم
بنابراین در نقطه A که خیلی شیب بالایی دارد
تمایل دارید که دو و نیم پیتزا بدهید تا یک فیلم تماشا کنید
اما از چه چیزی باید صرف نظر کنید؟
بازار میگوید که باید از چه چیزی برای تماشای فیلم چشم پوشی کنید؟
در عمل چه تعداد پیتزا باید برای دیدن فیلم بدهید؟
تمایل دارید که دو و نیم پیتزا بدهید تا یک فیلم تماشا کنید
اما در واقع چند پیتزا باید بدهید؟
نصف پیتزا
نصف پیتزا باید بدهید تا یک فیلم ببینید
بنابراین این نمیتواند حالت بهینه باشد
تمایل دارید که دو و نیم پیتزا بدهید تا یک فیلم ببینید
اما تنها نیاز است که نصف پیتزا بدهید تا یک فیلم ببینید
بنابراین این نمیتواند وضعیت صحیح باشد
باید دسته محصولات مصرفی خود را تغییر دهید
چون بازار تنها برای یک فیلم نصف پیتزا میخواهد
اما شما تمایل دارید که دو و نیم پیتزا بدهید تا یک فیلم ببینید
بنابراین در نقطه ای مانند A به وضوح در حالت بهینه نیستید
چون که در اینجا تمایل به تبادلی دارید
یادتان باشد که در این مورد صحبت کردیم که... میتونیم برگردیم به جلسه اول
در جلسه اول یا دوم نکته کلیدی این بود که
عدم بهینگی زمانی اتفاق می افتد که مبادلاتی که مردم به آن ارزش میدهند انجام نمیشود
اینجا مبادله ای است که به آن ارزش میدهید
تمایل دارید که دو و نیم پیتزا بدهید تا یک فیلم ببینید
بازار تنها نصف پیتزا برای یک فیلم میخواهد
مبادله ای که به آن ارزش میدهید را انجام نمیدهید، بنابراین این برآمدی بهینه نیست
به همین صورت بیاید همین محاسبات را در نقطه B انجام دهیم
خوب در نقطه B اگر محاسبات را انجام دهید
میبینید که مطلوبیت حاشیه ای پیتزا
5 روی جذر 10 است
مطلوبیت حاشیه ای فیلم 0.5 روی جذر 10 است
بنابراین نرخ حاشیه ای جایگزینی 0.1 است
در این نقطه تنها تمایل به دادن 0.1 پیتزا برای دیدن یک فیلم دارید
در نقطه ای مانند B
منحنی بی تفاوتی بسیار مسطح است
تنها تمایل به دادن 0.1 پیتزا برای دیدن یک فیلم دارید
با توجه به این موضوع...
اما یادتان باشد که بازار همچنان تمایل به این دارد که بگوید ببینید...
میتوان برعکس اش کرد بازار تمایل دارد که بگوید ببینید
میتوانید یک فیلم بگیرید
تمایل دارید که از ...
تنها تمایل دارید که 0.1 پیتزا بدهید تا یک فیلم تماشا کنید
خوب این به وضوع به این معناست که فیلم های زیادی دارید و پیتزای کافی ندارید
مسلما در این نقطه خوشحال میشوید و میگویید واو یعنی میگویید که...
من میتونم با دادن تنها دو فیلم یک پیتزای کامل بگیرم؟
اصلا من حتی تمایل دارم که 10 فیلم بدهم تا یک پیتزا بگیرم
در نقطه ای که آنجا هستم تمایل دارم که 10 پیتزا بدهم
به من میگویید که تنها نیاز است که دو فیلم بدهم تا یک پیتزا بگیرم؟
عالیه
این مبادله را انجام میدهم
برمیگردم به سمت نقطه D
به همین خاطر است که این ایده که کاری که تمایل
دارید انجام دهید که میشود نرخ حاشیه ای جایگزینی
و کاری که بازار مجبورتان میکند که انجام دهید
باید این ها را بازتنظیم کنید تا تصمیم بگیرید که چه چیزی را میخواهید مصرف کنید
حالا، مسلما در نقطه ای مثل...
بیاید در مورد نقطه C صحبت کنیم، نقطه C جالب است
چون در نقطه C چه چیزی صدق میکند؟
در نقطه C نرخ حاشیه ای جایگزینی با نرخ حاشیه ای تبدیل برابر است
شیب منحنی بی تفاوتی و محدودیت بودجه برابر است
به همین دلیل است که برای بهینه سازی باید دو وضعیت را بررسی کنید
اول از همه اینکه این شیب ها باید برابر باشند
دوما باید تمام پول خود را خرج کنید
بنابراین درست است که مجموعه ای از نقاط هستند که...
در واقع برداری وجود دارد که از نقاط C،D و E عبور میکند
که همه نقاطی هستند که در آن نرخ حاشیه ای جایگزینی
برابر با نرخ حاشیه ای تبدیل است
اما تنها D بهینه است
چراکه همچنین باید به خاطر داشته باشید که هرچه بیشتر بهتر
اصلا نمیخواهید که پولی در دست باقی بماند
بنابراین دو وضعیتی که باید برآورده کنید این است که
در نقطه ای هستید که مبادله مورد نظرتان
بین پیتزا و فیلم با نظر بازار یکی باشد
و جایی باشد که تمام بودجه خود را در آن خرج کنید
و این حالت بهینه است
خوب سوالی در این مورد است؟
بنابراین این اساسا نوع نگرش ما به بهینه سازی است
به این شکل در مورد تصمیم گیری مصرف کنندگان
در تصمیم بین مصرف پیتزا و فیلم فکر میکنیم
بیاید برگردیم به...
با این حال این مورد خاصی است که بهش نگاه کردیم
این موردی است که به طور اخص که درش
از پیش گفته ایم که راه حلی درونی وجود دارد
در واقع در عمل میتوان در این نوع از تصمیمات
به راه حل های گوشه ای رسید
بنابراین بیاید به شکل آخر، شکل 5-5 نگاه کنیم
موردی را انتخاب کرده ایم که درش دسته محصولات بهینه
شامل هر دو مورد پیتزا و فیلم میشود
موردی را انتخاب کرده ایم که دسته محصولات بهینه شامل هر دو مورد پیتزا و فیلم میشود
اما میتوان شرایطی را تصور کرد
که درش دسته محصولات بهینه
و دوباره میگویم که در شکل 5-5 باید بجای C حرف P باشد
باید روی بردار Y حرف P باشد
که درش دسته محصول بهینه شامل
تنها یکی از دو محصول میشود
بنابراین این موردی است که ما همان خط بودجه پیشین را داریم
که درش پیتزا و فیلم را مبادله میکنیم
درآمدی برابر با 96 دلار دارید، بهای پیتزا 16
و بهای فیلم 8 دلار است
بنابراین همان خط بودجه پیشین است
اما حالا منحنی بی تفاوتی خیلی تغییر کرده است
حالا اولویت هایتان به شکلی است که
درش منحنی های بی تفاوتی خطی ای به شکل I1 و I2 و I3 وجود دارد
منحنی های بی تفاوتی خطی داریم
این به این معناست که...
این منحنی های بی تفاوتی به این معناست که نرخ پایداری دارید
که درش تمایل به مبادله پیتزا برای فیلم را دارید
اگر به شکل 5-4 برگردید
نرخی که درش تمایل به مبادله پیتزا برای فیلم را دارید تغییر میکند
اولویت هایتان به شکلی است که...
چراکه تابع جذر همانطور که گفته شد...
اولویت هایتان به شکلی است که
تمایل به انجام نرخ های متفاوت مبادله در مقادیر متفاوت دارید
در شکل 5-5 اولویت هایتان ثابت هستند
بدون توجه به هر تعداد پیتزا یا فیلمی که دارید
همیشه تمایل به مبادله در همان نرخ را دارید
خوب در این مورد میتوان به راه حلی گوشه ای رسید
در جایی که در واقع تنها خواهید خواست که شش پیتزا
و هیچ فیلمی مصرف کنید
و چرا به این شکل است؟
به این خاطر است که این شخصی است که عاشق پیتزا است
به نسبت فیلم
منحنی بی تفاوتی بسیار مسطحی است
به نسبت فیلم عاشق پیتزا است
و آنقدر به نسبت فیلم عاشق پیتزا هستند
که با توجه به قیمتی که با آن روبرو هستند
تنها شش پیتزا و صفر فیلم را انتخاب میکنند
بنابراین این شد راه حل گوشه ای
بنابراین از لحاظ ریاضیاتی به فراخور اینکه قسمتی از آن را در روز جمعه خواهید دید
باید موضوع را برای راه حل های گوشه ای بررسی کنید
ممکن است این مسائل را حل کنید و به کمیت های منفی برسید
و گیج شوید که چه اتفاقی می افتد
اگر پاسخی اشتباه به نظر برسد اشتباه است
اگر مسائلی را حل کنید و به کمیت های منفی برسید
احتمالا به این خاطر است که راه حل گوشه ای برای مسئله وجود دارد
و در واقع کمیت بهینه
این است که صفر مقدار از یک محصول داشته باشیم و کل بودجه را هزینه محصول دیگر کنیم
سوالی در این مورد هست ؟
حالا بیاید در مورد اطلاق این موضوع...
بیاید در مورد اطلاق این موضوع
به انواع تصمیماتی که همه شما باید بگیرید، فکر کنیم
خوب در مورد این مثال خاص از پیتزا و فیلم صحبت کردم
و در واقع ممکن است که بگویید خوب این واقعگرایانه نیست
بگویید که من بودجه ام را روی خیلی چیزها هزینه میکنم
حالا چطور معادله را به این موضوع اطلاق دهم؟
خوب در عمل کاری که باید بکنید این است که باید
نموداری چند بعدی بکشید
و مسئله ای چند وجهی را حل کنید
و این دشوار است
اما در واقع در عمل همیشه میتوانیم به انتخاب هایمان را به انتخاب های دوتایی تقسیم کنیم
در عمل میتوانید اینطور بهش فکر کنید که ...
بسیاری از افراد کاری میکنند که بسیاری از روانشناسان به آن حسابگری ذهنی میگویند
حسابگری ذهنی این است که در اساس میگویند ببینید، بله
من یک بودجه ای دارم و بسیاری از چیزها هست که میتوانم بخرم
اما دوست دارم که به شکل زیرمجموعه ای به بودجه ام نگاه کنم
به مقدار پول مشخصی که تمایل دارم روی سرگرمی خرج کنم فکر میکنم
و مقدار پول مشخصی که تمایل دارم روی غذا خرج کنم فکر میکنم
و بودجه ام را در نظر میگیرم و به شکل ذهنی حسابگری میکنم
و در ظرف های متفاوتی تقسیمش میکنم
و درون هر کدام از آن ظرف ها
میتوانیم همین نوع بهینه سازی ای که اینجا انجام دادیم را انجام دهید
بنابراین هرچند که در واقعیت از میان مجموعه ای از محصولات انتخاب میکنیم
در عمل خواهید دید که مردم همچنین حسابگری های ذهنی را انجام میدهند
که در قالب آن محصولات را در ظروف مختلف تقسیم میکنند
و در درون هر کدام از آن ظروف بهینه سازی میکنند
در عمل این به این معناست که در حقیقت
اگر درنگ کنیم و به این فکر کنیم که دولت چطور بر روی فرضیات مصرفی ما تاثیر میگذارد
این به این معناست که در عمل
دولت میتواند...
یکی از راه هایی که معمولا فکر میکنیم دولت از طریق آن بر تصمیمات مصرفی تاثیر میگذارد
از طریق قدرت مالیات بندی است
بنابراین بیاید برای مثال بگوییم که دولت تصمیم میگرید
که پیتزا بد است
و باعث چاقی مفرط میشوند
که بخاطر اینکه مردم زیاد پیتزا میخورند چاقی زیاد شده است
و باید با آن از طریق سیاستی دولتی مواجه شویم
که شامل مالیات گذاری میشود
یکی به من توضیح بدهد که ما چگونه
با توجه به این نمودارها میتوانیم مالیات بر روی پیتزا را تحلیل کنیم
مثلا بریم به شکل 5-4
و تصور کنید که من بگویم میخوام روی پیتزا مالیات بگذاریم
قرار است یک مالیات 50 درصدی روی پیتزا بگذاریم
بنابراین میگوییم که با هر دلاری که هزینه پیتزا میکنید
باید 50 سنت به دولت بدهید
چون واقعا نگرانیم که مردم دارند زیادی پیتزا میخورند
این موضوع چه کاری با محدودیت بودجه میکند؟
بله؟
خوب در عمل
دارید قیمت پیتزا را افزایش میدهید
در عمل داریم قیمت پیتزا برای مصرف کننده را افزایش میدهیم
محدودیت بودجه به این شکل نزول میکند
در واقع همان تاثیری را خواهد داشت
که در شکل 5-2 دیدیم
در واقع با اینکار شکل 5-2 را بازسازی کردم
چراکه در شکل 5-2 قیمت پیتزا 50 درصد بالا رفت
از 16 دلار به 24 دلار
چراکه در شکل 5-2 قیمت پیتزا 50 درصد بالا رفت از 16 دلار به 24 دلار
دولت هم در اینجا همین کار را کرد
عملا بهای پیتزا را از 16 دلار به 24 دلار افزایش داد
بنابراین بجای پرداخت 16 دلار 8 دلار اضافی هم به شکل مالیات به دولت میپردازید
خوب این کار چه پیامدی دارد؟
این عموما مصرف پیتزا را کاهش میدهد
این نوع افزایش بها در کل
مصرف پیتزا را کاهش خواهد داد
بنابراین دولت سعی کرده است که به هدف خود
با تغییر جهت تمایل مردم از پیتزا به سمت سینما، برسد
از پیتزا دور شده و به سمت دیگر چیزها بیرد
بله؟
معنادار است که بگوییم که همچنین روی منحنی های مطلوبیت تاثیرگذار خواهد بود؟
معنادار نیست چون در واقع
روی تصمیم بهینه تاثیر میگذارد
در کل مقادیر متفاوتی پیتزا و فیلم را انتخاب خواهید کرد
جلسه بعد در موردش صحبت خواهیم کرد
اما خیلی مهم است که بدانیم که درست نیست که بگوییم که روی مطلوبیت تاثیرگذاری خواهد کرد
مطلوبیت مانند چیزی است که با آن زاده میشوید
مفهومی ذاتی در مورد اولویت های مبنایی است
با اینجال، در واقع دارید به نکته من میرسید
که این است که در حقیقت نوع نگاه اقتصاددان ها به موضوع
این است که دولت نمیتواند روی اولویت ها تاثیرگذاری کند
اما در حقیقت اگر مردم حسابگری ذهنی انجام دهند
دولت شاید بتواند که روی اولویت ها تاثیرگذاری کند
پس بیاید بگوییم که اساسا نوع نگاه من اینگونه است که
که بگوییم که من فکر میکنم که بودجه ای برای غذا دارم
و بودجه ای برای سرگرمی دارم
و بگوییم که فکر میکنم که بودجه سرگرمی ام کم است چون درآمد کمی دارم
باید بودجه ای برای غذا هم داشته باشم
و بگوییم که پیتزا را در بودجه غذایی ام قرار میدهم
بنابراین مقادیری از بودجه غذایی ام را به پیتزا اختصاص میدهم
و بعد دولت میتواند با مالیات بندی باعث شود که پیتزای کمتری بخورم
اما اگر دولت به شکلی بتواند کاری کند که در مورد پیتزا به شکلی متفاوت فکر کنم چه؟
اگر به نحوی دولت بتواند کاری کند که من به پیتزا به شکل نوعی سرگرمی نگاه کنم چطور؟
و ناگهان در ظرف سرگرمی بگذارمش
جایی که دیگر در با دیگر غذاها مباله اش نکنم
بلکه با این که میخواهم فیلمی ببینم یا چیزی از
آیتونز دانلود کنم یا همچنین چیزی، مبادله اش کنم
شاید در این صورت با همان بها پیتزای کمتری بخرم
چراکه در ظرفی قرارش داده ام که پول کمتری درش دارم
بنابراین به عبارت دیگر جهانی را با دو محصول تصور کرده ایم
و تنها راهی که میتوانید تصمیم بین این دو محصول را تحت تاثیر قرار دهید
این است که یا درآمد را کاهش دهید یا قیمت را (افزایش دهد)
اما در حقیقت مردم دسته های دوتایی محصول بسیاری دارند
اگر بتوانم به گونه ای طرز نگاه ذهنیتان را تغییر دهم
و در ذهنتان پیتزا را از درون ظرفی که در آن پول زیادی دارید بیرون بکشم
و پیتزا را در ظرفی بگذارم که در آن آنقدرها پول ندارید
میتوانم میزان مصرف پیتزا را
بدون هیچ سیاست مداخله گر مالیاتی دولتی ای، کاهش دهم
این از انواع چیزهایی است که
در سیاست اقتصادی به آن میگوییم
سقلمه
و کتاب جدیدی به نام سقلمه اثر ریچارد ثیلر وجود دارد
که اقتصاددان رفتاری معروفی است
و در اصل روانشناسی را وارد اقتصاد کرده است
اکنون رشته بسیار مهمی در اقتصاد با نام اقتصاد رفتاری وجود دارد
اقتصاد رفتاری
که موضوعش تماما این است که چطور میتوانیم دانسته های روانشناسی را وارد اقتصاد کنیم
در کلاس 1401 این کار را نمیکنیم
در این کلاس کلا فرضمان این است که همه مردم منطقی هستند
که هیچگاه به خاطر حرف دولت گول نمیخورند و پیتزا را به شکل دیگری نمیبینند
اما در حقیقت در دنیای واقعی مردم بر اساس اطلاعاتی
که دارند در مورد چیزها به انحای متفاوت فکر میکنند
با وجود اینکه سیاست های مالیاتی میتواند بسیار مداخله گر باشد
برخی از شمام میگویید واو میخواهند بهای پیتزا را به 24 دلار افزایش دهند
خیلی مداخله گر به نظر می آید
اگر دولت به گونه ای بتواند با سقلمه زدن طرز نگاهتان به پیتزا را تغییر دهد
و میزان مصرف پیتزا را تغییر دهد
این ممکن است برای بسیاری سیاستی پذیرفتنی تر باشد
و این از انواع نقش هایی است که دولت میتواند بازی کند
نقش هایی که سیاست گذاران میتوانند بازی کنند نه تنها با تغییر قیمت ها یا درآمد
بلکه با تغییر نوع دسته بندی محصولات در ذهنتان
میتوانند انتخاب هایی که میکنید را تغییر دهند