خوب امروز به بحثمان در مورد بازارهای سرمایه ادامه میدهیم
اگر مقدمه جلسه پیش را به خاطر بیاورید
در مورد نیروی کار به عنوان یک ورودی و منشا آن صحبت کردیم
و این جلسات در مورد سرمایه به عنوان یک ورودی و منشا آن است
در مورد این حقیقت که سرمایه در واقع چیست صحبت کردیم
دستگاه ها و ساختمان ها از این اقلام هستند
اما در این جلسه سرمایه مالی را در نظر میگیریم
و چه چیزی در پس انواع مختلف سرمایه که کسب و کارها استفاده میکنند، وجود دارد
در مورد تصمیمات مردم در مورد پس انداز کردن که در واقع منبع مالی
ای درست میکند که کسب و کارها از آن استفاده میکنند، صحبت کردیم
و بعد در مورد ارزش کنونی
و مفهوم در نظر گرفتن این حقیقت که
ارزش پول در آینده نسبت به ارزش پول در امروز کمتر است، صحبت کردیم
حالا با این پیش زمینه میخواهیم در این مورد صحبت کنیم که چطور شرکت ها و افراد
باید در طول زمان تصمیم گیری کنند
جلسات پیش در مورد چگونگی تصمیم گیری شرکت‌ها و افراد در مواجهه با عدم قطعیت صحبت کردیم
آن تصمیم گیری میان دو شرایط مختلف بود
میشد ماشین به شما بزند
میشد ماشین به شما نزند
حالا در مورد تصمیم گیری میان دو برهه زمانی صحبت خواهیم کرد
امروز در برابر فردا
و چگونگی تصمیم گیری مردم
و پاسخ در ادامه کاری که جلسه پیش کردیم خیلی ساده خواهد بود
اینکه هر وقت با دو انتخاب مواجه هستیم که در زمان های متفاوت بازپرداخت دارند
باید گزینه ای با بالاترین ارزش کنونی را انتخاب کنید
بنابراین اگر با دو جریان پرداخت مواجه هستید
میدانید که نمیتوان به سادگی آن ها جمع زد
باید به شکلی جمع بزنید که ارزش کنونی را به دست دهد
برای مثال، مورد یک ورزشکار حرفه ای را در نظر بگیرید
که با دو نوع قرارداد مواجه است
یک قرارداد 1 میلیون در امروز پرداختی دارد
و قرارداد دیگر 500 هزار دلار در امروز
و 2 میلیون پرداخت جمعی در طول 10 سال دارد
پس این شد 2 گزینه قرارداد که بازیکن با آن مواجه است
خوب حالا، اگر این را در روزنامه بخوانید
بسیاری از روزنامه ها این را به عنوان قراردادی 2 و نیم میلیونی
در برابر قراردادی 1 میلیونی شرح میدهند
با اینحال روزنامه ها اشتباه میکنند، چون این حقیقت را در نظر نگرفته اند
که قسمتی از این پرداخت ها تعویقی است
بنابراین ارزش کمتری دارند
حالا این ها را چطور با یکدیگر مقایسه میکنیم
خوب برای مقایسه باید ارزش کنونی این دو جریان پرداخت را در نظر بگیریم
خوب ارزش کنونی اولین جریان پرداخت تنها 1 میلیون دلار است
به دلار امروز، ارزشش 1 میلیون دلار است
ارزش کنونی دومین جریان پرداخت 500 هزار دلار
بعلاوه 2 میلیون روی 1 بعلاوه i به توان 10 است
چون در 10 سال پرداخت میشود
و اینجا برای نرخ بهره واقعی بجای i از r استفاده میکنم
یادتان هست که جلسه پیش در این مورد صحبت کردیم که چیزی که واقعا اهمیت دارد نرخ بهره واقعی است
نرخ بهره ای که منهای نرخ تورم به دست می آورید
منهای افزایش بهای کالاهایی که قرار است با آن نرخ بهره بخرید
پس یادتان باشد که میخواهیم در اینجا از نرخ بهره واقعی استفاده کنیم
بنابراین حالا از r استفاده میکنم
بنابراین اساسا، بهتر بودن یا نبودن این قرارداد دوم
به میزان نرخ بهره واقعی بستگی دارد
بنابراین اگر r برابر با 5 درصد باشد
در آن صورت ارزش کنونی این قرار داد دوم 1.73 میلیون دلار است
بنابراین معامله خوبی است
از دیگر سو اگر r برابر با 20 درصد باشد
اگر مثل اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد، نرخ بهره 20 درصد بود
در این صورت ارزش کنونی 0.82 میلیون دلار است
بنابراین معامله خوبی نیست
بنابراین نکته کلیدی اش این است که اگر بخواهید دو جریان پرداخت را مقایسه کنیم
بازپرداخت در زمان های مختلف
باید به واحد مقایسه پذیری مانند ارزش دلاری امروزی تبدیل اش کنیم
و با محاسبه ارزش کنونی این کار را میکنیم
و به این خاطر است که...
و این مشکلی است که افراد دارد و اشتباه معمولی است
اینکه مردم این مسئله را در ارزیابی جریان پرداخت ها در نظر نمیگیرند
مثال کلاسیک اش وقتی است که میشنویم کسی در لاتاری 100 میلیون دلار برده است
در واقع خیلی کمتر از این مبلغ است
چون یک لاتاری 100 میلیون دلاری در واقع
5 میلیون سالیانه در طول 20 سال است
و میتوانید انتخاب کنید که یک مبلغ ثابتی را الان بگیرید
یا میتوانید در طول 20 سال، سالیانه 5 میلیون دلار بگیرید
پس اساسا، 5 میلیون سالیانه در طول 20 سال مسلما خیلی کمتر از 100 میلیون دلار ارزش دارد
ارزشش چقدر است؟
خوب ارزشش 5 میلیون بعلاوه 5 میلیون روی 1 بعلاوه نرخ بهره
نرخ بهره واقعی، بعلاوه 5 میلیون روی 1 بعلاوه نرخ بهره واقعی به توان دو
بعلاوه ...
بعلاوه 5 میلیون روی 1 بعلاوه نرخ بهره واقعی به توان 20
برای مثال در نرخ بهره 5 درصدی
اگر نرخ بهره واقعی برابر با 5 درصد باشد این لاتاری در واقع 65 میلیون دلار ارزش دارد
خوب، هنوز هم خیلی خوب است
اما خیلی کمتر از 100 میلیون دلار است
بنابراین وقتی که عددی در مورد قرارداد بازیکنی یا برنده لاتاری ای به گوشتان میخورد
باید همیشه در خاطرتان باشد که ارزش عملی
کمتر از آنچیزی است که در اخبار میشنوید
به خاطر پرداخت زمانبندی شده ای که دارد
حالا اینکه چقدر تاثیر دارد به نرخ بهره بستگی دارد
ویکتور مارتینز با تیم تایگر قرارداد 4 ساله به ازای 50 میلیون دلار امضا کرده است
این در اصل...
خوب میتوانست با شیکاگو وایت ساکس
قرارداد 2 ساله به ازای 42 میلیون دلار ببندد
یا بوستون رد ساکس... نه... قرارداد 4 ساله به ازای 40 میلیون دلار پیشنهاد دادند
پس شد شیکاگو وایت ساکس 3 ساله به ازای 42 میلیون دلار
ممکن است بگویید این دو تا را نمیتوان با یکدیگر مقایسه کرد
چون یکی سه ساله است و یکی چهار ساله
اما حقیقت این است که نرخ بهره در حال حاضر آنقدر پایین است
که میتوان تا حدود زیادی مقایسه کرد
نرخ بهره ای که الان بانک میدهد، نزدیک به 0 است
بنابراین اساسا اگر نرخ بهره 0 باشد
بنابراین ارزش کنونی همان ارزش اسمی است
بنابراین در حال حاضر تا حدودی میتوان اینطور قراردادهای بازیکنان را مقایسه کرد
از جهت دیگر زمانی که نرخ بهره بالاتر است
نمیتوان این مقایسه را انجام داد
و بویژه خیلی اوقات میشنویم که
قراردادها پرداخت هایی خیلی دوره ای دارند
بنابراین حتی در نرخ بهره خیلی پایین هم در نهایت ارزش خیلی کمتری خواهند داشت
بنابراین نکته کلیدی ای که زمانی که از ارزش ها میشنوید باید به خاطر داشته باشید
این است که باید به نسبت زمان پرداخت آن ها را کاهش دهید
و این به میزان نرخ بهره بستگی خواهد داشت
حالا این ما را مستقیما به کاربرد مهم ارزش کنونی هدایت میکند
که این است که چطور شرکت ها و افراد
در مورد سرمایه گذاری تصمیم میگیرند
در مورد اینکه شرکت ها سطحی از سرمایه و سطحی از نیروی کار را انتخاب میکنند، صحبت کردیم
و در چارچوب ساده ایزوکاست و ایزوکوانت در موردش صحبت کردیم
اما در واقعیت شرکت ها در واقع با این چارچوب ساده کار نمیکنند
در واقعیت برای هر تصمیم مشخصی مبنی بر سرمایه گذاری
لزوما میخواهند هزینه سرمایه گذاری را با نفع آن مقایسه کنند
و این به چیزهایی مانند ایزوکوانت و ایزوکاست بستگی دارد
اما بویژه به چارچوب زمانی ای که در آن، سرمایه گذاری سود میدهد نیز بستگی دارد
و چیزی که شرکت ها زمانی که تصمیمی مبنی بر سرمایه گذاری میگیرند، در نظر میگیرند
ارزش خالص کنونی آن تصمیم است
به شکل خالص، ارزش کنونی اش چه مقدار است؟
چون معمولا در تصمیمات مبنی بر سرمایه گذاری باید
از پیش پول بگذارید تا بعدا همان پول را برگردانید
پس این هم یک زاویه دیگر اضافه میکند
که اینطور نیست که تنها یک جریان پرداخت را جمع بزنید
در واقع دارید یک رهن در حال حاضر را در برابر اعتبار در آینده قرار میدهید
و ریاضیاتش مشابه اما کمی پیچیده تر است
بنابراین ارزش خالص کنونی هر سرمایه گذاری ای
میشود درآمد آن سرمایه گذاری در برهه زمانی 0
منهای هزینه آن سرمایه گذاری در برهه زمانی 0
بعلاوه درآمد آن سرمایه گذاری در برهه زمانی 0
منهای هزینه آن سرمایه گذاری در برهه زمانی 1 روی 1 بعلاوه r
بعلاوه سه نقطه
بعلاوه درآمده در برهه زمانی t
منهای هزینه در برهه زمانی t روی 1 بعلاوه r به توان t
بنابراین ارزش خالص کنونی
میشود تابعی از
سود یا ضرر هر ساله ی سرمایه گذاری
و بعد جمع بستن آن سود یا ضرر های آینده
با در نظر داشتن کاهش ارزش بر اساس زمانی که رخ میدهند
و نهایت این است که تصمیم گیری شرکت ها مبنی بر سرمایه گذاری بسیار ساده است
اگر این بیشتر از 0 باشد، در این صورت سرمایه گذاری خوبی است
اگر کمتر از 0 باشد، سرمایه گذاری خوبی نیست
و این آنجا اهمیت بالایی پیدا میکند که معمولا شاهد سرمایه گذاری هایی هستیم
که در ابتدا ضرر مالی و در ادامه سود، در پی دارند
در واقع این یکجورایی تعریف سرمایه گذاری است
اینکه در ابتدا مقادیری پول سرمایه گذاری میکنید
تا بعدها بازپرداخت به دست دهد
برای مثال اگر سرمایه گذاری ای با هزینه ابتدایی 100 دلاری در سال اول داشته باشیم
در سال اول خرید چند دستگاه 100 دلار هزینه دارد
و هیچ درآمدی به دست نمی آوریم
بنابراین در سال اول منفی 100 دلار است
اما در سال دوم
در سال دوم، از آن دستگاه 200 دلار درآمد کسب خواهیم کرد
منهای 50 دلار هزینه نگهداری دستگاه
که میشود 150 دلار در سال دوم
پس در سال اول دستگاه را به ازای 100 دلار میخریم
در سال دوم، دستگاه محصولاتی تولید میکند
که میتوانیم به قیمت 200 دلار بفروشیم
اما در این زمان باید برای تعمیر و نگهداری دستگاه هزینه بپردازیم
و این در سال دوم 50 دلار هزینه دارد
در این صورت به شکل خالص ارزش خالص کنونی
برابر است با منفی 100 بعلاوه 150، روی 1 بعلاوه r
این ارزش خالص کنونی است
مثبت یا منفی بودن این مقدار بطور اخص به نرخ بهره بستگی خواهد داشت
بنابراین نکته کلیدی این است که میخواهیم جریان پرداخت
را چه مثبت و چه منفی بگیریم و در قالب زمان حال بریزیم
اما این باعث میشود...
سوالی در این مورد هست؟
اما این موضوع این پرسش را به همراه دارد که شرکت باید از چه نرخ بهره ای استفاده کند؟
پس شرکت باید این تصمیم را بگیرد
آیا همه شرکت ها باید به بانک بِی یا بانک فلیت یا هرچه که اسمش هست، بروند
بانک بزرگه اسمش چیه؟
فکر کنم فلیت باشد
باید بروند به بانک و از پنجره نگاه کنند و ببینند که نرخ
بهره 1 درصد یا 2 درصد یا 3 درصد است و از آن استفاده کنند؟
شرکت باید چکار کند؟
و اساسا، مسئله کلیدی این است که شرکت های مختلف
نرخ های بهره متفاوتی دارند که میخواهند استفاده کنند
یا اینکه شرکت ها تفاوت در آنچه دارند
که ما از آن با عنوان نرخ تخفیف نام میبریم
میتوان شاهد نرخ تخفیف مختص به شرکت بود
میتوان شاهد نرخ تخفیفی مختص به شرکت بود
که شرکت ممکن است بخواهد از آن استفاده کند
و تعیین گر این نرخ
هزینه‌ی فرصت پول برای شرکت است
هزینه‌ی فرصت پول برای شرکت
بهتری گزینه بعدی شرکت برای استفاده از پولی که دارند سرمایه گذاری میکنند، چیست؟
برای مثال
فرض کنیم که شرکت مقادیری پول نقد بیکار دارد
فرض کنیم شرکت 100 دلار پول نقد بیکار دارد
و سعی میکند که تصمیم بگیرد که آیا سرمایه گذاری ای انجام دهد یا خیر
چطور تصمیم میگیریم که میزان هزینه‌ی فرصت آن سرمایه گذاری چقدر است؟
نرخ تخفیف صحیح برای استفاده چقدر است؟
شرکت باید چطور در نظرش بگیرد
اگر پول نقد بیکار داشته باشد
شرکت چطور باید در نظر بگیرد که آیا باید سرمایه گذاری کند یا نه
بله؟
بستگی دارد که جای دیگری وجود دارد که بتوان سرمایه گذاری کند
یا اینکه پول قرار است در گاوصندوقی بماند و بپوسد
خوب، حداقلش این است که میتواند پول را در بانک بگذارد
بنابراین حداقلش این است که همیشه امکان این را دارد که 1 درصد یا 2 درصد
یا هر درصدی که بانک ها در حال حاضر میپردازند را به دست بیاورد
اما چیزی که شما میگویید درست است
ممکن است همچنین فرصت های سرمایه گذاری دیگری داشته باشد
بنابراین در منطقی هر نرخ تخفیفی برای هر فرصت سرمایه گذاری
برابر با سودی است که میتوانستید روی بهترین فرصت سرمایه گذاری بعدی به دست بیاورید
پس اگر 100 دلار بیکار داشته باشم
و یک سود 10 درصدی ضمانت شده ای در جای دیگر داشته باشم
در آن صورت زمانی که دارم تصمیم میگیریم که آیا سرمایه گذاری ای را انجام دهم یا خیر
باید از نرخ تخفیف 10 درصدی استفاده کنم
اگر جایی بتوانم سود 20 درصدی بگیریم باید از نرخ تخفیف 20 درصدی استفاده کنم
بنابراین در این منطق کاری که باید بکنید این است که باید
فرصت های سرمایه گذاریتان را از بدترین به بهترین رده بندی کنید
از نظر نرخ بازگشت پول
و باید از بالای فهرست شروع کنید و از خود بپرسید که خوب
با تخفیف دادنش به نرخ بهترین فرصت جایگزین
آیا این سرمایه گذاری با توجه به جریان پرداختش ارزنده هست یا خیر؟
و بعد به گزینه های بعدی فهرست بروید
بنابراین نکته کلیدی این است که برای هر شرکت
هزینه فرصت
نرخ تخفیف، بهترین گزینه بعدی ای است که میتواند با پول انجام دهد
اگر شرکت پولی نداشته باشد
و در فکر این باشد که برای سرمایه گذاری مشخصی وام بگیرد یا خیر نیز به همین صورت است
در این صورت نرخ تخفیف هزینه قرض گرفتن پول است
در حال حاضر بانک تنها 1 درصد روی پول سود میدهد
اما اگر بخواهید وام بگیرید باید 4 درصد بهره به بانک بدهید
بنابراین ممکن است که در نهایت در شرایطی قرار بگیرید که در آن
100 دلاری که دارید به شکل پس انداز انقدرها کاری برایتان نکند
و هزینه وام گرفتن 100 دلار خیلی بالا باشد
در این صورت بهتر است از 100 دلاری که بیکار مانده است استفاده کنید
پس فرض کنیم که 100 دلار دارید که بیکار است
و دارید تصمیم میگیرید که سرمایه گذاری ای را چطور تامین مالی کنید
خوب فرض کنیم که سرمایه گذاری جایگزینی دارید که 10 درصد بازده دارد
کاری که میکنید این است که 100 دلار را صرف گزینه جایگزین میکنید
بعد با خود میگویید که خوب آیا باید برای تامین مالی این یکی سرمایه گذاری وام بگیرم؟
در این صورت باید از خودم بپرسم
که آیا نرخ بهره وام آنقدر پایین است که این ارزش خالص کنونی را مثبت کند یا خیر؟
پس شرکت باید تمام گزینه هایی که میتواند با پولی که وام میگیرد، عملی کند را در نظر بگیرد
و برای هر کدام نرخ تخفیفی را در نظر بگیرد
که در واقع بهترین گزینه بعدی استفاده از پول است
حالا این تنها شرکت ها نیستند که تصمیماتی مبنی بر سرمایه گذاری میگیرند
مردم هم باید از این تصمیمات بگیرند
در حقیقت من هم سالها پیش وقتی استاد این کلاس بودم با یکی از این تصمیمات مواجه شدم
پس برام خوبه که در این زمینه رویش کار کنم
درست همان زمانی که این جلسه را برگذار میکردم در موردش تصمیم گیری کردم
و انتخاب هایم این بود
اینکه آیا باید روی عایقبندی خانه 100 ساله هم سرمایه گذاری کنم یا خیر؟
یک خانه قدیمی درب و داغون داشتم
و باید تصمیم میگرفتم که باید روی عایقبندی اش سرمایه گذاری کنم یا خیر
و ریاضیاتش اینطور بود که قبض وسایل گرمایشی ام سالانه 2 هزار دلار برایم هزینه داشت
سالانه 2 هزار دلار خرج گرمایش میکردم
الان خیلی بیشتر شده است
در آن زمان 2 هزار دلار بود
بهترین تخمینی که داشتم این بود که اگر خانه ام را عایقبندی میکردم
میتوانستم هزینه گرمایش خانه ام را تا 25 درصد کاهش دهم
یا تقریبا سالانه منفی 500 دلار
اما انجام آن عایقبندی 4 هزار دلار هزینه داشت
سوالی که مطرح میشد این بود که آیا باید 4 هزار دلار
برای کاهش سالانه 500 دلار هزینه گرمایش، سرمایه گذاری کنم یا خیر؟
خوب میدانم چطور باید حل اش کنم
گفتم که 4 هزار دلارم را در نظر میگیرم که در سال اول یک عدد منفی است
فرض کنیم که در سال اول هیچ تاثیری روی هزینه گرمایش نمیگذارد
چون در حال نصب آن هستند
بنابراین صرفه جویی از سال دوم شروع میشود
پس در سال دوم 500 دلار صرفه جویی خواهم کرد
اما این را باید به مقادیری نرخ بهره تخفیف بدهم
در سال سوم، 500 دلار دیگر صرفه جویی خواهم کرد
باید روی آن هم مقادیری نرخ بهره تخفیف دهم
حالا چیزی که این محاسبات را پیچیده میکند، دو وجهی بودن آن است
دو چیز دیگری که هنوز باید برای انجام این محاسبات در نظر بگیرم چیست؟
بله؟
چارچوب زمانی ای که قرار است در خانه صرف کنید و نرخ بهره
یکی نرخ بهره است
برای آن موضوع باید فکر کنم که خوب اگر پول بیکار داشتم
بهترین فرصت سرمایه گذاری بعدی چه میتوانست باشد
این موضوع برای سال های 2000 است که بازار سهام فرصت سرمایه گذاری خوبی به نظر نمیرسید
آن زمان بهترین نرخ بهره احتمالا در حدود 5 درصد بود
پس فرض کنیم که میتوانستم به نرخ بهره 5 درصد در بانک بگذارمش
اما موضوع پیچیده دیگر این است که چه مدت خانه را خواهم داشت
اگر قرار باشد خانه را برای همیشه داشته باشم
یا مدتی آنقدر طولانی که با همیشه برابری کند
در آن صورت میدانم که میشود معادله را به شکل منفی 4 هزار بعلاوه 500 روی r بازنویسی کنم
بنابراین اگر نرخ بهره 5 درصد میبود در آن صورت
میشد منفی 4 هزار بعلاوه 500 روی 5 درصد یا بعلاوه 10 هزار
که خیلی بالاتر از 0 است
بنابراین در نرخ بهره 5 درصد
اگر قرار بود برای همیشه خانه را داشته باشم، این سرمایه گذاری خیلی خوبی است
بله؟
نباید همچنین میزان ارزشی که به خانه در زمان فروش اضافه میکند را وارد معادله کرد؟
نکته خیلی خوبی بود
حتی اگر قرار نباشد که برای همیشه در خانه زندگی کنم
میتواند همچنان سرمایه گذاری خوبی باشد
به این شکل که فرض کنیم قرار بوده است که دو سال آینده خانه را بفروشم
در این صورت میشد منفی 4 هزار بعلاوه 500 روی 1.05
فرض کنیم که قرار بوده است که پس از 2 سال فروخته شود
بنابراین سال اول و دوم را داریم
ممکن است بگویید که این به وضوح معامله بدی است
دارم 4 هزار دلار خرج میکنم و فقط 500 دلار صرفه جویی میکنم
و این 500 دلار هم در آینده است که ارزش کمتری دارد
اما بعد پرسش این است که چقدر به ارزش خانه ام اضافه میکند
در دنیایی بی نقص، با توجه به اینکه خانه ام برای همیشه پابرجا است
باید ارزش خانه من را به اندازه 10 هزار دلار افزایش دهد
چون برای همیشه 500 دلار صرفه جویی کرده ام
بنابراین هرکسی که پس از من خانه را بخرد
باید تمایل داشته باشد که برای خانه 10 هزار دلار بیشتر بدهد
اما سوال اینجاست که آیا این اطلاعات در محاسبات وارد میشود؟
آیا مردم واقعا این را در ارزش خانه لحاظ میکنند؟
بنابراین در این منطق تصمیمی که من باید میگرفتم این بود که
آیا به مدت کافی در این خانه زندگی میکنم
که حتی اگر کسانی که خانه را میخرند برایش ارزشی قائل نشوند، همچنان
در نهایت به ارزش خالص کنونی مثبتی برسم؟
اگر بیش از 10 یا 12 سال در خانه زندگی کنم
این موضوع صدق خواهد کرد
و دومین چیز این است که اگر کمتر در آن خانه زندگی کنم
آیا قیمت به اندازه کافی برای مثبت کردن ارزش خالص کنونی، بالا خواهد رفت؟
من تصمیم گرفتم که انجامش بدهم
حداقل از آن زمان 10 سال است که در آن خانه زندگی میکنم
بنابراین تصمیم خوبی بوده است
مصرف کنندگان دقیقا به همین شکل روزانه با این نوع تصمیمات مواجه هستند
درست همانطور که عدم قطعیت روزانه روی تصمیم گیری مردم تاثیر میگذارد
در نظر گرفتن جریان پرداخت ها در طول زمان نیز تاثیرگذار است
بله؟
آنجا توان دو را روی 500 روی r جا انداختید؟
PROFESSOR: Yeah.
بله درست میگید
نکته خوبی بود
بسیار خوب
خوب، حالا، کاربرد جالب دیگر این
ممکن است ارتباط بیشتری با شما داشته باشد
شما در حال حاضر دغدغه عایقبندی خانه هایتان را ندارید
اما خانواده شما به تازگی در مورد تصمیم بسیار مهمی فکر کرده است
که موضوعش سرمایه گذاری روی سرمایه فیزیکی
مثل سرمایه گذاری روی یک دستگاه، نیست
بلکه سرمایه گذاری روی سرمایه انسانی شماست
یک نظریه مهم منتصب به گری بکر که برنده جایزه نوبل از شیکاگو است
میگوید که همانطور که میتوانیم خرید دستگاه ها از جانب
شرکت ها را سرمایه گذاری روی سرمایه فیزیکی در نظر بگیریم
سرمایه گذاری مردم روی آموزش را
به عنوان ساختن سرمایه انسانی در نظر میگیریم
دارید هزینه میکنید تا بهینگی بلند مدت خود را بهبود ببخشید
درست همانطور که خرید دستگاه بهینگی بلندمدت شرکت را بهبود میبخشد
بنابراین دقیقا همان است
فقط به جای اینکه روی ساختمان یا دستگاهی سرمایه گذاری کنیم، روی شما سرمایه گذاری میکنیم
و به همین صورت تصمیمات مبنی بر سرمایه گذاری روی سرمایه انسانی
تحت همان قواعد ارزش خالص کنونی قرار میگیرد
که تصمیمات مبنی بر تولید سرمایه فیزیکی تحت آن قرار دارند
بیاید با مثالی از کتاب به این موضوع فکر کنیم
تصور کنید که اگر به دانشگاه نروید
قرار است از سن 18 تا 70 سالگی کار کنید
و اگر به دانشگاه بروید از 22 تا 70 سالگی کار خواهید کرد
یک سال در اروپا ول میچرخید یا هرچی
نه درست بود 18 تا 22 سالگی 4 سال میشود
بنابراین دو حالت دارد یا اگر دانشگاه نروید از 18 تا 70 سالگی کار میکنید
یا اگر دانشگاه بروید از 22 تا 70 سالگی کار میکنید
و از اینها گذشته تصور کنید که دانشگاه سالانه 10 هزار دلار هزینه دارد
مسلما ام آی تی اینطور نیست
یک دانشگاه ایالتی، 10 هزار دلار در سال هزینه دارد
هزینه دانشگاه انقدر است
و هزینه دانشگاه رفتن دو وجه دارد
یکی اینکه سالانه 10 هزار دلار میپردازید
و دوم اینکه که از درآمد زایی در حین حضور در دانشگاه صرف نظر میکنید
نفع رفتن به دانشگاه این است که زمانی که فارغ التحصیل میشوید درآمد بیشتری خواهید داشت
به طور میانگین در 22 سالگی
یک شخص فارغ التحصیل معمولی
دوباره منظور ام آی تی نیست
یک شخص فارغ التحصیل معمولی
تقریبا 30 هزار دلار درآمد دارد
در حالی که شخصی با دیپلم دبیرستان تنها 20 هزار دلار درآمد دارد
بنابراین از زمان فارغ التحصیلی خیلی بیشتر درآمد خواهید داشت
بنابراین تبادلی که صورت گرفته است این است که اول هزینه تحصیل را پرداخت میکنید
و در ابتدا درآمدزایی را از دست میدهید
اما از 22 سالگی به بعد خیلی بیشتر درآمد کسب خواهید کرد
خوب چطور میتوانیم ببینیم که این سرمایه گذاری خوبی است یا نه؟
خوب برویم به شکل 22-1
ارزش کنونی تحصیلات
چیزی که میبینید نموداری از محاسبات ارزش خالص کنونی است
بنابراین از سن 18 تا 22 سالگی
هزینه بسیار بالایی وجود دارد
که شامل درآمدهایی میشود که از آن صرف نظر میکنید
بعلاوه هزینه ای که باید برای رفتن به دانشگاه بپردازید
بعد از 22 سالگی به بعد یک نفع خالص وجود دارد
که درآمد بیشترتان است
اساسا مثبت بودن ارزش خالص کنونی
بستگی به مقایسه کردن اشکال این ها
و تخفیف دادن این حقیقت است که
درآمدی که از رفتن به دانشگاه کسب میکنید، ارزش بسیار کمتری خواهد داشت، دارد
بنابراین چیزی که اینجا شوکه کننده است این است که اساسا
اگر نرخ تخفیف بیش از 5.1 درصد باشد
مشخص میشود که رفتن به دانشگاه منطقی نیست
اگر فکر را بکنید خیلی شگفت آور است
اگر به دانشگاه بروید 50 درصد بیشتر درآمد خواهید داشت
50 درصد بیشتر
و با اینحال اگر نرخ تخفیف بیش از 5.1 باشد
که سالیان زیادی است که در جامعه ما اینگونه است
در نهایت منطقی نخواهد بود که به دانشگاه بروید
چرا؟
چون هزینه های ابتدایی ارزش بسیار بیشتری دارند
نفع ابتدایی صرف نظر از دانشگاه در حال حاضر است
و نفع تحصیلاتتان در آینده است
پس در نتیجه از جهت ملاحظات ارزش خالص کنونی
مگر اینکه نرخ تخفیف خیلی پایین باشد
دانشگاه رفتن منطقی نخواهد بود
البته حالا از قرار معلوم
نرخ تخفیف بسیار پایین است
اما اساسا باید از خود بپرسیم...
حالا از خود میپرسیم که خوب نرخ تخفیفی که
والدین زمانی که تصمیم میگریند شما را به دانشگاه بفرستند با آن مواجه هستند، چقدر بوده است؟
یا شاید شما با آن مواجه بوده اید
شاید خودتان هزینه دانشگاه خود را میپردازید
نرخ تخفیفی که شما با آن مواجه هستید چقدر است؟
خوب، بار دیگر هزینه فرصت پولی است که برای رفتن به دانشگاه از آن استفاده میکنید
و هزینه فرصت کاری که میتوانستید
اگر در این مدت کار میکردید با پولی که به دست می آوردید، بکنید
هزینه فرصت پولی که میتوانستید به دست بیاورید این است که میتوانستید پس اندازش کنید
به نرخ بهره مشخصی
اما حقیقت این است که به هر نرخ بهره ای که میتوانستید پس اندازش کنید
الان هیچ نرخ بهره خیلی بالاتر از صفری نداریم
هیچ سرمایه گذاری ای که نفعی به همراه داشته باشد وجود ندارد
بنابراین نرخ بهره روی آن پس انداز بسیار پایین است
از اینها گذشته برای رفتن به دانشگاه باید 10 هزار دلار در سال، یا در مورد شما 50 هزار دلار در سال را وام میگرفتید
و این در نرخ بهره وام است که همچنان بیش از 5 درصد است
حتی در این وضعیت اقتصادی
بله؟
میشه توضیح بدهید نرخ تخفیف چیست؟
نرخ تخفیف، نرخ بهره در این محاسبات ارزش خالص کنونی است
بنابراین اساسا وقتی که فکر میکنید به دانشگاه بروید یا خیر
نرخی است که در آن درآمد های اضافه آینده ای که خواهید داشت را تخفیف میدهید
بنابراین نرخ تخفیف همان نرخ بهره از طرف شماست
هزینه فرصت است
هزینه فرصت کاری که میتوانستید با آن پول بکنید است
کاری که میتوانستید از پس انداز درآمد کاریتان انجام دهید
عملا 0 است
پول در بالشتان بیکار میماند
اما با اینحال پولی که برای آمدن به دانشگاه باید وام میگرفتید
روی آن پول 7 تا 8 درصد سود میدهید
این پولی است که نرخ تخفیف بسیار بالایی دارد
پولی است که در آینده ارزش بسیار کمتری خواهد داشت
بنابراین در نهایت، با نرخ بهره حال حاضر
تقریبا مطمئنا رفتن به دانشگاه منطقی است
با اینحال زمانی که نرخ بهره بالاست، ممکن است منطقی نباشد
و این منطق بحثی است که چرا دولت احتمالا باید به وام های دانشجویی یارانه بدهد
دولت در پی یارانه دادن به وام های دانشجویی و ارزان سازی مصنوعی آن هاست
این هزینه دولتی بسیار بالایی است
حول و حوش 30 میلیارد دلار در سال قرار میگیرد
چرا دولت این کار را میکند؟
خوب این جدول چرایی اش را به شما میگوید
اگر دولت فکر کند که داشتن جمعیت بیشتری با تحصیلات بالا به نفع جامعه است
در این صورت اساسا با دخالت در جهت کاهش نرخ تخفیف
از طریق یارانه دادن به وام های دانشجویی
دولت میتواند مردم را تشویق به رفتن به دانشگاه کند
خوب
سوالی در این مورد هست؟
پس ارزش خالص کنونی در تصمیمات مبنی بر سرمایه گذاری را اینطور در نظر میگیریم
که در اصل اینگونه است که باید همه چیز را به دلار امروز تبدیل کنیم
و بعد به شکل خالص
از خود بپرسیم که مثبت است یا منفی
حالا موضوع دیگری که میخواهم در موردش صحبت کنم
درباره سیاست های دولتی و مسائل مهم در این حوزه
در مورد پس انداز افزایشی است
میخواهم در مورد افزایش پس اندازها در ایالات متحده صحبت کنم
چرا افزایش پس انداز در ایالات متحده برای ما اهمیت دارد؟
چرا برای این به عنوان یک هدف اهمیت قائل هستیم؟
خوب قبلا گفتم که پس انداز چیز بدی است
مصرف چیز خوبی است
چرا پس انداز برایمان اهمیت دارد؟
خوب، حقیقت این است که دولت ایالات متحده برای آن اهمیت قائل است
دولت ایالات متحده سالانه صدها میلیارد دلار
صرف تشویق اشخاص به پس انداز کردن میکند
به اشکالی که کمی بعد توضیح خواهم داد
چرا دولت این کار را میکند؟
خوب دلیل این کارشان این است که پس انداز
تبدیل به موتور محرکه رشد اقتصادی ما میشود
اساسا به مراتب اینکه پس اندازها افزایش پیدا میکنند
منبع سرمایه ای که شرکت ها میتوانند به آن وصل شوند را بزرگتر میکند
به عبارت دیگر این کار منحنی عرضه بازار سرمایه را به بالا سوق میدهد
در مفهوم نمودار بازار سرمایه ای که در جلسه پیش کشیدیم
منحنی عرضه بازار سرمایه را به بالا سوق میدهد
یا منبع سرمایه را بزرگتر میکند
به مراتب اینکه منحنی عرضه بازار سرمایه به بالا سوق پیدا میکند
چه اتفاقی برای نرخ بهره می افتد؟
نزول پیدا میکند
این کاهش نرخ بهره واقعی میشود
از آنجایی که منبع بزرگتری وجود دارد
برداشت از آن ارزان تر است
به مراتب اینکه منبع رشد میکند، برداشت از آن ارزان تر میشود
این باعث کاهش نرخ بهره میشود
نرخ بهره پایین تر چه تاثیری روی ارزش خالص کنونی هر سرمایه گذاری ای دارد؟
به این معناست که بالاتر است
به این معناست که هر سرمایه گذاری ای
حالا ارزش خالص کنونی بالاتری دارد
چون نرخ بهره پایین تر به این معناست که فرقی نمیکند و میتوان
بجای کنار گذاشتن پول برای آینده، آن را سرمایه گذاری کرد
و ارزش خالص کنونی بالاتر به معنای سرمایه گذاری بیشتر است
بنابراین پس انداز بیشتر، تبدیل به موتور محرکه رشد برای اقتصاد ما میشود
چون پس اندازها مشوق سرمایه گذاری هستند
وقتی مردم پس انداز میکنند، هزینه ی وام گرفتن کاهش پیدا میکند
شرکت ها به احتمال بیشتری وام میگیرند و بیشتر سرمایه گذاری میکنند
و پس به این خاطر است که پس اندازها انقدر اهمیت دارند
و این دلیل عمده جایزه نوبل گرفتن باب سولو است
استاد مشهوری از دانشگاه ام آی تی که به این دلیل نوبل گرفت
که نقش اساسی پس اندازها را به عنوان موتور محرکه رشد اقتصادی متذکر شد
اینگونه است که اساسا پس اندازها به موتور محرکه کلیدی رشد تبدیل میشوند
و در نتیجه جامعه باید واقعا به این اهمیت دهد
که افراد چقدر پس انداز میکنند، نه اینکه چقدر مصرف میکنند
و به این خاطر است که پس انداز انقدر مهم است
مشکل این است که ما در ایالات متحده خیلی پس انداز نمیکنیم
برای مثال در چین
نرخ پس انداز بسته به نوع اندازه گیری اش، در حول و حوش 30 درصد است
بنابراین به ازای هر 1 دلاری که مردم در چین کسب میکنند
تقریبا 30 سنت پس انداز میکنند
در ایالات متحده تقریبا 3 درصد است
به ازای هر 1 دلاری که کسب میکنیم تقریبا 3 سنت پس انداز میکنیم
برای مدتی این مقدار منفی بوده است
بله؟
این نرخ ها شامل مالیات و دیگر چیزهایی هم میشود که مردم باید بپردازند
مثلا درآمد است یا اینکه ...
بخشی از درآمد قابل مصرفتان است که پس انداز میکنید
آن چکی که به خانه میبرید و مالیات از آن کم شده است
اینکه چقدر پس اندازش میکنید و چقدر خرج میکنید
شهروندان ایالات متحده تقریبا 97 سنت از هر 1 دلاری که به خانه میبرند را خرج میکنند
شهروندان چین تقریبا 70 سنت از هر 1 دلاری که به خانه میبرند را خرج میکنند
احتمالا دیده اید که رشد چین در 30 سال گذشته خیلی سریعتر از ایالات متحده بوده است
تصادفی نیست
در اصل دارند منبعی از سرمایه را پرداخته میکنند
که شرکت هایشان میتوانند به نرخ بهره کمی به آن وصل شوند و سرمایه گذاری کنند
و به همین خاطر است که 20 درصد از تمام جرثقیل های جهان در حال حاضر در شانگهای هستند
چون اساسا منبع عظیمی از سرمایه در دسترس دارند که میتوانند به آن وصل شوند
و ساختمان های جدید بسازند و سرمایه گذاری کنند
پس این مشکل بزرگی بر سر راه جایگاه ما در اقتصاد جهانی است
ایالات متحده دارد در اقتصاد جهانی عقب می افتد
چون به اندازه کافی پس انداز نمیکنیم
آن منبع سرمایه ای که شرکت هایمان به آن احتیاج دارند را نمیسازیم
در نتیجه تلاش بزرگی در سیاست عمومی
در جهت تشویق به پس انداز کردن، در جریان است
و بویژه تاکید بسیاری
بر روی دادن معافیت مالیاتی به پس‌اندازهای زمان بازنشستگی وجود دارد
معافیت مالیاتی روی پس‌اندازهای زمان بازنشستگی
ایده اساسی در اینجا این است که زمانی که پول در بانک میگذارید
تا برای زمان بازنشستگی پس انداز کنید
روی بهره ای که روی آن پول میگیرید، مالیات بسته میشود
این باعث کاهش نرخ درآمد پس انداز میشود
و با فرض غالب شدن اثر جایگزینی
این به این معناست که کمتر پس انداز میکنید
پس در نظام حال حاضر از آن جایی که روی نرخ بهره ای که از بانک میگیرید، مالیات بسته میشود
شما کمتر پس انداز میکنید البته اینطور فکر میشود
همچنان شواهد قانع کننده ای برای این موضوع نداریم
اما معمولا فرض میشود که اثر جایگزینی غالب میشود
پس انداز کمتری صورت میگیرد
تا حدودی به خاطر اینکه روی پس اندازها مالیات میگیریم
و در نتیجه سرمایه گذاری کمتری رخ میدهد
بله؟
وقتی در اینجا در مورد پس انداز صحبت میکنیم
آیا تنها منظور پس اندازهای شخصی است؟
یا اینکه همچنین عملکرد دولت هم مد نظرمان است؟
سوال بسیار خوبی بود چیزی که البته به آن اهمیت میدهیم...
اجازه بدهید بعدا به این سوال جواب دهم
الان جواب میدهم و بعدا هم بهش برمیگردم چون مهم است
چیزی که البته برای ما اهمیت دارد، مجموع منبع پس انداز است
و مجموع خالص منبع پس انداز است
و اگر دولت از این منبع برداشت کند، به این معناست که پول کمتری برای شرکت ها میماند
پس کاملا حق با شماست
سطح خالص پس انداز اجتماعی برایمان اهمیت دارد
که برابر است با پس انداز مردم بعلاوه دولت
اگر مردم زیاد پس انداز کنند اما دولت کسری زیادی داشته باشد
این دو یکدیگر را خنثی میکنند
و بعدا به این موضوع بازخواهم گشت
خیلی مهم است
پس این مالیات ها را داریم
در واقعه نکته خوبی بود که به آن اشاره کردید
این مالیات ها را میگیریم
روی بهره مالیات میگیریم که باعث دلسردی شما برای پس انداز میشود
اما حداقل برای دولت درآمدزایی میکند
بنابراین به شکل خالص مشخص نیست که تاثیر خوبی برای پس اندازها دارد یا بد
از یک جهت حداقل برای دولت درآمدزایی میکند که باعث کاهش کسری دولت میشود
از دیگر سو باعث دلسردی از پس انداز میشویم
که ممکن است که پس اندازتان را کاهش دهد
بنابراین به شکل خالص، مشخص نیست
اما عموما فرض بر این است
که به شکل خالص مجموع پس انداز اجتماعی نزول میکند
اما همانطور که این سوال به آن اشاره کرد
این فرض بر دو چیز متکی است
اول اینکه اثر جایگزینی بر اثر درآمدی غالب شود
و بعد بر این متکی است که اثر جایگزینی انقدر قوی باشد
که کاهش پس انداز به جهت مالیات از افزایش درآمد حاصل از مالیات بستن بر آن فراتر رود
اما برمبنای این دو فرض
دولت ممکن است بخواهد که مقادیری معافیت مالیاتی در نظر بگیرد
یا تلاش کند که این مالیات بندی روی درآمد سرمایه ای را
با پیشنهاد معافیت های مالیاتی به اشخاص، منحرف کند
و به این صورت این کار را میکنیم
که میگوییم شما میتوانید بدون مالیات برای بازنشستگی خود پس انداز کنید
اجازه میدهیم که برای بازنشستگی خود پس انداز کنید...
در واقع معاف از مالیات نیست، اجازه بدهید دوباره بگویم
اجازه میدهیم بر پایه مالیات تعویقی، برای بازنشستگی پس انداز کنید
اجازه میدهیم بر پایه عقب اندازی مالیات، برای بازنشستگی پس انداز کنید
برای مثال مزایای بازنشستگی از سوی کارفرما داریم
مزایای بازنشستگی، برنامه هایی هستند که کارفرما برقرار میکند
و در آن بخشی از حقوق خود را کنار میگذارید
و مالیاتی روی آن گرفته میشود
در عوض پس انداز میشود
و زمانی که بازنشست میشود، آن پس انداز را میگیرید و بعد روی آن مالیات بسته میشود
به عبارت دیگر، الان فرض کنیم که ام آی تی سالانه 2 هزار دلار از حقوق من را میگیرد
آن را کنار میگذارد
زمانی که من درآمدم را به اداره مالیات گزارش میدهم 2 هزار دلار کمتر است
بنابراین روی آن مالیاتی نمیپردازم در صورتی که آن را کسب کرده ام
پول در حساب مزایای بازنشستگی ام آی تی است
و دارد رشد پیدا میکند
ام آی تی سرمایه گذاری اش کرده است و دارد رشد میکند
و زمانی که بازنشست میشود، آن پول را دریافت خواهم کرد
و بعد روی آن مالیات پرداخت خواهم کرد
حالا ممکن است از خود بپرسید که خوب که چی؟
این چه سودی دارد؟
یا الان مالیات میدهید یا بعدا
چه اهمیتی دارد؟
این چه نفعی برای من دارد؟
چون ارزش کنونی پول در آینده کمتر است
با فرض اینکه در آینده مالیات ها خیلی افزایش پیدا
نکنند، مالیات آینده کمتر از مالیات کنونی است
دقیقا
با فرض اینکه نرخ مالیات ثابت بماند
نکته این است که
درست همانطور که پول در آینده ارزش کمتری از پول در امروز دارد
پرداخت مالیات در آینده
بهتر از پرداخت مالیات در امروز است
بنابراین اگر ام آی تی 2 دلار از من نگه دارد و پس اندازش کند
و 25 سال بعد زمانی که بازنشست میشود مالیاتش را بدهم
میشود 25 سال به تخفیف 5 درصد
ارزشی ندارد
25 سال به تخفیف 5 درصد ارزشش میشود نزدیک یک سوم ارزش مالیات در امروز
بنابراین اساسا با به تعویق انداختن مالیات
ثروتمندتر میشویم
درست همانطور که با به تعویق انداخت پرداخت ها فقیرتر میشویم
برای دیدن این موضوع برویم به...
جدولش را اینجا نداریم
-صدا شنیده نمیشود-
چی ؟
نه، نه...
اشکالی ندارد، اجازه بدهید...
اجازه بدهید یک مثال را توضیح بدهم
اجازه بدهید اینجا یک مثال را انجام بدهم و توضیحش بدهم
شخصی را تصور کنید که
70 ساله است پس نزدیک بازنشستگی اش است
70 ساله است و از کارش 100 دلار درآمد دارد
و میخواهد تصمیم بگیرد که...
و میخواهد پول را برای 1 سال پس انداز کند و بعد خرجش کند
100 دلار درآمد دارد میخواهد 1 سال پس انداز و بعد خرجش کند
و دو گزینه دارد
میتواند پول را در بانک بگذارد
یا میتواند اجازه دهد کارفرما به عنوان مزایای بازنشستگی کنارش بگذارد و سال دیگر بگیردش
و فرض کنیم که نرخ بهره 10 درصد باشد
و فرض کنیم که نرخ مالیاتش 25 درصد باشد
حالا اگر پول را در بانک بگذارد
یک سال بعد
اگر پول را در بانک بگذارد...
خوب اگر به راه بانک برود چه اتفاقی می افتد؟
اول اینکه بر 100 دلاری که کسب میکند، مالیات میخورد
پس 75 دلار برای گذاشتن در بانک باقی میماند
پول را در بانک خواهد گذاشت
و پس از 1 سال، 7.5 دلار سود میدهد
اما روی این مبلغ هم مالیات می آید
آن سود 7.50 دلاری هم مالیات خواهد داشت
پس 7.50 دلار بهره شد
باید 1.88 دلار مالیات برای آن 7.5 دلار سود، بدهد
بنابراین به شکل خالص در نهایت میرسد به 75 دلار بعلاوه...
82.50 منهای 1.88
بنابراین در نهایت میرسد به 80 دلار و 32 سنت
درسته؟
80 دلار و 22 سنت
پس در نهایت به 80 دلار و 22 سنت میرسد
حالا بجایش اگر از کارفرما بخواهد که پول را به عنوان مزایای بازنشستگی نگه دارد
در این صورت کل 100 دلار را به دست می آورد
و آن 100 دلار به نرخ بهره 10 درصدی پس انداز میشود
بنابراین 10 درصد سود کسب میکند
بنابراین در انتهای سال وقتی که مبلغ مزایای بازنشستگی را از کارفرما میگیرد
110 دلار به دست می آورد
بعد این مبلغ 25 درصد مالیات میخورد
و در نهایت به 82 دلار و 50 سنت میرسد
پول بیشتری دستش را میگیرد
حتی در صورتی که مالیات فقط 1 سال به تعویق افتاده است
در نهایت پول بیشتری خواهد داشت
و دلیل اش این است که این او بوده است که به جای دولت روی مبلغ مالیات سود گرفته است
اینجا از اول مالیات را میپردازد
و مبلغ کمتری برای پس انداز دارد و در نهایت پول کمتری به دست می آورد
اینجا با پرداخت مالیات در آینده
میتواند روی پول مالیاتی که نداده است سود بگیرد
و در نهایت به پول بیشتری میرسد
بنابراین با به تعویق انداختن مالیات عملا ثروتمندتر میشود
و این مثال بسیار ساده ای بود
اگر همین مثال را انجام دهیم و به جای 1 سال 30 سالش کنیم
بجای 1 سال 30 سال باشد
در آن صورت با مزایای بازنشستگی به نسبت پس‌انداز معمولی دو برابر بیشتر پول به دست می آورید
دوبرابر پول
تنها با به تعویق انداختن 30 ساله ی مالیات
در هر دو صورت مالیات میدهید
فقط شما به جای دولت روی مبلغ مالیات سود کسب میکنید
بله؟
میتوان روی مزایای بازنشستگی بهره گرفت؟
بسیار خوب، اجازه بدهید به این برمیگردیم
مزایای بازنشستگی بهره...
اجازه بدهید مطمئن شوم که همه محاسبات اینجا
و اینکه چرا معامله بهتری است را فهمیده اند
بسیار خوب
آیا روی مزایای بازنشستگی سود میگیریم یا نه
سوال خوبی است
به سه روش میتوان معافیت مالیاتی روی پس اندازهای بازنشستگی داشت
و اجازه دهید واضح توضیحشان بدهم
یک راهش مزایای بازنشستگی است
مزایای بازنشستگی این است که شما...
تحت مزایای بازنشستگی، کارفرمای شما از حقوقتان پول برمیدارد
در حسابی با اسم خودتان پس اندازش میکند
اما کارفرما سرمایه گذاری اش میکند
و زمانی که بازنشست میشود پول را میگیرید
یک گزینه جایگزین که شرکت ها دارند به آرامی به سمت آن میروند
حساب های 401(K) هستند که دیگر همه در موردش شنیده اید
حساب های 401(K) درست مثل مزایای بازنشستگی است
فقط به جای شرکت این شما هستید که کنترل سرمایه گذاری پول را به دست دارید
بنابراین در حساب مزایای بازنشستگی، کارفرما پول را از حقوقتان کسر میکند
کنار میگذارد و به شکلی که میخواهد سرمایه گذاری اش میکند
و زمانی که بازنشست میشود پول را پس میگیرید
حساب 401(K) به همان شکل است با این تفاوت که شما تصمیم میگیرید چقدر کنار بگذارید
یا کارفرما تصمیم میگیرد که چقدر از پول بردارد
و شما تصمیم میگیرید که چطور سرمایه گذاری اش کنید
و در نهایت پول را پس خواهید گرفت
اما شرایط مالیاتی اش مشابه است
بله؟
اینطور نیست که یکی مزایای تعریف شده و یکی همکاری تعریف شده باشد؟
خوب در خود همین مزایای بازنشستگی
دو نوع مزایای بازنشستگی وجود دارد
مزایای تعریف شده و همکاری های تعریف شده وجود دارد
مزایای تعریف شده...
میتوانیم این دو را شیوه قدیمی و جدید در نظر بگیریم
مزایای تعریف شده مثل آن چیزی است که شرکت های خودروسازی و فولاد داشتند
و اساسا در حال فراموشی است
مزایای تعریف شده بازنشستگی، مزایایی است که
در واقع از کارفرما حسابی دریافت نمیکنید
فقط از حقوقتان مبلغی را کسر میکنند
و زمانی که بازنشست میشوید مبلغی را بازپرداخت میکنند
که ربطی به آنچه کنار گذاشته اید ندارد
به چیزهایی مثل میزان زمانی که در شرکت کار کرده اید و میزان حقوقتان بستگی دارد
بنابراین مزایای تعریف شده بازنشستگی به معنای واقعی
کلمه مزایای بازنشستگی ای که میگیرید را تعریف میکند
و هیچ رابطه مستقیمی به مبلغی که از جانب شما کنار گذاشته شده است ندارد
در عوض به میزان درآمدتان و مدتی که در شرکت کار کرده اید بستگی دارد
مزایای همکاری تعریف شده بازنشستگی چیزی است که توضیحش را دادم
به معنای واقعی کلمه حسابی به نام خود شماست
و اکثر مزایای بازنشستگی در حال حاضر به این صورت هستند
تقریبا شما در آینده در هر شرکتی که کار کنید
مزایای همکاری تعریف شده بازنشستگی خواهد داشت
که حسابی به نام خود شماست
اکثر شما حساب های 401(K) خواهید داشت
که در آن خود شما سرمایه گذاری را کنترل میکنید
و در آخر روش IRA است
منظورمان ایرلند نیست
حساب های بازنشستگی شخصی
این ها حساب هایی هستند که خارج از حوزه کاری فعالیت میکنند
جایی است که شما میتوانید عملا مزایای بازنشستگی خود را
با انتقال پول به بانک
و اسمش را IRA گذاشتن، پایه گذاری کنید
شاخصه حساب های بازنشستگی شخصی این است که محرک های خاص سرمایه گذاری نیستند
فقط برچسبی برای پس اندازی است که انجام میدهید
هر نوع پس اندازی میتواند IRA باشد
میتوانید در IRA خود طلا داشته باشید
میتوانید در IRA خود پول نقد داشته باشید
هر چه که بخواهید میتوانید در IRA خود داشته باشید
هر نوع سرمایه گذاری ای IRA است
معنای IRA این است که به دولت میگویید که این پول
تا 5 هزار دلار در سال
روی این پول ازم مالیات نگیر
در یک حساب بانکی با نشانی خاص قرارش خواهم داد
و وقتی که بازنشست شدم میتوانی مالیاتش را از من بگیری
پس درست مثل مزایای بازنشستگی میماند با این تفاوت که خودتان حساب را باز میکنید
و شرکتی که در آن کار میکنید دخالتی در آن ندارد
و اساسا خوب و بد بودن این معامله
به این بستگی خواهد داشت که همه این ها معامله خوبی هستند یا خیر
اجازه بدهید چیزی را راجع به IRA بگویم
اگر در واقع ثروتمند نیستید و درآمدتان زیر 75 هزار دلار در سال است
درست همانطور که توضیح دادم عمل خواهد کرد
اگر ثروتمند هستید و درآمدتان بالاتر از 75 هزار دلار در سال است
در این صورت نمیتوانید روی حساب IRA تعویق مالیاتی بگیرید
بنابراین IRA ها در واقع خیلی روی جمعیت با درآمد پایین متمرکز هستند
حالا این جا سوال جالبی داریم که شما همه با آن مواجه هستید
چند سال دیگر سر کار خواهید رفت
و کارفرما به شما مزایای کار یا حساب 401(K) ارائه میدهد یا میتوانید حساب IRA باز کنید
باید تصمیم بگیرید که به نفعتان هست یا خیر
حالا چه چیزهایی را باید در نظر گرفت؟
یکی از ملاحظاتی که جلسه پیش به آن اشاره کردم
این است که پس انداز کردن ابتدای کار خیلی نفع بیشتری از پس اندازکردن دیرهنگام است
مزیت دوم هم البته این است که تعویق مالیاتی وجود دارد
که مسلما هرچه زودتر عملی اش کنید
با همان منطق ارزش بیشتری نسبت دیرتر انجام دادنش دارد
از دیگر سو اشکال بزرگی در این نوع پس انداز کردن وجود دارد
و آن این است که نمیتوانید تا زمان بازنشستگی به آن دسترسی داشته باشید
اگر پیش از بازنشستگی از حساب برداشت کنید روی پول جریمه مالیاتی پرداخت خواهید کرد
بنابراین وقتی بازکردن این حساب ها را در نظر میگیرید، تبادلی که صورت میگیرد این است که
باید تنها پولی را وارد حساب کنید که مطمئن هستید تا زمان بازنشستگی احتیاج نخواهید داشت
بنابراین بازکردن این حساب ها فکر خوبی است
استفاده از این تعویق های مالیاتی فکر خوبی است
اما در حین انجامش باید به خاطر داشته باشید
که انواع مختلف پس انداز و نیازهای مختلفی برای پس انداز وجود دارد
نمیتوان پس انداز برای خرید خانه را در این حساب ها انجام داد
پس انداز برای زمانی که کارتان را از دست میدهید را نمیتوانید در این حساب ها بگذارید
اینها برای پس اندازهایی هستند که میتوانید صادقانه بگویید برای 30 سال آینده نیاز ندارید
و این تبادلی است که صورت میپذیرد
این که باید تا جای ممکن زودتر حساب را باز کنید
اما باید همچنین در نظر داشته باشید که برای این حساب ها، حساب بانکی خود را خالی نکنید
چون در آن صورت اگر کارتان را از دست بدهید
هیچ پولی برای برداشت وجود نداشته باشد
صحیح؟
و اینطور میتوان این مسائل را در نظر گرفت
بله؟
خوب گفتید که اگر قبل از بازنشستگی پول را برداریم جریمه مالیاتی دارد
آیا این جریمه بیشتر از نرخ مالیاتی است که به طور معمول پرداخت میشد؟
چون در آن صورت حتی با وجود جریمه...
به این بستگی دارد که برای چه مدت پول را در حساب داشته اید
اگر برای بیش از 20 سال حساب را داشتید حتی با وجود جریمه مالیاتی، برداشتش فکر خوبی است
اما اگر 5 سال باشد که حساب را دارید
ارزشش را ندارد
پس جریمه بیشتر از مالیات معمول است
بله
10 درصد از تراز است
10 درصد تراز را به عنوان مالیات میدهید
بنابراین خوب یا بد بودنش به طول زمانی که پول در حساب بوده است
و نرخ بهره صرف نظر شده، بستگی دارد
اما برای سرمایه گذاری های کوتاه مدت فکر خوبی نیست
اگر برای 20 سال حساب IRA داشته باشید و از آن برداشت کنید
همچنان معامله بهتری از زمانی است که حساب را نداشته باشید
یک نکته آخر در مورد 401(K) که خیلی جالب است
اینکه اساسا در نظریه ای که من در دو جلسه گذشته یادتان دادم
چیزی که پس انداز شما را تعیین میکند، نرخ بهره است
نرخ بهره بالا میرود و اثر جایگزینی غالب میشود، بیشتر پس انداز میکنید
اگر پایین برود، کمتر پس انداز میکنید
اما در حقیقت در دنیای واقعی پس انداز براساس فاکتورهای بسیار دیگری تعیین میشود
که اقتصاددان ها شروع به الگوسازیشان کرده اند
یکی از آن ها که مسلما خیلی وقت است میشناسید، آینده نگری است
هرچه در زندگی با مخاطرات بزرگتری مواجه باشید، بیشتر میخواهید پس انداز کنید
بنابراین برای یک نرخ بهره مشخص
متوجه این شده ایم که شخصی که با مخاطرات بزرگتری در زندگی مواجه است
بیشتر پس انداز میکند
به همین صورت متوجه شده ایم که برنامه های دولتی
که شما را در مقابل مخاطرات حمایت میکنند باعث میشوند کمتر پس انداز کنید
پس این هم یک مسئله پیچیده در مورد برنامه های دولتی است
از یک سو برنامه های دولتی مانند بیمه بیکاری
یا بیمه سلامت اجتماعی را دوست داریم
که در صورتی که کارمان را از دست بدهیم یا بیمار شویم از ما حمایت میکند
میدانیم که هزینه اجتماعی این برنامه ها این است که باعث میشوند مردم کمتر پس انداز کنند
و پس انداز کمتر برابر است با سرمایه گذاری کمتر
بنابراین آینده نگری یکی از دلایل پس انداز مردم است
اما دیگر فاکتورهایی نیز وجود دارد که در ذیل حوزه اقتصاد رفتاری قرار میگیرند
که در جلسات پیشین به آن اشاره کرده ام
که محرکت چرایی پس انداز کردن مردم هستند
و این یکی از مهمترین یافته های علم اقتصاد در دو دهه اخیر است
مطالعاتی در خصوص شرکت هایی صورت گرفته است که ساختار 401(K) خود را به شکل خاصی تغییر داده اند
که نباید اهمیتی داشته باشد، اما تاثیر خیلی زیادی گذاشته است
در بسیاری از شرکت ها وقتی تصمیم میگیرید که به شرکت بپیوندید
میگویند که این بسته مزایای ما است
که میتوانید درش ثبت نام کنید
میتوانید برای بیمه سلامت ثبت نام کنید
میتوانید برای بیمه عمر ثبت نام کنید
میتوانید برای حساب 401(K) ثبت نام کنید
و این روند معمولش است
و چیزی که معمولا در شرکت معمول بزرگی میبینید
این است که 25 درصد کارمندان تازه برای حساب های 401(K) ثبت نام میکنند
و در طول 10 سال این مقدار به تقریبا 70 درصد افزایش پیدا میکند
پس مردم در ابتدای کار ثبت نام نمیکنند
به آرامی ثبت نام میکنند
برخی شرکت ها به شکل آزمایشی قرار داد را به شکل خیلی کمی تغییر داده اند
که نباید در این درس اهمیتی داشته باشد
اینطور که در عوض گفته اند، به شرکت ما خوش آمدید
حالا خودکار برای حساب 401(K) ثبت نام کرده اید مگر اینکه بگویید نمیخواهیدش
این همان است
میتوانم ثبت نام کنم، یا میتوانم به شرکت بگویم که نمیخواهم در حساب باشم
این ها کاملا با هم مشابه است
فرق اش فقط در حالت ابتدایی است
فقط تفاوت در حالت ابتدایی است که باید به شکل تاییدی بگویم بله
یا اینکه به شکل تاییدی بگویم نه
وقتی حالت ابتدایی را تغییر دادند چیزی که یافتند
این بود که ثبت نام ابتدایی برای حساب های 401(K) از 25 درصد به 75 درصد افزایش یافت
تنها با تغییر عنوان
تنها با تغییر حالت ابتدایی
شاهد تغییر باورنکردنی ای در رفتار مردم خواهید بود
و این نشان میدهد که علم اقتصاد فراتر از چیزهایی مانند نرخ بهره است
فراتر از قیمت ها است
در این درس موضوع اقتصاد تمام قیمت است
در جلسه اول در موردش صحبت کردم
اما در جهان واقعی، روانشناسی را وارد معادله میکنیم
موضوع علم اقتصاد بیش از تنها قیمت ها است
در مورد فاکتورهای رفتاری مهم است
و این نشان میدهد که سیاست های مهم
ممکن است سیاست معنادارتری از خرج کلی پول روی معافیت مالیاتی
و افزایش کسری بودجه دولت باشد
از اینها گذشته این معافیت های مالیاتی
سالانه به حدود 200 میلیارد دلار میرسند
پس میشود 200 میلیارد دلار افزایش کسری بودجه برای داشتن این معافیت های مالیاتی
چطور است که همه را برداریم و حالت معمول همه را ثبت نام حساب های 401 (K) قرار دهیم
احتمالا پس اندازها را افزایش داده و بالقوه کلی پول برای دولت صرفه جویی کنیم
بنابراین اساسا نکته این است که
در کنار قیمت ها ابزارهای زیادی در دست داریم
و سیاست گذاران دولتی باید به این ابزارها فکر کنند
بسیار خوب، اجازه دهید اینجا کلاس را به پایان ببریم
ممنون از حضورتان
عید شکرگذاری خوبی داشته باشید
بعد از عید شکرگذاری بازخواهیم گشت
و در مورد مساوات و بهینگی صحبت خواهیم کرد