بسیار خوب
خوب امروز میخواهیم به بحثمان در مورد
بازار کاملا رقابتی ادامه دهیم
باز توجه داشته باشید که موضوع اصلی بحثمان چیست، سعی داریم که
بفهمیم که شرکت ها چظور تصمیم میگیرند که چقدر تولید کنند
در مورد تصمیمات شرکت ها در تولید با توجه به هزینه صحبت کردیم
بعد گفتیم که تصمیم شرکت مبنی بر مقادیر تولید
از جانب بازار تحمیل میشود
در مورد ساختارهای مختلف بازار صحبت خواهیم کرد
با رده بندی رقابت کامل شروع خواهیم کرد
و بعد به سراغ موارد جالب تر و واقعی تر خواهیم رفت
حالا میخواهم موضوع بحث جلسه پیش را به اتمام برسانم
اگر یادتان باشد جلسه پیش در مورد شرکتی بحث میکردیم که تابع هزینه ای
به شکل 10 بعلاوه 0.5 ضرب در q به توان دو داشت
و اگر خاطرتان باشد شرایط کلیدی ای که جلسه پیش در مورد
حداکثرسازی سود در شرکتی در بازار کاملا رقابتی به آن رسیدیم
این بود که قیمت برابر است با هزینه حاشیه ای
اگر این را با توجه به q دیفرانسیل بگیرید
به این نتیجه میرسید که برابری p با q
شرایط حداکثرساز سود برای این شرکت است
قیمت را با مقادیری که میخواهد بفروش برساند برابر قرار میدهد
این شرایط حداکثرسازی سود در مورد این تابع خاص از تابع هزینه است
حالا در آخر جلسه پیش گفتم که این کافی نیست
یک چیز دیگر است که باید در نظر بگیرید
که تصمیم شرکت در مورد تعطیلی است
در کوتاه مدت شرکت ممکن است حتی با ضرر دادن تعطیل نکند
و دلیلش این است که شرکت از پیش هزینه های ثابت خود را پرداخته است
از پیش 10 دلار را پرداخته است
بنابراین حتی اگر که ضرر کند ممکن است تعطیل نکند
برای مثال تصور کنید که قیمت، همانطور که جلسه پیش گفتم
تصور کنید که قیمت از 6 به 3 نزول کند
قیمت برابر 3 میشود
اگر قیمت با 3 برابر شود شرکت تصمیم میگیرد که 3 واحد تولید کند
چون همچنان از شرایط حداکثرسازی سود پیروی میکند
همچنان انتخاب میکند که 3 واحد تولید کند
اگر 3 واحد تولید کند، سودش میشود
درآمدش که 9 است
3 واحد به قیمت 3
منهای هزینه که 14.5 است
بنابراین برابر میشود با منفی 5.5
بنابراین سود شرکت منفی است
حالا میگویم خوب اگر سود منفی است
شاید بهتر باشد که تعطیل کنم و کار را متوقف کنم
خوب اگر تعطیل کند سودش چقدر میشود؟
منفی 10
اگر تعطیل کند سودش میشود 0 منهای 10
برابر با منفی 10
بنابرین با باقی ماندن درکار بیشتر از تعطیل کردن پول در می آورد
چون که هزینه های ثابت دارد
بنابراین از آنجایی که 10 دلار را به هرحال میپردازد
تا جایی که کمتر از 10 دلار ضرر کند
بهتر خواهد بود که کار را ادامه دهد
به شکل کلی تر میگوییم که شرکت تا زمانی در کوتاه مدت به کار ادامه خواهد داد
که قیمت هزینه های متغیر را پوشش دهد
بنابراین شرکت تا زمانی که قیمت
بالاتر یا برابر با هزینه های متغیر است، به کار ادامه خواهد داد
در این صورت به کار ادامه خواهد داد
تا زمانی که قیمت بالاتر یا برابر با هزینه های متغیر است...
نه ببخشید در صورتی به کار ادامه خواهد داد...
اگر بخواهیم در بحث جلوتر برویم...
اجازه بدهید یک لحظه ازش بیرون بکشم
تا زمانی که بتواند هزینه های ثابت اش را پوشش دهد
به این معناست که شرکت تا زمانی که درآمدهایش
بیشتر از هزینه های متغیر اش باشد، به کار ادامه خواهد داد
تا زمانی که درآمدهایش بیشتر یا برابر با هزینه های متغیر اش باشد به کار ادامه خواهد داد
و این به این معناست که تا زمانی که
که قیمت بیشتر یا برابر با...
باید حرف کوچک q باشد، ببخشید چون تنها یک شرکت است
تا زمانی که قیمت بیشتر یا برابر با هزینه های متغیر روی کمیت باشد
یا تا زمانی که قیمت بیشتر یا برابر با هزینه متغیر میانگین باشد، شرکت به کار ادامه میدهد
تا زمانی که قیمت بیشتر یا برابر با هزینه متغیر میانگین باشد، شرکت به کار ادامه میدهد
تا زمانی که درآمدها هزینه های متغیر را پوشش دهد
شرکت به کار ادامه خواهد داد
و این مثل این میماند که بگوییم تا زمانی که قیمت
بیشتر یا برابر با هزینه های متغیر میانگین باشد
شرکت به کار ادامه خواهد داد
حالا هزینه های متغیر میانگین برای شرکت ما چیست؟
خوب هزینه های متغیر برای شرکت ما
میشود 0.5 ضرب در q به توان 2
هزینه های متغیر میانگین برای شرکت ما میشود 0.5 ضرب در q به توان 2
میدانیم که...
میدانیم که نقطه تعادل وقتی بحث حداکثرسازی سود مطرح است
شرکت در جایی که q برابر با p است تولید میکند
بنابراین میتوانیم q را با p جایگزین کنیم
هزینه های متغیر برابر میشود با 0.5 ضرب در p به توان 2
چون میدانیم که در سطحی که q برابر با p میشود تولید میکنیم
بنابراین هزینه های متغیر میانگین شرکت میشود 0.5 ضرب در p
هزینه های متغیر میانگین شرکت میشود 0.5 ضرب در p
پس قاعدتا p همیشه بالاتر از 0.5 ضرب در p میشود
بنابراین شرکت هیچگاه در کوتاه مدت تعطیل نمیشود
در کوتاه مدت شرکت هیچگاه تعطیل نمیشود
چراکه در قیمت حداکثرساز سود، در جایی که p برابر با q میشود
همیشه در نقطه ای که قیمت با هزینه متغیر میانگین برابر میشود، تولید میکند
بنابراین هرگز تعطیل نمیشود
بنابراین به شکل کلی تر زمانی که تصمیمات مرتبط با عرضه در کوتاه مدت را در نظر میگیریم
شرکت در تصمیم گیری کوتاه مدت در مورد عرضه دو مرحله را در نظر میگیرد
مرحله اول این است که قیمت را برابر با هزینه حاشیه ای قرار داده شود
تا ببینیم که شرکت چه مقدار باید تولید کند
بنابراین مرحله اول این است که قیمت را برابر با هزینه حاشیه ای قرار دهیم
و این q* شرکت را حاصل میکند
این نشان میدهد که شرکت قرار است چه کمیتی را تولید کند
مرحله دوم این است که بررسی شود که قیمت بیشتر یا برابر با هزینه های متغیر میانگین باشد
چون ممکن است مسئله را برای کمیت بهینه حل کنید
که مشخص شود در آن شرکت متضرر میشود
بنابراین نتیجه بگیرید که بهتر است تعطیل کنند
بنابراین این پروسه دو مرحله ای است
اول باید کمیت بهینه ای که شرکت قرار است تولید کند را به دست بیاورید
اما بعد باید مطمئن شوید که شرکت در واقع روی آن کمیت پول دربیاورد
یا اصلا تولید نکند
و به این صورت است که تصمیمات مرتبط با حداکثرسازی سود شرکت را در کوتاه مدت میگیریم
باید اطمینان حاصل کنید که...
باید در سطح بهینه تولید کنید
و مطمئن شوید که شرکت در واقع پول در بیاورد
بسیار خوب، سوالی در این مورد هست؟
حالا با در دست داشتن این قواعد
منحنی عرضه را بیرون بکشیم
یادتان هست که چند جلسه پیش منحنی تقاضا را
با به دست آوردن مماسیت در نسبت های مختلف قیمتی
به منحنی های بی تفاوتی بیرون کشیدیم
خوب برای بیرون کشیدن تابع عرضه شرکت
کاری که الان باید بکنیم این است که بگوییم بسیار خوب، در قیمت های مختلف
شرکت چه مقدار تولید میکند؟
حالا میتوانیم این را به دست بیاوریم اگر به شکل 11-1 بروید
حالا میتوانیم منحنی عرضه این شرکت را ببینیم
چیزی که میبینیم این است که در قیمت 3، 3 واحد تولید میکند
در قیمت 4، 4 واحد تولید میکند و به همین صورت ادامه میابد
منحنی عرضه، منحنی هزینه حاشیه ای است
پس میدانیم که منحنی های عرضه از کجا می آیند
منحنی های عرضه، منحنی های هزینه حاشیه ای هستند
که بالاتر از نقطه ای قرار دارند که قیمت با هزینه متغیر میانگین برابر میشود
بنابراین تعریف منحنی عرضه یک شرکت
این میشود که منحنی هزینه حاشیه ای بالاتر از p، بیشتر یا برابر با هزینه متغیر میانگین
این منحنی عرضه کوتاه مدت شرکت است
حالا در مورد ما p همیشه بیشتر از هزینه متغیر میانگین است
شرایط دوم محلی از اعراب ندارد
بنابراین منحنی عرضه شرکت به معنای واقعی کلمه همان منحنی هزینه حاشیه ای است
در توابع دیگر که ممکن است روزی در مسئله ای در امتحان ببینید این صادق نخواهد بود
پس در آن مورد باید شرایط تعطیلی را بررسی کنید
اما منحنی عرضه، منحنی هزینه حاشیه ای بالای نقطه سود 0 است
و از اینجاست که منحنی های عرضه ناشی میشوند
پس منشا منحنی عرضه همان حداکثرسازی ای است که در مورد مصرف کنندگان انجام دادیم
اما بجای اینکه والدین درآمد را بدهند
حالا شرایط بازاری که شرکت ها با آن مواجه هستند
از جانب طبیعت رقابتی بازار تحمیل میشود
و این منحنی عرضه شرکت میشود
حالا این شد منحنی عرضه ی شرکت
البته که ما در جلسه اول نه در مورد منحنی عرضه
شرکت بلکه در مورد منحنی عرضه بازار صحبت کردیم
پس حالا بیاید به مرحله بعدی برویم و بگوییم که منحنی های عرضه بازار از کجا می آیند
حالا میدانیم که منحنی های عرضه شرکت ها از کجا می آیند
لک لکِ هزینه حاشیه ای می آوردشان
حالا منحنی های عرضه بازار از کجا می آیند
خوب برای اینکار حالا باید تصور کنیم
که یک شرکت در بازار نیست بلکه تعداد زیادی شرکت در بازار است
و این را به رسمیت بشناسیم که تقاضای بازار
ممکن است کاملا کشسان نباشد
اما همانطور که جلسه پیش در موردش صحبت کردیم تقاضای خود شرکت
نزدیک به کاملا کشان خواهد بود
یا در این مورد که رقابت کامل وجود دارد، کاملا کشسان خواهد بود
بنابراین در اساس برای اینکه تقاضای بازار را به دست بیاوریم باید بگوییم که ببینید
فرض میکنیم که هر شرکت
قیمت بازاری که بهش داده میشود را میپذیرد
بر اساس آن قیمت بازار
ببخشید، عرضه بازار را میگیریم
ببخشید
هر شرکت قیمت بازاری که به آن داده میشود را میپذرید
بر اساس آن قیمت بازار تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند
این تولیدات را جمع میکنیم
این منحنی عرضه بازار را میسازد
و بعد عرضه بازار با تقاضای بازار کنش ایجاد میکند و قیمت را به دست میدهد
اگر قیمت همانی باشد که شرکت ها استفاده میکردند
در این صورت کل نظام در نقطه تعادلی قرار میگیرد
اجازه بدهید در مراحل کمتر توضیحش دهم تا روشن شود
بیاید در مورد مراحلی که در رسیدن به نقطه تعادل در بازار در کوتاه مدت وجود دارند صحبت کنیم
مراحلی که در رسیدن به نقطه تعادل در بازار در کوتاه مدت وجود دارند
اولین مرحله این است که هر شرکت مقداری سرمایه انتخاب میکند
بنابراین اولین مرحله کوتاه مدت این است که وارد بازار میشویم
و برای ورود به بازار باید مقداری سرمایه داشته باشید که باید انتخاب کنید
بنابراین هر شرکت یک تابع هزینه خواهد داشت
که شامل انتخاب مقادیری سرمایه یا هزینه های ثابت میشود
شرکت خواهد گفت که من میخواهم ساختمانی به فلان بزرگی بسازم
با ساخت این ساختمان
با ساخت این ساختمان منحنی عرضه شرکت را بدست می آوریم
که میشود p برابر با MC
این مرحله اول است
این مرحله ای است که استخراج کردیم
مرحله دوم این است که منحنی های عرضه شرکت ها را جمع میزنیم
تا به منحنی عرضه بازار برسیم
منحنی های عرضه شرکت ها را جمع میزنیم تا به منحنی عرضه بازار برسیم
برای مثال فرض کنیم که
پنج شرکت در بازار وجود دارد
فرض کنیم که...
فرض کنیم که پنج شرکت در بازار وجود دارد
آن پنج شرکت تولید خواهند کرد
برای دیدنش بیاید به شکل 11-2 برویم
این مرحله دوم است
به این شکل به منحنی عرضه بازار کوتاه مدت میرسیم
هر شرکت منحنی هزینه حاشیه ای خود را دارد
اینجا همان تابع هزینه ای که استفاده کرده بودیم را استفاده میکنیم
همان تابع هزینه ای که قیمت درش با هزینه حاشیه ای برابر میشود
که درش p برابر میشود با q و منحنی عرضه است
بنابراین هر شرکت همان منحنی عرضه ای که در شکل سمت چپ میبینید را دارد
بعد میبینیم که هرچه شرکت های بیشتری را اضافه میکنیم
شکل سمت راست منحنی عرضه بازار را به دست میدهد
بنابراین اگر تنها یک شرکت در بازار وجود داشته باشد
منحنی عرضه بازار S1 خواهد شد
حالا اگر دو شرکت در بازار وجود داشته باشد
منحنی عرضه بازار S2 میشود
به این معنا که حالا به قیمت 2، 4 واحد در بازار تولید میشود
اگر سه شرکت باشد، منحنی S3 میشود
اگر چهار شرکت باشد، S4 و به همین منوال ادامه پیدا میکند
هرچه شرکت اضافه میکنیم منحنی عرضه بازار به بیرون سوق پیدا میکند
و مسطح تر میشود
یادتان باشد که شرکت در این مثال کاملا مشابه هم هستند
شرکت های کاملا مشابه را جمع میزنیم این فرض رقابت کامل بود
داریم شرکت های مشابه بیشتر و بیشتری را که محصولی مشابه تولید میکنند، جمع میزنیم
و میبینید که منحنی عرضه بازار به بیرون سوق پیدا کرده و مسطح تر میشود
به این معنا که عرضه محصولات با بیشتر شدن شرکت ها کشسان تر میشود
هرچه شرکت در بازار بیشتر باشد، عرضه کشسان تر میشود
و این اصل از موضوعی که جلسه پیش صحبتش را کردیم نشات میگیرد
زمانی که تقاضای رسوبی را بدست آوردم
خاطرتان هست که گفتم تقاضا...
این یک جورایی روی دیگر آن سکه است
که میگوید که هرچه شرکت های بیشتری برای منحنی عرضه
مشخصی در بازار داشته باشید، عرضه کشسان تر میشود
چرا به این صورت است؟
خوب فکرش را بکنید
به مفهوم کشسانی عرضه فکر کنید
میگوید که اگر قیمت را 1 دلار افزایش دهم
چه مقدار تولید بیشتر را باید انتظار داشته باشم
خوب هرچه شرکت ها کاملا مشابه داشته باشم
هربار که قیمت را 1 دلار افزایش دهم، باید انتظار تولید از تمام این شرکت ها داشته باشم
بنابراین هرچه شرکت های بیشتری داشته باشم، تولیدات بیشتری باید انتظار داشته باشم
بنابراین با هر افزایش قیمت
هرچه شرکت های بیشتری در بازار باشد تولیدات بیشتری را باید انتظار داشته باشم
و در نتیجه عرضه کشسان تر میشود
بنابراین هرچه شرکت های بیشتری باشد منحنی عرضه بازار کشسان تر میشود
و این منحنی عرضه بازار است
این مرحله دوم است
مرحله سوم این است که عرضه بازار را
با تقاضای بازار منطبق میکنیم تا به قیمت تعادلی برسیم
تا به قیمت تعادلی برسیم
به عبارت دیگر میگوییم که خوب عرضه بازاری وجود دارد که به دست آوردیم
حالا یک تقاضای بازاری هم متصور بشویم
و این به ما قیمت تعادلی را میدهد
برای مثال در مورد ما عرضه بازار چیست؟
عرضه بازار این است که...
برای مثال بگوییم که 5 شرکت در بازار است
فقط برای مثال میگوییم که 5 شرکت وارد شده اند
5 شرکت در بازار است
خوب عرضه کل بازار Q برابر است با 5q
چون 5 شرکت کاملا مشابه در بازار وجود دارد
5 شرکت کاملا مشابه در بازار وجود دارد
خوب بنا بر شرایط هزینه حاشیه ای میدانیم که
این مثل این است که بگوییم Q برابر است با 5p
پس منحنی عرضه بازار که در شکل 11-2، S5 است
میشود Q برابر با 5p
میتوانید ببینید
چون وقتی قیمت 2 است Q برابر 10 است
وقتی که قیمت 5 است Q برابر است با 25
بنابراین میتوانید ببینید که S5 منحنی عرضه بازار است
حرف بزرگ Q برابر است با 5p
حالا بگوییم که تقاضای بازار...
بیاید همینطوری بگوییم
پس این کمیت عرضه است
بگوییم که تابع تقاضا، این است که کمیت تقاضا شده
برابر است با 30 منهای p
یعنی شیب به پایین دارد
دارم همینطوری از خودم میگویم
اما فقط مثالی از منحنی تقاضا است
منحنی تقاضایی با شیب رو به پایین
با شیب منفی 1 داریم
کمیت تقاضا شده 30 منهای p است
بنابراین برای رسیدن به تعادل این دو تا را برابر قرار میدهیم
و به این میرسیم که 30 منهای p برابر میشود با 5p
یا اینکه p برابر میشود با 5
30 منهای p برابر میشود با 5p یا p برابر میشود با 5
این قیمت تعادلی است
با توجه به اینکه منحنی عرضه بازار و با توجه به اینکه منحنی تقاضای بازار
قیمت تعادلی برابر با 5 را استخراج کردم
حالا در قیمت 5 کمیت تقاضا شده چقدر است؟
در قیمت 5، کمیت تقاضا شده برابر است با 5
بنابراین در قیمت 5، بازار 25 عدد از محصول را میخواهد
محصول تولیدی هرچه که میخواهد باشد
در قیمت 5، بازار 25 عدد از محصول را میخواهد
این کمیت تقاضا شده است
بعد مرحله نهایی در بدست آوردن تعادل
این است که هر شرکت بعد تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند
هر شرکت تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند
خوب هر شرکت تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند؟
هر شرکت تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند؟
یکی دستش را بلند کند و بگوید
بله؟
p
p که چه مقدار میشود؟
بنابراین هر شرکت تصمیم میگیرد که 5 واحد تولید کند
چه تعداد شرکت وجود دارد؟
چه مقدار تولید میشود؟
که دقیقا مقداری است که مردم میخواهند
کار تمام شد
این جادوی بازار است
از طریق این چهار مرحله به تعادل رسیدیم
که به شکل برابر کمیت عرضه شده با کمیت تقاضا شده تعریف میشود
تنها با دنبال کردن این مراحل
شرکت ها نگفتند که خوب بیاید از پیش اعداد را دربیاوریم
بیاید جمع بشویم و همانگی کنیم که چه مقدار و به چه قیمت تولید کنیم
اصلا این کار را نکردند
شرکت ها فقط وارد بازار شدند
گفتند که این منحنی عرضه من است
ما جمعشان زدیم
با تقاضا وارد کنش اش کردیم
قیمت را بدست آوردیم
در قیمت تعادلی، کمیت تقاضا شده با کمیت عرضه شده برابر میشود
کار تمام است
حالا...
حالا در نهایت به چیزی که این درس را با آن شروع کردیم رسیدیم
درس را با نمودار عرضه و تقاضا شروع کردیم
گفتم که چطور تقاضا را استخراج میکنیم
امتحانش را دادید
حالا بهتان گفتم که عرضه از کجا نشات میگیرد
حالا دو مورد را وارد کنش میکنیم و کار تمام میشود
و این حالا به ما میگوید که با توجه به این قیمت
هر شرکت چقدر قرار است تولید کند
پس اساسا به چه چیزی برای پیدا کردن تعادل نیاز دارید؟
برای پیدا کردن تعادل کوتاه مدت به چه چیزی نیاز دارید؟
برای پیدا کردن تعادل کوتاه مدت به تابع تقاضا
تابع قیمت و تعداد شرکت ها نیاز داریم
باید تعداد شرکت ها داده شود چرا که یادتان باشد در کوتاه مدت هیچ ورود و خروجی وجود ندارد
پس شرکت ها گویا در کوتاه مدت همینطور روی زمین افتاده اند
بنابراین اگر در مورد تعادل در کوتاه مدت پرسیده شود
باید تعداد شرکت ها داده شود
چون هنوز نمیتوانید استخراجش کنید
این مورد در بلند مدت می آید
اما با توجه به تعداد شرکت ها، با توجه به تابع هزینه و با توجه به تابع تقاضا
میتوانید تعادل کوتاه مدت را به دست بیاورید
سوالی در این مورد هست؟
حالا با ثابت شدن این موضوع بیاید برویم سراغ جایی که موضوع واقعا جالب میشود
حالا بیاید در مورد بلند مدت صحبت کنیم
حالا چیزی بلند مدت را جالب میکند این است که دیگر نیازی نیست تعداد شرکت ها داده شود
حالا در بلند مدت
در واقع بدست خواهیم آورد که چه تعداد شرکت در بازار وجود دارد
پس در نهایت در بلند مدت تنها چیزی که نیاز داریم، دو چیز است
یک تابع تقاضا و یک تابع هزینه
و کارمان تمام میشود
حالا، این نکته کلیدی در بلند مدت است
نکته کلیدی در بلند مدت این است که در بلند مدت
هیچ کس نمیتواند ضرر کند
بنابراین نیازی نیست دیگر شرایط تعطیلی را بنویسیم
شرایط تعطیلی از میان میرود
در بلند مدت هیچ هزینه ای ثابت نیست
بنابراین در بلند مدت هیچکس ضرر نمیکند
در صورت ضرر دادن هیچ دلیلی برای باقی ماندن در بازار وجود ندارد
پس در بلند مدت تنها نکته این است که حالا تنها باید یک شرایط را در نظر داشته باشیم
که برابری قیمت با هزینه حاشیه ای است
برابر قیمت با هزینه حاشیه ای چیزی است که باید در نظر داشته باشید
و اساسا اگر بخواهید که ...
و قرار است در بلند مدت در شرایطی باشید
که در آن تنها سود 0 یا مثبت خواهید ساخت
اگر سود منفی داشته باشید از بازار خارج میشوید
حالا تفاوت کلیدی در بلند مدت این است که نمیتوان
تعداد شرکت ها را به شکل پیش فرض داشته باشیم
حالا نیاز است که تعداد شرکت ها را استخراج کنیم
و از طریق ورود و خروج این کار را میکنیم
حالا چه چیزی ورود و خروج را تعیین میکند؟
خوب، خیلی ساده است
اگر در بازار در شرایط کنونی اش با تعداد مشخصی شرکت
سودی برای کسب وجود داشته باشد، شرکت های تازه وارد میشوند
اگر در بازار در شرایط کنونی اش با تعداد مشخصی شرکت
ضرر در کار باشد، برخی شرکت ها خروج میکنند
به خاطر داشته باشید که دیگر هیچ شرکتی با ضرر در بازار نمی‌ماند
و این ادامه میابد تا اینکه به شرایطی میرسیم
که در آن تمام شرکت ها سود 0 میکنند
و این درسی کلیدی است
در تعادل بلند مدت در بازاری کاملا رقابتی
تمام شرکت ها به سود 0 میرسند
این درس بنیادین بازار کاملا رقابتی است
مسلما هیچ جایی در دنیا به این شکل نیست
این مورد حداکثری است
اما بهرحال باید این موقعیت حداکثر را یاد بگیرید
در یک تعادل بلند مدت کاملا رقابتی
همه شرکت ها سود 0 خواهند داشت
چرا؟
چون تاجایی که سودی برای کسب کردن باشد
یک شرکت جدید وارد بازار میشود و آن سود را میبرد
و اگر صنعت غیر سودآوری وجود داشته باشد
شرکت خارج میشود تا سود به 0 برگردد
بنابراین سود همیشه در تعادل بلند مدت 0 خواهد بود
حالا برای اینکه بفهمیم این موضوع چطور عمل میکند
بیاید یک مثال واقعگرایانه را در نظر بگیریم
بیاید بازار رایانه های شخصی در حول و حوش سال 1990 را در نظر بگیریم
که همه شما جوان ها داشتید متولد میشدید
بازار رایانه های شخصی در حول و حوش دهه نود
ذهنتان را به خیلی قبل تر ببرید
برای شما مثل درس تاریخ میماند
در سال های 1990 افراد زیادی رایانه شخصی نداشتند
همچنان به شکل گسترده از بزرگ رایانه ها استفاده میشد
و اساسا شرکت های بزرگی مثل آی‌بی‌ام وجود داشتند
که بزرگ رایانه هایی را میساختند که اصلا من محاسباتم را رویشان انجام میدادم
و بسیاری از مردم محاسباتشان را در سالهای 1990 با این رایانه ها انجام میدادند
و یک بازاری برای رایانه های شخصی در حال شکل گیری بود
قدرت چیپ ها به اندازه کافی زیاد شده بود
که میتوانستند رایانش های شخصی ای به اندازه کافی قدرتمند داشته باشند
شرکت هایی مانند دل داشتند شروع به کار میکردند
لزوما اول کارشان نبود اما داشتند به عنوان رایانه های رومیزی درآمدزایی میکردند
با تولید رایانه های شخصی درآمدزایی میکردند
خوب حالا بیاید در مورد...
بیاید ببینیم که این بازار در واقع به چه شکل میشد
پس بیاید در مورد شکل 11-3 صحبت کنیم
این بازار رایانه های شخصی در حول و حوش سال 1990 است
اگر در سال 1990 رایانه شخصی تولید میکردید بازار بسیار خوبی برای کار بود
چون مردم رایانه های شخصی را میخواستند
شرکت های زیادی این رایانه ها را تولید نمیکردند، و شما کلی درآمدزایی میکردید
بنابراین اگر در 1990 شرکت دل بودید نونتان در روغن بود
پس بیاید بگوییم که دل در سال 1990 با منحنی تقاضای D مواجه بود
و منحنی تقاضای SR1
منحنی تقاضای D و منحنی عرضه SR1
منحنی عرضه خیلی شیب بالایی دارد
چون شرکت های زیادی رایانه شخصی نمیساختند
بنابراین بهای بازار P1 بود
خوب، حالا...
پس سمت راست بازار را داریم
باید اسمش را میگذاشتیم
سمت راست بازار را داریم
سمت چپ شرکت دل را داریم
در سمت راست بازار را داریم
در بازار در نقظه تعادلی ابتدایی
قیمت معادل P1 وجود دارد با حرف بزرگ Q1 که فروش میشود
بنابراین مقادیر Q1 رایانه شخصی در قیمت بالای P1 فروش میرود
فناوری نوینی است
مردم طلبش میکنند اما شرکت های سازنده زیادی وجود ندارد
برای دل چه اتفاقی می افتد؟
حالا بیاید برویم به نمودار سمت چپ
خوب دل تا نقطه ای که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود، تولید میکند
جایی که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود که روی حرف کوچک q1 قرار میگیرد
بنابراین دل مقادیر حرف کوچک q1 را تولید میکند
اما هزینه میانگین اش در آن نقطه
نشان داده نشده است
اما میتوانید ببینید که جایی است که آن خظ عمودی برای Q1
هزینه کل میانگین را قطع میکند هزینه ها اینجا هستند
بنابراین با هر واحد در Q1 ارتفاع میان
هزینه حاشیه ای و هزینه کل میانگین را بیشتر میکنند
آن میله عمودی را میسازند
بنابراین کل آن مستطیل را به شکل سود کسب میکند
بنابراین از آنجایی که شرکت های زیادی در این کسب و کار نیستند، سود زیادی کسب میکند
و همچنان تقاضا برای رایانه های شخصی بالا است
اوضاع در حول و حوش سال 1990 به این صورت است
خوب، چه اتفاقی می افتد؟
خوب شرکت گیتوی از راه میرسد
گیتوی هنوز هست؟
مردم هنوز گیتوی میخرند؟
گیتوی از میان رفته است، درسته؟
خوب گیتوی شرکت بزرگی بود
شروع قدرتمندی داشتند
جعبه محصولاتشان رنگ گاو این چیزها داشت
شما اصلا گیتوی رو نمیشناسید؟
خوب شرکت بزرگی بودند
یکجورایی اولین رایانه سازهای ارزان قیمت و کپی کار بودند
با بزرگان رقابت میکردند
به بازار آمدند و گفتند ببینید، ما میتونیم انجامش بدیم
میتوانیم تولید کنیم
این کسب و کار سودآوری است
ما میتوانیم رایانه شخصی بسازیم
انقدرها هزینه بر نیست
بیشتر کسب و کاری با هزینه های متغیر است
فقط باید اول کارخانه را ساخت
بنابراین کارخانه را ساختند و وارد بازار شدند
خوب وقتی شرکت تازه ای وارد بازار میشود چه اتفاقی میافتد؟
منحنی عرضه بازار مسطح میشود
چون حالا در هر قیمتی بیشتر تولید میکنید
بنابراین منحنی عرضه بازار مسطح شد و به نقطه SR2 رسید
شاید فقط هم گیتوی نبود چند شرکتی ورود کردند
تا اینکه منحنی عرضه بازار SR2 به دست آمد
خوب SR2 با کمیت بازار جدید و بالاتری تقاطع پیدا میکند
که میشود حرف بزرگ Q2
با کمیت بازار جدید و بالاتری تقاطع پیدا میکند که میشود حرف بزرگ Q2
خوب در این کمیت بالاتر بازار در سمت چپ
دیگر سودی برای کسب کردن وجود ندارد
چون در این کمیت بازار
دل حرف کوچک q2 را تولید خواهد کرد
حرف کوچک q2 دقیقا کمینه‌ی منحنی هزینه کل میانگین است
یا، بله جایی است که منحنی هزینه حاشیه ای با منحنی هزینه کل میانگین تقاطع پیدا میکند
کمینه‌ی منحنی هزینه کل میانگین
بنابراین دل دیگر سود نمیکند
دل تولید خود را کاهش میدهد
قیمت کاهش پیدا کرده است
دل قیمت خود را کاهش نمیدهد
دل قیمت گذاری نمیکند
خاطرتان باشد که در بازاری کاملا رقابتی قیمت پذیر هستند
قیمت از جانب نمودار سمت راست داده میشود
دل قیمت P2 را میگیرد
میگوید که ببینید در قیمت P2 باید در طول منحنی هزینه حاشیه ای خودم تولید کنم
راه دیگری ندارم
این کار حداکثرساز سود است
نمیتواند نقطه ای که روی آن منحنی هزینه حاشیه ای نباشد را انتخاب کنم
این حداکثرساز سود نخواهد بود
خوب این قیمت در کجا منحنی هزینه حاشیه ای را قطع میکند؟
در حرف کوچک q2
بنابراین در نقطه حرف کوچک q2 تولید میکنم
و در نقطه حرف کوچک q2 سودی نمیکنم
بنابراین ورود گیتوی و دیگر شرکت ها به بازار رایانه های شخصی
سود را از بازار رایانه های شخصی دور کرده است
حالا به نکته جالب در اینجا توجه کنید
کمیت بازار بالا رفته است
حرف بزرگ Q2 از حرف بزرگ Q1 بزگتر است
اما کمیت تولیدی دل پایین آمده است
حرف کوچک q2 از حرف کوچک q1 کوچکتر است
به این دلیل است که شرکت های تولید کنند بیشتری در بازار هستند
بنابراین با ورود شرکت های بیشتر کمیت کل بازار بالا میرود
اما هر شرکت مشخص تولیدش کمتر میشود
و این تا زمانی که سود به 0 برسد ادامه میابد
به این صورت است که ورود شرکت ها سود را از میان میبرد
با کشاندن شرکت ها به جایی که قیمت با هزینه میانگین برابر میشود
بنابراین در بلند مدت شرکت ها سود 0 خواهند داشت
به این خاطر که پیش از همه ورود شرکت ها، قیمت را تا هزینه میانگین پایین می آورد
ورود شرکت ها به بازار قیمت را تا هزینه میانگین پایین می آورد
و زمانی که قیمت با هزینه میانگین برابر میشود، سود 0 میشود
زمانی که قیمت با هزینه میانگین برابر میشود، سود 0 میشود
سود برابر است با pq منهای C
بنابراین اگر تقسیم بر pq کنیمش
سود میشود p منهای هزینه میانگین
بنابراین اگر قیمت برابر با هزینه میانگین باشد سود 0 است
بنابراین ورود شرکت ها سود را به 0 میکشد
قیمت را به سمت برابری با هزینه میانگین میکشد
و مسلما از آنجایی که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود
جایی است که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
این برآمد منطقی از لحاظ فنی
در تعادل بلند مدت در بازاری کاملا رقابتی است
در نهایت در نقطه ای تولید میکنید که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
بر اساس قاعده ی ورود شرکت ها در نهایت طبیعتا این اتفاق می افتد
به همین صورت این موضوع را بر اساس قاعده ی خروج میبینیم
حالا بریم به شکل 11-4
و حالا بیاید به آی‌بی‌ام نگاه کنیم
اسمش را میگذاریم بازار رایانه ای گسترده تر
دیگر تنها محدود به رایانه های شخصی نیست
بازار رایانه ای گسترده تری است
خوب در آی‌بی‌ام بزرگ رایانه ها را تولید میکنند
در ابتدا در این بازار بزرگ رایانه ها...
ببخشید بازار بزرگ رایانه هاست
بازار رایانه های شخصی نیست
بازار بزرگ رایانه هاست
در بازار بزرگ رایانه ها حالا دیگر مردم آنقدر ها تقاضا ندارند
اما تعداد زیادی شرکت در کار تولیدش هستند
آی‌بی‌ام و بسیاری دیگر از شرکت ها بزرگ رایانه تولید میکردند
چون همه این محصول را میخواستند
بنابراین منحنی عرضه ابتدایی SR1 خیلی مسطح بود
بنابراین در ابتدا در بازار بزرگ رایانه ها در تعادل هستیم
با کمیت معادل با حرف بزرگ Q1 و قیمت p1
و اینجا چه اتفاقی می افتد؟
این قیمت در کجا به هزینه حاشیه ای برخورد میکند؟
در شرکت آی‌بی‌ام در نقطه حرف کوچک q1 تقاطع پیدا میکند
که کمتر از هزینه کل میانگین است
بنابراین آی‌بی‌ام دارد ضرر میکند
در تعادل کوتاه مدت ابتدایی
آی‌بی‌ام به مقدار حرف کوچک q1 تولید میکند و دارد ضرر میکند
حالا چرا هنوز به کار ادامه میدهد؟
چون کوتاه مدت است
و تا زمانی که ضرر کمتر از هزینه ثابت باشد
در بازار میماند
پس در کوتاه مدت میتوان ضرر داد
بنابراین آی‌بی‌ام ضرر میدهد
چون کارخانه بزرگی ساخته است
کلی بزرگ رایانه میسازد
مردم دیگر تقاضایی برایش ندارند
قیمت انقدر پایین آمده است که هنوز میتوانند
پول کافی برای ساخت بزرگ رایانه بعدی را بدست بیاورند
قیمت همچنان بیشتر از هزینه حاشیه ای است
اما زیر هزینه میانگین است...
ببخشید
قیمت ها بیشتر از هزینه متغیر میانگین است
اما کمتر هزینه کل میانگین است ضرر میدهند
خوب چه اتفاقی می افتد؟
خروج میکنند
بک شرکتی به نام دک بود
که تعطیل کرد
و اتفاقی که افتاد این بود که این منحنی عرضه را بالا برد
شیب منحنی عرضه را در بازار بزرگ رایانه ها بیشتر کرد
چون حالا...
شیب منحنی عرضه را بیشتر کرد، چون حالا شرکت های کمتری داریم که بزرگ رایانه میسازند
منحنی عرضه پرشیب تر میشود
که قیمت را افزایش میدهد
و در واقع خروج شرکت ها ادامه میابد
تا جایی که قیمت را تا نقطه ای افزایش میدهیم
که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
و چیزی که خواهید دید این است که بازار کوچک میشود
و از حرف بزرگ Q1 به حرف بزرگ Q2 میرود
کمیت شرکت های باقی مانده در بازار
ار حرف کوچک q1 به حرف کوچک q2 افزایش پیدا میکند
و با رفتن قیمت به سمت کمینه هزینه میانگین، سود به 0 میرسد
بنابراین هم برای ورود و هم برای خروج به شرایطی میرسیم
که در شکل 11-5 نشان داده شده است
در شکل 11-5 میبینیم که شرکت ها همیشه
نه روی یک منحنی منفرد که روی یک نقطه منفرد عرضه میکنند
در بلند مدت در بازاری کاملا رقابتی
برای یک شرکت...
دیگر منحنی عرضه معناداری برای یک شرکت وجود ندارد
فقط به معنای واقعی کلمه یک نقطه عرضه وجود دارد
هر شرکت دقیقا در نقطه ای تولید میکند
که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
بنابراین از نظری دوباره برای یک شرکت مشخص...
منظور بازار نیست، برای یک شرکت مشخص
دیگر منحنی عرضه معناداری وجود ندارد
یک شرکت مشخص در بلند مدت تنها یک نقطه تولید انتخاب میکند
که از لحاظ منطق فنی داده شده است
پس جالب است
برای یک شرکت مشخص بازار اهمیتی ندارد
برای شرکتی مشخص در بازاری کاملا رقابتی
نیازی نیست هیچ چیزی در مورد تقاضا بدانیم
تنها چیزی که باید بدانیم تابع تولید شرکت است
این تنها چیزی است که باید بدانیم
حتی نیازی نیست چیزی در مورد هزینه ها بدانیم
خوب البته باید قیمت را بدانیم چون تاثیرگذار است...
باید تابع هزینه را بدانیم
تنها چیزی که باید بدانیم تابع هزینه شرکت است
و بعد فقط باید استخراج کنیم که کجا هزینه حاشیه ای با هزینه های میانگین برابر میشود
و بعد کار تمام میشود
این قدرت تعادل کاملا رقابتی است
به این خاطر است که اقتصاددانان انقدر دوستش دارند
چون نیازی نیست همه این ها ار انجام دهیم
این ها همه مسائل کوتاه مدتی هستند
در مورد بلند مدت، ساده است
میگویید فقط به من یک تابع هزینه بدهید
و میگویم که شرکت چه مقدار تولید خواهد کرد
و میگویم که قیمت چقدر است
شرکت در نقطه ای تولید میکند که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
و قیمت میشود جایی که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
میتوانم p و q را در تعادل به شما بگویم
فقط اگر اینکه تابع هزینه ای به من بدهید
و این زیبایی تعادل کاملا رقابتی بلند مدت است
به این خاطر است که در جهت الگوسازی و دیگر مسائل انقدر برای افتصاددان ها جذاب است
کار با آن بسیار ساده است
چراکه تنها چیزی که احتیاج دارید یک تابع هزینه است و کار تمام میشود
و درس کلیدی این است که در نقطه ای که هزینه حاشیه
ای با هزینه میانگین برابر میشود، چه چیزی صادق است؟
خوب به نمودارمان نگاه کنید
این نقطه حداقل سازی هزینه است
دقت کنید که این کمینه ترین نقطه‌ی
منحنی هزینه میانگین بلند مدت است
بنابراین جایی که هزینه حاشیه ای با هزینه میانگین برابر میشود
نقطه حداقل سازی هزینه است
بنابراین میگوییم که فراتر از اینها...
این حتی قدرت بیشتری دارد...
میگوییم که در تعادل کاملا رقابتی بلند مدت
شرکت ها به شکل معنایی هزینه خود را حداقل سازی میکنند
تا حد ممکن بهینه تولید میکنند
نه به این خاطر که دستور خدا باشد
اما به خاطر قدرت بازار
چون اگر شرکتی تاسیس کنید و حداقل سازی هزینه نکنید چه اتفاقی می افتد؟
چه اتفاقی می افتد؟
اتفاقی که میافتد این است که در کوتاه مدت ممکن است درآمدزایی کنید
اگر که حداقل سازی هزینه نکنید
اما در بلند مدت از بازار خارج میشوید
چون اگر کسی باشد که بتواند ارزان تر از شما تولید کند
قادر خواهند بود که قیمت کمتری طلب کنند و شما را از بازار خارج میکنند
اگر حداقل سازی هزینه نکنید قیمتتان بالاتر از قیمت تعادلی بلند مدت قرار میگیرد
بنابراین هر شرکتی که حداقل سازی هزینه نکند
از بازار خارج میشود
و تعدل بازاری میشود که تمام شرکت ها
در سطح حداقل ساز هزینه تولید میکنند
و به این خاطر است که به شکل پیشرفته 11-6 میرسیم
که میگوید در بلند مدت منحنی عرضه بازار
کاملا کشسان است
حالا این برمیگردد به موضوعی که در ابتدای جلسه پیش در موردش صحبت کردم
یادتان هست گفتم چه چیزی رقابت کامل را تعیین میکند؟
دو چیز : منحنی تقاضا برای سرکت کاملا کشسان بود
و منحنی عرضه به بازار کاملا کشسان است
و جلسه پیش در مورد این صحبت کردیم که چرا منحنی تقاضا برای شرکت کاملا کشسان است
چون با وجود شرکت های زیاد، هر شرکت مشخص تقاضای کاملا کشسانی دارد
حالا استخراج کردیم که چرا منحنی عرضه بازار کاملا کشسان است
در نقط حداقل ساز هزینه کاملا کشسان است
اگر قیمت زمانی به بالای نقطه حداقل ساز هزینه برود
چه اتفاقی می افتد؟
اگر قیمت ناگهان بالاتر از آن رود چه اتفاقی می افتد؟
شرکت ها ورود میکنند و قیمت را به پایین بر میگردانند
اگر قیمت زمانی به پایین آن نقطه حداقل ساز هزینه نزول کند
شرکت ها خروج میکنند و هزینه به بالا برمیگردد
بنابراین از طریق قاعده ورود و خروج شرکت ها
در بلند مدت به منحنی عرضه افقی
یا کاملا کشسان میرسید
و این میشود رقابت کامل
سوالی در این مورد هست؟
بله؟
گفتید که اگر حداکثرساز سود نباشد نمیتواند...
-صدا شنیده نمیشود-
بله همینطور است
نکته خیلی خوبی است
اتفاقی که می افتد این است که اینطور نیست که شرکت قیمت کمتری را طلب کند
نباید به آن صورت بیانش میکردم
به این شکل است که شرکت دیگری ورود میکند
و از لحاظ منطقی قیمت کاهش پیدا میکند
چراکه منحنی عرضه مسطح میشود و قیمت در ادامه کاهش میابد
بنابراین اگر شما در این وضعیت تولیدتان بهینه نباشد
من میگویم هی شرکتت به درد نمیخوره
من میتوانم ورود کنم و خیلی بهینه تر از تو تولید کنم
من وارد بازار میشوم و این منحنی عرضه را مسطح میکند
قیمت نزول میکند
در این قیمت اگر حداقل سازی هزینه نکنم
ضرر خواهم کرد
پس خروج میکنم
سوال خوب و روشن کننده ای بود
بنابراین اگر بازاری داشته باشیم و چند شرکت درش باشند
و یکی از آن ها حداقل سازی هزینه نکند
به این معناست که شرکت دیگری میتواند ورود کند
آن ها در کوتاه مدت بازار را منبسط میکند
این منحنی عرضه را مسطح میکند و قیمت را به پایین میکشد
در این قیمت کمتر شرکتی که حداقل سازی هزینه نمیکند میگوید
دارم ضرر میدهم
پس خروج میکنم
قیمت بالا برمیگردد و انقدر بالا و پایین میشود تا در آن نقطه ای به تعادل میرسد
که هزینه ها حداقل سازی شده اند
بنابراین رقابت کامل به عرضه ای کاملا کشسان و حداقل سازی هزینه می انجامد
پس این شد مثال حداکثری
این نقطه غیر قابل بازگشت نظری است
مسلما در واقعیت هیچوقت به این نقطه نمیرسیم
در واقعیت چیزی با عنوان تعادل کاملا و تماما رقابتی وجود ندارد
و چرا ؟
خوب در بلند مدت عرضه در واقع شیب رو به بالا دارد
در بلند مدت عرضه بازار به شیب به سمت بالا دارد
و این حداقل به سه دلیل است
پس جرا در واقعیت عرضه بلند مدت با شیب رو به بالا است؟
جرا در واقعیت عرضه بلند مدت با شیب رو به بالا است؟
خوب در واقعیت حداقل به سه دلیل است
اولین دلیل این است که ورود و خروج رایگان نیست
موانعی در ورود و خروج میتواند وجود داشته باشد
حتی در بلند مدت موانعی میتواند برای ورود و خروج وجود داشته باشد
بازار میتواند شاخصه هایی داشته باشد که خروج یا ورود به آن را سخت تر کند
مثال کلاسیک آن چیزی است که چند جلسه پیش معرفی کردیم
مفهوم هزینه غرق شده
هزینه ای که حتی در بلند مدت میتواند ثابت باشد
یا اینکه انقدر زیاد هستند که اگر زیر بارشان برویم...
اگر هزینه های غرق شده بزرگی باشند اگر شرکتی زیر بارشان برود
شرکت دیگر ممکن است بگوید خوب برای من ارزشش را ندارد که ورود کنم
بنابراین اگر مجبور باشید ...
اگر مجبور باشید برای تولید محصولتان کارخانه خیلی بزرگی بسازید
که سرمایه بسیار بالایی بطلبد و سرمایه گذاری عطیمی باشد
و وقتی که ورود کنی، خارج کردنتان بسیار سخت میشود
چون سرمایه گذاری آنقدر زیادی کرده اید
دیگر شرکت ها ممکن است بگویند بیخیال
دل سرمایگذاری عطیمی روی کارخانه بسیار بزرگی کرده است
با ساختن این کارخانه هیچوقت خروج نخواهند کرد
این هزینه غرق شده است
بنابراین به خودم زحمت ورود نمیدهم
بنابراین دل میتواند با مقداری سود باقی بماند
شاید سود خیلی بالایی نکند
اگر سود خیلی بالایی بکند دیگر شرکت ها کارخانه خواهند ساخت
اما تا زمانی که سود خیلی بالایی نکند
میتوانند مقداری سود کنند
چون دیگر شرکت ها خواهند گفت میدونی چیه
نمیتوانم در این زمین بجنگم
نمیتوانم کارخانه ای به این بزرگی بسازم
یا میتواند مسائلی دیگری به این شکل باشد
میتواند... خوب موانع طبیعی برای ورود وجود دارد...
این یک جورایی مانع طبیعی ورود بود
موانع ورودی غیرطبیعی ای هم هستند که میبینیم
برای مثال دانشگاه پزشکی را در نظر بگیرید
تعداد جایگاه پزشکی از جانب حرفه پزشکی محدود شده است
بنابراین هرچند اگر که پزشکان درآمد زیادی داشته باشند که دارند
مخصوصا متخصص ها
نمیتوان رقابت کرد و پزشکان جدیدی ورود کنند
چون تعداد موقعیت ها محدود هستند
باید از جانب سازمانی مجوز بگیرید
که از جانب افرادی که درآمد بالایی دارند کنترل میشود
بنابراین اگر پزشک باشید و ورود کرده باشید
معامله خیلی خوبی است
میگویید بیاید یک سیستم جدیدی در پیش بگیریم که پزشکان جدید مجوز نگیرند
بیماران باید بیایند پیش من و من میتوانم هرچقدر که میخواهم پول طلب کنم
این مانعی برای ورود است
به این میگوییم مجوز دهی شغلی
در بسیاری از مشاغل این را میبینیم
لوله کشی، راننده های تاکسی همه جا دیده میشود
مجوز دهی شغلی است
مثال دوم مسلما ثبت اختراع ها هستند
در چند جلسه دیگر بیشتر در مورد ثبت اختراع ها صحبت خواهیم کرد
اگر من داروی جدیدی اختراع کنم و ثبت اختراع شود، هیچکس
به مدت 17 سال نمیتواند از همان ترکیب شیمیایی استفاده کند
این مانعی برای ورود است
موانع ورود غیر رسمی تری هم ممکن است وجود داشته باشد
مثلا بگوییم که اطراف پایانه نیویورک هستید
و از این دکه های کوچکی که
در مثال رقابت کامل گفتیم، را برپا میکنید
و شما دکه خود را دارید و یک کسی کنار شما می آید
و شما میزنید دخلش را در می آورید
این مانع غیر رسمی ورود است
میگویید اگر ورود کنی کتک میخوری
طرف میگوید خوب اگر سود زیادی داشته باشد ارزش کتک خوردن دارد
یا اگر سود زیادی داشته باشد پشتیبان استخدام میکنم
اما اگر سود بالایی نداشته باشد خودم را اذیت نمیکنم که بخاطرش کتک بخورم
پس میگذارم که سودت را ببری
ورود نمیکنم
بنابراین موانع ورود در همه جا وجود دارد
و دلیل بزرگی از این هستند که چرا منحنی عرضه کاملا کشسانی در اغلب بارارها نداریم
به خاطر چیزهایی مانند ثبت اختراع یا لات بازی
پس این شد یک مثال از اینکه چرا به آن شرایط نمیرسیم
یک مثال دیگر از چرایی اینکه منحنی عرضه کاملا کشسان به دست نمی آوریم
این است که شرکت ها ممکن است متفاوت باشند
مخصوصا، ذر جلسه پیش و این جلسه این را پیشفرض قرار دادیم
که شرکت ها کاملا مشابه هستند
فرض کردیم که شرکت ها کاملا مشابه هستند
اما مسلما در حقیقت شرکت ها کاملا مشابه نیستند
و سطح حداقل سازی هزینه تولید یک شرکت
ممکن است با سطح حداقل سازی هزینه تولید شرکتی دیگر متفاوت باشد
همه شرکت ها دقیقا سطح حداقل سازی هزینه تولید مشابهی ندارند
به شکل اخص برخی شرکت ها ممکن است برای مدتی هزینه
میانگین کمینه پایینتری از دیگر شرکت ها داشته باشند
بنابراین شاید تا زمانی که کمتر از X واحد تولید کنم
کمینه هزینه میانگین کمتری از شما داشته باشم
اما به محض اینکه بیش از X واحد تولید کنم کمینه هزینه میانگینم از مال شما فراتر میرود
خوب در این مورد ممکن است بتوانم مدتی درآمد داشته باشم
داخل بازار بمانم
اما بعد به محض اینکه زیادی تولید کنم
باید قیمت را افزایش دهم
برای دیدن این مورد، مثال بسیار خوبی در کتاب پرلاف است
که در شکل 11-7 میبینید
که در آن در مورد منحنی عرضه بازار بلند مدت بین المللی پنبه صحبت میکند
و میگوید ببینید در پاکستان
با هزینه خیلی کمی میتوان پنبه تولید کرد
مثالش قدیمی است اما
در پاکستان با هزینه خیلی کمی میتوان پنبه تولید کرد
میتوان به ازای 71 سنت در هر کیلوگرم پنبه تولید کرد
پس اگر تقاضای جهانی برای پنبه
کمتر از 2 میلیارد کیلوگرم در سال باشد
یا کمتر از 1.8 میلیارد کیلوگرم در سال باشد
در این صورت پاکستان تمام نیاز را تامین میکند
و قیمت میشود 71 سنت
اما اگر تقاضا بیش از این باشد
خوب پنبه پاکستان تمام میشود
نمیتوانند از پسش بر بیایند
خوب در این صورت به ارزانترین کشور بعدی میرویم
خوب ارزانترین کشور بعدی آرژانتین است
تولید پنبه در آنجا خیلی هزینه بر تر است
بعد استرالیا، برزیل، نیکاراگوئه، ترکیه
و در نهایت ایالات متحده
و بعد ایران هزینه بر ترین کشور است
پس این عملا منحنی عرضه با شیب رو به بالایی است
پلکانی است اما منحنی با شیب رو به بالا است
به این مفهوم که هرچه کمیت بیشتری بخواهید، بها بالاتر میرود
بنابراین اگر جهان 5 میلیارد کیلوگرم پنبه در سال بخواهد
به این معناست که تولید کننده حاشیه ای ایالات متحده است
هرچند که خیلی بهینگی کمتری از پاکستان دارند
اما از آنجایی که پاکستان به محدودیت خورده است
باید به سراغ تولیدکننده بعدی و با بهینگی کمتر بروید
پس این مثال منحنی عرضه با شیب رو به بالایی را دنبال میکند
اساسا با منحنی عرضه با شیب رو به بالایی مواجه هستید
چون محدودیتی روی مقادیری که هر شرکت خاص میتواند تولید کند، داریم
این محدودیت ها میتوانند شما را در ادامه به سمت شرکت هایی با بهینگی کمتر بکشند
و بنابراین در بازار در واقعیت به شرکت های توزیع کننده میرسیم
که در بازه ای از بیشترین بهینگی تا کمترین بهینگی، قرار دارند
بهینه ترین شرکت تا جایی که میتواند در آن سطح بهینگی تولید میکند
اما بعد شرکت هایی با بهینگی کمتر هم وارد بازی میشوند
با توجه به شرایط تقاضا
بنابراین همانطور که میبینید اگر منحنی های تقاضا در نقاط مختلف در منحنی عرضه قرار دهیم
به قیمت های متفاوت میرسیم
این منحنی عرضه ای با شیب رو به بالا است
این دلیل دوم است
و دلیل سوم...
لیست جامعی نیست
اما انواعی از دلایلی هستند که چرا در واقعیت منحنی های عرضه شیب رو به بالا دارند
دلیل سوم این است که بهای ورودی ها ممکن است با توسعه بازار افزایش پیدا کند
ما هزینه ورودی ها را ثابت فرض کردیم
یک r و یک w بهتان دادم و فرض کردم که ثابت هستند
اما در حقیقت این ممکن است صادق نباشد
ممکن است اینطور باشد که در واقعیت
به مراتب اینکه میخواهید بیشتر تولید کنید، مجبور باشید که ورودی های جدیدی بخرید
خوب اگر مجبور باشید که ورودی های بیشتری بخرید و
ورودی ها منحنی عرضه با شیب رو به بالا داشته باشند
در آن صورت باید پول بیشتری برای ورودی بیشتر بپردازید
برای دیدن این مورد بیاید یک مثال را دنبال کنیم
تصور کنیم که میخواهید چیزی را در بلند مدت تولید کنید
و برای تولید آن به نیروی کار بیشتری نیاز دارید
پس هر چه بیشتر تولید میکنید به نیروی کار بیشتری نیاز دارید
پس در ابتدا در سطحی تولید میکنید که...
حالا بریم به شکل 11-8
در ابتدا در شرکت L1 واحد نیروی کار به میزان حقوق W1 تقاضا میکنید
و فرض کنیم که در آن نقطه و در آن حقوق
حداقل سازی هزینه میکنید
این نقطه حداقل ساز هزینه است
و یک منحنی عرضه مسطح داریم
در آن نقطه هستید
حالا بگوییم که میخواهید بیشتر تولید کنید
خوب برای تولید بیشتر باید به بازار بروید و نیروی کار بیشتری استخدام کنید
اگر منحنی عرضه نیروی کار شیب رو به بالا داشته باشد
اگر نیروی کار بازاری کاملا رقابتی نباشد
و از این رو منحنی عرضه با شیب رو به بالا داشته باشد
میگویند بسیار خوب اگر نیروی کار بیشتری میخواهید باید بیشتر پول بپردازید
باید W2 حقوق بپردازید
باید برای کارگرهایتان بیشتر بپردازید
حالا به این فکر کنید که این چه تاثیری دارد
حالا برید به شکل 11-9
این به این معناست که به مراتب اینکه واحدهای بیشتری تولید میکنم
باید برای نیروی کار بیشتر پول پرداخت کنم
حالا بیاید با شکل سمت چپ شروع کنیم
این شکل میگوید که اگر من مقادیر حرف کوچک q1 را به عنوان یک شرکت تولید کنم
هزینه میانگینم...
هزینه حاشیه ای ام MC1 و هزینه میانگینم AC1 است
بنابراین روی نقطه p1 قرار میگیرم
حالا اگر بخواهم بیشتر تولید کنم
اگر بخواهم مقادیر q2 را تولید کنم
هزینه میانگین و هزینه حاشیه ای ام بالاتر میروند
چون باید حقوق بالاتری به کارگران بپردازم
پس این من را بالا سوق داده و مجبور میشوم بهای بیشتری طلب کنم
حالا، من همچنان دارم حداقل سازی هزینه میکنم
با توجه به حقوقی که بازار برایم تعیین کرده است، همچنان حداقل سازی هزینه میکنم
این موضوع حداقل سازی هزینه را مختل نمیکند
همچنان حداقل سازی هزینه میکنم
اما برای حداقل سازی هزینه باید بهای بیشتری طلب کنم
چون بازار هزینه بالاتری را از من طلب میکند
اگر به حل تصمیم گیری تولید ابتدایی برگردید
خواهید دید که به خاطر اینکه حقوق بالاتری در میان است
تابع هزینه ام به بالا سوق پیدا میکند
حقوق بالاتر هزینه ام را بالاتر میبرد
این باعث میشود که قیمت حداقل ساز هزینه ام بالاتر رود
بنابراین تغییر پیدا میکنم
مجبور خواهم شد که بهای بالاتری را طلب کنم
این هم خودش منحنی عرضه با شیب رو به بالایی به دنبال می آورد
بنابراین منحنی عرضه رو به بالا از این حقیقت بر می آید که
به مراتب اینکه بیشتر تولید میکنم
باید هزینه بالاتری برای ورودی هایم بپردازم
این به این معناست که باید قیمت های بالاتری برای خروجی هایم طلب کنم
پس این سه مثال از دلایلی شد که چرا در واقعیت
منحنی عرضه بلند مدت کاملا مسطحی را نمیبینیم
خوب یک بار دیگر مرور کنیم چون اینجا آخر این موضوع خاص است
برای مرور اینکه کجا هستیم
روش کار این است که یک تابع هزینه ای به شرکت ها داده میشود
خوب یک فناوری ای را انتخاب میکنند
که یک تابع هزینه ای را به آن ها میدهد
به بازار ورود میکنند
در کوتاه مدت نمیتوانند فناوری را عوض کنند
بنابراین تصمیم میگیرند تا در جایی که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود تولید کنند
تا زمانی که بیش از پولی که هزینه ثابت کرده اند، پول از دست ندهند
در بلند مدت شرکت ها به بازار ورود و خروج میکنند
تا جایی که تمام شرکت ها بهینه تولید میکنند
تا جایی که ورود رایگان است و موانعی برای ورود وجود ندارد
تمام شرکت ها بهینه تولید میکنند
در آن زمان تمام شرکت ها در یک نقطه خاص که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر است تولید میکند
این منحنی عرضه بلند مدت مسطحی در کمینه فناورانه به دست میدهد
در واقعیت منحنی عرضه شیب رو به بالا پیدا میکند
اول به خاطر اینکه ممکن است موانعی برای ورود وجود داشته باشد
که به عدم حداقل سازی هزینه می انجامد
یا دوم اینکه حتی اگر حداقل سازی هزینه وجود داشته باشد...
پس این به عدم حداقل سازی هزینه می انجامد
و بعد دو دلیل وجود دارد که حتی اگر حداقل سازی هزینه انجام دهید
با اینحال ممکن است محدودیت ظرفیت وجود داشته باشد
مثل مثال پنبه که داشتیم
یا ممکن است منحنی عرضه ورودی‌های با شیب رو به بالا داشته باشیم
بنابراین به این خاطر است که در واقعیت آن منحنی عرضه با شیب رو به بالایی
که این درس را با آن شروع کردیم را میکشیم
حتی در مورد یک بازار کاملا رقابتی
خوب اینجا کلاس را تمام میکنیم
مطالب زیادی بود که باید هضم کنید
جلسه بعد برمیگردیم و در مورد این صحبت میکنیم که چرا همه این ها چرند هستند
و شرکت ها در واقعیت نه حداقل سازی هزینه میکنند و نه حداکثرسازی سود و این چیزها