بسیار خوب
شروع کنیم
امروز قرار است در مورد رقابت صحبت کنیم
یک بار دیگر میخواهم که در ذهنتان
جدول نموداری ای در مورد سیر و روند کلاس داشته باشید
این موضوع در کجا قرار میگیرد
جلسه پیش در مورد چگونگی تصمیم گیری شرکت ها
در مورد روش های حداقل ساز هزینه برای تولید سطح خاصی از خروجی صحبت کردیم
از طریق مماسیت ایزوکوانت و ایزوکاست
و در این مورد صحبت کردیم که اگر مساله مصرف کنندگان بود در این مرحله کار تمام میشد
مصرف کنندگان تنها مماسیت بین منحنی بی تفاوتی
و محدودیت بودجه را پیدا میکنند و تمام میشود
اما کار شرکت ها اینجا تمام نمیشود
چون سطح خروجی برخلاف بودجه که به مصرف کننده داده میشود
سطح خروجی برای شرکت مشخص نمیشود
و میتوانند که آن را انتخاب کنند
بنابراین در مورد شرکت ها باید یک قدم جلوتر برویم
در واقع باید سطح خروجی ای که میخواهیم تولید کنیم را انتخاب کنیم
تنها روش تولید را انتخاب نمیکنیم
بلکه در واقع مقادیر تولید را هم انتخاب میکنیم
بنابراین مثل این میماند که مصرف کنندگان
انتخاب کنند که محدودیت بودجه خودشان چقدر است
و روش کار این است که از آنجایی که یک متغیر سومی داریم
که مقادیر تولید است
باید یک تابع سومی نیز وارد مساله کنیم
و این تابعی که وارد میکنم در اصل بازار است
در اصل میگوییم که بازار شرایطی را بر شرکت مسلط میکند
که کمک میکند که تصمیم بگیرند چه مقدار تولید کنند
بنابراین تمام کارهایی که پیش از این کردیم را برمیداریم
برشان میداریم و در بازار قرارشان میدهیم
و بازار با شرکت کنش انجام میدهد
و از طریق جو بازار شرکت تصمیم میگیرد که چه مقدار تولید کند
بنابراین در اساس سطح تولید یک شرکت مشخص که حرف کوچک q است
از این نشات میگیرد که شرکت ها چطور در جوهای مختلف بازار رفتار میکنند
و جو بازاری که امروز میخواهیم با آن شروع کنیم
نقطه شروع کلاسیک علم اقتصاد است
که جو بازار رقابت کامل است
قرار است در مورد بازار کاملا رقابتی شروع به صحبت کنیم
معیاری از رقابت کامل
رقابت کامل جوی است که در آن شرکت های بسیار، به مصرف کنندگان بسیاری کالا میفروشند
بعد در چند جلسه بعد جلو خواهیم رفت و در مورد
جایگزین های واقعگرایانه تری مثل انحصار
که منظورمان بازی مونوپلی نیست منظورمان یک نوع ساختار بازار است
که در اساس موردی است که در آن یک شرکت
به بسیاری از مصرف کنندگان کالا میفروشد
یا انحصار چندتایی که کلمه مورد علاقه ام در تمام علم اقتصاد است
نه اینکه موضوعش را خیلی دوست داشته باشم فقط به نظرم کلمه باحالی است
که زمانی است که چند شرکت به بازار وسیعی کالا میفروشند
که احتمالا واقعگرایانه ترین جو بازار باشد
و قرار است که بعدا در مورد این ها صحبت کنیم
اما امروز قرار است در مورد معیار رقابت کامل شروع کنیم
حالا رقابت کامل چیست ؟
میتوانم یک تعریف فنی بهتان بدهم
از لحاظ فنی رقابت کامل زمان وجود دارد
شرکت ها در هر دو بازار خروجی و ورودی قیمت پذیر هستند
در هر دو بازار خروجی و ورودی قیمت پذیر هستند
بنابراین شرکت های کاملا رقابتی قیمت پذیر هستند
به این معنا که هیچ کدام از فعالیت هایشان
نمیتواند روی چه قیمتی که کالای خود را به آن بها میفروشند
یا قیمتی که برای ورودی هایشان میپردازند، تاثیرگذاری کند
قیمت پذیر هستند
قیمت ساز نیستند
هیچ کدام از فعالیت هایشان روی چه قیمتی که کالای خود را به آن بها میفروشند...
هیچ فعالیتی که شرکت ها به تنهایی میکنند
روی چه قیمتی که کالای خود را به آن بها میفروشند یا
بهایی که برای ورودیهایشان میپردازند تاثیر گذاری نمیکند
چه زمانی این موضوع صادق میشود؟
برگردید به جلسه اول
از لحاظ فنی این موضوع زمانی صادق خواهد بود
که شرکت ها با تقاضای کاملا کشسان برای کالاهایشان روبرو باشند
اگر که با تقاضای کاملا کشسان برای کالاهایشان روبرو باشند
و اگر که تامین کاملا کشسان ورودی داشته باشند
در این شرایط شرکت ها کاملا رقابتی میشوند
اگر که با تقاضای کاملا کشسان برای کالاهایشان روبرو باشند
و تامین کاملا کشسان ورودی ها
بیاید روی اولی تمرکز کنیم
که تقاضای کاملا کشسان است
بریم به شکل 10-1
البته اینها باید q باشد
این بازار نیست
این شرکت است
اینها باید q باشند
خوب اینجا یک شرکت داریم
که با تقاضایی کاملا کشسان روبرو است
این به این معناست که...
این به این معناست که کمیت شرکت
از جانب منحنی تقاضا سرکوب شده است
به عبارت دیگر شرکت نمیتواند حتی یک درصد هم از آن سطح p قیمت را تغییر دهد
بنابراین به عبارت دیگر این تغییر در عرضه است
اگر فرض کنیم که بهای ورودی شرکت بالا برود
شرکت نمیتواند برای کالاهایش پول بیشتری طلب کند
فقط کالاهای کمتری میفروشند
بنابراین تغییر در عرضه ای از نقطه s1 به s2 داریم
در مورد شرکت این باید از q1 به q2 باشد
مقادیر عرضه را تغییر میدهند
اما قیمت را نمیتوانند تغییر دهند
با تقاضای کاملا کشسان روبرو هستند
خوب این چه زمانی در توصیف جهان واقعی معنا پیدا میکند ؟
خوب تحت 4 شرط در توصیف جهان واقعی معنا پیدا میکند
بنابراین 4 شرط وجود دارد
که تحت آن رقابت کامل وجود خواهد داشت
4 شرط
اولین شرط تولیدات عینا مشابه است
شرکت زمانی در بازاری کاملا رقابتی است
که شرکت های موجود در بازار تولیدات عینا مشابه بفروشند
حالا روشن کنم که نیازی نیست که به معنای واقعی کلمه عینا مشابه باشند
باید از جانب مصرف کنندگان عینا مشابه به نظر بیایند
بنابراین وقتی که میگویم محصولات عینا مشابه نیازی نیست به معنای واقعی کلمه اینطور باشد
اما مصرف کنندگان باید آن ها را در قالب
تقاضایشان از میان شرکت ها عینا مشابه در نظرشان بگیرند
بنابراین شرکت ها باید تولیدات عینا مشابه بفروشند
تا رقابتی کامل برقرار باشد
چراکه اگر محصولات عینا مشابه نباشد، آنوقت شرکت ها
قادر خواهند بود که بهای متفاوتی از یکدیگر طلب کنند
چیز متفاوتی برای فروش خواهند داشت
بنابراین شرکت ها باید عینا مشابه باشند
شرط دوم این است که مصرف کنندگان باید اطلاعات کاملی
از تمام قیمت ها داشته باشند
این رقابت کامل است
خوب بگذارید دو شرط دیگر را هم بنویسم چون بهم مرتبط هستند
و سومین شرط بهای تراکنش پایین یا هزینه های خرید است
این دو ضروری هستند
چون نوع جواب دادن رقابت کامل این است که
اینگونه است که مصرف کنندگان قرار است در میان شرکت هایی خرید کنند
که کالاهای عینا مشابه میفروشند
و از ارزان ترین فروشنده خرید میکنند
و اگر هر کدام از این موارد به مشکل بخورد
مصرف کنندگان ممکن است که ندانند کدام ارزان تر است
و بنابراین ممکن است بتوانید بیشتر بها طلب کنید
بنابراین تقاضای کاملا کشسان...
دوباره داریم به زیرساخت خرد برمیگردیم که در جلسه دوم بحث کردیم
در مورد تقاضای کاملا کشسان بحث کردیم
حالا میخواهیم ببینیم که از کجا نشات میگیرد
چه شرایطی را نیاز داریم؟
تقاضای کاملا کشسان طلب میکند
که مصرف کنندگان تمام قیمت ها را بدانند
و بتوانند با احتیاط از میان تمامی شرکت ها خرید کنند
در غیر این صورت شرکت ها ممکن است این فرصت را داشته باشند که قیمت های مختلفی بگذارند
و در نهایت...
بعدا به چرایی اهمیت این موضوع بر خواهیم گشت...
باید ورود و خروج آزاد شرکت ها وجود داشته باشد
برای این مورد هنوز نمیتوانم از لحاظ شهودی بحث کنم
فقط حرفم را قبول کنید
به چرایی اهمیت اش برخواهیم گشت
بنابراین در اساس برای مثالی از بازاری کاملا رقابتی به
بازاری احتیاج دارید که در آن تولید کنندگان کالاهایی همگن
در بستری که در آن راحت بتوان خرید کرد، بفروش برسانند
بنابراین به نظر من بهترین مثال بازار رقابتی
آن افرادی هستند که چیزهای یادگاری توریستی
در پایانه نیویورک یا هر بازار روباز دیگری میفروشند
اساسا در این محدوده این افراد همه جنس های مشابهی میفروشند
میتوان به راحتی از یکی به دیگری رفت
و دانستن اینکه قیمت ها در چه حدود است، راحت است
تماما راحت نیست اما خیلی راحت است که ببینیم قیمت ها در چه حدود است
این شرایط بازاری کاملا رقابتی است
خرید آسان است چون همه در محدوده ای خاص هستند
گرفتن قیمت راحت است و محصولات اساسا عینا مشابه هستند
اشکال محدودی از مجسمه آزادی است که میتوان خرید
پس این اساسا این مثالی از بازاری کاملا رقابتی است
حالا در واقعیت هیچ بازار کاملا رقابتی ای وجود ندارد
هیچ وقت بازاری کاملا رقابتی وجود نداشته است
اما این مثال نزدیک ترین حالتی است که میتوانیم به آن برسیم
سوالی در این مورد هست؟
حالا این موقعیت مناسبی برای توقف و صحبت در مورد پیتر دایموند را ایجاد میکند
که به تازگی نوبل اقتصاد را برده است
این تی شرت پیتر دایموند دپارتمان اقتصاد دانشگاه ام آی تی است
پیتر دایموند که به تازگی جایزه نوبل اقتصاد را برده است
پیتر دایموند بزرگترین اقتصاددان نسل خودش است
یکجورایی ولیعهد پاول ساموئلسون و باب سولو است
نسلی که این دپارتمان اقتصاد را پایه گذاری کردند
و آن را تعالی بخشیدند
پیتر دایموند ولیعهدی بود که این دپارتمان اقتصاد را به جلو راهبری کرد
و فوق العاده نگه اش داشت
و پیتر کارهای زیادی در نظریه اقتصاد کرده است
و باید 10 بار پشت سر هم نوبل میبرد
اما نهایتا روز دوشنبه این جایزه را برای نظریه جستجو به او دادند
و نظریه جستجو در مورد
اتفاقی است که زمانی که بازارها مانند فروشنده های پایانه نیویورک نیست، میافتد
زمانی که بازارها کاملا رقابتی نیستند
وقتی که در اساس بازارهایی دارید که درش عدم تطابق ها و هزینه های جستجویی وجود دارد
که فروشنده ها باید برای یافتن خریداران مناسب
و خریداران باید برای یافتن فروشندگان مناسب بپردازند
بهترین مثال و مثالی که جایزه نوبل را برایش به ارمغان آورد، بازار نیروی کار بود
در مورد هزینه حستجو در بازار نیروی کار بود
و چیزی که پیتر دایموند و همکارانش در مورد آن صحبت کردند
این بود که چطور در بازار نیروی کار...
شرکت نیاز به کارگر دارد
کارهایی دارند که باید پر شود
افراد نیروی کار تامین میکنند
میخواهند که خود را برای این کارها عرضه کنند
بنابراین بیکاری به وجود می آید
افراد بیکاری هستند که به دنبال کار میگردند
اما جاهای خالی وجود دارد
موقعیت های شغلی ای هستند که پر نشده اند
و هر دو اینها در آن واحد وجود دارند
و این چطور ممکن است ؟
در بازاری کاملا رقابتی این ممکن نیست
ممکن نیست که هم کار به دنبال افراد باشد و هم افراد به دنبال کار باشند
اما چیزی که دایموند نوشت و دیگر نظریه پردازان در الگوی خود بسط دادند
در مورد این است که چطور سایش هایی در بازار نیروی کار به دست می آورید
که در آن از آنجایی که کارهایی خصوصیات خاصی دارند که کارفرمایان به دنبال آن هستند
نمیتوان موقعیت های خالی شفلی را با کارگران بیکار منطبق کرد
که روند ترکیب بندی ای وجود دارد که در آن برخی کارها انطباق پذیری راحتی دارند
میتوان انصرافی های دبیرستان را برداشت و در مکدونالد به کار گرفت
این ساده است
اما برای کاری که مهارت های رایانه ای میطلبد
باید فرد مناسب را پیدا کنید
و در اساس این سایش ها هستند
که به چیزی می انجامد که ما نرخ طبیعی بی کاری در اقتصاد خود مینامیم
که این مفهوم را در بردارد که هیچ اقتصادی به نرخ بیکاری صفر نمیرسد
این غیر ممکن است
و دلیلش این است که همیشه اصطحکاک و عدم انطباقاتی در کار خواهد بود
همیشه عدم امکان یافتن افراد مناسب برای پر کردن موقعیت های شغلی خالی وجود خواهد داشت
حالا، نمیدانیم که نرخ طبیعی چه مقدار است
وقتی که من در کارشناسی ارشد بودم فهمیدیم که نرخ طبیعی 7 درصد است
در دهه 90 نرخ طبیعی گویا تا 4 درصد نزول داشت
به این معنا که به تقریبا نرخ بیکاری 4 درصدی رسیدیم
حالا دیگر که میداند که نرخ طبیعی چه مقدار است
و بحث بزرگی که در میان اقتصاددان ها در موضوع اقتصاد خرد است
این است که چقدر از 9.6 درصد بیکاری به خاطر افزایش نرخ طبیعی است
که چیزی است که دولت در واقع نمیتواند خیلی خوب درست کند
در برابر کاهش تقاضای کوتاه مدت
که عاملی است که دولت میتواند با افزایش پمپاژ منابع به اقتصاد حل کند
و همه اینها از لحاظ نظری
از جانب کار پیتر دایموند شناخته شده است
حالا امیدوارم که چیزی که الان توصیف کردم
برایتان خیلی واضح و مبرهن بوده باشد
و این خیلی خوب است چون این کاری است که نظریات عالی میکنند
یک نظریه عالی آنچه مبرهن به نظر می آید را با ادله ثابت میکند
مساله از پیش برذاشت شده است
قبل از پیتر دایموند میگفتند که خوب یک سری بازارهای کاملا رقابتی داریم
اینطور باید عمل کنند
و او کسی بود که به ما یاد داد که چطور بازارهای واقعی باید به این شکل عمل کنند
و به این خاطر بود که تونست به استکهلم (برای جایزه نوبل) برود
پس این واقعه برای دپارتمان اقتصاد
و برای این حرفه بسیار هیجان برانگیز بود
و لحظه بسیار مهمی بود چون واقعا علم اقتصاد را...
دیدم که در یک مقاله خیلی خوب توصیف شده بود...
چند جایزه نوبلی که داده شد، آغاز
شناخت اقتصاد به صورت چیزی است که ما در این درس آموزش نمیدهیم
نیاز هست که این درس را برای ادامه علم اقتصاد داشته باشیم
اما شاید چند ده جایزه نوبل در مورد چیزی بود که در این کلاس درس میدهیم
و چندتای اخیر در مورد درس هایی است که در ادامه خواهیم داشت
و این یکجورایی فرگشت فریکنومیکس است
که احتیاج داریم به عنوان یک علم به بلوغ برسیم
و پا را فراتر از مسائل پایه ای که در کلاس 1401 یاد میگیرید بگذاریم
فراتر برویم و به موضوعات دیگر برسیم
بنابراین در این کلاس مسائل پایه ای را به شما میدهیم
اما موضوعات هیجان برانگیز در جای دیگری است
بنابراین زمانه خیلی هیجان برانگیزی برای دپارتمان اقتصاد و کل حرفه است
حالا این خطابه را تمام کنیم و به درس برگردیم
خوب این ها را داریم
همه آن چیزهایی که گفتم را فراموش کنید
فراموش کنید که پیتر دایموندی وجود دارد
حالا برمیگردیم به رقابت کامل
و دوباره همانطور که در جلسه اول گفتم...
خود پیتر هم همین را میگوید
اینطوری بهم یاد داد که نظریه اقتصاد را انجام بدهم...
اگر میخواهید به جایی برسید باید فرض های ساده کننده قرار دهید
بنابراین فرض ساده کننده رقابت کامل را قرار میدهیم
و به فراخور اینکه جلوتر میرویم کمترش میکنیم
ولی الان تصور کنید که رقابت کامل وجود دارد
و شرایط شرکت های کاملا رقابتی را داریم
حالا تمایز بسیار مهمی که باید قائل شویم...
و به همین خاطر است که باید به یاد داشته باشیم که این qها با حرف کوچک هستند نه حرف بزرگ
تمایز میان تقاضای شرکت و تقاضای بازار است
شرکت در برابر بازار
و این موضوع گمراه کننده ای است
گاهی من را گمراه میکند
حتی ممکن است گاها اشتباه بگیرمش
ازتون میخواهم تصحیح ام کنید
که این است که حتی اگر شرکت مشخصی با تقاضای کاملا کشسان روبرو باشد
لزوما به این معنای کاملا کشسان بود تقاضای بازار نیست
به این مفهوم که تقاضای کل برای مجسمه های کوچک آزادی
مجسمه های کوچک آزادی در حوالی پایانه نیویورک
کاملا کشسان نیست
با افزایش بها افراد کمتری خریدشان میکنند
با کاهش بها افراد بیشتری خریدشان میکنند
اما برای هر فروشنده مشخصی که آن ها را میفروشد کاملا کشسان است
چون همیشه فروشنده دیگری در آن نزدیکی است که میتوان به او مراجعه کرد
بنابراین تمایز مهمی میان شرکت هایی وجود دارد که کاملا کشسان هستند
و تقاضایی که با بازار روبرو است و کاملا کشسان نیست، وجود دارد
و برای در نظر گرفتن این موضوع باید مفهوم تقاضای رسوبی را در نظر بگیریم
تقاضای رسوبی
یک تابع تقاضا برای بازار داریم D(p)
تابع تقاضا برای یک بازار را داریم که اینگونه است که
هرچه بها بالا رود، تقاضا پایین می آید
حالا تابع تقاضا برای یک شرکت خاص
که به آن میگوییم تقاضای رسوبی Dr(p) برابر است با چی ؟
برابر است با تقاضای بازار منهای عرضه ای
که تمام شرکت های دیگر تامین میکنند S0(p)
عرضه ای که تمام شرکت های دیگر در بازار تامین میکنند
بنابراین تقاضا برای محصول من به عنوان یک شرکت
تقاضای رسوبی من است
برابر است با تقاضای بازار منهای مقادیری که دیگر شرکت ها تامین میکنند
خوب اگر این را با توجه به بها دیفرانسیل بگیرید
میبینید که dDr روی dp
برابر است با dD روی dp
منهای dS0 روی dp
حالا این اولی را میدانیم که مربوط به خود...
این اولی منحنی تقاضای بازار است
میدانیم که عددی منفی است چون منحنی های تقاضا با شیب رو به پایین هستند
فرض نمیکنیم که کالای گیفن باشند
میدانیم که عددی منفی است
اما این عددی مثبت است
منحنی های عرضه شیب رو به بالا دارند
مقادیری که دیگر شرکت های موجود که با افزایش بها در بازار عرضه میکنند مثبت است
منحنی های عرضه شیب رو به بالا دارند
پس این عددی منفی است
اما این عددی مثبت است که به این معناست که از لحاظ مفهومی
این عددی بسیار منفی است
که یعنی تقاضای رسوبی شرکت بیشتر از بازار به بها واکنش نشان میدهد
چون گذشته از همه تقاضای رسوبی شرکت به دنبال عرضه دیگر شرکت هاست
میتوانیم این را در مفهوم کشسانی ها بازنویسی کنیم
بیاید فرض کنیم که تمام شرکت ها همسان هستند
فرض کنید در بازاری هستیم که تمام شرکت ها همسان هستند
که حرف کوچک q برابر است با حرف بزرگ Q روی N
فرض کنید که تمام شرکت ها همسان هستند
بنابراین مقادیر تولیدی از سوی دیگر شرکت ها
Q0
برابر است با (n - 1) x q
بنابراین اساسا مقادیر تولید از سوی دیگر شرکت ها
برابر است با (n - 1) x q
آخری میشود تقاضایی که با شرکتی خاص روبروست، اپسیلون i
میشود n ضرب در کشسانی تقاضا در تمام بازار
منهای n منهای یک ضرب در کشسانی عرضه برای بازار
برای مثال بگوییم که بازاری با 100 شرکت درش داریم
بازار بزرگی است اما آنقدرها بزرگ نیست
بازارهای زیادی با شرکت های بیشتر از این داریم
و بگوییم که کشسانی تقاضا برای این بازار با منفی 1 برابر است
بنابراین بین کشسان و غیر کشسان قرار میگیرد عددی عجیب و غریب نیست
و کشسانی عرضه برابر با 1 است
این را مثال قرار دهیم
در این صورت چیزی که بدست می آید این است که برای یک شرکت مشخص
اگر از این فرمول استفاده کنیم کشسانی تقاضایی که یک شرکت مشخص با آن روبرو است
برابر با منفی 199 است
عدد منفی بزرگی است
بنابراین هرچند که تقاضای بازار خیلی کشسان نیست
منفی 1 است، کشسان است اما نه خیلی زیاد
تقاضایی که یک شرکت خاص با آن روبرو است به شکل افسار گسیخته ای کشسان است
بنابراین نکته اینجاست که هرچند که بازاری تقاضای بسیار کشسان نداشته باشد
یک شرکت خاص ممکن است با تقاضایی بسیار کشسان روبرو باشد
و این چیزی است که میتواند به رقابت کامل بیانجامد
تمایز دادن بین این دو بسیار مهم است
زمانی که تقاضا را در نظر میگیریم باید تقاضا در سطح شرکت
و تقاضا در سطح بازار را در نظر داشته باشیم
موضوع تقاضا در سطح بازار جایگزین پذیری
با دیگر کالاها و چیزهایی است که در زمان بیرون کشیدن منحنی های تقاضا در موردش صحبت کردیم
زمانی که منحنی های تقاضا را بیرون میکشیم
منحنی های تقاضای شرکت را بیرون نمیکشیم
منحنی های تقاضای بازار را بیرون میکشیم
بنابراین منحنی تقاضا تابعی از کشسانی ها
و جایگزین پذیری در میان کالاها است
منحنی تقاضای شرکت تابعی از تمام این ها است
اما همچنین تعداد شرکت ها در بازار نیز وارد میشود
اگر شرکت های زیادی در بازار باشند میتواند بسیار کشسان شود
در بازاری کاملا رقابتی اینگونه است
سوالی در این مورد هست ؟
تمایز مهمی است که باید در خاطر داشت
حالا با داشتن این مورد در پس ذهنمان
حالا بیاید بریم سراغ حداکثرسازی سود که موضوع تمام این بحث است
یادتان هست که گفتم فرض میکنیم که محرک تمام تصمیماتی که مصرف کنندگان میگیرند
حداکثرسازی مطلوبیت است
محرک تمام تصمیماتی که تولیدکنندگان میگیرند
حداکثرسازی سود است
پس بیاید در مورد حداکثرسازی سود در کوتاه مدت صحبت کنیم
حداکثرسازی سود در کوتاه مدت
شرکت ها چگونه سود را در کوتاه مدت حداکثرسازی میکنند؟
حالا اولین پرسشی که باید مطرح کنیم این است که
سود چیست ؟
خوب این خیلی بی مقدمه به نظر میرسد
مواردش را از پیش تعریف کرده ام
گفتم که سود برابر است با درآمد منهای هزینه ها
سود برابر است با درآمد منهای هزینه ها
نکته اش این است که دو نوع افراد وجود دارند که هزینه ها را اندازه گیری میکنند
درآمد، درآمد است
اساسا پولی است که در می آورید
و هرکسی میتواند اندازه گیری اش کند
اما دو راه متفاوت برای اندازه گیری هزینه ها وجود دارد
هزینه حسابداری را داریم
و هزینه های اقتصادی را نیز داریم
و این دو مفاهیم متفاوتی هستند
هزینه های حسابداری، هزینه های جریان پول نقد هستند
چیزی که در واقع میپردازید
بنابراین هزینه های حسابداری چیزی است که در واقع پرداخت میکنید
بنابراین اگر چیزی را به بهای x دلار بخرید این میشود هزینه حسابداری شما
موضوع هزینه های اقتصادی، هزینه های فرصت است
که موضوع آن چیزی نیست که با پول نقد میپردازید
بلکه کاری است که با آن پول نقد میتوانستید انجام دهید
چیزی نیست که با پول نقد میپردازید، بلکه کاری
است که با آن پول نقد میتوانستید انجام دهید
خوب یک مثال میزنم
بیاید یک مثال ساده را حل کنیم
تصور کنید که فارغ التحصیل میشوید
فارغ التحصیل خواهید شد
منظور بدی نداشتم
فارغ التحصیل خواهید شد
تصور کنید که پس از فارغ التحصیلی تصمیم میگیرید
که یک شرکت طراحی وبسایت در کنار کارتان به راه بیاندازید
زمانی که دارید برای کاری که قرار است در ادامه زندگیتان
داشته باشید تصمیم میگیرید تصمیم میگیرید این کار را بکنید
زمانی که دارید به این فکر میکنید که به کارشناسی ارشد بروید یا هرچی
یک شرکت طراحی وبسایت به راه میاندازید
ساده به نظر میرسد
خوب شرکت طراحی سایت چطور کار میکند؟
شما تمام وقت کار میکنید
و یک سری برنامه نویس کارگر استخدام میکنید که برایتان کار کنند
تمام کار سخت را برنامه نویس میکند
و فرض کنیم که باید 40 هزار دلار در سال بهش بپردازیم
بنابراین شما هستید که تمام وقت کار میکنید و یک برنامه
نویس کارگر که 40 هراز دلار در سال بهش پرداخت میکنید
و فرض کنیم که رایانه ای دارید که 6 ماه تا یک سال از خریدش گذشته است
هنوز وضعیت خوبی دارد
نو نیست اما هنوز شرایط خوبی دارد
و میگذارید که برنامه نویس کارگر از آن استفاده کند
که نیازی نباشد رایانه جدیدی بخرید
بنابراین برنامه نویس را داریم که بهش 40 هزار دلار در سال میپردازیم
اجازه میدهید از رایانه شما استفاده کند
خودتان رایانه جدیدی میخرید و باهاش کار میکنید
بنابراین شما کار خودتان را میکنید او کار خودش را میکند
جمع اش میزنید
در پایان سال تمام رسیدهای شرکت طراحی وبسایتتان را جمع میزنید
و 60 هزار دلار درآمد داشته اید
مینشنید و فکر میکنید که خوب است
40 هزار دلار وسط گذاشتم
40 هزار دلار پرداخت کردم
60 هزار دلار به خانه بردم
20 هزار دلار سود شده است
سود بدی نیست
وقتی حاشیه سود را در نظر میگیریم معمولا به سود به نسبت درآمد فکر میکنیم
خوب این 20 هزار دلار سود و برای 60 هزار دلار درآمد است
حاشیه سود 33 درصد است
اکثر شرکت ها برای همچنین حاشیه سودی سر و دست میشکونند
پس میگویید که خوب بد نشد
حاشیه سود 33 درصدی کسب کردم
اما این محاسبات چه هزینه های فرصتی را نادیده گرفته است ؟
اگر حسابدار باشید اینجا متوقف میشوید
به این خاطر است که حسابدارها به اندازه اقتصاددان ها پول در نمیاورند
چون ما بهتریم
اگر حسابدار باشید اینجا متوقف میشوید
اما اگر اقتصاددان باشید متوجه چه چیزی میشوید؟
این محاسبات چه چیزی را نادیده گرفته است ؟
چه هزینه های فرصتی در چرخاندن این شرکت حاضر بوده اند
که محاسبات جریان پول نادیده گرفته است؟
بله؟
- صدا شنیده نمیشود -
بله این ...
این مساله متفاوتی است
این موضوع در مورد این است که ممکن است به حد ممکن بهینه تولید نداشته بوده باشید
این سوال من نیست
پرسشم این است که با توجه به اعدادی که به شما دادم
چه چیزی را در سود اقتصادی اشتباه گرفته ام؟
بله شما در انتهای کلاس
میشد شغل دیگری با درآمد بیشتر بگیرید
میتوانستم شغل دیگری با درآمد بیشتر بگیرم
نکته دیگر اینکه
من یک سال کامل صرف کردم و 20 هزار دلار درآمد داشته ام
امیدوار هستید که با مدرک ام آی تی بهتر از این ها درآمد داشته باشید
حداقل والدیتان امیدوارند که با مدرک ام آی تی بهتر عمل کنید
بنابراین اولین منبع هزینه فرصت که به حساب نیامده است
ارزش زمانی است که میگذارید
این در هزینه حسابداری وارد نمیشود
اما هزینه فرصت واقعی ای است چون میتوانستید کار دیگری داشته باشید
بنابراین بگوییم که میتوانستید
بروید و 60 هزار دلار در سال درآمدزایی کنید
به سادگی به عنوان فارغ التحصیل ام آی تی میتوانستید
بروید و کاری با درآمد 60 هزار دلاری پیدا کنید
خوب این هزینه به راه انداختن این وبسایت است
این که با صرف یک سال برای سرپا کردن این کار
چشم پوشیدید... پوشاندید... نمیدادم
نمیدانم فعل گذشته چشم پوشی چی است
چشم پوشاندید
بر روی 60 هزار دلار درآمدی که میتوانستید به دست بیاورید
از 60 هزار دلاری که میتوانستید درآمد داشته باشید چشم پوشیدید
این هزینه واقعی است هزینه حسابداری نیست
در دفتر حساب کسی نشان داده نمیشود
اما هزینه فرصت است
دیگر چه؟
بله؟
همچنین 40 هزار دلاری که به برنامه نویس داده اید میتوانسته است جای دیگر سرمایه گذاری شود
و میتوانسته است رشد پیدا کند
میتوانستید آن 40 هزار دلار را سرمایه گذاری کنید
بهش 40 هزار دلار داده اید
پرداختش کرده اید
از میان رفته است
اگر در بانک میگذاشتید میتوانستید سود پول را بگیرید
این یک هزینه فرصت است
بعد برخواهیم گشت و در مورد بازار سرمایه و سود پول صحبت خواهیم کرد
اما این هم یک هزینه فرصت است دیگر چه؟
یکی دیگر هم هست
میتوانستیم رایانه را بفروشیم
میتوانستم رایانه را بفروشم
بهش دادم و رایگان از آن استفاده کرد
اما میتوانستم به ارزش 1000 دلار بفروشمش
این هم یک هزینه فرصت است
پس در واقع اگر میتوانستم برای 60 هزار دلار در سال کار کنم
روی آن 40 هزار دلار میتوانستم 2 هزار دلار سود بگیرم
و میتوانستم رایانه را به بهای هزار دلار بفروشم
بنابراین در واقع هزینه فرصتم 63 هزار دلار بوده است
بعلاوه 40 هزار دلاری که به کارگر داده ام
بنابراین در واقع کل هزینه این کار 103 هزار دلار بوده است
بنابراین در واقع با گرداندن کسب و کار وبسایتی ام بیش از 40 هزار دلار از دست داده ام
بنابراین هزینه های فرصت نماینده کارهایی هستند که میتوانستید با منابع خود انجام دهید
تنها نمیگوید که جریان پول نقدتان در حساب 20 هزار دلار مثبت شده است
جریانی اقتصادی این عدد را منفی 43 هزار دلار حساب کرده است
چون هرچند که مثبت 20 هزار هستید، منفی 60 هزار دلاری هستید که میتوانستید در بیاورید
این شما را به منفی 40 هزار دلار میبرد
منفی 2 هزار دلار اضافه میشود که میتوانستید روی پولی که به برنامه نویس دادید،سود بگیرید
حالا منفی 42 هزار دلار شده اید
و منفی هزار دلار دیگر هم دارید که میتوانستید با فروش رایانه به دست بیاورید
بنابراین در منفی 43 هزار دلار هستید
بنابراین در واقع پول از دست داده اید
پس زمانی که در مورد سود صحبت میکنیم میخواهیم
میخواهیم سود اقتصادی و نه سود حسابداری را در نظر بگیریم
حالا این تمایز را الان خیلی نمیخواهم بگذارم
اما میخواهم که این را
زمانی که به شروع یک کسب و کار فکر میکنید یا به این فکر
میکنید که شرکت ها سود ده هستند یا خیر در نظر داشته باشید
به خاطر داشته باشید که از مفهومی اقتصادی استفاده میکنیم
که هزینه فرصت را هم در نظر میگیرد
نه فقط مفهوم حسابداری که تنها مقادیر پول را دنبال میکند
سوالی در این مورد هست؟
بسیار خوب
حالا با در دست داشتن این موارد میگوییم که باشه
شرکت چطور سود را حداکثرسازی میکند؟
خوب ساده است
میگوییم که سود تابعی از کیمت تولیدی
برابر است با درآمد به تابع کمیت تولیدی منهای هزینه به تابع کمیت تولیدی
یادتان هست که هدفی که در ابتدای کلاس مطرح کردیم چه بود؟
این بود که دریابیم که شرکت چه حرف کوچک q ای را انتخاب میکند
خوب حرف کوچک q ای که شرکت انتخاب میکند
تحت تاثیر حداکثرسازی این معادله است
بنابراین شرکت حرف کوچک q را به شکلی انتخاب میکند
که dr روی dq با dc روی dq برابر شود
این معادله حداکثرسازی سود است
شرکت کمیت تولیدی خود را به شکلی انتخاب میکند که
dr روی dq با dc روی dq برابر شود
یا اگر بخواهیم با لفظ اقتصادی بگوییم
بهع شکلی که درآمد حاشیه ای با هزینه حاشیه ای برابر شود
شرکت تصمیم میگیرد که کمیتی q ای را انتخاب کند
که درش درآمد حاشیه ای اش که درآمدی است که از قروش واحد بعدی حاصل میشود
با هزینه حاشیه ای که هزینه ای است که با تولید واحد بعد حاصل میشود، برابر شود
خوب در بازاری رقابتی میدانیم که dr/dq چیست
چون اگر خاطرتان باشد در بازاری رقابتی dr/dq
از جانب بازار به شرکت داده میشود
در بازاری رقابتی dr/dq یا درامد حاشیه ای
برابر است با قیمت
بها به شرکت داده میشود
در بازاری رقابتی از جانب خدا می آید
بعدا در مورد اینکه از کجا می آید صحبت خواهیم کرد
اما در حال حاضر فرض کنیم که از طرف خدا می آید
قیمت پذیر هستند
قیمتی که به آن ها داده میشود را میگیرند
در بازار رقابتی میدانیم که درآمد حاشیه ای چیست
قیمت است
چیزی که این میگوید این است که در بازاری رقابتی
معادله حداکثرسازی سود میشود قیمت برابر با درآمد
حفظ اش کنید و زیر بالشتان بگذاریدش
در بازار رقابتی برابری قیمت با هزینه حاشیه ای
شرایط حداکثرسازی سود است
به تولید ادامه میدهید تا زمانی که هزینه حاشیه ای واحد بعدی
با قیمتی که میتوانید آن واحد را در بازار بفروشید برابر شود
برای بهتر دیدن این موضوع بیاید مثالی را ببینیم
بریم به شکل بعدی، شکل 10-2 a
در چند مثال آینده میخواهم از تابع هزینه خاصی استفاده کنم
تابع هزینه ای که برای قوام بخشی به این ها میخواهم استفاده کنم
C برابر با 10 بعلاوه 0.5 ضرب در q به توان دو است
این تابع هزینه ای است که میخواهم استفاده کنم
با در دست داشتن این تابع هزینه
و بگوییم که قیمت در بازار 6 است
بگوییم که قیمت در بازار 6 است
همینطوری گفتم
بازار هرچی که میخواهد باشد
فقط داریم یک مثال حل میکنیم
حالا چیزی که روی این نمودار داریم
یک منحنی هزینه و یک منحنی درآمد است
منحنی هزینه به معنای واقعی کلمه آن تابع را به شکل نموداری نشان میدهد
پس به عبارت دیگر اگر دو واحد تولید کنید
در این صورت هزینه 10 بعلاوه نصف 2 به توان دو یا 12 است
اگر دو واحد تولید کنید هزینه 12 میشود و به همین صورت ادامه میابد
این منحنی هزینه را داریم
همچنین یک منحنی درآمد هم داریم
خوب منحنی درآمد تنها برابر با 6 ضرب در تعداد واحدهای تولیدی است
چون بهای هر واحد 6 است
بنابراین خطی مستقیم با شیب 6 است
بنابراین هر واحدی که تولید میکنید 6 تا دریافت میکنید
حالا چیزی که اینجا میبینید این است که برای این منحنی هزینه
هزینه حاشیه ای چیست ؟
خوب اگر از آن دیفرانسیل بگیریم خواهیم دید
که هزینه حاشیه ای با q برابر میشود
مثال را خیلی ساده کرده ام
اگر آن را دیفرانسیل بگیرید میبینید که
هزینه حاشیه ای با q برابر میشود
تنها معادله هزینه را دیفرانسیل میگیریم
هزینه حاشیه ای با q برابر میشود
چیزی که این نشان میدهد این است که نقطه‌ی حداکثرسازی سود
این خواهد شد که هزینه حاشیه ای برابر است با هزینه
و این میگوید که q برابر با 6 قرار گیرد
و کار تمام میشود
این مقداری است که شرکت باید تولید کند
شرکت باید 6 واحد تولید کند
چون تابع هزینه حاشیه ای اش q است
تابعی ای خطی است
قیمت 6 است
این خطی افقی است
بنابراین تنها در یک نقط با هم برخورد میکنند که در آن کمیت با 6 برابر است
حالا چیزی که در این نمودار متوجه میشوید
این است که این نقطه ای است که شکاف
بین منحنی درآمد و منحنی هزینه بیش از همه است
این ها منحنی حاشیه ای نیستند
این ها درآمد و هزینه هستند، اما توجه کنید که در 6
دقیقا جایی است که منحنی درآمد و منحنی هزینه
بیشترین شکاف را بین یکدیگر دارند
فکر میکنیم روش شهودی تر دیدن این موضوع رفتن به شکل 10-2 b است
این نشان میدهد که سود حاشیه ای که
روی هر واحدی که میفروشید بدست می آورید
بنابراین اگر کمتر از دو واحد بفروشید
پول از دست می دهید
چرا؟
چراکه اگر 1 واحد بفروشید، هزینه بیش از 10
10.5 است
اگر یک واحد بفروشید هزینه 10.5 است
درآمدتان 6 است
پول از دست میدهید
4.5 از دست میدهید
اگر 2 واحد بفروشید 0 بدست می آورید
هزینه 12 و درآمد هم 12 است
0 بدست می آورید
اگر 3 واحد بفروشید هزینه 14.5 است
درسته ؟ 10 بعلاوه نصف 9
درآمدتان 18 است
بنابراین پول بدست می آورید
بنابراین با هر واحد
میتوانید حساب کنید که با واحد بعدی چقدر پول بدست می آورید
روی واحد سوم پول بدست آورید
با واحد چهارم پول بیشتری بدست می آورید
با واحد پنجم بیشتر
با واحد ششم بیشترین پولی که ممکن است را بدست می آورید
در واحد ششم هزینه هایتان 10 بعلاوه نصف 36 است
یا 18 است پس میشود 28
هزینه هایتان 28 است
درآمدتان 36 است
بنابراین به مقدار 8 سود کسب میکنید
روی آن واحد ششم به مقدار 8 سود میکنید
پس در نظر بگیرید که میخواهید تصمیم بگیرید...
فکر کنید که دارید از یک کوه بالا میروید
در علم اقتصاد بهینه سازی مثل تمرین بالا رفتن از کوه است
فکر کنید که دارید از کوهی بالا میروید
و از خودتان میپرسید که آیا باید واحد بعدی را بسازم یا خیر؟
آیا کوه به ارتفاع گرفتن ادامه میدهد؟
بله ادامه میدهد
واحد بعدی را بساز
بعد به قله میرسید
حالا با خود میگویید که خوب آیا باید واحد هفتم را بسازم یا خیر؟
خوب اگر واحد هفتم را بسازم هزینه هایم میشود 10 بعلاوه نصف 49
پس میشود 39.5
درآمدم 42 است
بنابراین سودم تنها میشود 7.5
روی واحد هفتم سود کمتری میکنم
بنابراین نباید بسازمش
و ممکن است بگویید که یک لحظه صبر کن ببینم
چرا...
چرا نخواهید که بسازید
همچنان سود میکنید
چرا ادامه ندهیم و تمام واحدها را تا 10 نسازیم؟
همچنان با آن واحد ها سود میکنیم
و پاسخش این است که به خاطر هزینه فرصت این کار را نمیکنیم
پاسخ این است که بله سود میکنیم
اما با توجه به اینکه منحنی حاشیه ای کجا قرار دارد
در این نقطه بهتر است که کالاهای دیگری تولید کنید
به این خاطر است که هزینه حسابداری در برابر هزینه فرصت برایم مهم است
هزینه حسابداری میگوید خود پول در می آوری
تا اینکه به 10 واحد برسی
اما هزینه فرصت میگوید نه
در این نقطه هزینه فرصت تا جایی افزایش یافته است
که به نفعت خواهد بود که منابع ات را صرف جای دیگری کنی
و به این خاطر است که باید در قله کوه متوقف شوید
جایی که قیمت با هزینه حاشیه ای برابری میکند
خوب سودی که در قله کوه میکنید چه مقدار است؟
خوب اگر به نمودار بعدی بروید
میتوانیم ببینیم که سودی که میکنید چه مقدار است
خوب این نمودار بعدی شکل 10-3
این مثال را نشان میدهد
پس اینجا مثالی با منحنی های هزینه برای این تابع هزینه داریم
دوباره 10 بعلاوه 0.5 ضرب در q به توان 2
هزینه میانگین آن خط میانی است
آن خط میشود هزینه میانگین
یک هزینه متغیر میانگین داریم
این خطی است که مستقیم است و شیب 1 دارد
یک هزینه ثابت میانگین داریم که نزولی است
چون هزینه ثابت 10 در همه جا نزولی است
هرچه بیشتر و بیشتر تولید کنید هزینه ثابتتان نزول میکند
و همانطور که گفتم یک هزینه حاشیه ای q هم داریم
بنابراین هزینه حاشیه ای 1 واحد 1 است
هزینه حاشیه 2 واحد 2 است و به همین صورت ادامه میابد
پس این نمودار منحنی های هزینه مرتبط با تابع هزینه را نشان میدهد
میبینید که اینجا کشیده شده اند
حالا روی این نمودار همچنین یک منحنی تقاضا داریم
منحنی تقاضایی که این شرکت با آن مواجه است کاملا کشسان است
بازاری کاملا رقابتی است
و این منحنی تقاضای کاملا کشسان
مسیر افقی خود را روی قیمت برابر با 6 دارد
حالا شرکت چکار میکند؟
انتخاب میکند که در جایی که هزینه حاشیه ای برابر با قیمت میشود، تولید کند
زمانی که با برابری هزینه حاشیه ای با قیمت تولید میکند
چه سودی میکند؟
روی هر واحد روی تفاوت بین هزینه حاشیه ای و ...
ببخشید
روی هر واحد تفاوت میان قیمت و هزینه میانگین را سود میکند
این تمایز مهمی است
دوباره به این بخش درس باز خواهیم گشت
اما اجازه بدهید دوباره مرور اش کنم
هزینه حاشیه ای، هزینه واحد بعدی است
هزینه میانگین، هزینه میان تمام واحدهایی است که ساخته اید
بنابراین اگر 6 واحد بسازم چه سودی میکنم؟
خوب روی واحد ششم سودم میشود 1 و 1/8
یا اینکه... میشود 8 تقسیم بر 6... 1 و 1/4
روی واحد ششم سودم برابر میشود با 1 و 1/4 (تصحیح : 8 تقسیم بر 6 میشود 1 و 1/3)
اما این سود را روی تمام 8 واحدی که میفروشم میکنم
این به این معناست که در کل
مقادیر 8 سود میکنم
محیط این مستطیل 8 است
کلیدش این است
نمیتوان سطح تولیدی انتخاب کرد که مستطیلی بزرگتر از این به دست دهد
بنابراین اگر 7 واحد تولید کنید طول مستطیل بیشتر میشود
اما شکاف میان قیمت و هزینه میانگین کمتر میشود
بنابراین اندازه کل مستطیل کاهش پیدا میکند
بزرگترین مستطیل در سطح تولید 6 تولید میشود
این بهینه ترین استفاده از منابع است
زمانی که در نقطه ای تولید میکنید که هزینه حاشیه ای برابر با قیمت میشود
چون زمانی که در نقطه ای هزینه حاشیه ای برابر با قیمت میشود تولید میکنید
این حداکثر شکاف بین قیمت و هزینه میانگین را به دست میدهد
یک لحظه برگردید به شکل اول
ببخشید شکل اول نه شکل دوم 10-2
این به شکل 10-2 مرتبط میشود
همانطور که اشاره کردم بیشترین تفاوت
بین درآمد و منحنی هزینه در 6 واحد بود
اینجاست که شکاف بین درآمد و هزینه زیاد است
اینجاست که تولید میکنید
حالا دوباره میریم به شکل 10-3
اینجا میبینید که این حقیقت به نقطه
بیشترین شکاف بین قیمت و هزینه میانگین پاسخ میدهد
ببخشید بزرگترین نقطه روی منحنی هزینه حاشیه ای
بین قیمت و هزینه میانگین
پس اگر روی منحنی هزینه حاشیه ای...
اگر 7 واحد تولید کنید
شکاف کمتری بین قیمت و هزینه میانگین خواهید داشت
و در این صورت با وجود اینکه یک واحد دیگر تولید میکنید و روی آن سود میکنید
سود کل کاهش پیدا میکند
نکته کلیدی این است که بله اگر از آن قله پایین تر بیایم بازم پول در می آورم
اما پول کمتر و کمتری در می آورم
و در نتیجه هزچه از کوه پایین تر بیایم مستطیل کوچکتر میشود
مستطیل روی قله کوه حداکثرسازی شده است
این نقطه ای است که در آن بیشترین پول را در می آورم
به این خاطر است که میگویم حداکثرسازی سود
به این خاطر است که میگوییم حداکثرسازی سود در نقطه ای
اتفاق میافتد که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود
چون در این نقطه است که بیشترین شکاف بین درآمد و هزینه وجود دارد
جایی که قیمت با هزینه حاشیه ای برابر میشود جایی است که بیشترین شکاف بین درآمد و هزینه وجود دارد
اینجا نقطه حداکثر ساز سود است جایی که مستطیل در بزرگترین حالت خود است
و میتوانید برای خود بکشید و باید این کار را بکنید
که در هر سطح تولید دیگری
مستطیل کوچکتر خواهد بود
سوالی در این مورد هست؟
بله؟
اگر تابع هزینه خطی داشته باشیم چه میکنیم؟
در صورتی که هزینه حاشیه ای نامتغیر باشد
چطور خط را مشخص میکنیم؟
این کار را نمیکنیم
غیر قطعی است
یعنی درست است
سعی میکنم مسائلی به این شکل را به شما ندهم
در اصل یک راه حل گوشه ای در اینجا داریم
و در بازار کاملا رقابتی
به راه حلی غیر قطعی میرسید
در بازار که کاملا رقابتی نیست
راه حلی قطعی خواهید داشت
اما در بازاری کاملا رقابتی با هزینه حاشیه ای خطی
راه حلی غیر قطعی خواهید داشت
یا 0 تولید میکنید یا بینهایت
بنابراین به راه حلی غیر قطعی میرسید
برای اینکه بیشتر وارد موضوع بشویم یک لحظه تصور کنید
که شوک هزینه ای متوجه شرکت شود
تصور کنید که شوک هزینه ای متوجه شرکت شود
تصور کنید که مالیاتی روی شرکت بسته شود
شرکت باید مقادیر t مالیات پرداخت کند
فرض کنیم که t برابر با یک دلار است
شرکت باید مالیاتی برابر با 1 دلار روی هر واحدی که تولید میکند بپردازد
خوب منحنی تازه هزینه به چه شکل میشود؟
یکی بگه منحنی تازه هزینه به چه شکل است ؟
اگر که روی هر واحد تولید 1 دلار مالیات دهد چه اتفاقی می افتد؟
یکی معادله منحنی هزینه را به من بگوید
اینجا که ننوشتمش
نه
خوب منحنی تازه هزینه به چه شکل است ؟
بله؟
فقط باید tq را به بالایی اضافه کنیم
دقیقا، میشود C برابر با 10 بعلاوه 0.5q به توان دو بعلاوه tq
چون که به ازای هر واحد q تولیدی مالیاتی معادل t میپردازیم
و از آنجایی که t برابر با 1 دلار است فقط میشود بعلاوه q
اگر که t برابر با 1 دلار است فقط میشود بعلاوه q
بنابراین معادله هزینه حالا تغییر میکند
چیزی که میبینیم این است که هر دو مورد هزینه
میانگین و هزینه حاشیه ای را به بالا سوق داده است
هزینه میانگین به آن مقدار به بالا تغییر یافته است
و هزینه میانگین به بالا سوق پیدا کرده است
و هزینه حاشیه به مقدار دقیقا 1 دلار به بالا سوق پیدا کرده است
فقط تغییر قطعی ای روی هزینه حاشیه ای است
چون هزینه حاشیه ای حالا q بعلاوه 1 است
اگر این را با توجه به q با فرض 1 بودن t دیفرانسیل بگیرید
t الان برابر با 1 دلار است
اگر این را با توجه به q دیفرانسیل بگیرید
هزینه حاشیه ای میشود q بعلاوه 1
بنابراین هزینه حاشیه ای به مقدار 1 دلار
یا در مورد کلی به مقدار t به بالا رفته است
این چه تاثیری رو تصمیم گیری بر روی تولید شرکت میگذارد؟
خوب حالا فرمول حداکثرسازی شرکت را تغییر نمیدهد
همچنان میخواهد که هزینه حاشیه ای را برابر با قیمت قرار دهند
بنابراین حالا q بعلاوه 1 را برابر با قیمت قرار میدهند
خوب قیمت برابر با 6 است
بنابراین q را برابر با 5 قرار میدهد
حالا سطح حداکثرساز سود، 5 واحد است
سطح حداکثرساز سود، 5 واحد است
و این اساسا...
مفهومش این است که به خاطر اینکه افزایش مالیات هزینه حاشیه ای را افزایش داده است
حالا کمتر تولید انجام میشود
و حالا میتوانیم ببینیم که اگر به شکل 10-4 بروید
میتوانیم ببینیم که این چه تاثیری روی سود گذاشته است
سود حالا به مستطیل نقطه نقطه کاهش پیدا کرده است
مستطیل نقطه نقطه ای که خیلی کوچکتر است
پیش از این سود کل مستطیل خط خطی بعلاوه مستطیل نقطه نقطه بود
حالا سود تنها جایی ای است که قیمت از هزینه میانگین فراتر میرود
که میشود در آن مستطیل نقطه نقطه کوچکتر
سود خیلی نزول کرده است
بنابراین با مالیات بندی روی این شرکت
به شکل محسوسی سودشان را کاهش داده ایم
این از لحاظ اقتصادی نشان میدهد که چطور مالیات میتواند به کاهش تولید بیانجامد
حالا ممکن است بگویید، یک لحظه صبر کن ببینم
در واقعیت وقتی روی یک شرکت مالیات گذاشته میشود نیازی نیست سودشان را کم کنند
مالیات را به مصرف کننده انتقال میدهند و قیمت بیشتری طلب میکنند
اما در بازاری رقابتی اینگونه نیست
شرکت در بازاری رقابتی نمیتواند این کار را بکند
اگر بر شرکتی را در بازاری رقابتی مالیات بگذارید...
اگر بر شرکتی را در بازاری رقابتی مالیات بگذارید روی سودشان تاثیر میگذارد
چون با تقاضایی کاملا کشسان مواجه هستند و نمیتوانند قیمت را افزایش دهند
تنها میتوانند بگویند که خوب قیمت مثل قبل است
هرینه حاشیه ای ام بالا رفته است
کمتر تولید میکنم و سود کمتری میکنم
زندگی همینه
بنابرانی مالیات در همچین بازاری تنها سود را کاهش میدهد
و سطح تولید را از 6 به 5 کاهش میدهد
در بازارهای غیر رقابتی اتفاق های متفاوتی میتواند بیافتد و در موردش صحبت خواهیم کرد
اما در بازاری رقابتی در مورد مالیات این اتفاق میافتد
در کل هزینه حاشیه ای جدید را برابر با قیمت قرار میدهیم
و به این میرسیم که به جای 6 واحد 5 واحد و در سطح سود کمتری تولید انجام میگیرد
بله؟
این میتواند دلیل خوبی برای ورود به بازار باشد؟
درست است
این نکته خیلی خوبی است که باید بهش اشاره میکردم
در کوتاه مدت...
منظورم از کوتاه مدت چیست؟
منظورم از کوتاه مدت این است که یادتان باشد نیروی کار متغیر و سرمایه ثابت است
در این مورد چه مفهومی دارد؟
کوتاه مدت را دوره زمانی ای در نظر بگیرید
که در آن شرکت ها نمیتواند به بازار ورود یا از آن خروج کنند
بنابراین در کوتاه مدت...
زمانی که در کوتاه مدت در مورد بازارهای رقابتی صحبت میکنیم
گفتیم که کوتاه مدت دوره زمانی ای است که در آن سرمایه ثابت است
حالا یک شرایط دیگر به آن اضافه میکنیم
میگوییم کوتاه مدت دوره زمانی ای است که در آن
که در آن هیچ شرکتی به بازار ورود یا از آن خروج نمیکند
این کوتاه مدت است
برخواهیم گذشت و در تاثیر ورود و خروج صحبت خواهیم کرد
و این موضوع تاثیرات جالبی خواهد داشت
جلسه بعد در موردش صحبت خواهیم کرد
اما منظورمان از کوتاه مدت در اینجا عدم ورود و خروج شرکت ها به و از بازار است
هر شرکتی که در ابتدای کوتاه مدت در بازار باشد
در انتهای دوره کوتاه مدت هم در بازار خواهد بود
بله؟
اما در شرایطی که داشتید ورود و خروج آزاد و سیال شرکت ها وجود داشت
درسته، دقیقا
به همین خاطر
پس به عبارتی این شرایط بازار رقابت کامل است
نگفتم که کوتاه مدت است یا بلند مدت است
این ها کلیتشان شرایط بلند مدت است
به این خاطر بود که گفتم فعلا از شماره 4 صرف نظر میکنیم
و فقط روی سه تای اول متمرکز میشویم
در کوتاه مدت تنها سه شرط اول صادق هستند
چراکه در کوتاه مدت ورود و خروج شرکت ها را نداریم
در بلند مدت که جلسه بعد در موردش صحبت خواهیم کرد شرط چهارم صادق میشود
سوال خوبی بود
نکته خوبی است
ممنون که بهش اشاره کردید
سوال یا نکته دیگری نیست ؟
یک چیز دیگری که میخواهم قبل از پایان کلاس بهش بپردازم
به بلند مدت ارتباط پیدا میکند
این است که در بلند مدت...
این موضوع یکجورایی پل ارتباطی بین بحث کوتاه و بلند مدت است
این که همه باید در نهایت تصمیم بگیریم
که آیا باید شرکت را تعطیل کنیم یا خیر
به عبارت دیگر میخواهیم بگوییم که قیمت برابر است با هزینه حاشیه ای
این یک شرط است
اما در واقع حداکثرسازی سود کوتاه مدت یک شرط دومی هم دارد
حداکثرسازی سود کوتاه مدت دو شرط دارد
اولی این است که قیمت را برابر با هزینه حاشیه ای قرار دهیم
دومین شرط حداکثرسازی سود کوتاه مدت
این است که بررسی کنیم که آیا شرکت میخواهد تعطیل کند یا خیر
چرا یک شرکت باید بخواهد که تعطیل کند؟
ممکن است در صورتی که با ادامه تولید در واقع پول از دست بدهد، بخواهد که تعطیل کند
پس یک شرکت...
و این به این خاطر است که شرکت ها ممکن است ضرر کنند اما تعطیل نکنند
شرکت ها ممکن است ضرر کنند اما تعطیل نکنند
یا ممکن است شرکت ها انقدر ضرر کنند که تعطیل کنند
و باید این را در نظر داشته باشیم
برای مثال تصور کنید که قیمت...
مالیات را کنار بگذاریم
برگردیم به هزینه حاشیه ای بدون مالیات
تصور کنید که قیمت در این بازار ناگهان از 6 به 3 سقوط کند
قیمت بازار حالا 3 دلار به ازای هر واحدی است که میفروشید
سود شرکت به چه شکل خواهد بود؟
خوب اگر قیمت به 3 نزول کند شرکت تصمیم میگیرد که 3 واحد تولید کند
همچنان این شرط را خواهیم داشت
هزینه حاشیه ای با قیمت برابر است
قیمت 3 است، هزینه حاشیه ای q است
بنابراین q برابر با 3 است
همچنان 3 واحد تولید میکنیم
اگر 3 واحد تولید کنیم هزینه آن 10 بعلاوه 4.5 میشود
که میشود 14.5
در قیمت 3، 9 دلار درآمدزایی میکند
بنابراین سود میشود منفی 5.5
شرکت از این تولید ضرر میکند
اگر قیمت به 3 نزول کند شرکت همچنان تصمیم میگیرد...
یادتان باشد هزینه حاشیه ای برابر قیمت است
این قیمت یا هیچ چیز دیگری را عوض نمیکند
این شرایط حداکثرساز است
اگر قیمت تغییر کند معادله را تغییر نمیدهد
همیشه از این معادله پیروی میشود
سطح بهینه تولید همیشه در برابری هزینه حاشیه ای با قیمت است
هرچه که قیمت بخواهد باشد
بنابراین اگر قیمت 3 باشد کار بهینه
این است که 3 واحد تولید کرده و ضرر کنیم
حالا ممکن است بگویید خوب این احمقانه است
اگر منفی شود، تعطیل نمیکنند؟
و پاسخ این است که در کوتاه مدت، نه
و دلیل اینکه در کوتاه مدت تعطیل نمیکنید
آن چیزی است که جلسه پیش در موردش صحبت کردم که مفهوم هزینه غرق شده است
که میگوید در کوتاه مدت هزینه ثابتی که برای تولید پرداخت میشود، بازگشت ناپذیر است
این هزینه در کوتاه مدت تغییر ناپذیر است
در بلند مدت تغییر پذیر است
میتوان به سادگی بازار را ترک کرد
اما در کوتاه مدت برای حضور در این بازار، هزینه ثابت 10 را سرمایه گذاری کرده اید
هزینه ثابت 10 را برای تولید در این بازار پرداخت کرده اید
با توجه به این که در این بازار هستید و 10 دلار برای تولید خرج کرده اید
از بازار خارج نمیشوید مگر اینکه بیش از 10 دلار ضرر کنید
تعطیل نمیکنید مگر اینکه بیش از 10 دلار ضرر کنید
تعطیل نمیکنید مگر اینکه انقدر پول از دست بدهید
که نتوانید از پس هزینه ثابتان بر بیایید
چون این هزینه های ثابت را پرداخته اید و در کوتاه مدت غرق شده اند
بنابراین مگر اینکه در واقع بیش از هزینه ثابت ضرر کنید
شرکت خود را تعطیل نخواهید کرد
بسیار خوب
موضوع در واقع خیلی گیج کننده است
زمان تمام شده است
بنابراین روز دوشنبه دقیقا از این نقطه بحث را ادامه میدهیم
بیشتر موضوع را از نظر شهودی بررسی خواهیم کرد
و مدخلی خواهد شد برای بحثمان در مورد حداکثرسازی بلند مدت
که روز دوشنبه در موردش صحبت خواهیم کرد