کار و کاسبی نویسنده‌بودن
چاپ شدن کتاب
چیزی که واقعا می‌خواین بدونین اینه که چجوری نسخه‌ی دست‌نویس درخشان‌تون رو
تبدیل به یک کتاب کنین
بقیه از طریق اون کتاب برای شما درآمدی کسب کنن
تا بتونین کتاب دیگه‌ای بنویسین
و تو دنیایی که امروز زندگی می‌کنیم راه‌های مختلفی برای این کار هست
می‌تونین مدیر برنامه بگیرین
مثل رابطه‌ی مرغ و تخم‌مرغه
اگه کتاب چاپ‌شده داشته باشین مدیر برنامه گیر میارین
اگه مدیر برنامه داشته باشین می‌تونین کتاب‌تون رو چاپ کنین
ولی اگه نقطه‌ی ورودی برای شما وجود نداشته باشه چی؟
البته همیشه گزینه‌ی انتشار کار خود از طریق اینترنت وجود داره
راه دیگه هم فرستادن نسخه‌ی دست‌نویس‌تون برای مجله‌های ادبیه
هرچند همیشه غرق در نوشته‌هایی هستن که براشون فرستاده شده
پس آسون نیست و بیاین روراست باشیم بخشیش به شانس بستگی داره
اتفاقی توی زمان و مکان درستی قرار دارین
کتاب‌تون اتفاقا دست روی موضوعی گذاشته که مردم بهش واکنش نشون می‌دن
شاید مطلبی که اخیرا تو مجله‌ی نیویورکر منتشر کردین باعث چاپ کتاب‌تون بشه
و یهو قرارداد چاپ کتاب می‌گیرین
مسئله‌ی مدیر برنامه‌ها
چجوری مدیر برنامه پیدا کنیم؟
خب مدیر برنامه‌های پیر هستن
مدیر برنامه‌های مسن و مدیر برنامه‌های جوون
ولی بین اینا باید اونی رو انتخاب کنین که شما رو دوست داره
شاید یکی بخواد با شما کار کنه که به قول خودشون شما رو به کلکسیون اسطبل‌شون اضافه کنه
شاید الزاما اونی نباشه که شما می‌خواین
یکی ممکنه بخواد با شما کار کنه که به فروش سریع برسه
و وقتی به اون فروش سریع نرسه
می‌بینین که دیگه خیلی سریع به ایمیل‌هاتون جواب نمی‌ده
احتمالا این یکی رو هم نمی‌خواین
از کجا می‌فهمین اون آدم خاص کیه؟
یه جورایی مثل داستان فیلم وردها
اونا باید شما رو دوست داشته باشن شما باید اونا رو دوست داشته باشین
حداقل به اندازه‌ای که رابطه‌ی کاری خوبی بین‌تون شکل بگیره
پس نباید برای اونا فقط یه کالا باشین
ولی دوست صمیمی‌شون هم نباید باشین
فکر می‌کنم الان به نحوی از وقتی من بیست و چند ساله بودم و می‌خواستم شروع کنم سخت‌تر شده
چون اون زمان افراد زیادی نمی‌خواستن نویسنده بشن
در حالی که الان عده‌ی زیادی می‌خوان و حتی می‌تونن برن کلاس نویسندگی
یا دوره‌های آنلاین شرکت کنن که بهشون کمک کنه این کار رو بکنن
به نظر من یک فرمول مخفی واحد وجود نداره که باعث بشه این اتفاق براتون بیافته
زمان و مکان، لحظه‌ی درستش، شانس
ارتباط برقرار کردن با کسی که واقعا بفهمه چه کار کردین
بتونه ارزش کاری که کردین رو ببینه
این‌ها همه متغیر هستن
و هیچ راه مطمئنی برای اینکه حتما این اتفاق بیافته وجود نداره
بدونین چطور درباره‌ی کتاب‌تون صحبت کنین
چقدر مهمه که بتونین به طرز هوشمندانه‌ای درباره‌ی کتاب‌تون صحبت کنین؟
من اول این جریان تو چنین موقعیتی بودم
پس برمی‌گردم به جایی که به خودتون میاین و می‌بینین مهمون یه برنامه‌ی رادیویی شدین
و مجری به شما می‌گه هنوز کتابت رو نخوندم نمی‌خوام هم که بخونم
اصلا چرا باید کسی زحمت خوندن کتابت رو به خودش بده؟
شما بودین چی می‌گفتین؟
احتمالا دیگه تو همچین موقعیتی قرار نمی‌گیرین
چون فکر نمی‌کنم مردم دیگه اینقدر نسبت به نویسنده‌ها پرخاشگر باشن
اگه اصلا به برنامه‌شون دعوتش کنن اونقدر بی‌ادبانه باهاش صحبت نمی‌کنن
ولی تا مدتی اینجوری بود به خصوص اگه خیلی ببخشید، زن بودین
خیلی پیش میاد که مجری وقت نکرده باشه کتاب شما رو بخونه
و اگه حرفه‌ای باشن خودشون به این موضوع اعتراف می‌کنن
سعی نمی‌کنن پنهانش کنن
و شما بهشون می‌گین فقط همین سه چهار تا سؤال رو از من بپرس، مشکلی پیش نمیاد
کارگاه‌هایی هم وجود داره که یاد می‌دن چجوری اثرتون رو ارائه بدین
و یه عده برای این کار راهنمایی‌تون می‌کنن
بهتون یاد می‌دن چجوری جلوی میکروفن صحبت کنین
بهتون یادآوری می‌کنن که باید یه ساعت مچی با اعداد درشت داشته باشین
و بیشتر از زمان‌تون صحبت نکنین
چون اگه این کار رو بکنین وقت نویسنده‌ی دیگه‌ای رو می‌گیرین
خیلی وقت‌ها باعث عدم محبوبیت خودتون می‌شین
پس همه‌ی این چیزا رو می‌شه یاد گرفت و در موردشون مطالعه کرد
و اگه نویسنده‌ی زن هستین با دامن خیلی کوتاه روی صحنه نرین
فقط محض احتیاط می‌گم
اگه می‌خواین مردم به اثرتون توجه کنن
تحمل نقدها
بیلبوردها رو باور نکنین
خوب یا بد
این‌ها فقط نظرات یه عده است
اگه فکر می‌کنین آدم خاصی از شما بدش میاد و همیشه نقد بدی برای کتاب‌های شما می‌نویسه
می‌تونین ازشون بپرسین چرا اینقدر رو شما کلیک کردن
نقدهای زیادی خوندم ولی منتقد حرفه‌ای نیستم برای همین نقد بد نمی‌نویسم
فقط زمانی برای کتابی نقد می‌نویسم که اولا ازش لذت برده باشم
و دوما حرفی درباره‌ش داشته باشم
چون ممکنه از کتابی خیلی لذت ببرین ولی حرف خاصی برای زدن نداشته باشین
چجوری با نقدهای بد مواجه می‌شین؟
فکر می‌کنم وقتی جوون‌تر باشین این نقدها مثل خاری به قلب‌تون فرو می‌ره
چون فکر می‌کنین شاید تا حدی حق با اونا باشه
یا احساس می‌کنین خیلی بدنام‌تون کردن
به نظرم یه اپلیکیشن مراقبه‌ی بودایی تو گوشی‌تون خیلی می‌تونه کمک کنه
زمان می‌گذرد
مانند اثر قطره‌ای بر آب
محو خواهد شد
یه آدمی تو انگلستان حرف خیلی زیرکانه‌ای زده بود که می‌گفت
تنها کسی که تمام نقدهای منفی شما رو می‌بینه خود شما هستین
شما و تا حدی ناشر شما
قانونش اینه که اگه نقد مثبت باشه ناشر به خودش می‌گیره
و اگه نقد منفی باشه تقصیر شماست
کتاب خوبی هست که می‌تونین بخونین به اسم سرافکندگی: نویسنده‌ها و شرم عمومی‌شان
که توش نویسنده‌ها درباره‌ی اتفاقات وحشتناکی که جلوی همه سرشون اومده نوشتن
وقتی اون رو بخونین می‌فهمین هر بلایی سرتون بیاد نمی‌تونه به بدی اونا باشه
فکر می‌کنم داستان موردعلاقه‌م مربوط به شاعری بود که کتاب نازکش تازه چاپ شده بود
قرار بود تو یه کتاب‌فروشی بخش‌هایی از کتابش رو برای مردم بخونه
ولی شاید کلا سه نفر حاضر شده بودن
تمام مدت احساس می‌کرده که بهش بی‌توجهی شده
یه دسته کتاب می‌بینه که بالاشون نوشته حراج کتاب‌های دست دوم
در کمال تعجبش می‌بینه کتاب تازه منتشرشده‌ی خودش هم اونجاست
از روی کنجکاوی کتاب رو برمی‌داره و بازش می‌کنه
و روی صفحه‌ی اول نوشته
تقدیم به مامان و بابا با عشق
اسم خودش
پدر و مادرش کتابش رو داده بودن به حراجی دست دوم
پس برای شما به این بدی که نمی‌شه
و می‌تونین با خوندن این کتاب تا حدی به خودتون دلگرمی بدین
نکته‌ای درباره‌ی رمان دوم
فرض کنین اولین رمان‌تون نسبتا موفق یا خیلی موفق شده
کار بعدی‌تون اینه که از مانع رمان دوم رد بشین
که معمولا کار سختیه به خصوص وقتی جوون باشن
چون منتقدها و ناشرها انتظار دارن نسخه‌ی دیگه‌ای از همون چیزی که نوشتین بدین
ممکنه احساس کنین میلی به انجام این کار ندارین
یک بار تو ایرلند به مسافرخونه‌ای رفته بودیم که صبحونه هم می‌دادن
و صبحونه‌ش خیلی خوب بود
برای همین گفتیم صبحونه‌تون خیلی خوب بود
مرد صاحب اونجا گفت قبلا سرآشپز بودم
گفتیم کجا سرآشپز بودی؟
اسم یک رستوران تو شهر رو آورد
گفتیم دیشب اونجا شام خوردیم
گفت شام‌شون چطور بود؟
گفتیم خوب بود بد نبود
گفت هر کسی می‌تونه یک بار شام خوب بپزه
پیام این داستان به نویسنده‌ای که اولین رمانش موفق بوده اینه که
حالا دوباره همین کار رو بکن
و وقتی این کار رو کردی دوباره بکن