تحقیق و صحت تاریخی
به نظر من اگه زیادی زودتر از زمانش تحقیق کنین، باعث می‌شه روی هم تلنبار بشن
چیزای خیلی جذابی پیدا می‌کنین که دلتون می‌خواد بذارین‌شون تو داستان‌تون
ولی معمولا باعث می‌شه از مسیر داستان اصلی خارج بشین
پس باید جزئیات‌تون صحیح باشه
ولی نباید مثل تحقیق به نظر بیان
مثلا بگین راستی بذارین درباره‌ی تاریخ بند کفش براتون تعریف کنم
برای همین من دوست دارم اول بنویسم
و بعد درباره‌ی جزئیات تحقیق می‌کنم تا ببینم درست نوشتم یا نه
و به نظرم این کار خیلی مفیدتر از اینه که انبار بزرگی از تحقیق داشته باشم
که می‌تونه بار شما رو سنگین کنه
اینجوری سرعت نوشتن واقعی‌تون رو کم می‌کنه
اهمیت صحت تاریخی
مهمه که اون جزئیات صحیح باشه چون اگه غلط باشه
باور خواننده از داستان گرفته می‌شه
یه بار نامه‌ای به دستم رسید از خانمی که گریس دیگر رو خونده بود
خانمی مسن‌تر که گفته بود
کره رو اینجوری درست نمی‌کنن
خوشبختانه کتاب مدیریت خانه‌ی خانم بیتن کنارم بود
که توش پنجاه روش برای درست کردن کره نوشته بود
یکی‌شون اونی بود که من توصیف کرده بودم
ولی اگه یکی از این جزئیات رو اشتباه بنویسین
حواس خواننده پرت می‌شه و از مسیر داستان دور می‌شن
و مطمئن باشین که اگه صحیح نباشه یکی پیدا می‌شه که نامه بنویسه
یا تو این دوره مطلبی رو تو اینترنت بذاره که با «ای احمق» شروع می‌شه
پس بهتره حقایق و اخبار رو چک کنین
و حتی چیزای کوچیکی مثل اینکه مردم از چه زمانی
شروع به استفاده از کیسه زباله پلاستیکی کردن
یا در سال ۱۹۶۰ یخچال‌ها چه رنگی بودن
جوراب‌شلواری کی اختراع شد
ممکنه فکر کنین این چیزا رو می‌دونین ولی بهتره برگردین و دوباره چک کنین
و یکی از منابع شگفت‌انگیز اطلاعات مجله‌های قدیمی به خصوص تبلیغات‌شونه
اینجوری خیلی چیزا می‌فهمین
هدف‌تون اینه که خواننده همچنان داستان‌تون رو باور داشته باشه
حتی با اینکه هر دوی شما می‌دونین که داستان تخیلیه
و رو جلدش هم نوشته داستانه
منابع تحقیق
بیشتر مواقع اینترنت دوست شماست
درست همون طور که بخش منابع کتابخونه بیشتر مواقع دوست شماست
ولی صرفا چون تو اینترنت یا منابع کتابخونه نوشته دلیل نمی‌شه درست باشه
همیشه بهتره هر دو جا رو چک کنین
از بیشتر از یک منبع استفاده کنین
اگه از مجلات قدیمی استفاده می‌کنین که توشون تبلیغات داره
حواس‌تون باشه که تبلیغات سبک زندگی واقعی مردم نیست
تبلیغات نظر تبلیغات‌چی درباره‌ی اینه که مردم باید بخوان چجوری زندگی کنن
که با سبک زندگی واقعی فرق داره
ولی کاتالوگ‌های پستی خیلی خوبن
اون‌ها بیشتر به سبک زندگی احتمالا واقعی مردم نزدیکن
حداقل در بعضی بخش‌های زندگی‌شون
دفترچه خاطرات‌های قدیمی
نامه‌ها
از این جور چیزا
متأسفانه خاطره‌نویس‌ها و نامه‌نویس‌ها واضح‌ترین چیزهایی رو که می‌خواین بدونین نمی‌نوشتن
چون اون چیزها رو همه اون زمان می‌دونستن پس چرا باید بنویسین‌شون؟
فرض کنین تو آینده‌ایم و همه یادشون رفته توستر چیه
هیچ کس جایی ننوشته توستر چیه
چون همه می‌دونستن
ولی بعد یادشون رفته
پس اگه خاطره می‌نویسین یا دفتر خاطرات دارین
یه لطفی به ما بکنین
به آدمای آینده یه لطفی بکنین
براشون درباره‌ی بعضی از این کارهای عادی بگین که هر روز انجام می‌دادین
و توضیح بدین این چیزا چی هستن
ازتون تشکر می‌کنن
صحت تاریخی در گریس دیگر
گریس دیگر به تحقیقات زیادی نیاز داشت چون درباره‌ی یه رخداد واقعی بود
درباره‌ی یه قتل دوگانه بود که در سال ۱۸۴۳ اتفاق افتاده بود
و هیچ کس درست نمی‌دونست که
که دختری که تو قضیه دست داشته یعنی گریس مارکس
یک قربانی بی‌گناه بوده یا همدست جانی بوده
چون ظرف چند ماه چهار نفری که تو اون خونه زندگی می‌کردن
سه نفرشون مرده بودن و گریس تنها کسی بود که زنده مونده بود
و هیچ وقت حرفی نزد
مطالب زیادی وجود داشت ولی متناقض بودن
چون پرونده خیلی سیاسی شده بود
تازه شورشی شکست‌خورده تو اون بخش دنیا که الان شده اونتاریو رخ داده بود
برای همین جناح‌های سیاسی نظرات مختلفی داشتن
اصلاح‌طلب‌ها که بیشتر پیرو فرقه‌های مشایخی و متدیسم مسیحیت بودن
این دیدگاه رو داشتن که گریس مارکس قربانی بی‌گناهی بوده که
که با این مرد به خاطر اینکه تهدید به مرگ می‌شده به ایالات متحده فرار کرده
یه مقدار ساده‌لوحه
و اینکه واقعا قاتل نبوده
جناح محافظه‌کار نظرش این بود که خیلی بده آدم کارفرمای خودش رو بکشه
که اون یه زن خائن منحرف گمراه‌کننده‌ی
خودتون بقیه‌ش رو پر کنین
زن افسونگریه که مرد جانی رو وسوسه کرده تا مرتکب این قتل بشه
این نظر اونا بود
ولی نظر مردم حتی در مورد ظاهر اون هم یکی نبود
همه موافق بودن که خوشگل بوده
ولی نظرشون درباره‌ی اینکه قدبلند بوده یا قد متوسط داشته یکی نبوده
یا اینکه موهاش چه رنگی بود چشماش چه رنگی بود
همه‌چیز خیلی...
اینا شاهد عینی بودن
درس واقعی غیرقابل اتکا بودن شاهدهای عینیه
و کنار هم گذاشتن خط زمانی، که چه اتفاقی چه زمانی افتاده هم سخت بود
در مورد انگیزه بعضیا می‌گفتن که گریس به سرایدار حسادت می‌کرده
یه عده دیگه می‌گفتن سرایدار به گریس حسادت می‌کرده
شاید هر دو بوده
ما که نمی‌دونیم
همه‌ی این چیزا
سخت‌ترینش این بود که
مرد مقتول چند ساله بود
فهمیدن این مسئله خیلی سخت بود
یادبودی به نام همون مرد در حیاط کلیسایی که می‌دونیم اون مرد دفن شده وجود داشت
ولی اون توماس کنیر که ما می‌خواستیم نبود
اون آدم اون موقع هفتاد و پنج ساله می‌شد که خیلی ببخشید
از توش داستان خیلی جذابی که انگیزه‌ی جنسی داشته باشه و به حسادت مربوط باشه در نمیاد
آقایون هفتاد و پنج ساله من رو ببخشن
ولی از طریق دوستی در اسکاتلند تونستم آدم اصلی رو پیدا کنم و فهمیدم ۴۳ ساله بوده
پس یادداشت‌های قاضی درباره‌ی اون پرونده ناخوانا
گزارش‌های روزنامه غیرقابل‌اعتماد
احتمالا بخش زیادیش رو از خودشون می‌ساختنن چون مردم که نمی‌دونستن
«اعترافات گریس مارکس» کی می‌دونه واقعا چی بوده؟
این همه جزئیات مختلف نیاز داشتم
پس باید روایتی می‌نوشتم که همه‌ی این‌ها رو به حساب می‌آورد
به همه‌شون اجازه می‌داد که درست باشن
چالش کار این بود
از زیر خاک درآوردن تحقیقات
زیر هر سنگی رو نگاه کنین
من کمک داشتم. کسایی بودن که می‌تونستم به جاهای مختلف بفرستم تا بگردن
توی کتابخونه‌هاشون توی آرشیوشون
و خیلی کمک کردن
پس اگه لازمه از محققی واجد شرایط استفاده کنین، ارزشش رو داره
داشتن چند منبع و چک کردن چند منبع خیلی خوبه
البته در مورد گریس مارکس چند تا منبع موجود بود ولی حرف همدیگه رو نقص می‌کردن
به آرشیو زندان کینگستون سر زدیم که خیلی مفید بود
گزارش‌های روزنامه خوشبختانه روی میکروفیش تو کتابخونه‌ی مرجع مرکزی تورنتو موجود بود
یادداشت‌های قاضی در اختیار انجمن حقوق شمال کانادا بود
یادداشت‌های مردی که مدیر آسایشگاه روانی بود تو آرشیو خودشون بود
اطلاعات زیادی تو آرشیو زندان کینگستون بود ولی اونجا آتیش گرفته بود و بخشیش سوخته بود
نامه‌ها و درخواست‌های زیادی که برای عفو گریس فرستاده شده بود، که خیلی هم بودن
تو کتابخونه‌ی ملی آتووا بودن ولی یکی اونا رو دور ریخته بود
عوضیا
حیف چون می‌خواستم بخونم‌شون ولی می‌تونم تصور کنم چی نوشته بودن
سابقه‌ای از دست‌خط گریس وجود داشت می‌دونیم که می‌تونسته بخونه و بنویسه
می‌دونیم خونواده‌ش از تورنتو غیب‌شون زده و هیچ‌وقت پیداشون نشده
وقتی زندان بوده هیچ کس به ملاقاتش نرفته نمی‌دونیم خونواده‌ش کجا رفتن
تحقیقات دیگه‌مون شامل چیزایی می‌شدن مثل اینکه
مهاجرهای اون زمان تو تورنتو از چه ملیت‌هایی بودن
دوستی داشتم که خودش تو داستان بود و به همه‌پرسی‌های اون زمان دسترسی داشت
مقالات زیادی تو روزنامه نوشته شده بود
پرونده و محاکمه خیلی بدنام بود برای همین برای مردم جذاب بوده
آدم‌های زیادی برای دیدن محاکمه رفته بودن ولی کف دادگاه شکست و فروریخت
از بس زیاد بودن
آدم‌های زیادی هم برای دیدن به‌دار آویخته‌شدنش رفتن
به‌دار آویخته شدن جیمزمک‌دورمت هرچند بعضی از
روزنامه‌ها از حضور زنان توی مراسم اعدام راضی نبودن
به نظرشون برای یه خانم درست نبود که تو مراسم اعدام شرکت کنه
صحت تاریخی لباس‌ها
برای گریس دیگر اسناد زیادی رو باید چک می‌کردیم تا بفهمیم مردم چی می‌پوشیدن
و چجور لباس زیری می‌پوشیدن
و این چیزها باید صحت تاریخی داشته باشه چون اگه نداشته باشه بالاخره یک نفر می‌فهمه
اگه تو سال ۱۸۲۰ کاراکترتون زیردامنی فلزی داشته باشه، به مشکل می‌خورین
گریس مارکس قبل از ساخته شدن زیردامنی فلزی به زندان افتاد
پس جایی نبوده که بتونه از اونا بپوشه ولی تن ملاقاتی‌هایی که به زندان می‌اومدن دیده
می‌تونه این حرف رو درباره‌شون بزنه
وقتی تازه من را به اینجا آوردند خبری از زیردامنی مفتولی نبود
آن زمان از یال اسب استفاده می‌کردند چون کسی به فکر استفاده از مفتول نیافتاده بود
وقتی برای نظامت و خالی کردن کثافت‌ها می‌روم آن‌ها را آویزان در کمدهای لباس دیده‌ام
شبیه قفس پرنده است
اما چه چیزی را در ایت قفس نگه می‌دارند؟
پاها را
پاهای زنان را
پاها را می‌بندند تا نتوانند فرار کنند و خود را به شلوار آقایان بمالند
همسر شهردار هیچ‌گاه نمی‌گوید پا
اما روزنامه گفته است پا آن موقع که درباره‌ی نانسی صحبت می‌کرد
که پاهای مرده‌اش از زیر وان بیرون زده بود
چجوری من از اینجور اطلاعات خبر داشتم؟
اولا کتاب فوق‌العاده‌ای دارم به اسم تاریخ پوشاک اثر میلیا داون‌پورت
و به خوبی می‌تونین مشخص کنین چه زمانی مد لباس عوض شده
و چه زمانی انواع خاصی از لباس زیر ساخته شد
پس در این مورد می‌دونستم
و رفتار خجالت‌زده درباره‌ی پا در اواسط دوران ویکتوریا هم که معروفه
حتی گاهی رو پایه‌های پیانو هم پوشش می‌ذاشتن
که به پا هیچ اشاره‌ای نشه
زمانی هم بود که اجازه نداشتین روی صندلی‌ای بنشینین که تازه آقایی از روش بلند شده
چون ممکن بود صندلی ذره‌ای گرم باشه
شما که نمی‌خواین اینجوری بشه؟
هنوز تو ساختمون‌هایی در لندن می‌تونین راه‌پله‌هایی ببینین
که نرده‌هاش مخصوص زیردامنی فلزی قو‌س‌دار ساخته شده
یعنی نرده‌هایی که پایینش محدبه و بعد می‌ره بالا
که هم زیردامنی فلزی اینجوری بتونه بره بالا و هم بتونین نرده رو بگیرین
همچنین می‌تونین مبلمانی رو ببینین که به طرز ویژه‌ای ساخته شدن
که به زن‌هایی که زیردامنی فلزی پوشیدن اجازه می‌داد بنشینن
چون ساختار زنگ‌مانند خیلی بزرگی داشتن
نکته‌ی درمورد تاریخ زیرشلواری
زیرشلواری چه زمانی ساخته شد؟
زیرشلواری زمانی اومد که زیردامنی پفی مد شد
چون باد می‌تونه دامن رو بده بالا
و اگه زیرشلواری پاتون نباشه خیلی خیلی خجالت‌آور می‌شه
و دلیل اینکه تو انگلیسی زیرشلواری جمع استفاده می‌شه
اگه تا حالا به همچین چیزی فکر کردین
اینه که قبلا برای هر پا جدا بودن
که با یک بند به هم وصل می‌شدن
و اگه با دامن و زیرشلواری‌تون داشتین تو پارک قدم می‌زدین و بندش پاره می‌شد
ممکن بود تجربه‌ی خیلی خجالت‌آوری داشته باشین
در طول جنگ جهانی دوم
وقتی پارچه‌ی کشی تازه اومده بود
خیلی کمیاب بود چون ازش توی جنگ استفاده می‌شد
زیرشلواری خانم‌ها بند کشی نداشت بند نخی داشت
اون بندها ممکن بود در بره و زیرشلواری‌ها ممکن بود بیافته پایین
دو تا پاچه‌ی جدا بودن ولی ممکن بود از پاتون بیافته
همین‌جوری که داشتین وسط خیابون راه می‌رفتین
و خانم‌ها عادت کرده بودن که پاشون رو از یه پاچه در بیارن
با اون یکی پاشون اون رو بندازن بالا و زیرشلواری‌شون رو در بیارن بذارن تو کیف‌شون
می‌دونستین؟