نوشتن میانه و پایان
در میانه‌ی کتاب خواننده‌تون رو درگیر نگه دارین
میانه‌ی کتاب
همیشه سخت‌ترین قسمته
شروع رو دارین می‌دونین آخرش قراره چی باشه
ولی چجوری می‌خواین از میانه‌ی کتاب بگذرین
و مهم‌تر اینکه چجوری می‌خواین خواننده رو از میانه‌ی کتاب بگذرونین
دیشب با فیلمنامه‌نویسی صحبت می‌کردم
که اتفاقا تهیه‌کننده‌ی سریال سرگذشت ندیمه است
گفتم سریال باید فصل سه داشته باشه
چون حداقل پنج تا پایان نفس‌گیر داشتیم
گفت کار من همینه
کارم تو پایان نفس‌گیر خیلی خوبه
زمانی که رمان‌نویس‌ها به شکل سریالی می‌نویسن
هر سه فصل یا چند فصل باید تموم می‌شد با یه
بعد چی می‌شه؟
راز شهرزاد هم همین بود
موقع تعریف‌کردن هزار و یک شب
همیشه زمانی داستان رو تموم می‌کرد که خورشید طلوع می‌کرد
گره داستان باز نشده بود
و کاراکتر اصلی در خطر بود
یا می‌خواست دری ممنوعه رو باز کنه
برای همین می‌خواستین بدونین که چه بلایی سر این آدما میاد
حتی اگه کسی بگه زندگی من خیلی بهم ریخته بود تمام روز خیره به دیوار تو اتاقم می‌نشستم
این هم پایان نفس‌گیره
چجوری می‌خواد از اون اتاف بیاد بیرون؟
یا اینکه خیره به دیوار تا ابد تو اون اتاق می‌مونه؟
یه چیزی از مسیر خارج شده
و باید حل بشه
چجوری می‌خواین کاراکترتون رو از موقعیت‌های سختی نجات
بدین که امیدواریم اون‌ها رو باهاشون مواجه کرده باشین
تغییرات می‌تونن در طول مسیر رخ بدن
چیزی که درباره‌ی نوشتن کتاب‌های طولانی کتاب طولانی، نه شعر
داستانی، غیرداستانی، زندگینامه
می‌گن اینه که
ده درصد الهامه و نود درصد سخت‌کوشی
نوشتن هم کاره
چیزیه که باید براش کار کنین
و این شامل حذف‌کردن بعضی چیزا می‌شه
و جابجا کردن بعضی بخش‌ها
بهترکردن کتاب
بیاین تشبیه‌ش کنیم به چیدمان وسایل توی خونه
مبل رو می‌ذارین اونجا
نه، شاید اینجا بهتر باشه
شاید مبلش به درد نمی‌خوره
شاید این مبل برای بالا خوب باشه و بشه اون یکی مبل رو به جای این گذاشت
بعضی وقتا وارد راهرویی می‌شین
و به بن‌بست می‌خورین
به جایی نمی‌رسه
و اونجا دیگه مسئله حل مشکلات وسط راه نیست
مسئله‌ی اینه که بفهمین باید کتاب دیگه‌ای بنویسین
هرچند وقتایی باید مشکلات وسط راه رو حل کنین
می‌تونم بگم تمام کتابام به همچین جایی رسیدم
یا اون لحظه‌ای که می‌فهمین چیزی که درباره‌ی کاراکترتون فکر کرده بودین
درست نیست
در عوض چیز دیگه‌ای درسته و حالا باید برگردین از اول بررسی کنین
و جور دیگه‌ای بنویسین
بررسی از اول هیچ ایرادی نداره
بازبینی هیچ ایرادی نداره فهمیدن اینکه چیزی رو اشتباه فهمیدین هیچ ایرادی نداره
یا اینکه می‌تونین کاری رو بهتر انجام بدین
بهتر از کاریه که کردین و اون صفحه‌ها رو می‌تونین
بندازین دور
نزدیک‌شدن به پایان
پایانی که فکر می‌کنین قراره پایان کتاب‌تون باشه، معمولا پایان کتاب‌تون نیست
و خیلی عادیه که پایان رو قبل از زمانی بنویسین که بخش منتهی به پایان رو بنویسین
خیلی عادیه
وقتی به پایان کتاب نزدیک می‌شین سرعت نوشتن‌تون ممکنه خیلی سریع‌تر بشه
اگه بدونین به سمت چه پایانی دارین پیش می‌رین
برای همین ممکنه به خودتون بیاین و ببینین نسبت
به اول کار هر روز چند ساعت بیشتر می‌نویسین
زمانی که باید مسائل رو حل کنین و بیشتر از اینکه الزاما فقط بنویسین، فکر می‌کنین
امکانش هست که سرعت‌تون بیش از حد زیاد بشه
ممکنه بعضی چیزا رو جا بزنین
ممکنه تو همچین لحظاتی به اندازه‌ی کافی عمیق نشین
ولی معمولا خواننده‌ی شما خواننده‌ی اولیه‌ی شما
کسی که کتاب رو بهش نشون می‌دین یا ویرستارتون می‌گه
که زیادی تند رفتین
باید در این مورد بیشتر می‌دونستم
فکر می‌کنم درسی که می‌شه گرفت اینه که اول کتاب رو تموم کنین
بعد کامل بخونینش و اگه زیادی تند پیش می‌رفت می‌تونین چیزی اضافه کنین
یادتون باشه همیشه می‌تونین بازبینی کنین
پایان باز در مقابل بسته
فرق کتاب و زندگی اینه که تو زندگی هیچ پایانی وجود نداره
مراحل مختلفی وجود داره آدما به دنیا میان، زندگی می‌کنن، می‌میرن
و از این جور چیزا
ولی هیچ پایانی وجود نداره
در حالی که تو کتاب هست تو کتاب یه پایان مطلق کتاب داریم
و اون پایان می‌تونه پایان باز یا پایان بسته باشه
و توی قرن نوزدهم بیشتر میل به پایان بسته بود
البته نه همیشه
و قرن ما بیشتر به پایان باز علاقه داره
دیگه الزاما اینجوری نیست که سیندرلا با شاهزاده ازدواج کرد و خوش و خرم با هم زندگی کرد
الزاما اینجری نیست
پس اینکه آخرش چه کار کنین چیزیه که باید خیلی با دقت بهش فکر کنین
چقدر از مسائل رو می‌خواین حل کنین
اگه کتاب‌تون یه داستان رازآلود قتل سنتی باشه
و هرکول پوارو همه رو تو اتاق جمع کنه
و بگه هیچ سرنخی پیدا نکردم
اعصاب همه‌مون خرد می‌شه
فکر می‌کردیم داریم کتابی می‌خونیم که قراره بالاخره آخرش بهمون بگن
چجوری اون شخص با اسکی از تپه پایین اومده و کسی رو با آچار تو گلخونه کشته
و بعد فرار کرده و هیچ سرنخی به جا نذاشته بجز...
فکر می‌کنیم همه‌ی این‌ها قراره به ما توضیح داده بشه و اگه نشه خیلی عصبانی می‌شیم
پس همیشه با خواننده‌ها طرفین
همیشه با این طرفین که فکر می‌کنین از الان منتظر چه چیزی هستن
و چقدر از اون انتظار رو می‌خواین جواب بدین
واقعا به خودتون بستگی داره
پایانی باز در سرگذشت ندیمه
سرگذشت ندیمه نمونه‌ای از پایان بازه
پایان به انتخاب خواننده است
انتخاب خواننده است که کاراکتر از شهر بنگر ایالت مین جلوتر بره یا نه
آیا موفق می‌شه از مرز فرار کنه و خودش رو به کانادا برسونه یا نه
آیا به انگلستان می‌رسه یا نه؟
نمی‌دونیم و مردم سی و سه ساله که دنبالم افتادن تا بهشون بگم
و من نتونستم بهشون بگم چون این یکی از اون لحظاتیه که خودمون هم نمی‌دونیم
مردم دوست دارن همه‌چیز مرتب باشه
وقتی نباشه یه کم عصبانی می‌شن
که فکر می‌کنم برای همین پلیس‌هایی هستن که خودشون رو وقف پرونده‌های قدیمی کردن
چون اینکه به جواب نرسیدن دیوونه‌شون می‌کنه
چجوری تصمیم گرفتم سرگذشت ندیمه چطور به پایان برسه؟
اینجوری تموم نمی‌شه که کاراکتر اصلی‌مون شاید نجات پیدا کنه و شاید نکنه
توی یادداشت‌های تاریخی می‌فهمیم که خودش رو به شهر بنگر ایالت مین رسونده
پس واقعا داشته بهش کمک می‌رسیده واقعا کسی بهش خیانت نکرده تو اون لحظه
تا این حد می‌دونیم
نمی‌دونیم بعد از اون چی به سرش اومده
و دلیلم برای این کار اینه که تو تاریخ وقتی سعی می‌کنین شخصیتی تاریخی رو دنبال کنین
اغلب یهو غیب‌شون می‌زنه
غیب‌شون می‌زنه. یکی کلیسایی رو آتیش می‌زنه مدارک تو کلیسا بوده
یکی فرار کرده و اسمش رو عوض کرده
یکی صرفا ناپدید شده
پس این حقیقت که این کاراکتر صرفا ناپدید می‌شه
بیشتر مثل هنجار می‌مونه
تا اینکه استثنا باشه
معمولا تو تاریخ مردم غیب‌شون می‌زنه به‌خصوص در زمان جنگ و فاجعه
اغلب صرفا دیگه نیستن
محققین نمی‌تونن ردشون رو پیدا کنن
زمانی که مردم تو روستای پدری‌شون زندگی می‌کردن همه‌چیز مرتب بود
مردم تولد و ازدواج و مرگ‌شون توی دفتر ثبت محلی ثبت می‌شده
ولی تو تاریخ این عادی نیست
برای همین خواستم که خیلی راحت غیبش بزنه
چون احتمال وقوع همچین چیزی خیلی بیشتره
تا اینکه این اتفاق نیافته