کاراکترهای متقاعدکننده خلق کنین
هنجارهای جنسیتی رو با کاراکترهاتون بشکنین
جوابم به این حرف که آدم‌ها تو کتاب همیشه باید آدم‌های مهربونی باشن
و به‌خصوص خانم‌ها باید خیلی خوش‌رفتار باشن
اینه که اولا زندگی واقعی‌ای که می‌شناسیم اینجوری نیست
دوما زن‌ها تو هر شکل و اندازه‌ای
سن و مرحله‌ای
قد و رنگی تو بخش‌های مختلف پیدا می‌شن
و این انتظار یا تقاضا که زن‌ها مثل فرشته و بی‌نقص باشن
مربوط به دوره‌ی ویکتوریایی می‌شه
روی پایه‌ی مجسمه جای محدودی هست نمی‌شه آدم زیاد تکون بخوره
بدونین که زن‌ها هم آدم هستن و آدم‌ها بی‌نقص نیستن
و انواع خیلی خیلی متفاوتی از اون‌ها وجود داره
و چرا نباید این موضوع تو داستان منعکس بشه
وقتی دارین می‌نویسین باید ببینین مردم دنیایی که درموردش می‌نویسین
چه دوره‌ی معاصر باشه یا دهه‌ی پنجاه
چون این دو دوره خیلی با هم فرق دارن
چجوری جنسیت رو درک می‌کنن
که همیشه تا حدی روشی برای نشون‌دادن خودتون توی جامعه است
و به دیگران که چجوری خودم رو به دیگران نشون می‌دم
با این درک از جنسیت
پس جنسیت تا حدودی وابسته به درک از جنسیت تو اون دوره‌ی خاصه
مثلا تو دوره‌ی تئودوری چه معنایی داره
که مرد باشیم یا چه معنایی داره که زن باشیم
این دو چیز تو سطوح مختلف اجتماعی چه معنایی داره
چون این دو از سنی تا سن دیگه تغییر می‌کنه
زنان در واقع توی قرن نوزدهم خیلی از حقوقی که قبلا داشتن رو از دست دادن
و خیلی از چیزایی که تو قرن بیستم و بیست‌ویکم سعی
کردن دوباره به دست بیارن قبلا تو قرن نوزدهم داشتن
یکی از بزرگترین مهاجمین به حقوق زنان هم ناپلئون بناپارت بود در ضمن
جا داره بگم که تو انقلاب فرانسه خیلی رو اعلام حقوق مردها تأکید داشتن
وقتی زنی خواست حقوق زنان رو اعلام کنه
خائن معرفیش کردن و گردنش رو زدن
پس مدت زیادیه که سؤال مربوط به اینکه جنسیت به چه معناست پاسخ داده نشده
و تو دوران ما دیگه فکر نمی‌کنیم که فقط همین دو بسته‌بندی باشه
فقط صورتی و آبی
و علم هم از این موضوع پشتیبانی می‌کنه که یه نمودار زنگی شکله
یک پیوستاره
و کاراکتر شما می‌تونه هر جایی از اون پیوستار قررار بگیره
لذت‌های یک کاراکتر گمراه در عروس سارق
اسم عروس سارق از تغییر جنسیت اسم یکی از افسانه‌های برادران گریم یعنی داماد سارق اومده
یک دزد زنه به جای دزد مرد
و ساختارش مثل داستان‌های اپرای هافمنه
یعنی یه مقدمه داره
بعد سه تا داستانه که درونش بافته شده
برای هر کدوم از کاراکترهای دیگه‌ی کتاب یک داستان
و بعد یه مؤخره داره
درست مثل داستان هافمن اپرا
کاراکتر زینیا رو داریم که نقش اصلی داستانه و تو هر سه بخش حضور داره
و سه دوستی رو داریم که این داستان‌ها براشون اتفاق افتاده
و داستان هر سه تاشون شامل زینیا می‌شه که مردشون رو می‌دزده
ولی به روش‌های خیلی متفاوت
از اون کاراکترهاییه که می‌تونه داستان خودش و حتی هویت خودش رو بازسازی کنه
و تبدیل کنه به چیزی که شاید به مضاق اون زن به‌خصوص خوش بیاد
چجوری در رو برای خودش باز می‌کنه چجوری اعتمادشون رو جلب می‌کنه و بعد خیانت می‌کنه
چنین کاراکتریه
تاحدودی به این دلیل نوشتمش که کسی به من گفت هیچ کلاهبردار زنی نداریم
گفتم معلومه که داریم
کاراکتر زینیا محبوبیت زیادی پیدا کرد به طرز عجیبی
انگلستان بودم و داشتم درباره‌ی این کاراکتر صحبت می‌کردم
پرسیدم با کدوم کاراکتر در عروس سارق
بیشتر هم‌ذات‌پنداری می‌کنین
گفتن زینیا پرسیدم چرا
چرا هم‌ذات‌پنداری می‌کنین؟ خیلی آدم خوبی نیست
چون زن‌ها از اینکه تمام مدت خوب باشن خسته شدن
و واقعا خسته‌کننده است که مدام از آدم انتظار داشته باشن خوب باشه
به نظرم به نوعی روزنه‌ای بود برای اینکه از دیدن اینکه آدم‌ها رو فریب می‌ده لذت ببرین
و بدون هیچ مشکلی گم و گور شه
نه اینکه خودتون بخواین این کار رو بکنین البته که نه
شخصیت‌های شرور و کاراکترهای دوست‌نداشتنی
چه چیزی باعث می‌شه شخصیت شرور باورپذیر باشه
اوه بله کی بود که می‌گفت
ویلیام بلیک بود که می‌گفت شیطان همه‌ی دیالوگ‌های خوب رو از‌ آن خودش کرده
به این فکر کنین که اگه رمانی رو دوباره بنویسین، مثلا دکتر فاوست رو دوباره بنویسین
می‌بینیم که مفیستو به طرز عجیبی فعاله
پس فکر می‌کنم سؤال اینه که اگه واقعا نمی‌دونین کاراکتر بعد از این می‌خواد چه کنه
به چند تا از شخصیت‌های شرور قابل‌توجه فکر کنین
نمی‌دونین هانیبال لکتر می‌خواد بعدش چه کار کنه و همین جذابش می‌کنه
باید باهاش درگیر شین
بباید حواستون بهش باشه
چون ممکنه خط دفاعیش یا تاکتیکش رو بدون اخطار قبلی عوض کنه
غیرقابل پیش‌بینی بودن
پس غالفگیرم کنین
و اگه غافلگیرم کنین درگیرم می‌کنین
اگه در این‌حد باورپذیر غافلگیرم کنین
دوست‌داشتنی بودن زمانی عامل مهمیه که دارین هم‌اتاقی انتخاب می‌کنین
ولی وقتی دارین یه کاراکتر زنده خلق می‌کنین عامل مهمی نیست
آدمایی رو خواهید دید که بگن فلان کاراکتر دوست‌داشتنی نیست
و آدمای دیگه‌ای رو خواهید دید که می‌گن این تنها معیار نیست
مثلا کاپیتان ایهب اصلا دوست‌داشتنی نیست
ولی باورپذیره
بیاین اینجوری بگیم کتابی هست نوشته‌ی جان گاردنر به اسم گرندل
داستان از نظرگاه هیولایی به اسم گرندل در داستان بئوولف هست
کاملا باورپذیره
ولی خیلی کاراکتر ناخوشایندیه
پس کاراکترها می‌تونن خیلی سرزنده و زنده باشن
ولی دوست‌داشتنی نباشن
پس به آدم‌های حاضر توی زندگی‌تون فکر کنین
به آدمایی فکر کنین که دوست دارین دباره‌شون بشنوین
باز چه کار کردن؟
باز چی تو سرشونه؟
باز چه خرابکاری‌ای می‌خوان بکنن؟
از طرف دیگه میبل رو داریم که همیشه خوش رفتاره
آیا دوست دارین بیشتر درباره‌ی میبل بدونین؟ نه. نه واقعا
ولی اگه بگم ریچارد سوم تمام آشنایانش رو به قتل رسونده
احتمالا از جا می‌پرین
و فکر می‌کنم این بیشتر از یک زمینه‌ی تکاملی باشه
وقتی اجسام ثابت باشن نیازی نداریم خیلی به‌شون توجه کنیم
وقتی گرگ‌ها از جنگل بیرون میانه که خیلی هوشیار می‌شیم
پس کاراکترهای خطرناک و بی‌ثبات کاراکترهایی که نمی‌تونیم الزاما پیش‌بینی‌شون کنیم
کاراکترهایی که نمی‌دونیم دارن به ما راست می‌گن یا نه
جوری توجه ما رو جلب می‌کنن که میبل نمی‌تونه
میبل رو از داستان دزدان دریایی پنزانس برداشتم. همیشه خیلی خوش‌آخلاقه