دیوید لینچ: من گاهی اوقات فکر میکنم که بازیگرا آدمای خیلی حساسی‌اند
و همچنین کنجکاو هستند
در رابطه با زندگی کنجکاو هستند مثل کاراگاهان پلیس در زندگی
در رابطه با فیلمی که درش هستند کنجکاوند
♫ پخش موسیقی ♫
[کار با بازیگران]
بازیگران باید یه چیزی را کاملاً بفهمند تا بتونند
.نقش اون را کاملاً طبیعی از اعماق وجود بازی کنند
پس شما باید اون چیز را که نیاز است در یه
.صحنه‌ی خاص درک بشه را معرفی کنید
وقتی که شما دارید به یه صحنه نگاه میکنید
یا در مرحله‌ی تمرین هستید یا اینکه دارید تازه حدست به کار میشید
و اگر این مسئله درست به نظر نرسید
دراین حالت بصیرت و بینش به کار آدم میاد
این مسئله یه جورایی واضح به نظر میرسه
اما از کجا باید بدونید که درسته؟
و مهم‌تر از همه
از کجا میدونید که باید چی بگید که درست به نظر برسه؟
.این یه سوال انحرافیه
یه چیزی باید نظارت و ارزیابی بشه
و باید یه چیزی باشه که به شما بگه
این کار عملی نیست
میتونه طرز ایستادن بازیگر باشه
میتونه بلندی یا آرامی صداشون باشه
میتونه سرعت یه کار باشه مثلاً
به اندازه‌ی کافی زمان به فکر کردن در مورد مسئله‌ای اختصاص نمیدند
کلی چیز مختلف وجود داره
که شما میتونید اون را انالیز کنید
و سپس راه‌حل از راه میرسه و شما باهاش حرف میزنید
که گاهی اوقات بی‌عیب و نقص از آب در میاد
این دسته از بازیگران از ابتدا متوجه اون چیز شدند
بعضی وقت‌ها کارای اولیه از
جایی که باید باشه خیلی فاصله داره
کلی باید صحبت کرد و تو چشماشون نگاه کرد تا
تا متوجه شوید که حرف شما را آیا درک کرده‌اند
حلوای تن تنانی تا نخوری ندانی (تا امتحانش نکنید نمیتونید قضاوتش کنید)
،پس در تمرین بعدی دفعه‌ی بعدی که امتحانش کردید
نزدیک‌تر خواهد بود اگر که حرف درست را زده باشید
من همیشه یه چیز را پشت سر هم بارها و بارها گفتم
از یه جایی به بعد بعد از اینکه این چیزا را گفتید
وارد ذهنشون میشه و شروع میکنند به درک کردنش
و بعد میگند که آها، فهمیدم
و سپس شما به چیزی که میخواستید میرسید
و اون بازیگرا سپس به اون شخصیت‌ها چیرگی پیدا میکنند
♫ پخش موسیقی ♫
[تمرینات ]
اگر نقش به درستی به یه نفر واگذار شده باشه
شاید نیاز به رد و بدل کردن اطلاعات به صورت بی‌پرده باشه
شاید نیاز به تمرین باشه
و این برداشت اولِ که همه چیز را به ما میگه
تمرین اولی که دارید یا
کاملاًدرست و صحیح انجام میشه (یا تقریباً درست)
یا راه درازی در پیش دارید (تا اینکه تمرین به شکل درست انجام بشه)
یکی از این حالت‌ها بیشتر نبست
ایده (تصورات) به اونا میگه که باید چی کار کنند
ایده شکل گرفته تا این شخصیت خاص و جوری که
هست را مشخص کنه
به اونا یه نقش واگذار شده چون اونا احساس میکنند که بهترین
فردی هستند که میتونند یه شخصیت را درک کنند
شما با اونا صحبت میکنید تا یه شخصیت را همونجوری
درک کنند که شما درک کرده‌اید
و بازیگرا میگند: آهان، خیلی خوب
شما این کار را از طریق تمرین‌ها انجام میدید
من همیشه گفتم که در تمرین اول عملکرد بازیگران از چیزی که مدنظر شماست، ممکنه خیلی دور باشه
و بعد شما میرید باهاشون صحبت میکنید
و بهشون میگید که وقتی فلان چیزو میگند
ممکنه فلان معنا را داشته باشه
فلان چیز، فلان معنی را میده
نه، نه، نه
این کار باید اینجوری انجام شه
اونا هم میگند
آهان، فهمیدم
سپس شما یه تمرین دیگه انجام میدید
حالا به جای اینکه (اجراشون) اینقدر از چیزی که مد نظر دور باشه میرسه به اینجا
همچنان این اجراها با حد مطلوب فاصله داره
آهان، باشه باشه باشه
خیلی خوب
یه تمرین دیگه
بعد اجراشون به تقریباً به حد مطلوب میرسه
و سپس انجام اصلاحات دقیق انجام این کار و اون کار
و سپس اونها درکش میکنند
اونها مهارت لازم را بدست آورده‌اند
اونها برای این صحنه و احتمالاً برای بقیه‌ی صحنه‌ها بدستش اوردن
شاید حتی کل صحنه‌ها
اونا کاملاً درکش کرده‌اند
اکنون بازیگران از استعدادشون میتونند در مسیر درست استفاده کنند
اونا شخصیت را درک کردند
و شما کارتون را انجام دادید
♫ پخش موسیقی ♫
[با مهربانی کارگردانی کردن]
همه‌ی ما انسان هستیم پس کار اشتباهی که بگیم
تویِ کودن
این احمقانه‌ترین چیزیی که اونجا به اجرا در آوردی
این راه درستش نیست
پس شما باید خوش‌برخورد باشید و بازیگران را شرمنده نکنید
و اصلاً، دلتون هم نباید بخواد که چنین کاری کنید
اگر میخواید مداخله کنید و چیزی را توضیح بدهید
باید از کلمات و همچنین چشمانتان استفاده کنید
وقتی یه پیغامی را میخواید منتقل کنید
از دستانتان استفاده کنید
.و اونها متوجه منظورتان میشوند
خیلی وقتا این کار جواب نمیده شاید به خاطر
اظطراب یا یه جور ترس یا یه جورایی
آزاد نبودن ذهن و اینکه اجازه بدید
اون شخصیت کنترل چیزای مختلف را در دست بگیره
یا عدم درک
پس شما باید کاری کنید که اونا احساس راحتی کنند
تا بتوانند با هویت خودشون خداحافظی کنند و
یه هویت جدید به خود بگیرند
کاری میکنید که احساس کنند که اشکالی نداره
که شکست بخورند و آن را تجربه کنند
اصلاً اشکالی نداره
چنین چیزی خجالت‌آور نیست
امتحان کردن آن برای عملی کردن آن
نشانه‌ی شجاعت است و یه کار بزرگ میباشد
و اشکالی نداره اگه نتیجه‌ی کار شرم‌آور از آب دراومد
دفعه‌ی بعد درستش کنید
حالا هرچی
و سپس شما یه چیزای مشخصی را توضیح میدید
و در نهایت، اونا بیشتر و بیشتر احساس راحتی خواهند کرد
و درک بیشتر و بیشتری خواهند داشت
درک کافی برای ایفای نقش
و بفرماید
شما بدستش اوردید
اجرا ظبت شده
♫ پخش موسیقی ♫
[کارگردانی کردن احساسات مهم]
[(داستان استریت (1999]
کل راه را با این وسیله اومدی اینجا تا منو ببینی؟
آره، لایل
بازیگران خیلی خیلی خوب
یعنی شانس خیلی بالا
ریچارد فارسورث و هری دین
هر دو از بازیگرانی هستند که نقششون را کاملاً طبیعی بازی میکنند
ریچارد دود سیگار را جوری میده داخل
که کلی احساس درش وجود داره
...این کارش فوق‌العاده است درست جلوی دوربین
دود بلند میشه و میره تو آسمان و موسیقی آنجلو پخش میشه
خیلی زیباست
و یه چیزی در هری دین وجود داره
فکر کنم که رئیس قبیله‌ی سرخ‌پوستان گاو نشسته( لقب آن رئیس) بود که
تعدادی نامه به رئیس جمهور آمریکا
نوشت
که اشک هرکسی را در میاره
وقتی هری دین اینرا میخونه
شروع میکنه به گریه کردن
که من فیلمش را دارم
... وسپس ریچارد
من اونا را قانع کردم که کم حرف بزنند
فکر کنم ریچارد یه چیزی تو این مایه‌ها میگه: دوست دارم، لایل
این توی فیلمنامه نبود ولی باعث شد یه چیزی
در ریچارد شکل بگیره
و این جایی که اون وقفه‌ی کوچک رخ داد
که خیلی هم زیبا بود
ایت چیزا درست در زمان صحیح شکل گرفتند
و این حتماً نشانه‌ی شانس خیلی خوب
هیچ کاری نیست که شما بتونید انجام بدید تا این چنین برنامه‌ریزی کنید
و در آن واحد کار اینقدر واقعی از آب دربیاد
[صدای کوبیدن در ماشین]
[شکستن شیشه]
[صدای جیغ]
مرد: آه، خدای من
[صدای مشت خوردن]
[صدای جیغ]
مرد: شلیک نکنید
!نکن
من نمیتونم تحمل کنم
!زود باش
بهش بگو تخته‌ی عقب کامیونو نمیخوای
.زودباش
اصلاً میدونی چه مسافتی نیازه برای
متوقف کردن یه ماشین وقتی‌که سرعتش 60 کیلومتر بر ساعتِ
به اندازه‌ی طول 10 تا ماشین
یعنی بیش از 10 کیلومتر
اگه یدفعه‌ای وای نستاده بودم تا الان باهام تصادف کرده بودی
ازت میخوام یه کتابچه‌ی راهنمای رانندگی بگیری و
اون کوفتی را مطالعه کنی
و از مقررات لعنتی پیروی کنی
در یه سال گذشته 50 هزار نفر در بزرگراه‌ها کشته شدند
در ابتدا، رابرت لوجا
داشت از همین مکالمات بر روی همین شخص استفاده میکرد
که من بهش گفتم میدونی چیه، من نمیشنوم که چی میگی
داری زمزمه میکنی
اون گفت: چـــی؟
منم گفتم که نمیشنوم چی میگی
بعد از اون، شروع کرد به بلند صحبت کردن
گفتم رابرت خیلی آروم داری صحبت میکنی
نمی‌تونم صدات را بشنوم
پنج یا 6 بار اینو بهش گفتم تا در نهایت اونجوری که میخواستم شد
اونا خودشون، خودشون را آماده میکنند
اونا فقط نیاز دارند که بدونند چی لازمه
این دانش درون انهاست
فقط باید اونا را متوجه آن کنید
یه رابطه‌ای بین خشونت و طنز قطعاً وجود داره
و این رابطه همان وسواس عملی میباشد
که غیر قابل کنترل
و چنین خشم و عصبانیتی خشمی غیرقابل وصف
میتونه به تئاتر پوچ‌گرایی منتهی بشه
زمانی‌که یه نفر به شدت وسواسیه
احتمال ایجاد طنز در این حالت وجود داره
[کارگردانی کردن استعدادهای غیرعادی]
کله پاک‌کن محصول 1977
[صدای کشیده شدن کارد و چنگال]
[آه کشیدن]
خیلی خوب هنری، چی میدونی؟
.چیز زیادی نمیدونم
این ایده و جوری که ایده میخواد باشه، می‌باشد
وقتی شما در روز فیلم‌برداری سر صحنه‌اید
جوری روش کار میکنید که کار شبیه ایده از آب در بیاد
این وقفه‌های ناجور در فیلم یه مفهومی را در بردارند
چیز دیگری که فکر میکنم عجیب باشه اینه که به یه نفر
بگید از اتاق بیاد بیرون و در را ببنده
اکثر اوقات، مردم فیلم را با صداس تق فیلم کات میکنند و
میرند به صحنه‌ی بعدی
اما اگر شما در را ببندید و به فیلم‌برداری ادامه بدید
شما ناگهان شروع میکنید به دیدن اتاق
و یه چیزی در ذهنتان اتفاق میافته
خیلی جالبه
[صدای زنگ]
[در باز میشود]
[در بسته میشود]
[سروصدای آسانسور]
ایده‌ای که هنری داشت این بود که من جک را میگیرم
در همون ابتدا از شانه میگیرمش
و مجبورش میکنم صورتش را به من نشون بده
و یه چیزایی بهش میگم انجام بده مثل فکر کردن
یا ناراحتی یا هرچیز دیگه‌ای
و هیچی کار نکرد
هیچی
سپس بهش گفتم خیلی خوب، تو یه آدم کاملاً بی‌احساسی
کاملاً بی‌احساس
و اونم مثل یه آدم بی‌احساس بازی کرد
منم گفتم: هنری همچین شخصیه