وضعیت روزنامه نگاری
در دنیای اینترنت مردم می توانند درباره هر کسی هر چیزی بگویند
و سوال اینجاست که شما چطور یک سیستم و فرایند طراحی
می کنید تا اینکار را درست و اخلاقی انجام بدهید؟
خصوصا در این دوران که مردم به روزنامه ها اعتماد ندارند
من فکر می کنم چون کسانی مثل اعضای کنگره یا حتی
پایین تر خواندن روزنامه را تائید نمی کنند
ما باید مطالبی را ارائه کنیم که معتبر است و صحت دارد
باید طوری اینکار را کنیم که مردم بگویند: خب، من
می توانم این را باور کنم و به این اعتماد کنم
شتاب چرخه خبرها
در دوران اینترنت، مردم می گویند هر ۲۴ ساعت یکبار،
ولی این درست نیست! بلکه هر ۱۰ دقیقه یکبار است
هر ۷ روز هفته
و این فشار را روی گزارشگر، سردبیر و سازمان خبری مضاعف می کند تا خبر را بیرون بدهند
شتاب این موضوع به قدری بالاست که من حس می کنم خدمت را
به درستی به خواننده یا شونده رادیو یا مخاطب نمی رساند
و
باید کمی مکث کنیم و ببینیم آیا راهی هست کمی این سرعت را آروم کنیم
یک ضرب المثل مهمی در ارتش و سازمان امنیت وجود دارد
که می گوید: اولین دسته اطلاعات معمولا غلط است
و من فکر می کنم درست است و ما در وسط این بهبوهه هستیم
خبرگزاری تلویزیونی، اینترنت، توئیت ها
کی هیچوقت می توانست به توئیت کردن ریچارد نیکسون فکر کند؟
به رسانه ها حمله کنید
مردم معمولا سوال می کنند که آیا اتفاق دیگری مثل
دروازه آب خواهد افتاد و جواب این است که شما
هیچوقت نمی دانید، یک شباهت زیادی بین داستان دروازه
آب و تحقیقات ثابت روسی در حال حاضر موجود است
اینکه دروازه آب بر اساس یک سری انکارهای تندگرایانه ساخته شده بود
که می گوید که وقتی ما درباره این موضوع تحقیق می کردیم به عنوان
گزارشگر، روزنامه نگاری جهت گیرانه و ترور شخصیتی انجام میدادیم
و با توجه به اینکه الان چه اتفاقی در کاخ سفید و برای رئیس جمهور دارد می افتند
من رسما می گویم که این خبر اشتباه است و قابل استناد نیست و پس حفره ای وجود دارد
پس حمله زیادی به هیئت مدیره می شود
رسانه ها خبر اشتباه نمی دهند
رئیس جمهور ترامپ مرتبا از اصطلاح «خبر دروغین» استفاده می کند
که در بهترین حالت ممکن می توانم بگویم او اخبار را
باور نمی کند و معتقد است شخصی آن را از خودش در آورده
یا واقعیت ندارد
من به این سوال در مهمانی شام کاخ سفید اشاره می کنم
بردلی و تمام سردبیرهای واشنگتن پست، بزرگترین هدیه تاریخ را به ما دادند
که تمام سرنخ ها و افرادی که ممکن است چیزی بدانند، حتی چیز کوچکی را دنبال کنیم
در حال حاضر در سال ۲۰۱۷ در دوران سرعت و بی صبری اینترنت و بی صبری خود ما
می تواند بزرگترین ابزار روزنامه نگاری را تخریب کند
آن زمان با ارزش برای تحقیق و برای دنبال کردن سرنخ های واقعی برای تهیه خبر رسمی
شاهدین، مشارکت کننده ها و مدارک
را وارد حاشیه می کند
هر رئیس جمهور و دستیارانش موظف هستند به بهترین نحو
ممکن روزنامه نگاری و خبرنگاری را در واشگتن گسترش بدهند
ما باید گوش بدهیم و بفهمیم و تحقیق کنیم
واضح است که گزارشگری ما باید بر اساس واقعیت ها و شواهد باشد
رسانه ها و چیزی که تحت عنوان رسانه تلویزیونی یاد می شود، مرتبا مورد حمله قرار می گیرند
به ویژه زمان کمپین های ریاست جمهوری مثل الان
و دوران پس از آن
چرا رئیس جمهورها و سیاستمدارها بعضی وقت ها و حتی اغلب اوقات
می گویند ما اشتباه می کنیم یا حد و مرزها را می شکنیم
وقتی این اتفاق می افتد باید مسئولیت آن را قبول کنیم
ولی تلاش ما امروز این است که قابل استناد ترین حالت حقیقت را بدست آوریم
و بخش اعظم آن در آینده ما نقش دارد
آقای رئیس جمهور...رسانه ها اخبار دروغین نیست!
در تاریکی دموکراسی از بین می رود
مردم معمولا و شاید اغلب می پرسند که: چه چیزی است که باید بیشتر از همه نگران آن باشیم؟
جواب من: دولت پنهان است
دولت قدرت زیادی دارد که اکثر آن مخفی است و نه فقط در پنهاگون یا سی آی ای
اتفاقاتی که پنهانی می افتند ولی نباید پنهان بمانند
و در دموکراسی باید از آنها مطلع باشیم
و من برای سالها این نکته را تاکید می کنم که در یک پرونده قاضی بود که گفت
دموکراسی در تاریکی از بین می رود
بیایید شوخی را کنار بزاریم، ما در این موقعیت ها امتحان می شویم
این آزمون نهایی دموکراسی است
خیلی زمان خطرناکی است و تنها جواب این است که:
بهتر است داستان های اقتدارگرایانه بیشتر داشته باشیم