منتشر کردن رازها
با شکاکیت تعامل داشته باشید
واقعیت این است که از روزنامه نگارها همیشه استفاده می شود
چون وظیفه ماست که گوش بدهیم و تعامل داشته باشیم ولی همیشه با شکاکیت و سوال گوش بدهیم
و اگر مطلبی گفته می شود که حقیقت ندارد یا جور در نمی آید، آنها را تشخیص بدهیم، ولی
ولی مخصوصا در زمینه شخصیت های سیاسی باید این را بگوییم که
در دوران دونالد ترامپ، او استاد استفاده کردن از رسانه ها است
با گفتن مطالب و سخنرانی ها و توئیت کردن
او هر پایگاه خبری را ۵ یا ۶ بار اینور و آنور می فرستد
تا مطلب جدیدی را گزارش کنند و می گوید که باید این
موضوع را گزارش کنید یا با این موضوع کنار بیایید، همانطور
که ترامپ از پایگاه خبری نیویورک تبلوت استفاده کرد
درباره کسب و کارش و کازینوهایش و زندگی عاشقانه اش
و اینکه چطور اکنون به واشنگتن نقل مکان کرده، فقط اینکه او دیگر
کازینو اداره نمی کند، بلکه دولت ایالات متحده را اداره می کند
در جستجو و آرزوی واقعیت باشید
به نظر من خیلی هم است که یک روزنامه نگار به دنیال واقعی باشد، قسمتی از آن بستگی
به ارائه و حقیقت هایی که او ارائه می کند دارد و بخشی هم مربوط به تن صدای او است
شما این موضوع را بسیار در خبرهای جدید و به ویژه تلویزیون مشاهده می کنید که شخصی خبری را
گزارش می کند که مثلا اتفاق جدیدی در کاخ سفید رخ داده ولی لحن صدای او شکاک و حمایتی است
ولی من فکر نمی کنم این درست باشد، چون این تفکر را در مردم به وجود می
آورد که: من الان به چی گوش می دهم؟ حقیقتی که توسط سیاست دستکاری شده؟
شما باید واقعیت باور کنندگان اصلی را نگاه کنید،
همیشه عده ای معتقد راست گرا و عده ای معتقد
چپ گرا وجود دارند، ولی باید عقب بایستید و با عشق تمام به باورکنندگان واقعی نگاه کنید
آنها هیچوقت از حرف خود عقب نمی کشند، شما باید به حقیقت های موجود مثل یک دانشمند نگاه
کنید و آنها را از ه تفکیک کنید، دوباره می گویم که منبع خبر انسانی ناجی روزنامه نگاری است
داستان ها را رد و بدل نکنید
چند سال قبل بود که من روی یک داستان جاسوسی فوق سری کار می
کردم و پیش رئیس سازمان جاسوسی رفتم و گفتم چنین داستانی
دارم و آنها گفتند نباید آن را منتشر کنم و گفتم با وکیل
ها و سردبیرها مشورت می کنم و درباره این موضوع فکر میکنم
یادم می آید وقتی داشتم جلسه سازمان جاسوسی را ترک می کردم، یکی از افراد کلیدی
سازمان مرا کنار کشید و گفت معامله می کنی؟ گفتم یعنی چه؟ گفت اگر قول بدهی که این
داستان را منتشر نکنی، داستان بهتری به تو خواهیم داد تا منتشر کنی و من گفتم به هیچ
عنوان و با خود فکر کردم امکان دارد دوربین یا صدا ضبط کن های مخفی در اتاق باشد
شما نباید داستان ها را معامله کنید، خصوصا داستان های حساس فوق سری جاسوسی، کلا نباید
هیچ داستانی را معامله کنید، این کار غیر اخلاقی است، من هر چند وقت یکبار به این شخص که
گفتم برخورد می کنم ولی از آن رابطه هایی است که ارتباط چشمی برقرار نمی کنم چون او هم
ارتباط چشمی برقرار نمی کند، چون خودش می داند که پیشنهادی که به من داد غیر اخلاقی بود
آن چیزی را منشتر کنید که عموم مردم می پسندند
این اصطلاح «آنچه مردم می پسندند» گاهی خیلی پیچانده
می شود، البته که روزنامه نگار ها و همه مردم باید
این اصطلاح را در نظر بگیرند و بر طبق آن عمل کنند،
ولی گاهی بعضی خبرها و حقیقت ها برای مردم سخت است
مثل عملکردهای دولت یا چیزهایی مشابه
ممکن است شخصی به شما بگوید اگر چنین چیزی را منتشر کنی ممکن است به یک بچه
صدمه بزنی یا چنان واکنش احساسی را در فرد به وجود آوری که به آنها صدمه بزند
به خاطر دارم وقتی در متروپولین کار می کردم یکبار خانمی با من تماس گرفت
که خیلی حالت هیستریکی داشت و گفت که من نمی خواهم داستانی درباره پسر من
منتشر کنی، این برای خانواده ما خیلی شرم آور خواهد بود و همه مردم از شنیدن
آن ناراحت می شوند و خیلی ناعادلانه است و من گفتم اسم پسر شما چیست؟
او اسم پسرش را گفت و گفتم داستان چی هست؟ گفت فقط
نمی خواهم منتشر شود، پس من پرسیدم که چه کسی
روی داستانی کار می کند که این شخص درگیر آن است
و مشخص شد که این فرد که پسر آن خانم بود، محکوم
به کشتن ۲ بچه شده بود و ما داستان را منتشر
کردیم چون حکم قضایی صادر شده بود، ولی جالب بود
که این خانم که مادر این فرد محکوم شده بود،
درباره تاثیر این خبر روی خانواده اش صحبت می کرد
شما البته باید تاثیر خبر را در نظر بگیرید ولی اگر داستانی
هست که فرد در آن محکوم شده یا حکم قضایی وجود دارد یا شواهد
عینی وجود دارد، باید آن را منتشر کنید چون باید مردم را
مطلع نگه دارید از اینکه چه اتفاقی دارد در جامعه رخ می دهد
موضواعاتی که به امنیت ملی مربوط هستند نیازمند احتیاط فراوان هستند: بررسی پرونده پادشاه حسین
در سال ۱۹۹۷ بود و جیمی کارتر تازه رئیس جمهور شده بود و اولین ماه ریاست
او بود که شخصی به من گفت پادشاه حسین از جانب سی آی ای رشوه دریافت می کند
تقریبا ۱ یا ۲ هفته برای من طول کشید تا تائیدیه سایر منابع خبری را بگیرم
من با جودی پاول که منشی رسانه ای کارتر بود و او هم
تاره به واشنگتن اومده بود تماس گرفتم و گفتم من می دانم
که پادشان حسین جردن از سی آی ای رشوه دریافت می کند و
کد این عملیات هم «نوبیف» است و او گفت: جلل الخالق
او کمی بعد تماس گرفت و گفت کارتر می خواهد فردا صبح راس ساعت ۹ صبح شما
و بن بردلی را در دفتر کاخ سفید ببیند و ما به دفتر رفتیم و کارتر با یک
کت و شلوار خیلی زیبا و رفتار فوق العاده آمد و گفت این مکالمه نباید ضبط
شود و بردلی گفت باشه و من دفترم را بیرون کشیدم تا یادداشت برداری کنم
کارتر گفت حتی یادداشت هم نکنید لطفا
و ما گفتیم بسیار خب، اینجا شما رئیس هستی و بعد او داستان را برای ما تائید
کرد و گفت که وقتی رئیس جمهور شده فهمیده که به پادشاه حسین از جردن رشوه داده
می شده و او وقتی این موضوع را فهمیده دستور لغو ان را داده ولی از ما خواست
این داستان را منتشر نکنیم، چون باعث ضربه به مذاکرات با آسیا میانه می شد
بن گفت آیا اینکار به امنیت ملی صدمه میزند؟ چون این در دستور کار ما است. کارتر
گفت نه! ولی به عنوان رئیس جمهور از شما می خواهم اینکار را نکنید، ما بازگشتیم و
بن مت که سردبیر دیگر بود با چند نفر صحبت کرد و قانع شد که باید داستان را چتپ کند
چون به امنیت ملی ضربه ای نمی زد و داستان با یک اسم بزرگ روی صفحه اول چاپ شد
دقیقا صبح روزی که منشی جدید ایالات متحده رسیده بود تا پادشاه حسین را ببیند
و این خیلی لحضه سختی بود و کارتر خیلی ناراحت شده بود و گفت
ما باید می دانستیم این منشی امروز می رسد و ما نمی دانستیم
کارتر برای بردلی نامه نوشت که این از بی مسئولیتی و نالایقی
شما است که نمی دانستید این منشی امروز به آمریکا می رسد
و همین امروز داستان را منتشر کردید و جودی پاول با من تماس
گرفت و گفت کارتر به او گفته به بردلی بگوید که : برو بمیر
منم پیغامش را به بن رساندم
وقتی با موضوعات حساس و سری سرکار دارید باید خیلی مراقب
باشید، ما سعی کردیم مراقب باشیم ولی روش کار کارتر را
خوب نمی شناختیم و اگر او به ما می گفت منتشر کردن این خبر
به امنیت ملی صدمه میزند ما شاید آن را چاپ نمی کردیم
وقتی وارد این حرفه می شوید باید بدانید که کمی
پیچیده است و حتما قبل از انتشار موضوعات با
وکیل و سردبیر مشورت کنید و حتی به غریزه خودتان
هم رجوع کنید ولی نگذارید غریزه تان برای شما
تصمیم بگیرد، عامل تصمیم گیرنده باید رابط شما
در سازمان جاسوسی باشد چون اگر موضوعی به امنیت
ملی ضربه می زند به طوری که ممکن است جنگی را
ببازید که برای من اتفاق افتاده، باید مراقب باشید
حساسیت کار را مدارک جاسوسی
حساس ترین مدارک مدارک جاسوسی هستند که من آنها را
پرینت گرفتم و در کتاب هایم قرار دادم یا از جانب
آنها نقل قول کردم و دقیقا این زمان است که کسی
پیدا می شود و می گوید: تو همه داستان را نمی دانی!
باید با او بحث کنید
اجازه بدهید مثالی بزنم، در دوره اوباما من روی
کتابی کار می کردم که اسم آن در نهایت «جنگ های
اوباما» شد و درباره تصمیمات اوباما در جنگ افغانستان
بود که وقتی رئیس جمهور شد به ارث برده بود
در زمان تحقیق برای این کتاب یک منبع خبری که من به
خوبی می شناسم گفت که من می توانم درباره این داستان
کمکت کنم و آن زمان خبرهایی درباره جنرال استنلی
مکریستال بود که فرمانده نیروهای جنگی افغانستان بود
که در سال ۲۰۰۹ یک ارزیابی سری درباره اتفاقات جنگ نوشته بود
بحث های زیادی درباره این ارزیابی در رسانه ها وجود داشت ولی کسی نمی دانست در آن چی
نوشته شده بود و کسی گفت من ارزیابی را دارم و گفتم آیا آن را به من می دهی؟ گفت قطعا
این ارزیابی ۶۶ صفحه بود و چیزی که مردم فکر می کردند
در آن نوشته شده با چیزی که واقعا در آن نوشته
شده بود، زمین تا آسمان متفاوت بود و من این ارزیابی
را خواندم و فهمیدم جنرال مکریستال چی نوشته بود
او نوشته بود اگر ما نیروی جنگی نداشته باشیم، اگر رئیس جمهور اوباما به ما نیروی
جنگی بیشتر ندهد شکست می خوریم و او درخواست ۴۰۰۰۰ نیروی جنگی اضافه کرده بود
معمولا جنرال ها اینکه ممکن است در جنگی شکست بخورند را روی کاغذ نمی
نویسند و این یک خبر فوق العاده بود و من آن زمان آن را به سردبیر
پست که مارکوس براکلی بود نشان دادم یک روز شنبه و گفتم باید این خبر
را منتشر کنیم و او قبول کرد و من به منبع خبری ام برگشتم و گفتم:
آیا می توانیم این خبر را منتشر کنیم و او گفت واقعا؟ گفتم بله! این خبر فوق العاده
ای است که یک جنرال روی کاغذ نوشته که اگر نیروی جنگی اضافه نگیریم شکست خواهیم خورد
او گفت باشه ولی حق نداری به کسی بگویی من منبع خبری
تو بودم و باید سوگند یاد کنی که حتی پس از مرگ
من اسم من را فاش نمی کنی! این اولین باری بود که
کسی می خواست حتی تا بعد مرگش اسمش محرمانه بماند
بعد ما با کاخ سفید تماس گرفتیم و با رئیس دفاع صحبت کردیم و
او گفت خدای من! نمی توانید چنین چیزی را منتشر کنید، این
درباره عملیات های جنگی آینده است و ما درباره آن بحث کردیم
و به پنهاگون رفتیم و جلسه گذاشتیم و به کاخ سفید رفتیم
و ۳ لغتی که درباره عملیات های آینده بود را حذف کردیم
منتشرش کردیم و همان شب نیویورک تایمز آن را کپی کرد، نخستین
باری بود که من دیدم نیویورک تایمز خبری را خط به خط کپی می کند
این منبع خبری می دانست من داستانی منتشر نمی کنم که باعث
کشته شدم مردم شود، پس رابطه ای بر پایه اعتماد وجود داشت
شما باید این رابطه بر پایه اعتماد را بسازید که
زمان زیادی می گیرد، سخت است و هیچوقت شخصی نیست
پس در خبرگزاری جنگ ها وظیفه ما این است که وارد
جزئیات شویم و واقعا بگوییم چه اتفاقی افتاده
خیلی از مردم این کار را دوست ندارند، ولی من خیلی
جدی احساس می کنم این یکی از مهمترین چیزهاست
یکی از مهمترین کارهای یک گزارشگر توضیح بیشتر یا تلاش برای توضیح بیشتر است