شناسایی چالش های مصاحبه
متمدن باشید و از موضع خود کوتاه نیایید
شما باید سعی کنید از بحث کردن با منبع خبری خود پرهیز کنید، ولی گاهی مجبورید،
یعنی اطلاعاتی دارید که با حرفی که فرد می زند در تضاد است و باید با او بحث کنید
ولی من معمولا سعی می کنم از بحث کردن دوری کنم
اما به آنها اجازه نمی دهم احساس قدرت کنند، آنها فقط یک منبع مفید
هستند، ولی از نظر انسان دوستانه دوست ندارم عصبانی یا مضطرب شوند
به خاطر دارم که یکبار رئیس جمهور جورج بوش را مصاحبه می کردم و از
او پرسیدم که در جنگ عراق چه اتفاقی افتاده است؟ و این زمانی بود
که من کتاب سوم درباره جورج بوش به اسم «حالت انکار» را نوشته بودم
که در آن شخصی گفته بود که آنچه درباره جنگ عراق می گویند دروغ است
ولی برای کتاب چهارم بوش موافقت کرد که مصاحبه کند و در دفتر همکارانم
از من سوال کردند که آیا به کاخ سفید می روی تا با رئیس جمهور بوش
مصاحبه کنی؟ من گفتم «بله» و آنها گفتند پس بهتره جلیقه نجات بپوشی
چون یک گونی روی سر تو خواهند کشید و تو را درون روذ می اندازند
چون من در کتاب سوم صراحتا نوشته بودم او دروغ می گوید چون قبلا به من گفته
بود که من در حالت انکار نیستم و من در کتاب چهارم دیگر نمی خواستم گول بخورم
وقتی من روی کتاب چهارم کار می کردم نمی خواستم
با او درباره کتاب سوم یا عنوان کتاب سوم بحث کنم
پس من آن را رها کردم و فراموشش کردم
و بوش کسی نبود که بخواهد مستقیما روی من شمشیر بکشد، ولی می دانم
قصد داشت چاقو تیز کند و چند اینچی فرو ببرد، پس اگر به عنوان
یک خبرنگار در چنین موقعیتی قرار گرفتید، سعی کنید از موضع خود
کوتاه نیایید، متمدنانه عمل کنید و به راه خود ادامه بدهید
مخصوصا در زمان حال که مردم بسیار از رسانه ها عصبانی هستند و سخت اعتماد
می کنند، روزنامه نگاری در حال حاضر یک کار رقابتی است و هر چه شما رقابتی
تر عمل کنید، یعنی باید احساسات بیشتری دخیل کنید و چیزهای بیشتری را در
خطر قرار دهید، ولی عیبی ندارد چون همه اینها بخشی از فرایند کار است
با احترام به دروغ هایی که گفته می شود اشاره کنید
اول از همه اینکه هیچکس هیچوقت کل داستان را به شما
نمی دهد، حتی شاید خودشان متوجه ین موضوع نباشند
شما نمی دانید و باید برای این مشکل وقت صرف کنید و پیش اشخاص
دیگر بروید و مدارک دیگری را بررسی کنید و در صورت امکان
پیش این شخص دوباره برگردید، ولی اینطور نیست که اگر حتی یک
مطلبی را متناقض گفت با خود بگویید که: این فرد دروغگو است
همیشه حرف افراد ترکیبی از حقیقت و دروغ است و وظیفه شما این است
که حقیقت را از دروغ تشخیص دهید، به طور کلی ۲ دسته دروغ وجود دارد
گاهی فرد حقیقت را نمی گوید یا حقیقت را کامل نمی داند که این موضوع عمدی نیست، ولی
گاهی دروغ عمدی است و شخص سعی دارد لاپوشانی کند یا حقیقت را مخفی کند یا حتی انکار کند
اگر شما به مطلبی برخوردید که حقیقت نداشت، باید بگویید که من اطلاعاتی دارم که نشان می دهد
این مطلب درست نیست ولی من مستقیم نمی گویم که شما دروغ می گویید یا این حرف درست نیست
باید مسیر را باز بگذارید
نباید در ارتباطی را ببندید اما من دیدم که گزارشگرانی
وجود دارند که می خواهند به نحوی استواری خود را نشان
بدهند، ولی بدون اینکه داد بزنید یا بلند بگویید که این
مطلب درست نیست هم می توانید اینکار را انجام بدهید
شما در تلویزیون بسیار مشاهده می کنید که شخصی با دست های بسته و خیلی
محکم نشسته و می گوید که جواب سوال مرا ندادی، پس جواب سوال من چیشد؟
من واقعا فکر نمی کنم کسی با این روش به جایی برسد
فقط...
حتی دستتان را کمی بالا ببرید ولی نگویید چرا
به سوال من درست جواب ندادی، به جای آن بگویید:
که این سوال کلیدی من است و راهی وجود دارد که
جواب یا راهنمایی درباره این سوال به من بدهی؟
بعضی مردم میگویند که نمی خواهم در این باره صحبت کنم، در این
شرایط می توانید بگویید که چرا مجبور هستید این سوال را بپرسید
گول جذابیت یا فریبندگی کسی را نخورید: بررسی پرونده بیل کلینتون
بیل کلینتون یک مصاحبه فراموش نشدنی بود، من به دفتر
او رفتم و ساعت ۵ بعد از ظهر در زمستان بود و هوا داشت
تاریک می شد و او شما را محو نگاهش می کند و طوری با شما
ارتباط چشمی برقرار می کند که گویا جاذبه خاصی دارد
او تمرکز می کند و پلک نمی زند
او کمی زمان را کند می کند و فضای صمیمی ایجاد می کند که انگار
مهمترین کار در دنیا در حال حاضر پاسخگویی به این سوالات است
من سوالات کوتاه می پرسیدم ولی او جواب های طولانی و پاراگرافی می داد و
و پلک نمی زد و تمام روی شما تمرکز می کرد
هیچوقت دیگر در زندگی شما چنین فضایی را تجربه نمی کنید که گویا شخصی
کاملا با شماست و در حال فکر و پاسخگویی به سوالات شماست و به نحوی...واو
واقعا جالب است و من محو این شده بودم که او پلک نمی زند
و فکر کردم که این شخص از ۵ سالگی قصد داشته رئیس جمهور شود
و از تمام اعضای بدنش استفاده می کند تا به این هدف برسد
از جمله چشمانش
ما مصاحبه را شروع کردیم و من فکر کردم این مصاحبه خیلی خارق العاده و
مهمی است، بعدا آن را تبدیل به متن کردم و وقتی متن صحبت های او را خواندم
بدون اون ارتباط چشمی و
آشغال بود، هر چیزی بود که قبلا هم گفته بود و عملا غیر قابل استفاده بود
ولی به من احساس خوبی داد در زمان مصاحبه
و این قدرت مهارت ارتباط کلینتون است
وقتی با کنگره صحبت می کرد یا سخنرانی می کرد، تمرکز می
کرد و فضای صمیمی خارق العاده ای به وجود می آورد، ولی
ولی وقتی بعدا مردم متن حرف های او را می خوانند، متعجب می شدند، چون در
زمان سخنرانی او احساسی می شدند و او این فضای احساسی را به وجود می آورد
و اصلا مکانیکی نبود
من اینطور صحبتم را تمام می کنم که مهارت های ارتباطی کلینتون باعث می شد
رونالد ریگن که بزرگترین مذاکره کننده دنیا بود، یک آماتور به چشم بیاید