انجام مصاحبه
اینطور فرض کنید که منبع شما درباره همه چیز صحبت خواهد کرد
من چند باری مصاحبه مشترک با تعدادی از گزارشگرها انجام دادم که
حین مصاحبه گزارشگر گفته که: خب، می دانم دوست نداری درباره فلان
موضوع صحبت کنی، اصلا اینکار را نکنید، شما باید فرض کنید منبع
درباره همه چیز صحبت خواهد کرد و جواب همه سوالات را خواهد داد
حتی یکبار با یک گزارشگر یک کارمند سی آی ای را مصاحبه می کردیم و گزارشگر
دیگر گفت: این مطلب سری است و می دانم که درباره آن صحبت نمی کنی!
فرض من همیشه این است که منبع درباره همه چیز صحبت می کند
آنها حتی درباره مسائلی که نمی خواهند یا مسائلی که فوق سری هستند هم صحبت می کنند چون
همیشه یک موضوعی به یک دلیل مشخص سری است ولی مردم سعی می کنند حول آن موضوع صحبت کنند
اصلا ممکن نیست شما با فردی درباره مثلا روابط خارجی صحبت کنید و وارد مسائل سری نشوید
حتما مراقب زبان بدن خود باشید
شما با حضور خود به تنهایی با افراد تعامل دارید و نحوه ای
که می ایستید یا می شینید، اینکه چطور دست می دهید، لبخند می
زنید یا نمی زنید، پلک می زنید یا نمی زنید، اینا همه بخشی
از تعامل هستند و شما در نهایت سعی دارید دری را باز کنید
تا شخصی مطلبی به شما بگوید که قابل استفاده است
برای شما و در واشنگتن پست، برای خواننده ها
معمولا تکان سر به نشانه تائید کار خطرناکی است
چون بیان می کند که شما با هر آنچه فرد می گوید
موافق هستید، باید صورت، دستها و چهره خود را ثابت نگه دارید، ولی گاهی فرد طوری داستان را
تعریف می کند یا نظری را بیان می کند که شما موافق
آن هستید و اصلا همه موافق این موضوع هستند و
به طور غریزی ممکن است سر خود را به نشانه تائید
تکان دهید، ولی به طور کلی اینکار خطرناک است
مخصوصا زمانی که فکر می کنید یا اطلاع دارید که مطلبی نادرست یا غلط است
بر قاعده زمان سوال بپرسید، مگر در صورت نیاز به استثناء
وقتی در حال نوشتن یک داستان طولانی یا کتاب یا پروژه
طولانی هستید، معمولا نقاط مبهم زیادی وجود دارند و
کاری که من انجام می دهم این است که یک چهارچوب زمانی
برای خود درست می کنم و نقاط مبهم زمانی را مشخص می کنم
و مصاحبه را هم بر اساس قاعده زمان انجام می دهم و سعی می کنم کتاب را هم همانطور بنویسم
این روش، روش خوبی برای دسته بندی مطالبی است که قصد
دارید بنویسید و خب مردم هم روی زمان زندگی می کنند
من تا حالا کسی را پیدا نکردم که به روش دیگری زندگی کرده باشد، و
چون مردم دوست دارند بدانند که آیا این اتفاق قبل
این اتفاق است یا بعد آن؟ آیا اول به جنگ عراق رفتم
بعد به کنگره؟ این کمک می کند به اینکه شخصی که با
او مصاحبه می کنید هم خودش را در زمان پیدا کند
این قاعده زمانی می تواند نقاط واقعه های مهم یا تصمیمات مهم باشد
هم می تواند بر اساس اطلاعاتی باشد که در دسترس عموم است
و هم اطلاعاتی که خود من از منابع مختلف جمع آوری کردم
و این به شخصی که او را مصاحبه می کنید نشان می دهد که: ببین، من روی این
موضوع کار کردم، تکالیفم را به خوبی انجام دادم و اطلاعات جدید پیدا کردم
عموما نحوه سوال پرسیدن باید بر اساس قاعده زمان
باشد، ولی به نظر من خوب نیست سوال های سخت را هم
برای آخر مصاحبه نگه دارید، بهتر است این سوال ها
وسط مصاحبه پرسیده شوند و نه لزوما اول مصاحبه
مثلا سوال این است که: چطور ۱۰ میلیارد دلار دزدیدی؟ خب این یک سوال درباره
فساد مالی است و من اول مصاحبه این سوال را نمی پرسم چون هنوز کمی غریبه هستم
شما نباید این حس را به وجود بیاورید که غریبه هستید
شما باید این پیام را منتقل کنید که من می خواهم سوال های سخت بپرسم و از همه
چیز مطلع شوم ولی اگر حتی تن صدای شما عصبانی یا غریبه باشد، به جایی نمی رسید
سعی کنید به سوالات مرتبط بچسبید و صریح باشید
شما نباید سوال مرتبط بپرسید، مثلا نباید بگویید خب،
شنیدم به تازگی طلاق گرفتی! مردم دوست ندارند درباره
طلاقشان صحبت کنند، یا مثلا اگر فرد قبلا چند باری
به زندان رفته، نباید از او بپرسید: زندان چطور بود؟
البته اگر سوال مرتبطی است، مثلا زندان رفتن آنها مربوط
به داستان شما است، پس باید حتما این سوال را بکنید
همیشه به سوال های مرتبط بچسبید و سعی کنید تمرکز داشته باشید
روی داستانی که کار می کنید و اینکه از این فرد چه می خواهید
و به چی می خواهید برسید، در مصاحبه ها رایج است که می پرسند
زاویه تو چیست؟ که یعنی تئوری تو درباره این داستان چیست
و با مردم صریح صحبت کنید، اگر می خواهید با کسی درباره
اینکه ۱۰ میلیارد دلار دزدیده صحبت کنید، به او نگویید
که می خواهم درباره اینکه چطور سرمایه گذاری مردم در سهام
خود را تبدیل به احسن کردی می خواهم با تو مصاحبه کنم
درباره احساسات آنها سوال کنید
من فکر می کنم که شما باید به لغاتی که برای مصاحبه انتخاب می کنید دقت
کنید و خیلی مستقیم و ساده عمل کنید و از لغات سخت و تخصصی استفاده نکنید
همسر من السا، همیشه درباره حقیقت احساسی صحبت می
کند و اینکه شما باید تلاش کنید تا حقیقت را بفهمید
پس شما باید سوالاتی درباره احساسات هم بپرسید، مثلا: چه حسی از این موضوع بهت دست داد؟
من همیشه از رئیس جمهورها سوال می کنم که: این اولین پیمان صلح است که شما می
فرستید، و ممکن است جوابی دریافت نکنید، احساس شما درباره این موضوع چیست؟
سوالات احساسی قسمتی از داستان شما هستند و شما نباید
درباره بخش Cقانون ۲۱۴ بمب گذاری در عراق سوال بپرسید
چون هیچکس چنین چیزی را به یاد ندارد
مصلا اگر رئیس جمهور یا جنرال یا کسی که سوار هواپیمایی بود که بمب ها
را می ریختند، می توانید سوال کنید، حس شما درباره این کار چه بود؟
به چی فکر می کردی؟ فکری که در ذهن داشتی چی بود؟
سکوت فرد را کند و کاو کنید
فکر می کنم خیلی مهم است که اجازه دهید سکوت شما حقیقت را آشکار کند
البته یک تمایل شدیدی برای صحبت پیدا می کنید ولی باید به ان غلبه کنید
به خاطر دارم که رئیس جمهور اوباما را مصاحبه می کردم
درباره بودجه تخصیص یافته برای جنگ و سوالی درباره
هزینه های درمانی و بیمه درمانی برای افراد مسن کردم
و در این باره اختلاف نظری بین او و شورا ملی بود
سخنگوی شورای ملی گفته بود که اوباما حاضر نیست این اختلاف را
تقسیم کند و من پرسیدم چرا؟ و این حرکت را با دستم انجام دادم چون
واقعا می خواستم دلیل آن را بدانم و او گفت چون متخصصان من گفته
اند که اینکار به بخش درمانی به ویژه بیمارستان ها صدمه میزند
و بعد گفت اگر این برنامه ها را کنسل نکنیم کل بودجه فدرال را مصرف خواهد کرد
پس گاهی سکوت شما ممکن است باعث شود اطلاعاتی را
بدست آورید که با اصرار ورزدین ممکن نبود بدست آورید
گاهی سوال هایی هستند که می دانید جواب آنها در تلویزیون همه را شکه می کند و سعی
می کنی با اصرار ورزیدن جواب آن سوال ها را بدست آورید ولی این خیلی جواب نمی دهد
در ادامه یک مطلب سوال هایی بپرسید تا به وضوح برسید
به نظر من در یک مصاحبه شما باید شنونده خوبی باشید، باید
سوال های خود را به خوبی حفظ باشید و می توانید به برگه
سوالات هم نگاه کنید تا بتوانید سوال های دنباله دار
بپرسید ولی با دقت گوش کنید، در مصاحبه با دونالد ترامپ
او به این نکته اشاره کرد که انسان های با ملیت خارجی را بیرون
می کند و من سوال کردم که دقیقا چه کسی را بیرون می کنی؟
و گفت من خشم مردم را برانگیخته می کنم
من میخواستم اون خودش این جمله را بگوید البته از نوع مکالمه مشخص بود که چنین منظوری
دارد ولی برای احترام به او من نمی خواستم نتیجه گیری بکنم و قصد داشتم خودش آن را بگوید
و او طوری گفت که کاملا کلمه «خشم» مشخص نبود و من گفتم
چه را بیرون می آوری؟ او گفت من «خشم» را بیرون می آورم
هم به او احترام گذاشتم هم واضح بودم و هم حرف اصلی مکالمه را بیرون کشیدم