شکار کردن مدارک
من به ندرت داستان قابل توجهی داشتم که مدرکی برای آن وجود نداشته، مدرک همیشه
هست منتها به آن دسترسی ندارید یا کسی آن را به شما نمی دهد یا فوق سری است، ولی
ولی اگر بتوانید کسی را پیدا کنید تا این مدارک
را به شما بدهد قطعا در داستان به شما کمک می کند
مخصوصا چون ما در عصری زندگی می کنیم که مردم خیلی نسبت به شبکه های خبری شکاک
هستند و به آنها اعتماد نمی کنند مخصوصا وقتی افرادی مثل ترامپ حضور دارند که می
گویند اخبار ما نادرست است و نمی توان به انها اعتماد کرد، پس بهترین کاری که می
توانید بکنید این است که مطمئن شوید برای داستان خود مدارک قابل استنادی دارید
که معمولا باید صحت مدارک را هم چک کنید ولی هیچ مدرکی بهتر از یادداشت نیست
نیازی نیست بیشتر از این بر اهمیت مدارک قابل استناد تاکید کنم
درخواست گرفتن مدرک کنید
مدارک مهم و قابل استناد معمولا مدارکی نیستند که بتوانید به راحتی از
کسی بخواهید یا یکهو در ایمیل های شما ظاهر شود، مثلا وقتی از شورای شهر
بپرسید که آیا در حال تصمیم گیری مجدد برای تغییر بودجه هستید، کسی می
گوید بله قرار است ۲ هفته دیگر اینکار را انجام بدهیم و این هم درخواستش
یک یادداشت ۶۰ صفحه ای و می گویید آیا این را به من می دهی؟
و معمولا آنها قبول می کنند و این برای مقامات یا
خبری که در تلویزیون پخش می شود خیلی حیاتی است
یک راه کلیدی در گرفتن مدارک این است که بگویید من واقعا میخواهم بدانم چه اتفاقی
رخ داد، یک تاریخچه پنهان در دادگاه در پرونده نیکسون و فایل های صوتی و مدارک ان
درباره مسائلی مثل سقط جنین و غیره خیلی صحبت ها می کردند، معمولا شما کسانی را
دارید که به شما بگویند چه اتفاقی افتاده ولی باید سوال کنید که آیا یادداشتی هست
شما نباید بخش جمع آوری مدارک را از بخش مصاحبه با
منابع انسانی جدا کنید، چون معمولا همان منابع انسانی
به شما مدرک می دهند، مگر اینکه فردی رمز کامپیوترش
را به شما بدهد که این اتفاق هیچوقت نمی افتد
من معمولا از منابع انسانی سوال می کنم که آیا مدرک یا
یادداشتی از تماس های تلفنی یا جلسه ها یا فایل صوتی داری؟
من منابع انسانی دارم که درباره عملیات های فوق سری در
شورای ملی در زمان اوباما خبر داشتند و حتی مدارکی داشتند
یا حتی یادداشت یا خاطرات روزانه خودشان را داشتند
و اینطور باید بگید که من می خواهم همه جزئیات را خیلی درست بفهمم
تمام پیچ و خم ها را کشف کنید
شما ممکن است در یک پرونده جدیدی اطلاعاتی و مدارکی از
دفتر ریاست جمهوری یا کتابخانه ملی یا نمی دانم شورای ملی
یا محلی پیدا کنید، همه همیشه در حال ذخیره مدارک هستند
و خصوصا در عصر حاضر مدارک در کامپیوترها ذخیره می شود
یک فلش کوچک می تواند به تنهایی شامل اطلاعات مهمی باشد و اگر بتوانید شخصی را قانع کنید تا این فلش
را به کامپیوترش در شورای ملی یا سی آی ای متصل کند، می توانید اطلاعات فوق العاده مهمی بدست آورید
من از آزادی اطلاعات استفاده کردم
و خیلی آهسته است
و خیلی با متابولیسم من سازگار نیست، در سال ۱۹۸۰
من درباره آزادی اطلاعات سوالی پرسیدم و ۲۰ سال بعد جواب گرفتم
و در نهایت وقتی به من جواب دادند مدارکی دادند که خیلی
ناقص بود و تکه های زیادی از آن حذف شده بود و در سال
۱۹۸۰ من اصل همان مدارک را داشتم که هیچ تکه ای از
آنها حذف نشده بود، چون یک نفر آنها را به من داده بود
خلاصه اینکه هر کاری بکنید و همه پیچ و خم ها را امتحان کنید،
اگر فکر می کنید رابطی دارید در سیستم آزادی اطلاعات که سریع
مدارک را به دست شما می رساند این کار را بکنید، عده ای از
گزارشگر ها به تازگی اینکار را کرده اند و خیلی موفق بوده اند
هیچوقت بدون مدرک جایی را ترک نکنید
در کتابی که درباره دادگاه ملی نوشته شده بود و
باعث پیشرفت خود من شد، فهمیدیم که مدارک زیادی
نظیر یادداشت و چرک نویس در دادگاه وجود دارد و ۵
قاضی داشتیم که حاضر بودند آنها را به ما بدهند
به روش مخفیانه ولی مفید
با ۱۴۰ وکیل مصاحبه کردیم و مدارکی گرفتیم، فکر می کنم اولین
و آخرین باری بود که شخصی واقعا وارد دادگاه ملی می شد
و این مدرک برای حدودا ۴۰ سال پیش است و کاری که ما کردیم این بود که
با وکیل ها صحبت کردیم و مصاحبه کردیم و انها را برای ناهار بیرون
بردیم و به دفتر آنها رفتیم و یکبار که با وکیلی ناهار می خوردم به
من گفت که: من روی پرونده نیکسون کار کردم و مدارکی در خانه دارم
و من گفتم خب امشب برنامه خاصی داری؟ گفت نه! گفتم
پس من به خانه ات می آیم تا مصاحبه را ادامه دهیم و
رفتم و این مدرک ۷۶ صفحه ای را گرفتم که شامل تاریخچه
تاریک و تمام یادداشت ها و کنفرانس ها و غیره است
و بهش گفتم می توانم این مدرک را داشته باشم؟ گفت نه! ولی
می توانم آن را برایت بخوانم و او شروع به خواندن این
مدارک کرد و من یادداشت برداری کردم و ادامه دادم و با
خودم عهد کردم بدون نوشتن کامل این مدارک از آنجا نمی روم
و او آنقدر خواند تا در نهایت مدرک به دست خوابش برد
من می دانستم که اخلاقی نیست که این مدارک را بردارم و فرار کنم،
پس ۱۰ الی ۱۵ دقیقه صبر کردم تا خواب او کمی سنگین شود و بعد آروم
او را بیدار کردم و گفتم: من می دانم که تو خسته هستی، بزار من
این مدارک را ببرم و فردا آن ها را به دفترت میاورم و پس می دهم
و او گفت باشه و من مدارک را بردم و فردا صبح آنها را
به دفترش بازگرداندم و اگر کسی این مدارک را بخواند
و از صفر تا صد آنها را بررسی کند نمی تواند بگوید
ایرادی دارند چون همه به خوبی قابل استناد هستند
تمام مدارک را دسته بندی و ذخیره کنید
به نظر من خییلی مهم است که همه مدارک را ذخیره کنید و
فضای کافی داشته باشید تا همه را دسته بندی کنید و با
تاریخ هم دسته بندی کنید و کپی هم از آنها تهیه کنید چون
هیچگاه نمی دانید کی لازم است از آنها استفاده کنید
یک مثال واضح، من و وینسنت آرمسترانگ کتابی تهیه کردیم که
در آن در جریان پرونده وکیل بخاطر چرک نویس های قانونی از
دادگاه عذر خواهی می کند و یک روز تماسی از وکیلی داشتیم
که گفت من وکیل این پرونده هستم و هیچگاه عذرخواهی نکردم
شما اشتباه کردید و به من عذرخواهی بدهکارید و باید این اشتباه را اصلاح کنید
و باید عدالت برقرار شود و ما سریع سراغ مدارک و اطلاعات آن پرونده رفتیم
و چرک نویس هایی پیدا کردیم که این وکیل با دست خط خودش نوشته بود
که من این یادداشت ها را ارسال می کنم ولی من عذر خواهی می کنم
و یک کپی از آن برای این وکیل فرستادیم و او تماس گرفت و گفت من به جان فرزندانم
قسم می خورم که چنین اتفاقی نیوفتاد ولی قطعا که افتاده بود و او بخاطر نداشت
او از من عذر خواهی کرد و گفت فقط می خواستم بگویم
که من مطمئن بودم چنین اتفاقی نیوفتاده بود
درس بزرگی است که حتما مدارک را ذخیره کنید، ولی درس بزرگتر آنکه حافظه مردم
آنقدر خطا دارد که جان فرزندانشان را قسم می خورند که چنین اتفاقی نیوفتاده
ولی معلوم می شود افتاده!