هر کسی ورژن متفاوتی از حقیقت داره، ولی واقعیت همیشه ثابت است
و واقعیت وجود دارد
و به عنوان یک خبرنگار می توانید به بهترین ورژن حقیقت دست پیدا کنید
وودوارد خودش را به بهترین گزارشگر این دوره تبدیل کرد او احتمالا بهترین خبرنگار کل تاریخ است/باب شیفر-خبرگزاری بی بی سی
هر چه که شبکه ها آشکار کنند، ما باید بر واقعیت اصرار بورزیم
این داستان خیلی فرارتر از چیزی است که درباره
آن می نوشتیم یا حدس می زدیم یا سرنخ داشتیم
باب وودوارد: تدریس روزنامه نگاری تحقیقاتی
من فکر می کنم هر کسی می تواند یک روزنامه نگار باشد و حتی
خیلی از افراد بدون اینکه بدانند روزنامه نگار هستند،
ما اطلاعات را نگه می داریم، دربارش تحقیق می کنیم، آن
را آزمایش می کنیم و با دیگران درباره آن صحبت می کنیم
این کسب و کار زنده ای ارزیابی و دسترسی به اطلاعات است
و گاهی این اطلاعات را جار می زنیم، می بینیم و از آن شکایت می کنیم، مثل
خواهری که برادرش را در حال انجام کاری می بینید که نباید انجام بدهد
پس پیش پدر یا مادرش می رود و آن را جار می زند، روزنامه نگاری یعنی همین
هدف این کلاس تخصصی زدن ده ها مثال و تجربه ای است که من در ۴۶ سال کسب
کردم، چیزهایی که برای من جواب داد و چیزهای دردناکی که برای من جواب نداد
درس های مهمی وجود دارد درباره اینکه چطور یک انسان را درباره هر مساله ای
مصاحبه کنید و اینطور به آنها نشان دهید که واقعا به حرفشان گوش می دهید
تلاش برای جمع کردن نت یا نوشته یا هر مدرک غیر شفافی
که چه اتفاقی افتاده و بعد به صحنه حادثه بروید و ببینید که آیا مدارک
و شهادت های انسانی که دارید واقعا با صحنه حادثه جور هستند یا خیر
گاهی برای بدست آوردن حقیقت باید اولویت های خود
را تغییر بدهید، گاهی حقیقت های سیاسی ری زندگی
شما اثر می گذارند، چون نه تنها باید داستان را
دنبال کنید، بلکه باید آن داستان را زندگی کنید
روزنامه نگاری چیست؟
مردم عادی معمولا فقط وقتی روزنامه نگار ها را
می بینند که با داد و فریاد در حال سوال کردن از
تیم بازرسی دفتر شهردار یا کاخ سفید یا پنتاگون
است، ولی این تصویر قشنگی از روزنامه نگاران نیست
که دست هایشان را در هوا تکان می دهند و فریاد می زنند ولی این روزنامه
نگاری نیست! روزنامه نگاری یعنی تلاش برای فهمیدن مطلبی به صورت پیوسته
سورپرایزی که درباره روزنامه نگاری وجود دارد این است که هر روز صبح که شما به دفترتان
می روید، فضا خیلی پویا است، شخصی می آید و می گوید: « باور نمی کنی چه اتفاقی افتاده»
به عنوان یک روزنامه نگار نباید از تلاش برای فهمیدن موضوعی
دست بکشید، حتی اگر خیلی شخصی یا محرمانه باشد، محرمانه
ترین رازهای دولت آمریکا، شخصی ترین رازهای مردم، یک
رزونامه نگار ممکن است مجبور شود درباره آنها تحقیق کند
چون تمرکز قدرت در دولت به ویژه رئیس جمهوری خیلی زیاد است، ولی
ولی به نظر من بزرگترین لذت روزنامه نگار رازهای پنتاگون است
یکبار نیویورک تایمز و واشنگتن پست رازهای بزرگی درباره
جنگ ویتنام و اشتباهات محاسباتی آن منتشر کردند و دولت
جلوی آنها ایستاد و گفت باید این خبر را پاک کنند ولی آنها
نپذیرفتند و گفتند دولت نمی تواند همینطور وارد عمل شود
و قبل از انتشار موضوعی جلوی آن را بگیرد، بلکه
می تواند بعد از انتشار موضوعی تو را مسئول بداند
و دلیل واشنگتن پست این بود که در تاریکی و عدم
آگاهی، دموکراسی می میرد و این واقعا درست است
من باب وودوارد هستم و این کلاس تخصصی من است