به هفته چهارم خوش آمدید، این هفته ما درباره احساسات، عواطف و انگیزه صحبت خواهیم کرد
اینبار در این باره صحبت می کنیم که احساسات چی هستند و عواطف چی هستند
ما درباره این صحبت خواهیم کرد که عواطف چیکار می کنند ...
درباره این صحبت خواهیم کرد که خواستن یعنی چه و انگیزه چیست
همچنین درباره روش های مختلفی صحبت خواهیم کرد که از طریق آن می
توانیم احساسات، عواطف و انگیزه را دسته بندی و اندازه گیری کنیم
و بعد نگاهی به چندین مثال خواهیم داشت که چطور
می توان از این بحث در زندگی واقعی استفاده کرد
اجازه بدهید با ذکر چند معنی از احساسات و عواطف شروع کنیم
عواطف را اینطور معنی می کنیم که یک بیان ارگانیسم
از یک حالت درونی بدن یا حالت جسمانی است
یک پاسخ جسمانی به یک اتفاق توسط یک واکنش محرک و مکانیکی پایه
و معمولا قبل از آگاهی یا حتی بدون داشتن آگاهی اتفاق می افتد
متقابلا، احساسات اینطور معنا می شوند که یک تجربه
ارگانیسم از بودن در یک حالت عاطفی خاص هست
که همیشه با آگاهی همراه است و می توانیم آن را درونگرایی هم بنامیم
یک روش برای فهمیدن رابطه بین احساسات و عواطف این است که به آن به
چشم یک دماسنج نگاه کنیم، آنچه ما آن را دماسنج عواطفی می نامیم
بیایید نگاهی به این مدل بیاندازیم
شما می توانید عواطف بدون احساسات داشته باشید،
ولی نمی توانید احساسان بدون عواطف داشته باشید
این یعنی همیشه قبل از داشتن احساس، عواطف باید حضور داشته باشند
این دماسنج فرض می کند که عواطف همیشه حاضر هستند
و تا یک نقطه مشخصی واکنش های عواطفی ما کاملا ناخودآگاه است
ولی در یک نقطه مشخصی، واکنش های عاطفی ما به قدری قوی می شوند که تبدیل به احساس می شوند
یک جنبه بسیار مهم از عواطف، این است که به برانگیختگی و ظرفیت فکر کنیم
برانگیختگی چیزی هست که ما آن را قدرت یا تقویت یا محرک احساسات می نامیم
که می تواند کم یا زیاد باشد
و اینها مواردی هستند که آنها را دو ظرفیتی می نامیم
یعنی شما نمی توانید فقط به برانگیختگی نگاه کنید و تشخیص
دهید که آیا افراد در حال لذت بردن هستند یا ترسیده اند
متقابلا، ظرفیت چیزی هست که ان را جهت دهنده عواطف می نامیم
که یعنی آیا این عاطفه ایجاد شده مثبت است یا
منفی، ولی درباره قدرت عاطفه چیز زیادی نمی گوید
پس وقتی درباره احساسات صحبت می کنیم، دو بعد داریم
درباره برانگیختگی و ظرفیت صحبت می کنیم
و این در مدل نشان داده شده، قابل نشان دادن است
همانطور که در سمت راست مشاهده می کنید، برانگیختگی از کم به زیاد حرکت می کند
و ظرفیت از منفی به مثبت حرکت می کند
و آنچه ما تمایل داریم مشاهده کنیم این است که مواقع
قوی و مثبت و قوی و منفی، برانگیختگی زیاد است
متقابلا، وقتی چیزی خشک و خسته کننده است، ظرفت برانگیختگی تمایل دارد کم باشد
در مدل سمت چپ، چیزی که ما نشان می دهیم تاثیر داده های خام
که می توانید ببینید که رابطه بین برانگیختگی و ظرفیت دقیقا نموداری به صورت منحنی دارد
عواطف حداقل ۴ کار مختلف انجام میدهند
نخست اینکه موجب عمل می شوند
هر وقت شما یک واکنش عاطفی دارید، تمایل دارید که یک تغییری در
رفتار خود ایجاد کنید یا متوجه تغییری در رفتار خود می شوید
دوم اینکه عواطف اعصاب شما را تغییر می دهد
یعنی ادراک شما از جهان را تغییر می دهد
سوم اینکه عواطف وسایلی نقلیه ای اجتماعی برای ارتباط
درباره اینکه چطور با افراد دیگر ارتباط برقرار می کنیم
و نهایتا اینکه عواطف همیشه واکنش های ابتکاری و خودکار هستند
بیایید نگاهی به مدل تجربی رابطه بین عواطف و احساسات بیاندازیم
همانطور که در این مدل مشاهده می کنید، یک اتفاق رخ می دهد
و شما یک واکنش عاطفی به آن دارید
و به مرور زمان که احساس در شما رخ میدهد و درباره چیزی احساس همراه با خودآگاهی دارید
شما همچنین عمل یا واکنش به این اتفاق خواهید داشت
مثلا اگر شما در حال تماشای یک فیلم ترسناک باشید و یک اتفاق هیجان انگیز رخ دهد
خب، در همان زمانی که شما ترس را تجربه می کنید،
بدن شما به این اتفاق واکنش نشان داده است
بیایید نگاهی به بعضی قسمت ها مغز بیاندازیم که درگیر احساسات و عواطف هستند
به طور مثال، آمیگدلا، این بخش برای مدت طولانی
است که شناخته شده که درگیر واکنش های عاطفی است
برای مدت طولانی تصو می شد که این بخش تنها درگیر عواطفی نظیر ترس، استرس و دیگر
احساسات منفی است، اما الان میدانیم که این بخش مغز درگیر احساسات مثبت هم هست
دقیقا همچین چیزی برای بخش گانگلیون پایه و هسته مرکزی مغز هم صدق می کند
برای مدت های طولانی تصور می شد که این بخش، بخش پاداش مغز است،
ولی الان میدانیم که این بخش مغز درگیر عواطف منفی نیز هست
قسمت جزیره مغز را مدت ها است که میدانیم درگیر عواطف
است، مخصوصا در عواطف منفی نظیر تنفر و بیزاری
ولی الان میدانیم که در عواطف مثبت هم درگیر است
و نهایتا قشر پیشانی که درگیر عواطف لذت طلبانه است که یعنی تجربه لذت ما از دنیای اطراف
که شامل موسیقی، مزه و بو می شود
اگر بخواهیم این فرایند های مختلف را ارزیابی و دسته بندی کنیم
می توانیم آنها را به طور ۳ مرحله مختلف که باید اندازه گیری شوند، فرض کنیم
واکنش های احساسی، اعمالی که مربوط به عواطف ما هستند، و
نهایتا احساساتی که افراد همراه این واکنش های عاطفی دارند
و ما اینجا تعدادی از این موارد اندازه گیری شده که قابل استفاده هستند را آورده ایم
بیاید با یک کار برای شما شروع کنیم
اگر به صفحه نگاه کنید، میبنید که ما یک ماتریکس عواطف تهیه کرده ایم
این ماتریسی هست که ۳ بعد دارد و روی آن می توانیم
رتبه بندی کنیم عواطف مختلفی را که افراد دارند
نخستین بعد، بعد ظرفیت عواطف است که در اینجا عواطف
انسان ها را از منفی به مثبت رتبه دهی می کنیم
دومین بعد، بعد ادراک هست
اینجا این موضوع را در نظر می گیریم که آیا افراد واکنش
ناخودآگاه یا واکنشی کاملا آگاهانه از واکنش عاطفی خود دارند
و در نهایت، بر اساس مدل استفاده شده در علوم اعصاب، می توانیم ۳ مرحله را در نظر بگیریم
که آیا این احساسات آیا مربوط به پیش بینی چیزی
هستند یا به تجربه چیزی یا به یادگیری چیزی
بیاید مثال مشخصی بزنیم
مثلا به رستوران می روید و غذای مورد علاقه خود را سفارش می دهید
وقتی غذا را سفارش دادید، منتظر دریافت غذا هستید
این مرحله پیش بینی است که اولا مثبت است و ضمنا
می تواند به صورت آگاهانه یا ناخوداگاه باشد
وقتی غذا را دریافت می کنید، یا از آن لذت می برید یا از طعم آن نا امید می شوید
پس این مرحله تجربه است و می تواند مثبت یا منفی باشد و می تواند معمولا آگاهانه باشد
و در نهایت از آن تجربه و پیش بینی که شما داشتید، که
تائید یا تکذیب شده اید، شما چیز جدیدی یاد میگیرید
و این مرحله یادگیری است که می تواند مثبت یا
منفی باشد و می تواند ناخودآگاه یا آگاهانه باشد
و وقتی درباره انگیزه صحبت می کنیم، در حقیقت درباره ۲ سیستم مختلف انگیزه صحبت می کنیم
خواستن و دوست داشتن، ولی پیش از آن بیایید روی معنی ترجیح تمرکز کنیم
ترجیح یعنی چه؟
یعنی یک رفتار منحصر به فرد نسبت به یک دسته از اجسام
که در فرایند تصمیم گیری ما بازتاب داده می شود
همچنین می تواند یک قضاوت در بحث دوست داشتن یا دوست نداشتن یک جسم باشد
و ترجیح افراد ممکن است در فرایند تصمیم گیری تغییر کند
ما باید تفاوت بین خواستن و دوست داشتن را تشخیص دهیم
دوست داشتن یک تجربه لذت طلبانه از فرد است
که می توانیم آن را بر اساس آنچه افراد می گویند،
ارزیابی و دسته بندی کنیم توسط حالت ترجیح افراد
اما از طرف دیگر خواستن یعنی آنچه افراد نمی توانند صریحا بیان کنند
می توانیم آن را توسط تغییرات یا زیادن شدن در کار و تلاش اندازه گیری کنیم
تغییر در نگاه یا رفتار، درگیری های ذهنی یا تغییر در برانگیخته شدن
وقتی به مغز نگاه می کنیم متوجه می شویم که خواستن
و دوست داشتن دو سیستم کاملا متفاوت در مغز هستند
میبینید که سیستم خواستن بازتاب شده است در تغییراتی که در
فعالیت گنگلیا پایه یا هسته مرکزی مغز رخ می دهد، برای مثال
در حالی که تغییرات در دوست داشتن و ترجیحات ما، ترجیحات آگاهانه
ما، بازتاب شده است در تغییراتی که در فعالیت قشر پیشانی رخ می دهد
پس دو سیستم متفاوت در مغز هستند
حالا بیاید مثالی از زندگی واقعی بزنیم، که در آن ۱۰۰ نفر
از جمعیت یک شهر از آمریکا را مورد آزمایش قرار دادیم
تمام این افراد در معرض چندین تبلیغ قرار گرفتند، اما
ما فقط نگاهی به یک تبلیغ خاص می اندازیم و اینکه
آنها چطور با انگیزه به ان واکنش نشان دادند، یا
به عبارتی با تمایل یا خواستن واکنش نشان دادند
حالا بیاید نگاهی به ۲ مقاله مختلف بیاندازیم
یک تحقیق که توسط برایان کودسن در دانشگاه استنفورد انجام شده
و دیگری که در اینجا، مدرسه بیزینش گوپنگهام انجام شده است
در مقاله نوشته شده توسط برایان کودسن و همکارانش، افراد تحت اسکن
FMRI قرار گفته بودند در حالی که مشغول گرفتن چند تصمیم بودند
قبل از اینکه داخل اسکنر بروند، به آنها پول داده شده بود
و گزینه های مختلفی برای خرید محصول به انها داده شده بود
ابتدا محصول به آنها نشان داده شد، سپس قیمت محصول به آنها گفته شد و در نهایت این
گزینه به انها داده شد که می توانستند محصول را بخرند یا پول خود را نگه دارند
کاری که محققین بعدا انجام دادند، این بود که به داده اصلی برگشتند،
وقتی افراد در حال نگاه کردن به محصول بودند، و مشاهده کردند که
آیا می توانند فقط با نگاه کردن به اسکن مغز آنها، پیش
بینی کنند که فرد قرار است چه محصولی را خریداری کند
چیزی که آنها یافتند این بود که بخشی از مغز به اسم هسته
مرکزی، بخشی است که قابلیت پیش بینی انتخاب نهایی را دارد
فعالیت بیشتر مشاهده شده در این قسمت مغز پیش بینی می کرد
که احتمال اینکه افراد این محصول را خریداری کنند بیشتر است
فاز دوم، فاز قیمت بود، در این فاز یافتند که قیمت بالاتر، فعالیت بیشتری در
قسمتی از مغز به اسم جزیره را موجب میشد که احتمال خرید محصول را کم میکرد
و این هنوز ۴ تا ۸ ثانیه پیش از گرفتن تصمیم نهایی توسط افراد بود
پس بر اساس این مدل محققین قادر بودند انتخاب نهایی را پیش بینی کنند
چند ثانیه قبل از آنکه خود افراد این احساس را بکنند و تصمیم نهایی را بگیرند
به جای نگاه کردن به فعالیت جسم مخطط شکمی، ما به
بخشی که شاخص عدم تقارن پیشانی نام دارد، نگاه کردیم
که درگیری مربوط به پیشانی چپ مغز در مقابل پیشانی راست مغز است
این یک اندازه گیزی از انگیزه یا حتی خواستن یا نزدیک شدن به دوری است
در این تحقیقُ افراد در معرض محصولات هم قرار گرفتند
چند ثانیه قبل از اینکه تصمیم نهایی را بگیرند
و پولی به انها داده شد که می توانستند در حین آزمایش از آن استفاده کنند
آنچه یافتیم این بود که در لحظه ای که افراد محصولات را مشاهده می کردند
هر چه قسمت انگیزه درگیری بیشتری داشت، مردم بیشتر تمایل داشتند پول بابت محصول بدهند
پس در اینجا انگار که مغز تصمیم نهایی خود می گرفتند، چند ثانیه
قبل از آنکه افراد به طور آگاهانه تصمیم نهایی خود را بگیرند
و این زمینه این است که چرا ما انتخاب مشتری را بررسی می کنیم
و این جلسه ما درباره عواطف و احساسات و انگیزه را پایان میدهد
و همانطور که میبینید ما الان کمی بیشتر میدانیم درباره اینکه چه چیزی
تصمیم مصرف کننده را جهت میدهد هم به صورت آگاهانه و هم ناخودآگاه
هفته بعد درباره یادگیری و حافظه صحبت خواهیم کرد و منتظر دیدار شما هستم!