یک جورایی مثل مسئله مرغ و تخم مرغ است
اینکه شخصیتتان به بهبود شطرنجتان کمک میکند
یا اینکه شطرنجتان در نهایت شخصیتتان را شکل می دهد
قوای ذهنی
مسابقات کاسپارف
اگر در مورد قوای ذهنی صحبت کنیم
به سختی میتونم جلوی خودم را از فکر کردن به اولین مسابقه ام با آناتولی کارپف بگیرم
در سال 1984، در سپتامبر، دهم سپتامبر شروع شد
مسابقه 159 روز طول کشید
طولانی ترین مسابقه نه تنها در تاریخ شطرنج بلکه در تاریخ هر ورزشی
مسابقه ای که به هیچ نتیجه ای نرسید
آن زمان رئیس وقت فدراسیون جهانی شطرنج، فلورسیو کمپومانس
به اصرار مقامات شوروی در فوریه 1985 مسابقه را متوقف کرد
مسابقه ای که پس از نه بازی من چهار هیچ عقب بودم
و در نهایت پس از باخت بازی 27 پنج هیچ عقب بودم
و همچنان توانستم خودم را در مسابقه نگه دارم
و آخرین بازی، ششمین بازی نبازم
که نه تنها میتوانست تلاشم برای دستیابی به مقام در سال 1984 را به پایان ببرد
بلکه میتوانست زخم بازی باشد
که برای همیشه میتوانست به اعتماد به نفس روانی‌ام آسیب بزند
آن مسابقه تبدیل به آزمایشی کامل شد
چه چیز درون من بود ؟
اینکه آیا شخصیتم به اندازه کافی قوی بود
آیا در ستون فقراتم برای از زیر بار این چالش کامل درآمدن آهن وجود داشت یا خیر ؟
یادم میاد که
در ورودم به مسابقه پر از امید بودم
خودم را نمیتوانم مقصر بدانم
بیست و یک ساله، چالش گر، خشن، مغرور
انتظار پیروزی را داشتم چراکه میتوانستم باد موافق تاریخ را در بادبان خود ببینم
و در ارزیابی درست حریفم شکست خوردم
و اینجا هم چیزی برای آموختن
برای دیگرانی که ممکن است روزی در بالاترین سطح به رقابت بپردازند، است
پیروزی بر نامزدها شکست دادن دیگر بازیکنان بزرگ
و در نهایت قرارگیری در برابر قهرمان جهان داستان مشابهی نیست
چراکه در برابر کسی قرار گرفته اید که
نه تنها بزرگ که بهتر از دیگران بوده است
کسی که با ماندن در صدر
و با آوردن چیزی جدید به بازی، تاریخ ساز شده است
و پس از اینکه من بازی نهم را باختم و امتیاز چهار به هیچ بود
بسیاری بر این باور بودند که این تنها پایان این مسابقه نبود
بلکه پایان داستان گری کاسپارف به عنوان حریف جدی برای کسب مقام جهانی بود
و چیزی که مسلما به من کمک کرد توصیه ای از جانب مادرم بود
توصیه میکائیل بوتونیک
آدمایی که بهم باور داشتند، دوستم داشتن و کسانی که تنها متقاعدم کردند که
شاید تنها مسئله این مسابقه نیست
بلکه بازگشت از این شکست های تخریب گر بود
در بازی ماندن و برای آینده آموختن بود
و بهترین راه تغییر بازی بود
نباید به تند و تیزی گذشته بود
بلکه نوع دیگری شطرنج بازی کرد
مساوی کردن، مساوی های کوتاه
مهم نیست
هرچه بیشتر در مسابقه بمانی
شانس یادگیری ات بیشتر میشود
این آزمایش شخصیت است
این یعنی شما متوجه میشوید که باید
برخلاف طبیعتتان رفتار کنید چراکه
مسئله تنها ادامه حیات است
غریزه زنده ماندنتان، توانمندیتان، و قوای ذهنیتان
در زندگی زیر این فشار است
و خیلی پشت سر هم مساوی کردم
اما همچنان برای برگرداندن ورق آماده نبودم
و بازی 27 را باختم
نتیجه پنج بر هیچ بود یک بازی دیگر باقی بود
یک اشتباه دیگر از جانب من یک پیروزی دیگر برای کارپف
و این پایان ماجرا میشد
میتوانست بزرگترین پیروزی تاریخ شود
فیشر چندین مسابقه با نامزدها را شش به هیچ برده بود
اما آنها مسابقه با نامزدها بود
در برابر مسابقه قهرمانی جهان هیچ محسوب میشدند
و آناتولی کارپف تنها یک قدم با
بزرگترین پیروزی زندگی اش فاصله داشت
شاید بزرگترین پیروزی در تاریخ مسابقات قهرمانی جهان
اما هیچگاه این یک قدم را برنداشت
من به او این اجازه را ندادم
و من دستاوردهایم را از آن مسابقه
ادامه حیات از بازی 27
تا بازی 48 شاید به عنوان بزرگترین دستاوردم در نظر آوردم
رقابت در برابر بزرگی خودتان
یکی از دلایلی که همیشه با چالش های تازه احساس راحتی میکنم
این است که از روزهای ابتدایی ام یاد گرفتم
و این احتمالا نتیجه درس هایی از جانب مادرم است
که موضوع شطرنج بازی کردن تنها برد و باخت نیست
مسلما باید تلاش کنید که ببرید
مسلما پیروزی حیاتی است
اما
اما مهمتر از همه ایجاد تغییر است
مهم تنها پیروزی در یک بازی بر اثر اشتباه حریف نیست
مسلما حریفتان اشتباه میکند
به این خاطر است که پیروز میشوید
اما مهم پرداختن ایده های تازه است
به چالش کشیدن همیشگی بزرگی خود است
همش مثل رقابت با کمال خود است
پیروز شدید، اما مهم نیست
به بازیهای خود نگاه میکنید
اشتباهات خود را میابید
دفعه بعد باید بهتر عمل کنید
تا زمانی که با بزرگی خود رقابت میکنید
دیگر رقیب کم نمیاورید
من همیشه دنبال ایده های تازه گشتم
من همیشه میخواستم که جلو تر از جریان اصلی باشم
وقتی که من تا پایان حتی در سن چهل سالگی شطرنج بازی کردم
برنامه روزانه خیلی ظالمانه ای داشتم
یک بازی میکردم
پنج، شش ساعت
فورا پس از بازی تحلیل میکردم
و بعد به صرف وقت برای آماده شدن برای بازی های جدید میپرداختم
بنابراین تقریبا 10 ساعت، اگر نه بیشتر، شطرنج روزانه
برای دو هقته در کل تورنمنت، زمان بود
و همیشه این احساس را داشتم که اشتباه کردن
مثل درد جسمی بود
پس میتوانستم برای بودن در طرف اشتباه ارزیابی
برای عدم انجام حرکت صحیح، خود را شکنجه بدهم
پس بنابراین احتمالا این فشار خیلی اضافه ای بود
و دلیلی که من تصمیم گرفتم در سال 2005درست پیش از رسیدن به 42 سالگی کناره گیری کنم
و در حالی که همچنان شماره یک جهان بودم
این بود که تنها متوجه شدم که این پایان این ماجراجویی بود
میتوانستم تورنمنت های بیشتری ببرم
حرفی درش نیست
اما دیگر آن اشتیاق نبود
آن میل به ایده های نو نبود
پایان سیر و سلوکم در ایجاد تغییر در بازی شطرنج بود
توانایی بالقوه خود را بالفعل کنید
همیشه در دادن توصیه های جهان شمول احتیاط میکنم
چراکه ما همه متفاوتیم
اما آنچه به قطع میدانم این است که هرکدام از ما
چه طبیعتا خشن تر باشیم یا کمتر خشن باشیم یا دفاعی باشیم
ذخایر زیادی، توانایی های بالقوه بسیاری داریم
که از آن استفاده نمیکنیم
باید کلید نقب زدن به این ذخایر را بیابید
غافلگیر میشوید
به دلایلی، به نظرم تنبلی هوشی باشد
به سادگی نگرانیم که در آینه نگاه کنیم و
و متوجه شویم که ما خیلی کارها میتوانیم انجام دهیم
به نظرم هیچ محدودیتی وجود ندارد
و از روزگار ابتدایی ام یاد گرفتم
مادرم شعاری بالای تختم گذاشته بود
اگر تو نباشی، پس که باشد ؟
کارهای بسیاری است که میتوانید انجام دهید، اگر که
تلاش کنید تا توانایی بالقوه خود را بالقوه کنید
و ما همه استعدادهایی داریم
همه توانایی هایی داریم
و بر این باورم که اکثر ما، تنها
حتی نزدیک بالفعل سازی این توانایی بالقوه هم نمیرسیم
باید راه خود را بیابید
همیشه باید تکنیک خود را بیابید
الگوهای بسیاری است که میتوانید دنبال کنید
داستان های بسیاری مثل داستان من است که میتوانید از آن ها بیاموزید
اما در نهایت نباید تنها آن را دنبال کنید چراکه
شما متفاوت هستید
اما میتوانید چیزی یاد بگیرید که برایتان مصمرثمر باشد
و امیدوارم که این یکی از نتایج این دروس
این گفتگوها، این داستان ها باشد
که در صورت امکان چیزی بیابید که به شما در درک توانایی های بالقوه خود کمک کند
تجدید قوا پس از شکست
مسلما بیش از آنچه میخواستم بازی باخته ام
بنابراین هر شکست، شکستی خرد کننده بوده است
چرا که میدانستم که نتیجه اشتباهم
و گاهی اشتباه فاحشم بوده است
در واقع بیشتر نتیجه اشتباه فاحشم بوده است چراکه
چراکه بازی های زیادی را یادم نمی آید که در آن ها حریف دستم را خوانده باشد
چندتایی بوده است
اما اکثرا بازی ای را باخته ام چراکه اشتباه بدی کرده ام
و باید خودم را پس از این اشتباهات بازیابی میکردم
چراکه یکجورایی مثل درد جسمانی بود
خیلی احساس بدی میکردم که یک اشتباه بکنم و یکی دیگر که
به اندازه خودم خوب نبود میتوانست پیروزی اش را جشن بگیرد
بازی که باید مال من میشد
بنابراین خیلی از خودم ناراحت بودم
نه حریفم بلکه خودم
اشتباه خودم بود
همیشه به باخت هایم ،به شکست هایم به عنوان اشتباه خودم نگاه میکردم
و تنها کاری که باید میکردم تنها این بود که بیشتر کار میکردم
تنها برمیگشتم به میز، به صفحه و مهره های شطرنج
و بهتر شوم
بسیاری اوقات، در واقع خیلی از اوقات
از اینکه روز بعد نبرم، روز بعد بردم
چراکه از خودم خیلی خشمگین شدم
و میتوانستم این خشم را به سمت انرژی سازنده هدایت کنم
تا اینکه نتیجه یک نتیجه مثبت به دست بیاورم
در مسابقات فرق میکرد
چراکه مسابقات رویدادهای طولانی مدتی هستند
برای چندین بازی، یک حریف دارید
مسابقه قهرمانی جهان
اما همچنان، اگر مسابقه معروفم با ویشی اناند را در سال 1995 را یادآوری کنم
پس از باخت بازی نهم، شخصیت پیروز پیدا کردم
در پنج بازی بعد، چهار بازی را بردم
بنابراین 8 مساوی پشت سر هم داشتم و من بازی نهم را باختم
و بعد همه بازی ها مال من شد
چگونه این کار را کردم
احتمالا بخشی از همان چالش باشد
ایجاد تغییر
یک بازی را میبازید باید به خاطر داشته باشید که اشتباه خودتان بوده است
و باید تنها اعتماد به نفس خود را بازیابید
موضوع این است که به درون آینه نگاه کنید و بگید، ببین، روز بعد
باید بهتر عمل کنی
بازی را می بازی
ما همه انسان هستیم
نمیتوانید این بکلی فراموشش کنید
بنابراین همچنان به آن فکر میکنید
نمیتوانید بگذارید این بازی برای همیشه شما را شکنجه دهد
در نهایت باید به بازی های دیگر فکر کنید
اما خاطره اش آنجاست، پس
احساسات معمول انسانی در مورد اشتباهاتتان وجود دارد
و من میدانستم که باید باهاش کنار بیام
و بهترین شیوه کنار گذاشتنش
تنها آماده شدن برای بازی بعدی است
به شکل ایدئال بردن بازی بعدی است
و بعد میتوانید تنها از آن بگذرید
روال روزمره‌ی موفق گری
روال روزمره تغییر میکند چراکه زندگی حرفه ای شطرنج طولانی مدت است
پس زمانی که با کارپف بازی کردم یک روال روزمره داشتم
من خیلی جوانتر بودم
اما همچنین ما مسابقه با کارپف را در ساعت 5 بعدازظهر به وقت مسکو شروع کردیم
مسابقه بازی های سال 84،85،86 بود
و این توزیع خیلی متفاوتی از زمانتان را طلب میکند
برخی روال های روزمره را تا میانه دهه 90 داشتم
روال روزمره در مورد غذایم و در مورد آماده سازی ام برای مسابقه بود
اما چیزی که میدونید همیشه بخش مهمی بود
چه در دهه 80 چه در دهه90
تواناییتان، توانایی ام برای خوابیدن بود
داشتن زمان کافی برای بازیابی مغز بود
و توانایی خوابم
هرچقدر که شرایط در تورنمنت سخت بود
هرچقدر که فشار بر دوشم بود
یکی از عناصر کلیدی موفقیتم بود
بر این باورم که بهترین حرکت بهترین آماده سازی
برای بازی
بیست و چهارم در سویل در سال 1987
پس از آنکه بازی 23 را در زمان تعویقی باختم
فردای آن روز باید بازی 24 را بازی میکردم
اینطور نبود که برای ترفندهایی آماده شوم
چراکه گشایش خیلی ساده ای بازی کردم
اما توانستم که برای پنج یا شش ساعت بخوابم
و برای من تنها این نبود که به مغزم استراحت بدهم
بلکه همچنین پیشرانه ای برای اعتماد به نفسم بود
پس تنها متوجه شدم که بله
همچنان چیزی در چنته دارم
هنوز برای نبرد انرژی دارم
و این چالش آسانی برای کارپف نخواهد بود
که از این بازی جان سالم به در ببرد
من در مورد روال روزمره بازیکنان مدرن نمیدانم
چگونه جسما برای مسابقه آماده میشوند
اما یکی از دلایلی که من برای سالیان زیادی
در رقابت با بازیکنان جوانتر موفق بودم
این بود که من با اختلاف بهترین وضعیت جهانی نسل خودم
و حتی نسل بعدی خود را داشتم
رکورد شخصی خودم 107 حرکت شنا بود
و من زمان زیادی را صرف اطمینان حاصل کردن
از این کردم که وضعیت جسمی ام به خوبی وضعیت ذهنی ام باشد
چراکه فکر میکنم باهم در ارتباط هستند
جالب است که مردم شطرنج رو به عنوان ورزشی جسمی در نظر نمی آوردند
اما سخت است
جنگ روانشناختی است
و شما از انرژی خود، از انرژی اعصاب خود استفاده میکنید
و به شکل جسمی هم برایتان دردآور است
و مگر اینکه
این اعتماد به نفس را داشته باشید که بدنتان بتواند در اینهمه فشار پایداری کند
به سادگی میتوانید در میانه این چالش های سخت فرو بریزید
در دهه 80 من میدویدم، شنا میکردم
تمام مدت شنا میکردم
خوب من در کناره دریای کاسپین بزرگ شدم
این روزها دوچرخه ای دارم
دور سنترال پارک در منهتن، محل زندگی ام دور میزنم
اما همان انگیزه را ندارم
زمانی که جوانتر بودم برنامه غذایی متفاوتی داشتم
و در دهه 80 و اوایل دهه90 غذای انرژی زا میخوردم
چون میتونستم از پس هزینه هایش بر بیایم
و در بازی های طولانی مهم بود
و فکر میکردم که کمک کننده باشد
اگر ناهار سنگینی بخورم
که بتواند برای پنج، شش ساعت بهم انرژی بدهد
من هیچگاه از شطرنج بازی کردن انرژی ام تمام نشد
زمانی که احساس کردم که تمیتوانم همچون قبل تفاوت ایجاد کنم
کناره گیری کردم
بازنشسته شدم
اما زمانی که در بازی بودم
به این خاطر بود که خودم میخواستم در آن باشم
و من همیشه این را یافتم که شطرنج بازی کردن
بهم احساس خوب داده است بهم احساس اعتماد به نفس داده است
و حتی حالا، گاها بازی میکنم
رویدادهای بازی همزمان بازی میکنم
با ستاره های نوظهور کار میکنم
حتی اخیرا چالشی را قبول کردم و در سنت لوییس
با بازیکنان سطح بالای جوان بازی کردم
باحال است، اما احساس راحتی میکنم
شطرنج بازی کردن امروز هنوز هم بهم لذت میدهد