WEBVTT

00:00:05.552 --> 00:00:09.513
ضبط و استفاده از صدای گوینده

00:00:11.576 --> 00:00:15.858
راوی باید کلمات در کلمات ساکن شود

00:00:17.390 --> 00:00:19.910
در بعدازظهر 21 ماه می

00:00:19.910 --> 00:00:22.747
عکاسی محلی با نام فرانسیس کریور

00:00:22.772 --> 00:00:26.212
متوجه ابری از گردوغبار
بر فراز سالن سینمای دوریک

00:00:26.237 --> 00:00:28.493
در مرکز شهر الکارت در ایالت کانزاس شد

00:00:29.510 --> 00:00:30.803
او دوربین اش را برداشت

00:00:30.828 --> 00:00:34.100
و مراحل فروافتادن طوفان را ثبت کردن

00:00:34.100 --> 00:00:38.030
که باعث شد دبیرستان جشن فارغ التحصیلی

00:00:38.030 --> 00:00:39.594
که برای عصر آن روز
برنامه ریزی شده بود را لغو کند

00:00:46.327 --> 00:00:49.644
راوی یکی از مهمترین محرک‌ها در فیلم است

00:00:49.669 --> 00:00:52.972
و باید امید داشت که یکی
از نامرئی ترین ها باشد

00:00:53.011 --> 00:00:56.025
آن شخص باید واقعا خوب باشد

00:00:56.050 --> 00:00:58.680
و انقدر اعتماد به نفس داشته باشد
که اعتمادتان را در همان اول جلب کند

00:00:58.705 --> 00:01:01.620
و شما را درون داستان هدایت کنند

00:01:01.620 --> 00:01:04.379
آن ها کسانی هستند که اجازه
میدهند چشم بندتان را به چشم بزنید

00:01:04.379 --> 00:01:07.350
و اطمینان حاصل میکنند
که پایتان گیر نکند و نیافتید

00:01:07.350 --> 00:01:08.550
و این چیزی است که اتفاق می افتد

00:01:08.550 --> 00:01:11.220
و من با برخی از بهترین راویان کار کرده ام

00:01:11.220 --> 00:01:16.183
اما فکر میکنم که بهترین
آن ها پیتر کایوتی بوده است

00:01:16.208 --> 00:01:20.430
هیچگاه شخصی را ندیده ام
که با کلمات تازه برخورد کند

00:01:20.455 --> 00:01:23.522
و حدفاصل میان هر کلمه بسازد

00:01:23.547 --> 00:01:25.380
که یعنی کلمه

00:01:25.380 --> 00:01:27.845
و از به تبع آن معنایش ایزوله شده است

00:01:27.870 --> 00:01:30.275
و این کار را تنها در چند برداشت انجام دهد

00:01:30.300 --> 00:01:35.162
در اکثر اوقات میتوانید به پیتر، آنطور
که ما میگوییم یک واحد روایت بدهید

00:01:35.250 --> 00:01:36.750
ممکن است یک خط باشد

00:01:36.750 --> 00:01:38.663
میتواند چند پاراگراف باشد

00:01:38.688 --> 00:01:40.402
متواند یک صفحه و نیم باشد

00:01:40.427 --> 00:01:41.415
و او آن را میخواند

00:01:41.440 --> 00:01:43.650
و بیشتر اوقات

00:01:43.650 --> 00:01:46.486
به استثنای مقدمه

00:01:46.523 --> 00:01:49.595
ما برداشت یک یا دو یا سه را میگیریم

00:01:49.620 --> 00:01:52.296
و بیشتر اوقات تقسیم اش میکنیم

00:01:52.321 --> 00:01:56.194
من «از نظر ما این حقایق خود
اثبات گر هستن»را از برداشت یک میگیرم

00:01:56.219 --> 00:01:58.620
و بعد «همه انسان ها یکسان آفریده
شده اند» را از برداشت هفتم میگیرم

00:01:58.620 --> 00:02:01.595
و «اینکه همه از جانب آفریدگار مورد
مرحمت » را از برداشت دهم میگیرم

00:02:01.620 --> 00:02:04.758
و «با چند حقوق ناگرفتنی» از برداشت یک

00:02:04.783 --> 00:02:06.121
و «این ها زندگی، آژادی هستند»را

00:02:06.146 --> 00:02:09.283
من هرکدام از این کلمات را
تقسیم کرده ام چهار و پنج و شش

00:02:09.308 --> 00:02:11.299
یا چهار، یازده و سیزده

00:02:11.324 --> 00:02:13.290
زندگی، آزادی و جستن خوشبختی

00:02:13.290 --> 00:02:17.610
منظورم این است که این چیزها را میخواهیم

00:02:17.610 --> 00:02:18.898
باید بی نقص باشد

00:02:18.923 --> 00:02:20.334
حتما باید بی نقص باشد

00:02:20.398 --> 00:02:22.265
باید در کلمات ساکن شوند

00:02:22.290 --> 00:02:24.999
و همچنین باید آن را به گونه ای بگویند

00:02:25.024 --> 00:02:28.260
که در آن صدای مناسب را بیابند
و آن را تبلیغ نکنند

00:02:28.285 --> 00:02:32.017
این طور مانند زمانی نباید باشد که
جان چنسلر در فیلم بیسبال اول میخواند

00:02:32.042 --> 00:02:35.730
در سال 1909 مردی با نام چارلز هرکیلیس ابت

00:02:35.730 --> 00:02:38.940
مخفیانه شروع به خرید تکه زمین های اضافی

00:02:38.940 --> 00:02:40.890
در بخش فلتبوش در بروکلین کرد

00:02:40.890 --> 00:02:45.720
اینطور میگوید :در سال 1909
مردی با نام چارلز هرکیلیس ابت

00:02:45.720 --> 00:02:49.020
مخفیانه شروع به خرید تکه زمین های اضافی

00:02:49.020 --> 00:02:51.314
در بخش فلتبوش در بروکلین کرد

00:02:51.314 --> 00:02:52.230
اینطور داستان به دست می آید

00:02:52.230 --> 00:02:53.520
اینطور جذب میشوید

00:02:53.520 --> 00:02:55.220
و او این را درک کرد

00:02:55.220 --> 00:02:58.883
وقتی که من پشت عادات
گویندگی اخبارش را شکستم

00:02:58.908 --> 00:03:01.311
گفت آه میخواهی میرزابنویس خدا باشم

00:03:01.375 --> 00:03:04.873
که بهترین چیزی است که من
میتوانم در کنار ساکن شدن کلمات بگویم

00:03:05.724 --> 00:03:10.530
در سال 1909
مردی با نام چارلز هرکیلیس ابت

00:03:10.530 --> 00:03:14.190
مخفیانه شروع به خرید تکه زمین های اضافی

00:03:14.190 --> 00:03:16.566
در بخش فلتبوش در بروکلین کرد

00:03:16.591 --> 00:03:20.237
از جمله یک محل تجمیع زباله در پیگ تاون

00:03:20.280 --> 00:03:23.510
اسمی که به خاطر آنکه روزگاری
خوک ها آنجا شکمشان را پر میکردند

00:03:23.510 --> 00:03:26.300
و بوی زننده ای که همچنان هوای آنجا
را پر میکرد، روی محل گذاشته بودند

00:03:31.796 --> 00:03:35.026
از صداهای اول شخص برای
برانگیختن تخیل مخاطب استفاده کنید

00:03:35.216 --> 00:03:36.950
یکی از کارهایی که از همان ابتدا کردم

00:03:36.975 --> 00:03:42.114
این بود که به تلطیف هژمونی و دیکتاتوری

00:03:42.157 --> 00:03:46.523
روایت سوم شخص با هم
آوایی صداهای اول شخص پرداختم

00:03:46.548 --> 00:03:49.510
آنها مقالات روزنامه را میخواندند
که امار نظامی را میخواندند

00:03:49.510 --> 00:03:52.464
تلگرام ها، نامه های عاشقانه، دفتترجه
خاطرات، روزنوشت ها را میخواندند

00:03:52.489 --> 00:03:55.335
این مسئله احساس چگونگی صحبت
مردم در آن زمان را منتقل میکرد

00:03:55.360 --> 00:03:58.480
بنابراین یک راوی سوم شخص واحد داشتیم

00:03:58.480 --> 00:04:01.956
میرزابنویس خدا، همش ورودی است
و هیچ وجه شخصی ای وجود ندارد

00:04:01.990 --> 00:04:05.860
اما همچنین آن را با کنارگذاری

00:04:05.860 --> 00:04:07.813
صداهای نزدیک و شخصی

00:04:07.838 --> 00:04:10.600
که صدایی شبیه افرادی داشتند
که ما میشناسیم،تکمیل کردیم

00:04:10.600 --> 00:04:12.850
صداهای اول شخص به شما یادآوری میکنند

00:04:12.850 --> 00:04:16.870
که مردم در واقع به اشکالی شبیه
به ما زندگی کرده و احساس کرده اند

00:04:16.870 --> 00:04:21.220
آن ها عناصر اصلی حقایق و
احساسات انسانی را بیان میدارند

00:04:21.220 --> 00:04:22.364
که این را به یاد ما می آورند

00:04:22.389 --> 00:04:23.920
و اگر شما...

00:04:23.920 --> 00:04:26.518
دیده ام که میروند سراغ افراد مشهور

00:04:26.543 --> 00:04:28.500
و شما میگویید، اوه آن دنی دویتو است

00:04:28.525 --> 00:04:29.900
اوه آن آرنولد شواتزنگر است

00:04:30.000 --> 00:04:31.210
اینطور جواب نمیدهد

00:04:31.210 --> 00:04:34.710
اما ما با افرادی مانند تام
هنکس و مریل استریپ کار میکنیم

00:04:34.710 --> 00:04:36.280
که شما میگویید، آن تام هنکس است

00:04:36.280 --> 00:04:38.530
و فورا فراموش میکنید که این صدای اوست

00:04:38.530 --> 00:04:42.885
چراکه اطلاعات ارائه شده
مهمتر از فکر که بودن آن صدا است

00:04:42.910 --> 00:04:47.384
اگر روایت دراماتیک شما
به اندازه کافی اغناگر نباشد

00:04:47.409 --> 00:04:49.540
پس فقط میشود 
اوه آن تام هنکس است

00:04:49.540 --> 00:04:52.240
اگر فراموش کرده باشید که او کیست

00:04:52.240 --> 00:04:56.890
بنابراین به مخاطب خود
هدیه ای فوق العاده داده اید

00:04:56.890 --> 00:05:00.915
و مهمتر اینکه تخیل آن ها را برانگیخته اید

00:05:00.940 --> 00:05:05.710
تا بر روی مستندی شامل عکس
های ثابت و تکه های خبری قدیمی

00:05:05.710 --> 00:05:07.960
با همان ورودی یک فیلم
سینمایی، سرمایه گذاری ذهنی کنند

00:05:07.960 --> 00:05:10.621
و این برای من هیجان برانگیز است

00:05:13.589 --> 00:05:16.979
کار با صداپیشگان

00:05:17.550 --> 00:05:20.096
واقعا باید راوی را

00:05:20.121 --> 00:05:23.642
که قرار است متن سوم شخص فیلم را بخواند

00:05:23.667 --> 00:05:28.105
از صداهای اول شخص که هم
آوایان صداها هستند، جداسازی کنیم

00:05:28.130 --> 00:05:29.872
و زیاد انتخاب صداپیشه نمیخواهد

00:05:29.905 --> 00:05:34.034
در نهایت یک کلاسور از پروژه
خود خواهیم داشت که در خود

00:05:34.084 --> 00:05:36.366
صداهای مذکر و صداهای مونث دارد

00:05:36.480 --> 00:05:38.997
و کاری که میکنید این
است که یک بازیگر می آورید

00:05:39.022 --> 00:05:42.120
و تا آنجایی که میتوانید
بهشان نقل قول میدهید

00:05:42.120 --> 00:05:46.438
و او آن نقل قول را شاید به
دو یا سه روش مختلف میخواند

00:05:46.463 --> 00:05:48.865
و در آخر شاید به ده بازیگر مختلف می رسید

00:05:48.890 --> 00:05:52.180
که یک نقل قول مشابه را
به چندین حالت مختلف می خوانند

00:05:52.180 --> 00:05:55.493
پس به یک باره کلی گزینه
برای یک نقل قول دارید

00:05:55.540 --> 00:05:58.748
به نظرم اگر با یک صداپیشه
با تجربه کمتر کار کنید

00:05:58.773 --> 00:06:01.171
یا یک کسی که قرار است این کار را بکند

00:06:01.196 --> 00:06:02.820
باید در مورد داستان درک داشته باشند

00:06:02.820 --> 00:06:06.240
باید درک کنند که لحن صدا چگونه است

00:06:06.240 --> 00:06:07.230
فریادش نمیزنید

00:06:07.230 --> 00:06:08.707
کار نمایشی ارائه نمیدهید

00:06:08.738 --> 00:06:10.410
تنها داستانی میگویید

00:06:10.410 --> 00:06:13.250
کاری که نمیکنید... چیزی
که من به آن ها میگویم

00:06:13.275 --> 00:06:14.745
این است که نباید برون اندازی داشته باشید

00:06:14.770 --> 00:06:15.810
این کار بازیگری نیست

00:06:15.810 --> 00:06:17.910
سعی نمیکنید که صندلی های آخر را دریابید

00:06:17.910 --> 00:06:21.210
در واقع سعی میکنید که کسانی که
روی صندلی جلو هستند به جلو جلب شوند

00:06:21.210 --> 00:06:25.865
بنابراین نوع گفتن آن مانند تعریف
داستانی به یک دوستی نزدیک است

00:06:25.890 --> 00:06:28.530
و من همیشه از مثال زمانی
در فیلم ها استفاده میکنم

00:06:28.530 --> 00:06:30.000
که شخصی نامه ای مینویسد

00:06:30.270 --> 00:06:32.730
و شما در موسیقی متن میشنوید، جان عزیز

00:06:32.730 --> 00:06:34.274
این صدایی است که میخواهید داشته باشید

00:06:37.121 --> 00:06:40.298
دنبال کردن یک جلسه گویندگی

00:06:41.076 --> 00:06:44.290
خوب این کلاسور روایت برای پیتر کایوتی

00:06:44.290 --> 00:06:47.577
برای فیلم جنگ ویتنام است

00:06:48.977 --> 00:06:52.667
چند نگاره پیچیده هیروگلیفیک درش است

00:06:52.692 --> 00:06:57.522
خوب حدس میزنم این آن زمانی
است که شروع به کار کردیم

00:06:57.560 --> 00:06:58.720
کجاییم؟

00:06:58.745 --> 00:07:02.543
پروژه فیلم ویتنام، قسمت اولی پیشنویس 11

00:07:02.621 --> 00:07:08.175
متن روایت، صفحه3، روایت 1.01، برداشت یک

00:07:08.223 --> 00:07:11.433
من انگشتم را از روی دکمه بر
میدارم و پیتر شروع به خواندن میکند

00:07:11.464 --> 00:07:15.006
و هرگاه که به یک تنفس در بندی میرسد

00:07:15.106 --> 00:07:19.062
و جواب می‌دهد من آن شماره
را می نویسم و دورش خط میکشم

00:07:20.580 --> 00:07:24.119
اگر در آن دور جواب نداد، این کار را نمیکنم

00:07:24.460 --> 00:07:26.140
او تا جایی که میتواند ادامه میدهد

00:07:26.140 --> 00:07:29.470
اکر متوقف شود و دوباره انجامش
دهد، آن قسمت برداشت دوم را شروع میکند

00:07:29.470 --> 00:07:30.425
می نویسم

00:07:30.456 --> 00:07:34.659
برای «دخالت آمریکا در ویتنام
مخفیانه شروع شد» مینویسم برداشت یک

00:07:34.840 --> 00:07:37.270
برداشت یک از نظر من مناسب است

00:07:37.475 --> 00:07:41.620
برداشت سه مناسب بود اما دورش خط نکشیده شده
است که به این معناست که فقط مناسب بوده است

00:07:41.620 --> 00:07:43.630
دور چهار خط کشیده شده است

00:07:43.630 --> 00:07:45.430
دور هفت خط کشیده شده است

00:07:45.430 --> 00:07:47.290
و ما در نهایت چهار را برداشتیم که

00:07:47.315 --> 00:07:48.749
یک فلش کنارش گذاشتم

00:07:49.937 --> 00:07:52.217
و هرگاه که متوقف میشود
و کاری را دوباره میکند

00:07:52.242 --> 00:07:53.852
میشود برداشت بعدی

00:07:53.960 --> 00:07:56.240
گاهی میگوید، میدانم روی آن کلمه رفتم بالا

00:07:56.240 --> 00:07:59.184
و میبینید که من یک فلش
کوچک به سمت بالا زده ام

00:07:59.209 --> 00:08:01.023
آن

00:08:01.048 --> 00:08:03.500
بیش از دو میلیون شهروند در شمال و جنوب

00:08:03.500 --> 00:08:04.370
گفته میشود

00:08:04.370 --> 00:08:05.960
گفته میشود که از بین رفته باشند

00:08:05.991 --> 00:08:07.370
و «باشد» کمی بالا رفت

00:08:07.370 --> 00:08:09.265
بنابراین یک فلش رو به بالا زدم

00:08:10.459 --> 00:08:11.635
این زمان زیادی میبرد

00:08:11.660 --> 00:08:14.540
در اصل یک روز برای یک قسمت صرف میکنیم

00:08:14.540 --> 00:08:17.870
این قسمت یک ساعت و نیم است

00:08:17.870 --> 00:08:20.874
روایت راوی اگز چیز دیگری نباشد

00:08:20.899 --> 00:08:27.865
شاید در قسمتی خیلی فشرده و
خیلی نگارش شده 40 تا 45 دقیقه باشد

00:08:27.890 --> 00:08:31.417
اما این بدین معناست که ما یک روز
کامل را صرف انجام آن 45 دقیقه

00:08:31.442 --> 00:08:32.292
و درست در آوردن اش میکنیم

00:08:35.231 --> 00:08:38.248
هیچگاه با تصویر برداشت نکنید

00:08:38.616 --> 00:08:43.537
ما، برعکس تمام افراد دیگری که
میشناسم، هیچگاه با تصویر صدا نمیگیریم

00:08:43.562 --> 00:08:45.662
هیچگاه، هیچگاه با تصویر صدا نمیگیریم

00:08:45.700 --> 00:08:48.222
چراکه مثل موسیقی است

00:08:48.412 --> 00:08:51.354
چرا کاری کنیم که دفعتا

00:08:51.465 --> 00:08:53.080
ببینند که یک صحنه دارد کات میخورد

00:08:53.080 --> 00:08:55.120
و عجله کنند که کلمات را بگویند

00:08:55.120 --> 00:08:56.290
فقط متن را بخوان

00:08:56.290 --> 00:08:58.306
من با تصویر صدا نمیگیرم

00:08:58.331 --> 00:09:00.000
من با کلمات صدا میگیرم

00:09:00.025 --> 00:09:01.120
کلمات را بخوان

00:09:01.120 --> 00:09:02.090
ما جایگذاری اش میکنیم

00:09:02.115 --> 00:09:06.530
منظورم این است که من مشکلی ندارم
برای یک بند خاص تا برداشت 64 بروم

00:09:06.724 --> 00:09:08.140
و گاهی باید این کار را بکنید

00:09:08.140 --> 00:09:10.180
ما این حقایق را
ما این حقایق را

00:09:10.180 --> 00:09:12.460
خود اثبات گر میدانیم
خود اثبات گر میدانیم

00:09:12.460 --> 00:09:13.683
که همه انسان ها
که همه انسان ها

00:09:13.708 --> 00:09:15.075
برابر آفریده شده اند
برابر آفریده شده اند

00:09:15.100 --> 00:09:16.000
این برداشت چهار است

00:09:16.000 --> 00:09:17.408
اگر نیاز باشد دوباره
تدوین کنیم، این کار را میکنیم

00:09:17.433 --> 00:09:20.872
اگر نیاز باشد صدا را دوباره تدوین
کنیم این کار را میکنید درست مانند

00:09:20.935 --> 00:09:22.269
کاری که با موسیقی خود میکنیم

00:09:22.294 --> 00:09:23.317
اینطور نیست که بگوییم

00:09:23.342 --> 00:09:27.770
لطفا این موسیقی را برسان
به 53 دقیقه و 20 فریم

00:09:27.770 --> 00:09:30.120
میدانید، چاره اش را می یابیم