همکاری با کارگردانان
بازیگران باور ندارند که به کولباری فنی نیاز ندارند
فکر میکنند کلی زلم زیمبو باید داشته باشند
به خاطر زیاده روی خودم، با این مشکل روبرو بوده ام
خیلی قدردان میشوم وقتی کسی...
خیلی قدردانم وقتی کارگردانی میشوم
وقتی کسی از من بترسد و ترس داشته باشد که کارگردانی ام کند، قدردان نیستم
یا اینکه فکر کنند نمیتوانند کارگردانی ام کنند
چرا که فکر میکنم این در واقغ یکی از
ناراحت کننده ترین چیزی که انسان میتواند در بازیگرانی که دوست دارد مشاهده کند
به فراخور اینکه شناخته تر میشوند
به فراخور اینکه مشهورتر میشوند
به فراخور اینکه اعتبار و پول بیشتر و همه این چیزها را کسب میکنند
کارگردانی ناپذیر بشوند
به جایی برسند که فکر کنند ایده های هیچ کسی به خوبی ایده های آنها نیست
این زمان است که عملکردشان
شروع به تورم و ترکیدن میکند
و به آن تیزی
به نبوغ، به تمیزی، به شفافی قبل نیستند
پرورش شخصیت‌ها با کارگردانان
سم مندز به شما خواهد گفت که وقتی که ما ریچارد سوم را در تئاتر شروع کردیم
من خیلی وسایل و این چیزها داشتم
خیلی مسخره بود، او گفت
بجای دو معلولیت 17 معلولیت می خواهد
و او مجبور بود هر روز چیزهایی را حذف کند
و از شر تمام این چیزهایی که من با خودم آورده بودم راحت شود
و میدانید در واقع اگر بخواهید تحلیل اش کنید
من داشتم کلی چیز جلوی خودم میگذاشتم
تا ایفای نقش کاراکتر را پنهان کنم
در نهایت باید کاراکتر را بازی میکردم
در نهایت باید تمام آن چیزها را رها میکردم
و باید بجای 7 معلولیت یکی دو معلولیت را دستچین میکردم
یا 8 معلولیت یا 17 یا هرچی که بود
اولین باری که با فینچر کار کردم که فیلمی به نام سون بود
که فکر میکنم تمامش را در 13 روز بازی کردم
اما فیلم میدانید
نقش را به شکلی خارق العاده و تقریبا تک‌جلوه استوار نگه داشت
باید به خاطر داشته باشید که زمانی که آن کاراکتر وارد فیلم میشود
مخاطب آنقدر از جانب کار فینچر در فیلم آمادگی کسب کرده است
که کاراکتر اصلا دیده نشد
یعنی کاراکتر را تا لحظه ورودش پخته کرده بود
یادم است در جایی به دیوید گفتم
به نظرم اگر در صندلی عقب آب دهنم راه نیوفتد
میتوانم فرار کنم
مخاطب انقدر از این کاراکتر وحشت کرده بود
که تنها کاری که باید میکردم این بود که خودم را نشان دهم
و میدانید، سعی کنم که زیاد اغراق شده بازی اش نکنم
فینچر به گرفتن برداشت های خیلی خیلی خیلی زیاد مشهور است
برخی بازیگران این را دوست دارند برخی نه
برای من مهم نیست
اما واقعا فکر میکنم که کاری که میکند
این است که بازی را از شما به بیرون می چلاند
با کسی مشکلی ندارد
اما بازیگرها با کلی چیز اضافه سر کار می آیند
خونه کار کرده اند و در کاروانشان کار کرده اند و...
با مربی شان کار کرده اند، از این مسائل
با کلی چیز اضافه میایند سر صحنه
و خیلی اوقات بسیاری از این چیزها
شما را از
قلب و شفافیت نقش دور میکند
و بنابراین دیوید برداشت های زیادی میگیرد
تا تلاش کند که بازیگران را خسته کند
تا خسته شان کند
تا جایی که ناگهان تمام حساسیت ها
تمام راه های ورود به شخصیت
تمام گیره ها
تمام پرانتز ها و چیزهایی که اضافه میشوند
به کنار میروند
و خلوص کلمات و انگیزه می ماند
و زمانی که به آن شفافیت و تمیزی میرسد
به صحنه بعد میرود
فنون کارگردانی تئاتر در فیلم
در تئاتر همه با هم کار میکنیم
درکش میکنید، لحن را میفهمید
و در فیلم
میدانید
یک بخش کاملی است که درش نیستید
صحنه هایی هست که درش نیستید
کاراکترهایی که هرگز نمیبینید
بنابراین میتوانند در یک فیلم کاملا جدا باشند
از نظر چیزی که ارائه داده اند
بنابراین بسیاری از اوقات این برعهده کارگردان است
تا پیش از آمدن روی صحنه به اندازه کافی با بازیگران گفتگو داشته باشد
که همه جهانی که تلاش میشود ساخته شود را بفهمند
در غیر این صورت منحرف شدن از خط داستان بسیار ساده است
میدانید اگر خوش شانس باشید...
میدانید البته مواردی هستد مانند مورد سم مندز، وقتی فیلم زیبای آمرکایی را کار کردیم
فیلم اول او بود
و تصمیم گرفت
که بهترین عناصر تئاتر را بگیرد
و به فیلم اضافه کنذ
بنابراین جنگید و دو هفته زمان تمرین با کل عوامل گرفت
که بسیار غیرمعمول است
بنابراین به معنای واقعی کلمه روی صحنه هایی تمرین کردیم
که روی زمین خط کشی شده بود
که نشان میداد همه چیز از مبلمان و وسایل صحنه کجا قرار میگیرد
مثل یک نمایش تمرین اش کردیم
مسلما از لحاظ زمانی در مضیقه بود
اما فوق العاده بود
چراکه وقتی که سر صحنه فیلمبرداری رفتیم میدانستیم داریم چکار میکنیم
میدانستیم چطور قرار است بهش بپردازیم
و کارگردان قادر شده بود که لحن را با تمام عوامل جا بیاندازد
حتی در کمدی، وقتی که میخواهید به چیزی خنده دار برسید
همچنان میخواهید در جهانی خاص باشید که این احساس را داشته باشد که جهان مناسب است
بنابراین موضوع این کار تنها تمیز و تیز در آوردن تمام نقش ها نیست
برای انواع خاصی از نقش ها این صادق است
بلکه موضوع اش خواست حضور در جهانی مناسب است