WEBVTT

00:00:06.864 --> 00:00:09.460
: مطالعه موردی تدوین
مقدمه فیلم جنگ ویتنام

00:00:09.671 --> 00:00:11.282
در جهت اینکه کمکتان کنیم

00:00:11.307 --> 00:00:13.640
کمی در مورد حقه های عرصه تدوین بدانید

00:00:13.640 --> 00:00:16.580
که فکر میکنم وجه مهمی از کار ما است

00:00:16.580 --> 00:00:19.154
خواستم که یکی از تدوینگرهایم را دعوت کنم

00:00:19.179 --> 00:00:22.130
دن وایت که 17 سالی
میشود که با من همکاری دارد

00:00:22.130 --> 00:00:24.057
او تدوینگر فوق العاده ای است

00:00:24.082 --> 00:00:27.345
میخواهیم کاری کنیم که
در واقع تاکنون نکرده ایم

00:00:27.370 --> 00:00:29.740
میخواهیم شما را به عقب ببریم

00:00:29.765 --> 00:00:31.790
و به بازسازی

00:00:31.790 --> 00:00:34.670
و نجزیه چهار سال و نیم تدوین

00:00:34.670 --> 00:00:39.020
و تدوین صدا و تدوین برخط، در چند دقیقه

00:00:39.020 --> 00:00:42.950
بحث و گفتگو در مورد اینکه
چگونه از اولین تجمیع کور

00:00:42.950 --> 00:00:45.020
تا به تکمیل مقدمه رسیدیم، بپردازیم

00:00:45.020 --> 00:00:49.820
اولین هشت دقیقه و خورده ای
که در نسخه نهایی وجود داشت

00:00:49.820 --> 00:00:54.215
احتمالا در اولین تجمیع کورمان

00:00:54.240 --> 00:00:57.410
از مقدمه فیلممان در مورد
جنگ ویتنام، 28 دقیقه بوده است

00:00:57.410 --> 00:00:59.972
تاکنون این کار را نکرده ایم و
خوشحالیم این تجربه را به اشتراک بگذاریم

00:01:00.088 --> 00:01:01.430
اینجا یکجورایی میدانید

00:01:01.430 --> 00:01:02.840
حقه هایمان را به نمایش میگذاریم

00:01:06.041 --> 00:01:09.499
نسخه ابتدایی 4.5، ژولای 2013

00:01:09.736 --> 00:01:13.306
میخواهم یک جورایی
بندازمتان در روند کار خودم

00:01:13.330 --> 00:01:15.370
لزومان نباید روند کار شما هم اینگونه باشد

00:01:15.370 --> 00:01:19.580
اما روند ما شامل انجام یک تجمیع کور

00:01:19.605 --> 00:01:21.809
پیش از درگیر شدن با تصاویر است

00:01:21.856 --> 00:01:24.916
ساده ترین چیز در یک تجمیع کور و به ویژه

00:01:24.916 --> 00:01:26.290
برای مقدمه این است که باید

00:01:26.290 --> 00:01:27.850
بتوانید به درستی وارد فیلم شوید

00:01:27.850 --> 00:01:30.315
یک نمایش رادیویی است و شما در اصل

00:01:30.340 --> 00:01:33.066
دنبال چگونگی ساختار دراماتیک هستید

00:01:33.091 --> 00:01:37.257
ما کار را با یک تفنگدار دریایی بسیار
بسیار پیچیده با نام جان ماسگریو شروع کردیم

00:01:37.282 --> 00:01:41.470
داستانی را از زمانی که در پست
بیرون از اردوگاه را را تعریف میکند

00:01:41.470 --> 00:01:43.120
در وحشت تاریکی

00:01:43.120 --> 00:01:47.530
انقدر که تا به امروز چراغ شب خواب دارد

00:01:47.530 --> 00:01:51.680
و من همچنان از تاریکی میترسم

00:01:51.680 --> 00:01:54.450
همچنان یک چراغ شب خواب دارم

00:01:54.450 --> 00:01:57.943
وقتی بچه هایم داشتند بزرگ میشدند

00:01:57.968 --> 00:01:59.798
این اولین باری بود که واقعا

00:02:00.835 --> 00:02:02.849
متوجه شدند که بابا در جنگ بوده است

00:02:02.874 --> 00:02:04.670
دارد همذات پنداری میکند، ما
فکر کردیم که این فوق العاده است

00:02:04.670 --> 00:02:08.575
و واقعا هم خوب است اما باید در زمانی
استفاده می‌شد که چیزی را ساختار کرده باشیم

00:02:08.600 --> 00:02:11.060
و بنابراین درک نمیکنیم که این چه است و ما

00:02:11.060 --> 00:02:14.030
میدانیم که چیزی از نظرمان پنهان شده
است که قرار است فیلممان را شروع کند

00:02:14.055 --> 00:02:17.319
او را حداقل در آنجا برای سه یا
چهار بازبینی دیگر نگه میداریم

00:02:17.344 --> 00:02:19.460
شاید دوسالی آنجا بماند

00:02:19.460 --> 00:02:21.250
اما کاملا مطمئن نیستیم

00:02:21.530 --> 00:02:24.381
کات پرشی دارد چون هنوز کات نزدیمش

00:02:24.406 --> 00:02:25.880
و بعد روایت راوی را شروع میکنیم

00:02:25.880 --> 00:02:28.279
خوب روایت کلا روی صفحه سیاه است

00:02:28.304 --> 00:02:30.584
حضور نظامی آمریکا در ویتنام

00:02:30.609 --> 00:02:32.185
مخفیانه شروع شد

00:02:32.210 --> 00:02:33.032
این صدای من است

00:02:33.032 --> 00:02:34.490
اگر به خاطر داشته باشید
من راوی نسخه ابتدایی هستم

00:02:34.490 --> 00:02:36.705
پس هنوز پیتر کایوتی نیست

00:02:36.705 --> 00:02:39.080
او را تا آخرین مراحل فیلم وارد کار نمیکنیم

00:02:39.080 --> 00:02:42.546
این حضور نظامی با نیت
خوب و توسط انسان های خوب

00:02:42.571 --> 00:02:44.867
و بر پایه سوتفاهماتی بی غرض، صورت گرفت

00:02:44.892 --> 00:02:48.090
و بعد وارد نقش دراماتیس میشویم

00:02:48.121 --> 00:02:50.727
یک سلسله مصاحبه شونده
داریم که روی هم ریخته ایم

00:02:50.752 --> 00:02:53.690
دو صفحه و نیم تا سه صفحه مصاحبه

00:02:53.690 --> 00:02:59.273
از افرادی است که فکر
میکردیم در این سکانس جواب دهند

00:02:59.312 --> 00:03:00.842
آن ها جواب میدهند

00:03:00.867 --> 00:03:03.147
البته در طرح مایه معرفی خود

00:03:03.147 --> 00:03:05.730
و معرفی ایده های مهمی که
امیدواریم فیلم به آن ها بپردازد

00:03:05.730 --> 00:03:08.059
خدمت رسانی کنند کارایی داشته باشند

00:03:08.084 --> 00:03:13.380
و بنابراین همه آن ها به جز دو نفر از فیلم

00:03:13.380 --> 00:03:14.820
از مقدمه، خارج شدند

00:03:14.820 --> 00:03:17.620
بنابراین با چیزهایی که آشنایی
داریم آزمون و خطا میکنیم

00:03:17.620 --> 00:03:20.031
نقس دراماتیس که تا حد زیادی

00:03:20.056 --> 00:03:23.040
آن بخش موفق در

00:03:23.040 --> 00:03:25.461
فیلممان در مورد جنگ جهانی دوم

00:03:25.461 --> 00:03:26.460
و در مورد جنگ داخلی بود

00:03:26.460 --> 00:03:29.370
و در چند فیلم دیگر، جاز
و بیسبال هم به همچنین

00:03:29.370 --> 00:03:30.455
اما اینجا

00:03:30.480 --> 00:03:32.010
لزوما اینجا موفق نیست

00:03:32.010 --> 00:03:33.170
و من فکر میکنم که این

00:03:33.195 --> 00:03:34.411
این درسی است که اینجا میگیریم

00:03:34.436 --> 00:03:37.980
که تمام ایده های خوب را قربانی کنیم

00:03:37.980 --> 00:03:40.920
میدانید، که یکجورایی
همه چیز را به چالش بکشیم

00:03:40.920 --> 00:03:42.790
و خرق عادت کنیم

00:03:45.359 --> 00:03:48.623
نسخه ابتدایی 5، سپتامبر 2013

00:03:48.914 --> 00:03:51.194
میخوام بریم جلو، حالا تصویر اضافه کرده ایم

00:03:51.250 --> 00:03:53.320
این احساس را کرده ایم که به
اندازه کافی روی داستان تسلط داریم

00:03:53.320 --> 00:03:54.669
میدانیم که چه باید بکنیم

00:03:54.694 --> 00:03:59.809
همچنان همان مصاحبه شونده های
قبل و نه کاملا صحیح را در ابتدا داریم

00:03:59.898 --> 00:04:01.698
باید بزرگ بشیم چراغ شب خواب را کنار بگذاریم

00:04:01.723 --> 00:04:02.873
بابا هنوز یکی دارد

00:04:03.425 --> 00:04:06.225
برای اولین بار با قرار دادن
تصاویر آزمون و خطا میکنیم

00:04:06.801 --> 00:04:08.721
تصاویر برعکس

00:04:08.746 --> 00:04:10.966
خیلی از این تصاویر را داخلش ریختیم

00:04:10.991 --> 00:04:13.093
وقتی در این مرحله یک کات را میبینم

00:04:13.118 --> 00:04:17.439
سعی میکنم متوجه شوم که آیا ایده
حرکت برعکس جواب میدهد یا خیر

00:04:17.464 --> 00:04:20.092
و کاملا متقاعد شده ام که بله جواب میدهد

00:04:20.140 --> 00:04:22.472
اما همچنین یک احساس شل و وارفتگی

00:04:22.497 --> 00:04:24.327
یک نوع بیحالی در آن میبینم

00:04:24.520 --> 00:04:26.380
اینکه خیلی چیزها درش است و ما

00:04:26.380 --> 00:04:28.582
خیلی اطلاعات درش داریم

00:04:28.607 --> 00:04:30.240
و به شکلی باید

00:04:30.265 --> 00:04:31.930
این زمان را بجوشانیم و کم کنیم

00:04:31.930 --> 00:04:34.035
همیشه باید آنچه رخ میدهد را تقطیر کنیم

00:04:34.060 --> 00:04:37.011
خوب بیاید جلوتر برویم
و ببینیم اینجا چه کرده ایم

00:04:37.036 --> 00:04:39.310
حالا سرباز ویتنام شمالی را وارد میکنیم

00:04:39.310 --> 00:04:42.933
فکر کردم که انقدر خوب
است که باید در ابتدا بیاوریمش

00:04:43.000 --> 00:04:47.500
اما همچنین نگران این بودم که هنوز

00:04:47.500 --> 00:04:51.880
پرچم تجربه آمریکایی را با راوی خود

00:04:51.880 --> 00:04:55.004
و کی، چی، کِی، کجا، چرا و
چه اتفاقی افتاد، را نکوفته باشم

00:04:55.029 --> 00:04:58.725
که حالا او باید به پشت این پرچم میرفت

00:04:58.750 --> 00:04:59.876
باید اطمینان حاصل میکردیم

00:04:59.901 --> 00:05:01.240
که ما همیشه

00:05:01.240 --> 00:05:03.010
در این فیلم امکان تغییر ساختار داشته باشیم

00:05:03.035 --> 00:05:05.228
که همیشه دریابیم که این حقیقت

00:05:05.253 --> 00:05:07.980
با حقیقتی کاملا متضاد تکمیل شود

00:05:07.980 --> 00:05:11.200
و این چیزی بود که ما
باید به گونه ای

00:05:11.200 --> 00:05:14.230
در تمام این نسخ اولیه، تمام
این تکرار مکررات، برپا میکردیم

00:05:14.230 --> 00:05:16.990
مسیر از آنجا تا فیلم نهایی

00:05:16.990 --> 00:05:20.860
طریق یک مجسمه ساز است
که یک تکه سنگ بر میدارد

00:05:20.860 --> 00:05:23.380
و آن را میتراشد تا به چیزی معین تبدیل شود

00:05:26.036 --> 00:05:29.354
نسخه ابتدایی 12، نوامبر 2015

00:05:29.522 --> 00:05:31.410
حالا احتمالا در نسخه ابتدایی شماره

00:05:31.410 --> 00:05:32.261
فکر میکنم 12 باشد

00:05:32.286 --> 00:05:36.026
دوازده، به این معنا که یک
بازبینی کامل در حال انجام است

00:05:36.860 --> 00:05:40.500
یک اخطاریه در مورد نمایش
خشونت در تصویر گذاشته ایم

00:05:40.525 --> 00:05:43.448
نشان تهیه کننده که فلورنتین فیلمز
هست را با صداهایی مغشوش آورده ایم

00:05:45.035 --> 00:05:49.259
حالا یکجورایی حالات اختلال
استرس پس از آسیب روانی

00:05:49.284 --> 00:05:51.429
در مورد چیزی که در حال
اتفاق است را کار میکنیم

00:05:52.070 --> 00:05:54.980
این تصاویر ویدیویی همچنان واترمارک دارند

00:05:54.980 --> 00:05:56.780
هنوز پول تصاویر را نپرداخته ایم

00:05:56.780 --> 00:06:00.985
منابع خبری و آرشیوی مختلف این
واترمارک ها را روی تصویر گذاشته اند

00:06:01.010 --> 00:06:03.213
تصاویر کم کم تغییر میکنند اما

00:06:03.238 --> 00:06:05.120
اساسا ریتم را داریم

00:06:05.120 --> 00:06:10.847
از این لحظات اختلال استرس پس از آسیب روانی
میرویم به یک رژه کلاسیک شهری آمریکایی

00:06:12.871 --> 00:06:15.627
و شروع به شنیدن صحبت های روی تصویر میکنیم

00:06:15.652 --> 00:06:18.584
نه اظهار نظر جان ماسگریو و چراغ شب خواب

00:06:18.609 --> 00:06:21.677
بلکه صحبت های کارل مارلانتز، مه یک
تفنگدار دریایی کهنه کار است و میگوید

00:06:21.745 --> 00:06:23.335
ما هیچگاه در مورد جنگ صحبت نمیکردیم

00:06:23.390 --> 00:06:26.510
اخیرا شده است که فکر میکنم میدانید

00:06:26.510 --> 00:06:28.880
متولدین دهه چهل تا شصت
آمریکا بالاخره دارند میگویند

00:06:28.880 --> 00:06:30.000
چه شد؟

00:06:30.949 --> 00:06:32.023
چه شد؟

00:06:33.413 --> 00:06:37.535
چیزی که برای سالیان زیاد ما
را متعهد به ماسگریو کرده بود

00:06:37.560 --> 00:06:41.234
این است که چیزی به شکل
باورنکردنی قدرتمند و قوی است

00:06:41.273 --> 00:06:43.140
اما دوباره چیزی است که ما

00:06:43.140 --> 00:06:45.330
به عنوان فیلمساز باید پیش از همه فرا بگیریم

00:06:45.330 --> 00:06:47.430
اینکه ما فیلم را برای
آنچه خود میدانیم نمیسازیم

00:06:47.430 --> 00:06:51.945
فیلم را برای آنچه یک مخاطبی
که ناآگاه اما کنجکاو است، میسازیم

00:06:51.970 --> 00:06:54.886
و بنابراین چیزی که فهم کردیم این بود که

00:06:54.911 --> 00:06:57.690
ماسگریو نماینده نوعی پیچیدکی

00:06:57.690 --> 00:07:00.803
داستانسرایی و نزدیکی با شخصیت است

00:07:00.828 --> 00:07:02.904
که از شما طلب میکند که کمی بیشتر

00:07:02.929 --> 00:07:05.197
در مورد اتفاق های روی
داده بدانید و کمی بیشتر

00:07:05.222 --> 00:07:06.812
در مورد آن شخصیت بدانید

00:07:06.840 --> 00:07:10.440
کاری که مارلنتز میکند خیلی تماشایی است

00:07:10.440 --> 00:07:13.380
اما همچنین یک رفت و برگشتی فرعی هم دارد

00:07:13.380 --> 00:07:14.910
میگوید، چه شد؟

00:07:14.910 --> 00:07:15.690
چه شد ؟

00:07:15.690 --> 00:07:19.399
بعد میگوید که ما حقیقتا نمیدانیم چه شد؟

00:07:19.424 --> 00:07:20.780
که در مورد آن به صحبت نپرداخته ایم

00:07:20.805 --> 00:07:23.954
بنابراین اگر تصاویر را عقب بزنیم
میگویم اگر می توانستیم بازش کنیم

00:07:23.979 --> 00:07:26.460
اگر اتفاقی که روی داد
را میتوانستیم بیرون بکشیم

00:07:26.460 --> 00:07:28.959
و از تصاویر به یاد ماندنی

00:07:28.984 --> 00:07:30.680
هل دادن هلیکوپتر ها از
عرشه به دریا شروع اش کنیم

00:07:30.705 --> 00:07:32.969
اما این بار از دریا به عرشه کشیده شود

00:07:32.994 --> 00:07:36.819
و کلا برویم تا تصویر اولین
سرباز فرانسوی که در یک شالیزار

00:07:37.170 --> 00:07:39.420
در دهه 40 یا 40،دارد راه میرود

00:07:39.420 --> 00:07:43.513
بعد میتوانید بارگذاری دوباره کنیم و

00:07:43.538 --> 00:07:46.598
و داستان متفاوتی بگوییم
و در آن بارگذاری دوباره

00:07:46.637 --> 00:07:49.170
این امکان را خواهید داشت که
داستان ماسگریو را تعریف کنید

00:07:49.170 --> 00:07:53.030
بنابرین مارلنتز که به مانند ماسگریو
در طول فیلم شخصیت اصلی میشود

00:07:53.116 --> 00:07:55.054
دقیقا همان کاری را میکند که ماسگریو میکرد

00:07:55.079 --> 00:07:56.724
اما این کار را برای مخاطبی میکند

00:07:56.749 --> 00:07:58.290
که در تلاش برای پیداکردن
تکیه گاه فکری خود است

00:07:58.290 --> 00:08:00.000
میگوید من در اینجا کجا باید بایستم؟

00:08:01.124 --> 00:08:04.960
حالا این سکانس ابتدایی را اضافه کرده ایم که

00:08:04.960 --> 00:08:06.460
که من آن را نوعی اختلال
استرس پس از آسیب روانی نامیده ام

00:08:06.460 --> 00:08:08.740
تصاویر شامل تکه های تصادفی نبردها هستند

00:08:08.740 --> 00:08:11.440
باید چیزی باشد که کسی مانند کارل مارلنتز

00:08:11.440 --> 00:08:13.840
باید وقتی که بیدار میشود به خاطر آورد

00:08:13.840 --> 00:08:16.330
پر از عدم انطباق است

00:08:16.330 --> 00:08:19.030
و ما اینجا میخواهیم مخاطب خود را

00:08:19.030 --> 00:08:20.840
نسبت به طبیعت مغشوش کننده اش آگاه کنیم

00:08:20.840 --> 00:08:23.007
تمام کاری که میکنیم این است که
بحث خود را دوباره سازی میکنیم

00:08:23.032 --> 00:08:25.420
از مکان خود جدا شده و دچار اختلال
استرس پس از آسیب روانی شده ایم

00:08:25.420 --> 00:08:27.100
حالا به جایی رسیده ایم که میتوانیم

00:08:27.100 --> 00:08:31.125
میتوانیم یک چیز آشنا، رژه ای
در شهری کوچک و آمریکایی بیابیم

00:08:31.150 --> 00:08:32.110
اما این صحنه قطع میشود

00:08:32.110 --> 00:08:34.414
یک تغییر مکانی دیگر

00:08:34.414 --> 00:08:36.039
و بعد کسی را ملاقات میکنیم که در مورد

00:08:36.039 --> 00:08:38.890
عدم میل به صحبت در موردش
صحبت میکند که کاملا صحیح است

00:08:38.890 --> 00:08:41.995
و بعد یک تغییر مکانی
دیگری داریم و بعد او میگوید

00:08:42.278 --> 00:08:44.500
و باعث میشود که کنجکاو
شویم که چه شد؟ چه شد؟

00:08:44.500 --> 00:08:46.570
و بعد این صحنه آغازگر سکانس دور عقب میشود

00:08:46.570 --> 00:08:51.730
خوب تقریبا 20 نقل قول وجود دارد که ما

00:08:51.730 --> 00:08:54.934
برای نسخه اول در مقدمه

00:08:54.959 --> 00:08:58.690
تجمیع کور 4.5 ریختیم

00:08:58.690 --> 00:09:00.000
حالا رسیدیم به سه نفل قول

00:09:00.940 --> 00:09:04.008
اینجاست که باید همیشه به
موادی که دارید گوش فرا دهید

00:09:04.033 --> 00:09:05.482
نه تنها کلماتی که نگارش شده اند

00:09:05.507 --> 00:09:08.206
نه تنها تصاویر، بلکه آنچه
مصاحبه شونده ها میگویند

00:09:08.231 --> 00:09:10.150
و برخی شاید یک چیز را بگویند

00:09:10.150 --> 00:09:14.007
و یکی جواب میدهد و یکی دیگر جواب نمیدهد

00:09:14.032 --> 00:09:16.635
و من هنوز نمیدانم که چرا اینگونه است

00:09:16.660 --> 00:09:18.610
گاهی اوقات صدای آرامتر جواب میدهد

00:09:18.635 --> 00:09:20.260
گاهی اوقات صدای بلندتر جواب میدهد

00:09:20.260 --> 00:09:23.200
گاهی آن صدای بلند برای
این رسانه آرام بسیار تند است

00:09:23.200 --> 00:09:24.310
و صدای آرام

00:09:24.310 --> 00:09:25.359
چیزی اتفاق می افتد

00:09:25.384 --> 00:09:28.034
و همیشه کار را فقط میتواند
از طریق آزمون و خطا انجام داد

00:09:28.624 --> 00:09:31.547
چیزی که انگیزه بحش تمامی تغییرات است

00:09:31.572 --> 00:09:32.560
چیزی است که جواب میدهد

00:09:32.560 --> 00:09:35.380
یعنی چه چیزی قوس داستانسرایی است؟

00:09:35.380 --> 00:09:36.765
و در این مورد ما

00:09:36.790 --> 00:09:41.040
درجات تغییر مکانی را
برای مخاطب، کالیبره میکنیم

00:09:41.040 --> 00:09:45.070
اختلال استرس پس از آسیب روانی باید
مغشوش گر باشد اما نه خیلی مغشوش گر

00:09:45.070 --> 00:09:49.480
باید به یک رژه ختم و حل شود که خود

00:09:49.480 --> 00:09:51.880
دوباره معشوش میشود اما نه خیلی مغشوش

00:09:51.880 --> 00:09:55.130
در این بازبینی میگوییم
که دیگه داره جواب میدهد

00:09:57.762 --> 00:10:01.021
نسخه ابتدایی 13، ژانویه 2016

00:10:01.214 --> 00:10:04.655
خوب ما همچنان در یجورایی نمیدانم

00:10:04.680 --> 00:10:06.140
در سطح راف کات هستیم

00:10:06.140 --> 00:10:09.994
همچنان روی تصویرمان کد زمانی و واترمارک است

00:10:09.994 --> 00:10:11.910
داریم با انتخاب تصویر آزمون و خطا میکنیم

00:10:11.910 --> 00:10:13.500
سکانس دور عقب را تمام کرده ایم

00:10:13.500 --> 00:10:15.468
عنوان اصلی فیلم را زده ایم

00:10:15.493 --> 00:10:17.420
و حالا متوجه شده ام

00:10:17.445 --> 00:10:20.425
ما متوجه شده ایم که
باید به یک جای آرام برویم

00:10:20.538 --> 00:10:24.098
پس بعد به یادواره جنگ
ویتنام در واشنگتن میرویم

00:10:24.204 --> 00:10:25.740
و یک سلسله کارهایی را میکنیم

00:10:25.765 --> 00:10:28.848
با مکس کلیلند ملاقات میکنیم که

00:10:28.873 --> 00:10:30.831
البته در این تصویر نمیبینید

00:10:30.856 --> 00:10:36.010
یک دست و دو پای خود را در
یک تصادف از دست داده است

00:10:36.035 --> 00:10:38.748
اما از گردن به بالا تصویرش
گرفته شده است و میگوید

00:10:38.788 --> 00:10:40.922
زندگی کردن رنج کشیدن است

00:10:40.952 --> 00:10:45.029
ادامه حیات، یافتن معنا در رنج کشیدن است

00:10:45.608 --> 00:10:46.660
و برای آن اشخصاصی از ما

00:10:46.660 --> 00:10:47.620
که ویتنام را از سرگذراندیم

00:10:47.620 --> 00:10:49.076
تلاش میکنیم که آن معنا را بیابیم

00:10:49.101 --> 00:10:51.604
و این مصاحبه آغازگر

00:10:51.629 --> 00:10:54.700
یک سکانس آگاهانه با عکس های ثابت، میشود

00:10:54.700 --> 00:10:56.950
که در آن راوی ما برای اولین بار

00:10:56.950 --> 00:11:00.542
وارد میشود و آن مونولوگی که همیشه

00:11:00.567 --> 00:11:02.133
از نسخه ابتدایی اصلی بوده است را میگوید

00:11:02.195 --> 00:11:04.501
که حضور نظامی آمریکا در ویتنام

00:11:04.540 --> 00:11:05.766
مخفیانه شروع شد

00:11:07.515 --> 00:11:11.175
این حضور 30 سال بعد با شکست به اتمام رسید

00:11:11.230 --> 00:11:13.660
در حالی که تمام جهان تماشاگر این شکست بود

00:11:13.707 --> 00:11:15.470
و بنابراین سلسله تصاویر اینجا

00:11:15.470 --> 00:11:18.910
دقیقا چیزی است که تا تکمیل فیلم باقی ماند

00:11:18.910 --> 00:11:20.796
و ما ریتم و ضرب آهنگی پیدا کردیم

00:11:20.821 --> 00:11:23.800
و بعد در پایان روایت بیانی

00:11:23.800 --> 00:11:28.736
و تمام عکس های ثابت میرویم
سپس میرویم سراغ باو نین

00:11:28.780 --> 00:11:30.000
اما بیشتر

00:11:30.000 --> 00:11:32.320
میرویم به هانوی

00:11:32.320 --> 00:11:36.437
یک رژه را می بینیم که بی شباهت
به رژه ای که فیلم را شروع میکند نیست

00:11:36.462 --> 00:11:37.528
و یک سرباز کهنه کار داریم

00:11:37.553 --> 00:11:40.120
که بی شباهت به سربازان کهنه کاری
که فیلممان با آن ها شروع میشود نیست

00:11:40.120 --> 00:11:42.662
که میگوید که هیچکس دیگر
در مورد جنگ صحبت نمیکند

00:11:52.956 --> 00:11:53.950
دقیقا همان حرف ها

00:11:53.950 --> 00:11:57.560
بنابراین فیلم محصور در این واقعیت سخت است

00:11:57.560 --> 00:12:00.548
که این حنگی است که هیچکس
واقعا نمیخواهد به آن بپردازد

00:12:00.573 --> 00:12:01.993
بنابراین شکل کار را یافتیم

00:12:02.030 --> 00:12:04.430
و از چگونگی انجام کار رضایت داریم

00:12:07.213 --> 00:12:10.411
نسخه نهایی، اکتبر 2017

00:12:10.629 --> 00:12:11.940
این نسخه نهایی است

00:12:11.940 --> 00:12:14.940
حالا افکت های صوتی بسیار درخوری دارد

00:12:14.940 --> 00:12:16.230
میکس صوتی صورت گرفته است

00:12:16.230 --> 00:12:20.319
عنوان اصلی فلورنتین فیلمز که
آمریکایی ها با آن آشنایی دارند حالا

00:12:20.344 --> 00:12:24.040
با نوعی صدای آشوب و غوغا، نمایش داده میشود

00:12:24.040 --> 00:12:27.240
حالا تصاویر ویدیویی را
خریده ایم و آزاد کرده ایم

00:12:27.240 --> 00:12:28.910
بنابراین دیگر واترمارکی در کار نیست

00:12:28.910 --> 00:12:31.265
کیفیت تصاویر حالا اچ دی است

00:12:31.290 --> 00:12:33.570
باند افکت پر شده است

00:12:33.595 --> 00:12:34.475
اثر تغییر مکانی

00:12:34.499 --> 00:12:37.535
تصویر هلیکوپتر را عوض کرده ایم

00:12:37.560 --> 00:12:41.100
تمام اینها به شدت پالایش
شده اند و در نهایت او میگوید

00:12:41.100 --> 00:12:42.007
چه شد؟

00:12:42.007 --> 00:12:42.590
چه شد؟

00:12:42.590 --> 00:12:44.310
و سکانس تصاویر دورعقب را شروع میکنیم

00:12:44.310 --> 00:12:47.880
که حالا دقیقا آن چیزی است که دفعه پیش بود

00:12:47.880 --> 00:12:50.061
بنابراین میتوانیم از تصویر
دور عقب را دوره کنیم

00:12:50.086 --> 00:12:53.250
تصاویری که در سکانس
تصاویر دور عقب وجود دارند

00:12:53.250 --> 00:12:56.610
حالا باید به بهترین شکل پالایش شود

00:12:56.610 --> 00:12:59.474
حالا پرظمظراق شده انذ
نمیتوانید از آن چشم بردارید

00:12:59.499 --> 00:13:01.800
یک لحظه هم درش نیست که حواستان پرت شود

00:13:01.800 --> 00:13:05.340
همیشه چیزی جذاب وجود دارد
خودسوزی یک راهب، آیزنهاور

00:13:05.340 --> 00:13:07.170
نو دین دین، هو چی مین

00:13:07.170 --> 00:13:08.640
بادکنک هایی که پایین می آیند

00:13:08.640 --> 00:13:09.640
چترنچات هایی که بالا میروند

00:13:09.640 --> 00:13:11.720
هری ترومن، آخرین رئیس
جمهور درگیر جنگ ویتنام

00:13:11.720 --> 00:13:15.357
عکسی از دوگل میبینیم، سربازی
فرانسوی عقب عقب میرود

00:13:15.357 --> 00:13:16.440
عنوان اصلی خود را ذاریم

00:13:16.440 --> 00:13:19.130
این بار با یک نمای تک نه نمای چندگانه

00:13:19.130 --> 00:13:20.355
زمینه سیاه میشود

00:13:20.355 --> 00:13:22.931
یک خط نور از آن عبور میکند

00:13:22.994 --> 00:13:25.519
و بعد نفس میکشیم

00:13:25.604 --> 00:13:29.048
برمیگردیم، نوای خیلی آشنایی پخش میشود
قرار است باران شدیدی بگیرد

00:13:29.073 --> 00:13:30.155
و لیستی از اسامی

00:13:30.180 --> 00:13:34.770
ما از یادواره ویتنام در هر زمان در روز و شب

00:13:34.770 --> 00:13:36.878
در هر فصل و از هر زاویه دیدی، vantage

00:13:36.921 --> 00:13:39.046
ابری از آن عبور میکند

00:13:39.071 --> 00:13:42.780
و در آخر در نمای سوم، مردی

00:13:42.780 --> 00:13:45.300
در حالی که تقریبا هاله ای از او را می بینیم

00:13:45.300 --> 00:13:48.890
صدای مکس کلیلند را می شنویم که در مورد

00:13:48.890 --> 00:13:50.175
ویکتور فرنکل که

00:13:50.200 --> 00:13:52.446
از اردوگاهان اسرای جنگ جهانی دوم
جان بدر برد، صحبت میکند، که میگفت

00:13:52.471 --> 00:13:57.158
زندگی کردن رنج کشیدن است
ادامه حیات، یافتن معنا در رنج کشیدن است

00:13:57.183 --> 00:14:00.635
و حالا او میتواند وارد شود و نشان دهد

00:14:00.660 --> 00:14:02.480
آنچه ما میخواهیم سعی
کنیم در این فیلم انجام دهیم

00:14:02.550 --> 00:14:04.955
این است که کمک کنیم تا به
پرسش های او پاسخ داده شود

00:14:04.980 --> 00:14:07.567
 که در تجربه شان معنا بیابند

00:14:08.665 --> 00:14:10.290
و این جایی است که فیلم های ما ساخته می شوند

00:14:10.290 --> 00:14:12.724
تمام موادش را داریم،
تمامی تصاویر حاضر هستند

00:14:12.802 --> 00:14:15.060
مسکل نبود تصاویر دراماتیک وجود ندارد

00:14:15.060 --> 00:14:17.850
مشکل نبود مصاحبه های دراماتیک وجود ندارد

00:14:17.850 --> 00:14:23.589
و با این حال حذف شاید 80 درصد از آنجه

00:14:23.614 --> 00:14:29.580
در ماه ژوئن 2013 در نسخه ابتدایی 4.5

00:14:29.605 --> 00:14:31.000
در اولین تجمیع کورمان وجود داشت، الزامی بود

00:14:31.000 --> 00:14:32.365
هشتاد درصد

00:14:32.390 --> 00:14:35.287
دیدن اینکه چگونه کار صورت میگیرد متقاوت است

00:14:35.312 --> 00:14:38.971
این نیم نگاهی است به روند کاری ما و شما

00:14:39.018 --> 00:14:43.915
و چه از برخی قانون و قوانینی
که ما در پیش گرفته ایم را دنبال کنید چه نه

00:14:43.940 --> 00:14:46.671
حتی انجام یک تجمیع کور یا خیر

00:14:46.696 --> 00:14:47.623
اهمیتی ندارد

00:14:47.648 --> 00:14:50.010
شما به تمام این چالش ها بر میخورید

00:14:50.010 --> 00:14:52.523
و به وقتش این شمایید که باید

00:14:52.548 --> 00:14:53.931
تصمیمات بسیار سختی بگیرید

00:14:53.956 --> 00:14:56.311
که آن بخشی که فکر میکردید
فوق العاده است را بیرون بکشید

00:14:56.336 --> 00:14:59.014
یا در واقع اشتباه خود را بپذیرید و
بگویید آن چیزی که حذف کردم را

00:14:59.039 --> 00:15:00.828
نیاز است که به فیلم بازگردانیم

00:15:01.070 --> 00:15:02.540
حالا فیلم تکمیل شده است

00:15:02.565 --> 00:15:04.885
دیگر به معنای کامل کلمه
قرار نیست به آن دست ببریم

00:15:06.937 --> 00:15:07.782
هشدار

00:15:07.807 --> 00:15:10.237
این فیلم شامل محتوای بزرگسالان،
الفاظ درشت و صحنه های خشن است

00:15:14.095 --> 00:15:16.432
تولید فلورنین فیلمز

00:15:55.875 --> 00:15:57.698
از ویتنام بازگشتن به خانه

00:15:57.723 --> 00:16:01.337
به همان اندازه خود جنگ تشویش برانگیز بود

00:16:03.880 --> 00:16:06.145
برای سالیان زیادی کسی
در مورد ویتنام صحبت نکرد

00:16:09.620 --> 00:16:12.320
ما با زوج جوانی دوست بودیم

00:16:12.320 --> 00:16:15.230
و تنها پس از 12 سال بود که دو زن هایمان

00:16:15.230 --> 00:16:17.510
داشتند صحبت میکردند و فهمیدند که ما هر دو

00:16:17.510 --> 00:16:19.774
در ویتنام تفنگدار دریایی بودیم

00:16:19.856 --> 00:16:24.128
هیچوقت کلمه ای در موردش نگفتیم
هیچگاه به آن اشاره نکردیم

00:16:24.153 --> 00:16:27.589
و تمام کشور اینگونه بود

00:16:27.614 --> 00:16:29.934
تا این حد جدایی انداز بود

00:16:31.426 --> 00:16:34.658
و مانند زندگی در خانواده
ای با پدری الکلی بود

00:16:36.242 --> 00:16:36.755
هیس

00:16:36.780 --> 00:16:37.821
 درباره اش صحبتی نمیکنیم

00:16:40.486 --> 00:16:42.269
کشور ما آن مار را با ویتنام کرد

00:16:42.294 --> 00:16:45.430
تنها اخیرا بوده است که فکر میکنم، میدانید

00:16:45.430 --> 00:16:49.930
متولدین دهه 40 و 50 در نهایت
شروع به این پرسش کرده اند که چه شد؟

00:16:49.930 --> 00:16:50.620
چه شد ؟

00:17:00.290 --> 00:17:02.820
چیزی که اکنون در این کشور نیاز داریم

00:17:02.820 --> 00:17:07.573
مرهم نهادن زخم ها و فراموش نمودن ویتنام است

00:17:19.454 --> 00:17:23.477
کشتار در این جنگ تراژیک باید متوقف شود

00:17:33.586 --> 00:17:35.710
اما راهبرد ژنرال وست مورلند

00:17:35.710 --> 00:17:38.150
دارد نتیجه می‌دهد

00:17:38.150 --> 00:17:41.390
دشمن دیگر نزدیکتر به پیروزی نیست

00:17:49.415 --> 00:17:50.510
هرطور که ارزیابی اش کنید

00:17:50.510 --> 00:17:54.392
اوضاعمان اکنون از آنچه فکر میکردیم بهتر است

00:17:59.791 --> 00:18:05.990
شما نسبت به عمق درگیری ما
در ویتنام، رک و راست نبوده اید

00:18:05.990 --> 00:18:08.835
ما کمک هایمان را به دولت
(ویتنام) تشدید کرده ایم

00:18:08.835 --> 00:18:09.810
این کمک ها لوژستیک هستند

00:18:09.810 --> 00:18:13.337
نیروهای جنگی به آن جا نفرستاده ایم

00:18:13.337 --> 00:18:15.670
 اگر ردیف دومینویی را برپا کنید

00:18:15.670 --> 00:18:17.450
و به اولی ضربه بزنید

00:18:17.450 --> 00:18:19.700
 مسلما آخرین دومینو هم می افتد

00:18:19.700 --> 00:18:21.950
اگر مخاصمات در کره موفقیت آمیز باشد

00:18:21.950 --> 00:18:25.040
میتوان انتظار داشت که به تمام آسیا و اروپا

00:18:25.040 --> 00:18:26.600
و به این نیم کُره، کشیده شود

00:18:34.068 --> 00:18:40.794
جنگ ویتنام

