WEBVTT

00:00:00.001 --> 00:00:07.097
بازی روی صحنه تئاتر

00:00:07.641 --> 00:00:11.937
واقعا و حقیقتا احساس میکنم که
بازیگری را در تئاتر یاد گرفته ام

00:00:14.284 --> 00:00:17.083
و خوش شانس بوده ام که
توانسته ام روی صحنه سینما

00:00:17.108 --> 00:00:19.962
با تجربه ای درخور قدم بگذارم

00:00:20.904 --> 00:00:23.222
تجربه ای که من را آماده کرد تا قادر باشم که

00:00:25.020 --> 00:00:26.916
به تعریفی کنترل صحنه سینما را به دست بگیرم

00:00:26.941 --> 00:00:30.469
و قادر باشم که در صحنه سینما به جایی برسم

00:00:30.930 --> 00:00:33.300
بنابراین بسیار قدردان تجربیاتی
هستم که در تئاتر داشته ام

00:00:33.325 --> 00:00:36.157
حتی تجربیات تئاتری ای که
داشتم و فکر میکردم زیاد خوب نبودم

00:00:36.822 --> 00:00:38.739
یا اینکه خود نمایش ها زیاد خوب نبودند

00:00:40.192 --> 00:00:43.391
اما مسلما تجربیاتی وحود دارند که در آن ها

00:00:44.343 --> 00:00:47.211
این احساس را داشتم که گویا قادر بودم

00:00:47.608 --> 00:00:49.172
به چیزی خدمت رسانی کنم

00:00:49.625 --> 00:00:51.035
به متن خدمت کنم

00:00:51.060 --> 00:00:52.317
به لحن خدمت کنم

00:00:52.342 --> 00:00:54.892
به کمدی خدمت کنم
به درام خدمت کنم

00:00:56.137 --> 00:00:59.845
زمانی که چیزی در من به سطحی دیگر رفت

00:01:00.868 --> 00:01:02.518
به دلایل مختلف

00:01:04.664 --> 00:01:07.345
گاهی ترکیبی از چیزها است که چرا

00:01:07.855 --> 00:01:10.688
چرا چیزی جواب میدهد، چرا، میدانید...

00:01:12.166 --> 00:01:15.571
میدانید، حقیقت این است
که معمولا نمیدانید که چرا

00:01:16.881 --> 00:01:18.451
فقط میدانید که چیزی

00:01:19.126 --> 00:01:20.126
چیزی جواب داد

00:01:20.151 --> 00:01:22.887
فقط به شکلی کنارهم قرار گرفت

00:01:22.912 --> 00:01:26.821
که نمیتوانستید لزوما تصور کنید که چرا

00:01:27.226 --> 00:01:28.756
اما برایش آماده بوده اید

00:01:29.413 --> 00:01:31.585
و شما...

00:01:32.410 --> 00:01:33.410
میدانید

00:01:33.695 --> 00:01:36.328
وقتی ماهی آمد آن را گرفته اید

00:01:36.362 --> 00:01:37.929
ازش واهمه ای نداشته اید

00:01:38.894 --> 00:01:39.894
و نگه اش داشتید

00:01:41.292 --> 00:01:42.292
و کار را تمام کردید

00:01:43.601 --> 00:01:48.154
کنارآمدن با اعصاب

00:01:48.486 --> 00:01:50.538
از وحشت هیچ مفری نیست

00:01:50.570 --> 00:01:53.950
هیچ قرصی نیست که بتوانید بخورید یا

00:01:54.229 --> 00:01:56.129
یا دعایی که بتوانید بخوانید

00:01:56.154 --> 00:01:57.484
یا هیچ چیز دیگری

00:01:57.595 --> 00:01:59.451
فقط باید این را درک کنید که

00:01:59.729 --> 00:02:02.450
در وحشت خود را خیس خواهید کرد

00:02:02.894 --> 00:02:04.867
و این بخشی از فرآیند است

00:02:04.978 --> 00:02:09.123
و شما خواهید گفت : 
کاری نمیتونم بکنم، باید

00:02:10.398 --> 00:02:12.541
خودم را جلوی گرگ ها بیاندازم

00:02:12.575 --> 00:02:16.343
و امیدوار باشم که در نهایت زنده بیرون بیایم

00:02:17.684 --> 00:02:21.057
من هیچ پیش نمایشی نبوده
است که تجربه کرده باشم

00:02:21.133 --> 00:02:25.553
که بعدش نخواهم سیاه مست کنم

00:02:26.049 --> 00:02:28.593
و هرچیزی که روی صحنه
اتفاق افتاد را فراموش کنم

00:02:28.618 --> 00:02:31.779
و امیدوار باشم که هیچ وقت
آن حس را دوباره تجربه نکنم

00:02:32.279 --> 00:02:34.283
و بعد هرباری که نمایشی را کار میکنم

00:02:34.433 --> 00:02:35.795
دوباره آن احساس را دارم

00:02:35.820 --> 00:02:37.339
واقعا وحشتناک است

00:02:37.488 --> 00:02:40.707
مردم درک نمیکنند

00:02:41.295 --> 00:02:44.440
حتی نمیدانم مثل چی
میماند، اما مثل این است که

00:02:44.980 --> 00:02:47.084
که هر کسی در هر کاری

00:02:47.109 --> 00:02:51.942
میبایست اولین نمونه
کارش را به همه نشان میداد

00:02:52.081 --> 00:02:55.099
یا اولین تلاششان برای
چیزی را به همه نشان میدادند

00:02:55.806 --> 00:03:00.386
بهه معنای واقع کلمه این احساس را
دارد که کاملا برهنه روی صحنه میروید

00:03:00.704 --> 00:03:03.457
و همه خواهند فهمید که شما

00:03:03.855 --> 00:03:05.379
داشتید تمام این سالها ادا در می آورده اید

00:03:05.404 --> 00:03:09.519
و قرار است متوجه این شوند و
به شما بگویند گورتان را گم کنید

00:03:09.927 --> 00:03:11.080
کی تو رو راه داده ؟

00:03:11.762 --> 00:03:16.629
تمرینات

00:03:16.951 --> 00:03:18.774
میتوانید یک نمایشنامه بخوانید، میتوانید

00:03:19.362 --> 00:03:20.841
فکر کنید که متوجه اش شده اید

00:03:20.866 --> 00:03:26.250
میتوانید فکر کنید که بله این میتونه نقش
خوبی برای به چالش کشیدن خودم باشه

00:03:28.005 --> 00:03:30.065
و بعد به تمرین میروید و

00:03:30.328 --> 00:03:34.178
به آن آسانی که فکرش را میکردید نیست 
یا پیچیده تر است یا

00:03:34.996 --> 00:03:37.053
اشتباه خوانده اید اش یا

00:03:37.332 --> 00:03:39.896
در تئاتر چیزها امتحان میشوند، شما

00:03:40.230 --> 00:03:43.552
روزانه وقتی که سر تمرین
میروید آزمون و خطا میکنید

00:03:44.099 --> 00:03:45.099
جستجو میکنید

00:03:46.020 --> 00:03:49.467
ممکنه است به صحنه ای را
روزی به شکلی خاص بپردازید

00:03:49.860 --> 00:03:53.533
و روز بعد از آن میگذرید و یک
صحنه و بازی دیگر را کار میکنید

00:03:54.082 --> 00:03:56.001
یک هفته به آن صحنه باز نمیگردید

00:03:56.564 --> 00:03:58.379
اما در طول زمان آن هفته

00:04:00.142 --> 00:04:01.381
روی صحنه های دیگر کار کرده اید

00:04:01.406 --> 00:04:04.373
بنابراین شاید چیزهای دیگری
در مورد کاراکتر کشف کرده اید

00:04:05.265 --> 00:04:08.454
به خانه رفته اید، زندگیتان را کرده اید

00:04:08.479 --> 00:04:11.062
گذاشته اید تراوش صورت بگیرد، بهش فکر میکنید

00:04:11.254 --> 00:04:13.207
و وقتی که به آن صحنه باز میگردید

00:04:14.160 --> 00:04:16.083
ممکن است راه ورود جدیدی داشته باشید

00:04:16.281 --> 00:04:18.326
چیزی مشخص شده است

00:04:18.817 --> 00:04:21.853
رویش کار میکنید، کار میکنید و کار میکنید
و در نهایت

00:04:22.132 --> 00:04:24.863
شروع میکنید و جلوی مخاطب میروید
به اشتراکش می گذارید

00:04:25.506 --> 00:04:28.822
و مخاطب شروع به تاثیرگذاری ای روی

00:04:29.329 --> 00:04:31.667
دریافتتان از کاراکتر میکند

00:04:32.231 --> 00:04:35.963
زمانی بود که نوعی ستاره محوری حاکم بود

00:04:35.988 --> 00:04:40.512
لارنس اولیویر وارد اتاق تمرین
میشد و همه دیالوگ هایش را میدانست

00:04:41.063 --> 00:04:43.884
اساسا از پیش نقش را تمرین کرده بود

00:04:43.992 --> 00:04:46.622
و بعد شروع میکردند به وارد
کردن دیگر بازیگران، متوجه هستید ؟

00:04:46.863 --> 00:04:48.443
و هیچ ایرادی به لارنس اولیویر وارد نیست

00:04:48.681 --> 00:04:51.195
مسلما او یکی از بهترین
بازیگران تاریخ است، اما

00:04:51.926 --> 00:04:53.760
تفاوتی وجود دارد میان

00:04:54.395 --> 00:04:55.761
این کار را نکردن

00:04:55.815 --> 00:04:58.087
و رفتن به اتاق تمرین

00:04:58.870 --> 00:05:01.243
و حفظ و آموختن دیالوگ ها با جمع

00:05:01.268 --> 00:05:05.341
به دلیل نوعی که جمع آن ها را به شما میگویند

00:05:06.222 --> 00:05:08.634
به نظرم سخت است
یعنی خودم هم سعی کرده ام

00:05:08.935 --> 00:05:14.149
به نظرم حفظ دیالوگ ها و عدم
یادگیری چگونگی بیانشان سخت است

00:05:15.150 --> 00:05:18.170
حفظشان به شکل بی طرف سخت است

00:05:19.679 --> 00:05:21.604
وقتی که من ریچارد دوم را بازی کردم

00:05:21.631 --> 00:05:22.726
و وقتی که ریچارد سوم را بازی کردم

00:05:22.751 --> 00:05:24.969
سه پرده اول را حفظ کردم

00:05:25.239 --> 00:05:29.918
اما خیلی سخت تلاش کردم که یاد
نگیرم که چگونه دیالوگ ها را بگویم

00:05:29.943 --> 00:05:32.232
بلکه تنها بدونم که چه هستند

00:05:33.677 --> 00:05:35.446
به این خاطر که زبانی تازه بود

00:05:35.471 --> 00:05:40.063
و من نمیخواستم سه هفته اول تمرین را
اینگونه صرف کنم که دائم بگویم، چی بود؟

00:05:40.171 --> 00:05:42.560
میدانید، میخواستم متوجه شوم که

00:05:43.330 --> 00:05:45.648
هدف کلمات چه بود نه خود کلمات

00:05:45.673 --> 00:05:48.999
بنابراین این کار را کردم و ساده نبود که

00:05:49.284 --> 00:05:52.567
خودم را از چگونگی گفتنشان دور نگه دارم

00:05:53.421 --> 00:05:58.102
اجرا

00:05:58.291 --> 00:06:00.906
هیچ یچز به گرد پای

00:06:01.541 --> 00:06:05.425
تجربه اجرای هر شب نمیرسد

00:06:06.360 --> 00:06:09.532
چیزی که در مورد خود می آموزید
چیزی که در مورد قوای خود می آموزید

00:06:10.126 --> 00:06:11.632
چیزی که در مورد کاراکتر می آموزید

00:06:11.823 --> 00:06:13.517
چیزی که در باره مخاطبان می آموزید

00:06:14.586 --> 00:06:17.403
و تفاوتی که میتوانید احساس کنید از

00:06:17.825 --> 00:06:19.127
اولین پیش نمایش

00:06:19.229 --> 00:06:21.655
اولین باری که به اشتراکش می گذارید و معمولا

00:06:21.790 --> 00:06:23.867
آن شبی است که احساس میکنم قرار است سکته کنم

00:06:23.925 --> 00:06:28.780
رفتن روی صحنه و اشتراک گذاری اش با
کخاطبان برای بار اول بسیار وحشتناک است

00:06:29.111 --> 00:06:30.921
هنوز به اجرای خود اعتماد ندارید

00:06:30.946 --> 00:06:34.354
اطمینان ندارید که هیچ کدام
از تصمیماتی که گرفته اید

00:06:34.581 --> 00:06:35.581
جواب میدهند یا خیر

00:06:37.917 --> 00:06:42.314
از آن اولین پیش نمایش، آن تجربه
به اشتراک گذاشتن اجرا برای اولین با

00:06:42.466 --> 00:06:45.149
کشف این که آیا چیزی که به اشتراک میگذارید

00:06:45.538 --> 00:06:47.560
مخاطبان احساس میکنند که ارزش
اشتراک گذاری را دارد یا خیر

00:06:48.457 --> 00:06:51.740
ممکن است در آن شب چقدر از
ایدآل دور باشد یا مزخرف باشد

00:06:51.765 --> 00:06:54.186
اولین پیش نمایش ها
معمولا بسیار خطرناک هستند

00:06:55.313 --> 00:06:57.443
اما سپس به  کجا میرود؟

00:06:58.323 --> 00:06:59.454
بعد نکته هایی را دریافت میکنید

00:06:59.479 --> 00:07:01.731
این هم تجربه جالبی است، چراکه

00:07:03.344 --> 00:07:04.901
وقتی که یک نمایش را تمرین میکنید

00:07:04.926 --> 00:07:06.131
و نمایشی را حفظ میکنید

00:07:06.156 --> 00:07:08.655
و بالای صحنه میروید و آغاز میکنید

00:07:08.961 --> 00:07:10.532
به اشتراک گذاری اش با مخاطبان

00:07:10.605 --> 00:07:14.658
تقریبا هر دو نیمکره مغزتان را در دست دارید

00:07:15.167 --> 00:07:18.976
یک نیمکره سعی میکند که
در اجرا باشد و آنجا بماند و

00:07:19.434 --> 00:07:23.017
و به سیر نمایش آگاه باشد

00:07:23.402 --> 00:07:24.354
و نیمکره دیگر

00:07:24.379 --> 00:07:30.007
سعی میکند تا هر کاری که کارگردان
در جلسه نکته گویی گفته است را بکند

00:07:30.032 --> 00:07:33.431
چون گاهی پس از یک پیش نمایش

00:07:34.098 --> 00:07:35.892
دو ساعت نکته گویی دارید

00:07:36.175 --> 00:07:39.631
همه در سال تئاتر جمع میشوند
و در جایگاه تماشاچیان مینشینند

00:07:39.742 --> 00:07:42.860
و کارگردان به بررسی تک
تک لحظات نمایش میپردازد

00:07:42.948 --> 00:07:45.981
که میخواهد تغییر دهد یا
به شیوه دیگری امتحانش کند

00:07:46.092 --> 00:07:47.268
این دیالوگ را حذف کنیم

00:07:47.366 --> 00:07:48.535
اینجا انجامش دهیم

00:07:48.627 --> 00:07:49.727
هر چیزی ممکن است

00:07:49.752 --> 00:07:54.105
بنابراین بخشی از مغزتان است که وقتی
که همان شب دارید نمایش را اجرا میکنید

00:07:55.050 --> 00:07:57.560
اما نیمی از مغزتان تلاش میکند که

00:07:57.693 --> 00:08:00.984
تمام بازتنظیمات و تغییرات و نکته هایی
که به شما داده شده است را به یاد بیاورد

00:08:01.589 --> 00:08:05.153
و نیمی دیگر تلاش میکند که در نمایش باشد

00:08:05.359 --> 00:08:09.450
و خارق العاده ترین لحظه وقتی است که

00:08:10.259 --> 00:08:12.050
و گاهی این را در پیش نمایش ها احساس میکنید

00:08:12.075 --> 00:08:15.544
بیشتر اوقات تا وقتی که نمایش
اصلی را کار میکنید احساسش نمیکنید

00:08:16.043 --> 00:08:19.199
که دو نیمه ی مغزتان یکی میشوند

00:08:19.224 --> 00:08:21.566
دیگر نکته ها را بازی نمیکنید

00:08:21.803 --> 00:08:24.539
دیگر در مورد تغییرات فکر نمیکنید

00:08:24.595 --> 00:08:26.201
حالا درش هستید

00:08:26.829 --> 00:08:28.304
و کاملا درش هستید

00:08:28.805 --> 00:08:30.761
و سیر و سلوکش برای شماست

00:08:31.023 --> 00:08:33.734
و در نقطه ای خاص نمایش

00:08:34.406 --> 00:08:36.893
از کارگردان و نکته گویی هایش

00:08:36.918 --> 00:08:39.447
به تسلط بازیگر در می آید

00:08:40.327 --> 00:08:42.981
یک سخن بزرگی هم البته هست

00:08:43.891 --> 00:08:45.423
نمیدانم کدام کارگردان گفته است

00:08:45.448 --> 00:08:47.008
ممکن است پیتر هال بوده باشد

00:08:47.041 --> 00:08:48.415
یا پیتر ونان بود

00:08:48.790 --> 00:08:52.833
که 8 هفته پس از شروع اجراها آمد

00:08:55.040 --> 00:08:57.820
تا تمام اضافاتی که
عوامل از زمانی که آنجا را

00:08:57.845 --> 00:09:00.809
ترک کرده بود وارد نمایش
کرده بودند را بیرون بکشد

00:09:01.429 --> 00:09:04.829
و هیجانی فوق العاده ای در

00:09:05.202 --> 00:09:07.019
هر شب حاضر شدن

00:09:07.484 --> 00:09:10.153
و نه لزوما گفتن اینکه میخوام

00:09:10.519 --> 00:09:12.059
هر شب به یک شکل  اجرایش کنم است

00:09:12.174 --> 00:09:13.174
بلکه بگویید

00:09:13.199 --> 00:09:18.235
میدونی دیشب اون واکنشی که فکر
میکنم این دیالوگ سزاوارش هست رو نگرفتم

00:09:18.755 --> 00:09:21.049
یا اینکه، احساس نکردم که در این
لحظه توجه شان را کسب کرده باشم

00:09:21.074 --> 00:09:22.074
میدانید

00:09:22.584 --> 00:09:25.804
باید روی رسیدن به این
منظور کار کنم و فکر میکنم

00:09:25.829 --> 00:09:28.476
از سه صحنه پیش از این صحنه شروع میشه

00:09:29.001 --> 00:09:32.286
بنابراین بسیاری از اوقات چیزی
است که رویش کار میکنید اما

00:09:32.898 --> 00:09:36.213
شروعش در نقاط ابتدایی تر نمایش است

00:09:37.198 --> 00:09:38.198
و

00:09:39.201 --> 00:09:41.592
گاهی چیزی که من به دنبالش هستم

00:09:42.347 --> 00:09:43.416
این است که

00:09:44.637 --> 00:09:45.981
مردم معمولا میگویند

00:09:46.006 --> 00:09:50.466
اوه، صدای مورد علاقه ات در
سالن سینما باید صدای تشویق باشد

00:09:51.252 --> 00:09:53.022
باید صدای خنده باشد

00:09:53.776 --> 00:09:55.250
و در واقع

00:09:55.559 --> 00:09:58.567
صدای مورد علاقه من در سالن تئاتر

00:10:01.092 --> 00:10:02.092
سکوت است

00:10:04.053 --> 00:10:06.147
چراکه در آن سکوت

00:10:07.250 --> 00:10:11.188
احساس میکنید که کل مخاطبان
به سمت شما کشیده میشوند

00:10:11.958 --> 00:10:14.761
کاملا در آن لحظه هستند

00:10:15.325 --> 00:10:19.720
و تقریبا این آن زمانی است
که احساس میکنید یکی میشوند

00:10:20.554 --> 00:10:23.069
کل مخاطبان را دارید که به جلو خم شده اند

00:10:25.157 --> 00:10:26.628
گاهی اوقات نفسشان حبس شده است

00:10:26.962 --> 00:10:29.286
از آنجایی که چیزی روی صحنه اتفاق افتاده است

00:10:29.311 --> 00:10:31.183
که نامنظره بوده است یا خشن بوده است

00:10:32.088 --> 00:10:33.088
یا روشنگر بوده است

00:10:34.677 --> 00:10:36.964
این قوی ترین صدای جهان است

00:10:37.615 --> 00:10:38.943
آن صدای سکوت است

00:10:39.205 --> 00:10:42.289
بنابراین گاهی تلاش میکنید تا

00:10:42.749 --> 00:10:44.360
آن احساس را بگیرید

00:10:45.004 --> 00:10:48.780
که در مورد چیزی جز دانستن
این نیست که آن ها دارد گوش میدهند

00:10:49.570 --> 00:10:54.313
آموختن در تئاتر

00:10:54.783 --> 00:10:59.234
میدانید 12 سال سرپرستی سالن تئاتر اول ویک

00:11:00.951 --> 00:11:03.248
و قدم گذاشتن روی آن صحنه

00:11:04.471 --> 00:11:07.717
و احساس آن تخته های کف صحنه

00:11:07.742 --> 00:11:08.805
آن چوب ها

00:11:08.830 --> 00:11:10.389
و آن پلاستر

00:11:11.231 --> 00:11:13.564
که صدایمان از آن ها برمیگردند

00:11:14.790 --> 00:11:16.322
احساس این که روی آن صحنه

00:11:17.487 --> 00:11:21.312
بزرگترین بازیگران مرد و زن نسل ما

00:11:21.994 --> 00:11:23.327
روی آن صحنه بازی کرده اند

00:11:23.541 --> 00:11:25.226
فکر میکنید که جان گیلگود

00:11:25.885 --> 00:11:29.120
در سال 1928 روی این صحنه ایستاده است

00:11:29.716 --> 00:11:32.121
و ریچارد دوم را بازی کرده است

00:11:32.630 --> 00:11:34.173
و رالف ریچردسون

00:11:34.440 --> 00:11:36.307
روی این صحنه نقش فالستف را بازی کرد

00:11:36.394 --> 00:11:42.960
که کنث تاینن گفت یکی از بهترین اجراهایی
بوده است که در زندگی در تئاتر دیده است

00:11:42.994 --> 00:11:43.994
و الیویه

00:11:45.282 --> 00:11:46.844
و پیتر اوتول

00:11:47.873 --> 00:11:49.801
و ریچارد بورتون هملت را بازی کردند

00:11:51.347 --> 00:11:55.557
و جولی دنچ اولین ایفای نقش خود را در نقش
ژولیت در نمایش رومئو و ژولیت را اجرا کرد

00:11:57.626 --> 00:11:59.535
آن زمان است که شروع میکنید به

00:12:00.479 --> 00:12:04.607
احساس اینکه، واو من در حرفه ای هستم که

00:12:05.329 --> 00:12:08.248
خیلی ها درش پیش از من آمده اند، بسیاری

00:12:08.796 --> 00:12:11.637
زیربنایش را چیده اند

00:12:14.088 --> 00:12:17.207
همین چیزی که رویش ایستاده ام

00:12:18.366 --> 00:12:20.931
به شکل خارق العاده ای محکم است

00:12:21.622 --> 00:12:23.096
موضوع مهم در مورد تئاتر

00:12:23.121 --> 00:12:24.121
منظرم این است که

00:12:24.563 --> 00:12:26.588
نسبت به سینما

00:12:27.121 --> 00:12:30.450
این است که مهم نیست چقدر در یک فیلم

00:12:30.918 --> 00:12:32.509
یا در یک سریال تلوزیونی خوب باشید

00:12:33.936 --> 00:12:35.975
هیچگاه بهتر نخواهید شد

00:12:37.065 --> 00:12:38.065
فیلم ایستا است

00:12:39.422 --> 00:12:40.705
اما در تئاتر

00:12:41.262 --> 00:12:43.577
من میتوانم فردا شب از امشب بهتر باشم

00:12:44.062 --> 00:12:46.517
میتوانم سه شنبه هفته
آینده از فردا شب بهتر باشم

00:12:48.367 --> 00:12:50.555
این چیزی است که می آموزید

00:12:50.913 --> 00:12:52.857
این چیزی است که می آموزید