بازی روی صحنه تئاتر
واقعا و حقیقتا احساس میکنم که بازیگری را در تئاتر یاد گرفته ام
و خوش شانس بوده ام که توانسته ام روی صحنه سینما
با تجربه ای درخور قدم بگذارم
تجربه ای که من را آماده کرد تا قادر باشم که
به تعریفی کنترل صحنه سینما را به دست بگیرم
و قادر باشم که در صحنه سینما به جایی برسم
بنابراین بسیار قدردان تجربیاتی هستم که در تئاتر داشته ام
حتی تجربیات تئاتری ای که داشتم و فکر میکردم زیاد خوب نبودم
یا اینکه خود نمایش ها زیاد خوب نبودند
اما مسلما تجربیاتی وحود دارند که در آن ها
این احساس را داشتم که گویا قادر بودم
به چیزی خدمت رسانی کنم
به متن خدمت کنم
به لحن خدمت کنم
به کمدی خدمت کنم به درام خدمت کنم
زمانی که چیزی در من به سطحی دیگر رفت
به دلایل مختلف
گاهی ترکیبی از چیزها است که چرا
چرا چیزی جواب میدهد، چرا، میدانید...
میدانید، حقیقت این است که معمولا نمیدانید که چرا
فقط میدانید که چیزی
چیزی جواب داد
فقط به شکلی کنارهم قرار گرفت
که نمیتوانستید لزوما تصور کنید که چرا
اما برایش آماده بوده اید
و شما...
میدانید
وقتی ماهی آمد آن را گرفته اید
ازش واهمه ای نداشته اید
و نگه اش داشتید
و کار را تمام کردید
کنارآمدن با اعصاب
از وحشت هیچ مفری نیست
هیچ قرصی نیست که بتوانید بخورید یا
یا دعایی که بتوانید بخوانید
یا هیچ چیز دیگری
فقط باید این را درک کنید که
در وحشت خود را خیس خواهید کرد
و این بخشی از فرآیند است
و شما خواهید گفت : کاری نمیتونم بکنم، باید
خودم را جلوی گرگ ها بیاندازم
و امیدوار باشم که در نهایت زنده بیرون بیایم
من هیچ پیش نمایشی نبوده است که تجربه کرده باشم
که بعدش نخواهم سیاه مست کنم
و هرچیزی که روی صحنه اتفاق افتاد را فراموش کنم
و امیدوار باشم که هیچ وقت آن حس را دوباره تجربه نکنم
و بعد هرباری که نمایشی را کار میکنم
دوباره آن احساس را دارم
واقعا وحشتناک است
مردم درک نمیکنند
حتی نمیدانم مثل چی میماند، اما مثل این است که
که هر کسی در هر کاری
میبایست اولین نمونه کارش را به همه نشان میداد
یا اولین تلاششان برای چیزی را به همه نشان میدادند
بهه معنای واقع کلمه این احساس را دارد که کاملا برهنه روی صحنه میروید
و همه خواهند فهمید که شما
داشتید تمام این سالها ادا در می آورده اید
و قرار است متوجه این شوند و به شما بگویند گورتان را گم کنید
کی تو رو راه داده ؟
تمرینات
میتوانید یک نمایشنامه بخوانید، میتوانید
فکر کنید که متوجه اش شده اید
میتوانید فکر کنید که بله این میتونه نقش خوبی برای به چالش کشیدن خودم باشه
و بعد به تمرین میروید و
به آن آسانی که فکرش را میکردید نیست یا پیچیده تر است یا
اشتباه خوانده اید اش یا
در تئاتر چیزها امتحان میشوند، شما
روزانه وقتی که سر تمرین میروید آزمون و خطا میکنید
جستجو میکنید
ممکنه است به صحنه ای را روزی به شکلی خاص بپردازید
و روز بعد از آن میگذرید و یک صحنه و بازی دیگر را کار میکنید
یک هفته به آن صحنه باز نمیگردید
اما در طول زمان آن هفته
روی صحنه های دیگر کار کرده اید
بنابراین شاید چیزهای دیگری در مورد کاراکتر کشف کرده اید
به خانه رفته اید، زندگیتان را کرده اید
گذاشته اید تراوش صورت بگیرد، بهش فکر میکنید
و وقتی که به آن صحنه باز میگردید
ممکن است راه ورود جدیدی داشته باشید
چیزی مشخص شده است
رویش کار میکنید، کار میکنید و کار میکنید و در نهایت
شروع میکنید و جلوی مخاطب میروید به اشتراکش می گذارید
و مخاطب شروع به تاثیرگذاری ای روی
دریافتتان از کاراکتر میکند
زمانی بود که نوعی ستاره محوری حاکم بود
لارنس اولیویر وارد اتاق تمرین میشد و همه دیالوگ هایش را میدانست
اساسا از پیش نقش را تمرین کرده بود
و بعد شروع میکردند به وارد کردن دیگر بازیگران، متوجه هستید ؟
و هیچ ایرادی به لارنس اولیویر وارد نیست
مسلما او یکی از بهترین بازیگران تاریخ است، اما
تفاوتی وجود دارد میان
این کار را نکردن
و رفتن به اتاق تمرین
و حفظ و آموختن دیالوگ ها با جمع
به دلیل نوعی که جمع آن ها را به شما میگویند
به نظرم سخت است یعنی خودم هم سعی کرده ام
به نظرم حفظ دیالوگ ها و عدم یادگیری چگونگی بیانشان سخت است
حفظشان به شکل بی طرف سخت است
وقتی که من ریچارد دوم را بازی کردم
و وقتی که ریچارد سوم را بازی کردم
سه پرده اول را حفظ کردم
اما خیلی سخت تلاش کردم که یاد نگیرم که چگونه دیالوگ ها را بگویم
بلکه تنها بدونم که چه هستند
به این خاطر که زبانی تازه بود
و من نمیخواستم سه هفته اول تمرین را اینگونه صرف کنم که دائم بگویم، چی بود؟
میدانید، میخواستم متوجه شوم که
هدف کلمات چه بود نه خود کلمات
بنابراین این کار را کردم و ساده نبود که
خودم را از چگونگی گفتنشان دور نگه دارم
اجرا
هیچ یچز به گرد پای
تجربه اجرای هر شب نمیرسد
چیزی که در مورد خود می آموزید چیزی که در مورد قوای خود می آموزید
چیزی که در مورد کاراکتر می آموزید
چیزی که در باره مخاطبان می آموزید
و تفاوتی که میتوانید احساس کنید از
اولین پیش نمایش
اولین باری که به اشتراکش می گذارید و معمولا
آن شبی است که احساس میکنم قرار است سکته کنم
رفتن روی صحنه و اشتراک گذاری اش با کخاطبان برای بار اول بسیار وحشتناک است
هنوز به اجرای خود اعتماد ندارید
اطمینان ندارید که هیچ کدام از تصمیماتی که گرفته اید
جواب میدهند یا خیر
از آن اولین پیش نمایش، آن تجربه به اشتراک گذاشتن اجرا برای اولین با
کشف این که آیا چیزی که به اشتراک میگذارید
مخاطبان احساس میکنند که ارزش اشتراک گذاری را دارد یا خیر
ممکن است در آن شب چقدر از ایدآل دور باشد یا مزخرف باشد
اولین پیش نمایش ها معمولا بسیار خطرناک هستند
اما سپس به کجا میرود؟
بعد نکته هایی را دریافت میکنید
این هم تجربه جالبی است، چراکه
وقتی که یک نمایش را تمرین میکنید
و نمایشی را حفظ میکنید
و بالای صحنه میروید و آغاز میکنید
به اشتراک گذاری اش با مخاطبان
تقریبا هر دو نیمکره مغزتان را در دست دارید
یک نیمکره سعی میکند که در اجرا باشد و آنجا بماند و
و به سیر نمایش آگاه باشد
و نیمکره دیگر
سعی میکند تا هر کاری که کارگردان در جلسه نکته گویی گفته است را بکند
چون گاهی پس از یک پیش نمایش
دو ساعت نکته گویی دارید
همه در سال تئاتر جمع میشوند و در جایگاه تماشاچیان مینشینند
و کارگردان به بررسی تک تک لحظات نمایش میپردازد
که میخواهد تغییر دهد یا به شیوه دیگری امتحانش کند
این دیالوگ را حذف کنیم
اینجا انجامش دهیم
هر چیزی ممکن است
بنابراین بخشی از مغزتان است که وقتی که همان شب دارید نمایش را اجرا میکنید
اما نیمی از مغزتان تلاش میکند که
تمام بازتنظیمات و تغییرات و نکته هایی که به شما داده شده است را به یاد بیاورد
و نیمی دیگر تلاش میکند که در نمایش باشد
و خارق العاده ترین لحظه وقتی است که
و گاهی این را در پیش نمایش ها احساس میکنید
بیشتر اوقات تا وقتی که نمایش اصلی را کار میکنید احساسش نمیکنید
که دو نیمه ی مغزتان یکی میشوند
دیگر نکته ها را بازی نمیکنید
دیگر در مورد تغییرات فکر نمیکنید
حالا درش هستید
و کاملا درش هستید
و سیر و سلوکش برای شماست
و در نقطه ای خاص نمایش
از کارگردان و نکته گویی هایش
به تسلط بازیگر در می آید
یک سخن بزرگی هم البته هست
نمیدانم کدام کارگردان گفته است
ممکن است پیتر هال بوده باشد
یا پیتر ونان بود
که 8 هفته پس از شروع اجراها آمد
تا تمام اضافاتی که عوامل از زمانی که آنجا را
ترک کرده بود وارد نمایش کرده بودند را بیرون بکشد
و هیجانی فوق العاده ای در
هر شب حاضر شدن
و نه لزوما گفتن اینکه میخوام
هر شب به یک شکل اجرایش کنم است
بلکه بگویید
میدونی دیشب اون واکنشی که فکر میکنم این دیالوگ سزاوارش هست رو نگرفتم
یا اینکه، احساس نکردم که در این لحظه توجه شان را کسب کرده باشم
میدانید
باید روی رسیدن به این منظور کار کنم و فکر میکنم
از سه صحنه پیش از این صحنه شروع میشه
بنابراین بسیاری از اوقات چیزی است که رویش کار میکنید اما
شروعش در نقاط ابتدایی تر نمایش است
و
گاهی چیزی که من به دنبالش هستم
این است که
مردم معمولا میگویند
اوه، صدای مورد علاقه ات در سالن سینما باید صدای تشویق باشد
باید صدای خنده باشد
و در واقع
صدای مورد علاقه من در سالن تئاتر
سکوت است
چراکه در آن سکوت
احساس میکنید که کل مخاطبان به سمت شما کشیده میشوند
کاملا در آن لحظه هستند
و تقریبا این آن زمانی است که احساس میکنید یکی میشوند
کل مخاطبان را دارید که به جلو خم شده اند
گاهی اوقات نفسشان حبس شده است
از آنجایی که چیزی روی صحنه اتفاق افتاده است
که نامنظره بوده است یا خشن بوده است
یا روشنگر بوده است
این قوی ترین صدای جهان است
آن صدای سکوت است
بنابراین گاهی تلاش میکنید تا
آن احساس را بگیرید
که در مورد چیزی جز دانستن این نیست که آن ها دارد گوش میدهند
آموختن در تئاتر
میدانید 12 سال سرپرستی سالن تئاتر اول ویک
و قدم گذاشتن روی آن صحنه
و احساس آن تخته های کف صحنه
آن چوب ها
و آن پلاستر
که صدایمان از آن ها برمیگردند
احساس این که روی آن صحنه
بزرگترین بازیگران مرد و زن نسل ما
روی آن صحنه بازی کرده اند
فکر میکنید که جان گیلگود
در سال 1928 روی این صحنه ایستاده است
و ریچارد دوم را بازی کرده است
و رالف ریچردسون
روی این صحنه نقش فالستف را بازی کرد
که کنث تاینن گفت یکی از بهترین اجراهایی بوده است که در زندگی در تئاتر دیده است
و الیویه
و پیتر اوتول
و ریچارد بورتون هملت را بازی کردند
و جولی دنچ اولین ایفای نقش خود را در نقش ژولیت در نمایش رومئو و ژولیت را اجرا کرد
آن زمان است که شروع میکنید به
احساس اینکه، واو من در حرفه ای هستم که
خیلی ها درش پیش از من آمده اند، بسیاری
زیربنایش را چیده اند
همین چیزی که رویش ایستاده ام
به شکل خارق العاده ای محکم است
موضوع مهم در مورد تئاتر
منظرم این است که
نسبت به سینما
این است که مهم نیست چقدر در یک فیلم
یا در یک سریال تلوزیونی خوب باشید
هیچگاه بهتر نخواهید شد
فیلم ایستا است
اما در تئاتر
من میتوانم فردا شب از امشب بهتر باشم
میتوانم سه شنبه هفته آینده از فردا شب بهتر باشم
این چیزی است که می آموزید