دروس هالیوود
مصاحبه هرگز کسر شأن نیست
چند درس واقعاً جالب هست که
یاد گرفتم و باهام مانده است
اولی 1980 بود که به اولین مصاحبۀ «رگ تایم»م رفتم
بیرون نشسته بودم منتظر کارگردان بودم
جیمز ارل جونز آمد، بازیگر سیاه‌پوست برجستۀ
زمانمان، اون زمان، 1980
و
من کتاب و همه رو خونده بودم
و آماده شده بودم که به مصاحبه بیایم
می‌دونستم نقشی به‌نام بوکر تی واشنگتن درش هست
پس با خودم گفتم جیمز ارل جونز
قراره در این فیلم بوکر تی واشنگتن باشد
و او نشست
خودم را معرفی کردم
گفتم چقدر ستایشش می‌کنم فلان
گفتم پس شما نقش بوکر تی واشنگتن
را در فیلم بازی می‌کنید
او گفت، نه من مثل شما برای مصاحبه آمده ام
من این طوری شدم
لعنتی
فرض کردم چون جیمز ارل جونزید و
بازیگر امید سفید بزرگ
کلی نمایشنامه در خانه تان میفرستند که میخوانید
اینطور واکنش نشان داد
به خودم گفتم قراره اینطور بشم؟
درس اول
بهترین لحظاتتان ممکن است در اتاق تدوین از بین برود
در «زمانی برای کشتن» وزن چیزی که در فیلم اتفاق افتاد
منظورم اینه که کلا داستان جالبی دارد
وقتی آن فیلم رو بازی کردم
با یک نیت وارد کار شدم
و انجامش دادم
این از اولین
درس‌های اتاق تدوینم در هالیوود بود
چون
در کتاب و در ذهنم
و در قلبم وقتی که کار را انجام دادم
فیلم برای من
دربارۀ پدری بود که به دخترش میفهماند
که هر اتفاقی تو دنیا برای دختر بیفتد پدر ازش محافظت خواهد کرد
و دنیا را مکانی امن خواهد کرد
پس وقتی آن افراد را کشت
آن ها را به این خاطر نکشت
که به دختر تجاوز کرده بودند
کشتشون چون می‌خواست دخترشون بداند که
آن دو نفر دیگر در دنیا نخواهند بود که دوباره به تو آزار برسانند
و اگر هرکسی دیگر اون کار رو با تو بکند
من اینجا خواهم بود تا این کار رو باز برات بکنم
من از تو در برابر دنیا محافظت میکنم
همۀ صحنه‌هایی که اجرا کردم و شفاهاً این را موضوع را ابراز کردم
از فیلم بیرون کشیده شدند
به گونه ای که وقتی به فیلم نگاه میکنید
کارل لی رو به‌صورت سیاه پوستی حیله‌گر می‌بینید که
که از قصد این سفید پوست ها را میکشد و حالا
و حالا سعی میکند تا راهی پیدا کند
و با بهونه قرار دادن تجاوز به دخترش، از زیر آن در برود
و یکی از بزرگترین اتفاقاتی که برای من رخ داد این بود که
وقتی اون کار رو گرفتم و سر صحنه رفتم
اولین صحنه‌ای که تو فیلم بازی کردم
این بود که به دفتر جیک، دفتر متیو مک‌کانهی رفتم
و دقیقاً به او داستانی را که به هیئت منصفه
در دادگاه در پایان فیلم میگوید را گفتم
تقریبا همان سخنرانی
چطور بهش تجاوز کردند، با او چه کردند
از کامیون بیرون پرتش کردند
کل خطابه را گفتم
وقتی تمومش کردم
همه در اتاق داشتند گریه میکردند
فیلم‌بردار داشت گریه می‌کرد
سرپرست فیلمنامه داشت گریه می‌کرد
جوئل کارگردان این طور بود
فوق العاده بود
معرکه می‌شی
اما بعد وقتی فیلم را دیدم و آن تکه حذف شده بود
نابود شدم
تو دلم ناله میکردم
چون در آن زمان هنوز
اسکار بازیگری در ذهنم بود
چون به لحظات اسکار میدهند
این را میدانم
چون
من خوره فیلم هستم
فیلم تماشا می‌کنم
کاربلدم، فیلم بینم
اما
جوایز اسکار گاهی
بر مبنای کل اجراها است
گاهی فقط بر مبنای یک لحظه بمب است
که در آن فیلم اتفاق افتاد
و آنها آن لحظه را حذف کردند
و وقتی آن لحظه از آن نقش خاص کنار گذاشته شد من گفتم
تاثیگذاری این فیلم محشره
عالیه و همه این چیزها
اما وقتی آن بخش داستان را از من میگیرید
کیستی من را در دینامیک داستان تغییر می‌دهد
و این کار را بدون آگاهی من کردید
چون نقش کاملا متفاوتی را بازی کردم
ولی وقتی تدوین شد چیز دیگه‌ای شد
هر بار جلوی کسی قرار بگیرید، قضاوت می‌شوید
بعد از آن مکالمه با کوئنتین
و اینکه «پالپ فیکشن» رو با پست دریافت کردم
و بهم گفتن نقش جولز مال منه
و قرار بود این فیلم رو بسازیم من در نیویورکم
فیلمی با نام «فِرش» را با لارنس بندر کار میکنم
تهیه‌کننده‌ای که برای «سگ‌های انباری» باهاش خواندم
پس حالا دارم باهاش کار می‌کنم
و او همچنین تهیه کنند «پالپ فیکشن» است
و در حالی که آنجا هستم مدیر برنامه‌هام باهام تماس میگیرد
و میگوید یک بازیگری آمده است
و برای نقش دیگه‌ای در «پالپ فیکشن» مصاحبه کرده است
ولی می‌خواست جولز رو بخونه که واقعا ببینند چکار میتواند بکنند
و به ناگاه خیلی از کارش متاثر شده بودند
چون من رفته بودم و جولز را خوانده بودم
چون گفتند فقط می‌خواستند بشنوند
جولز چطور به نظر میاید
پس رفتم و با کوئنتین
با بعضی تهیه‌کننده‌ها و هر کی، سرسری خوندم
و عازم شدم که «فِرش» را کار کنم
و گفتند که طرف انقدر عالی بوده که
شاید باید بازنگری کنن و بهش کار را بدهند
می‌دونیم تو آمدی و خواندی
خوب بود ولی این طرف عالی بود
و من گفتم، داشتم فقط میخوندم
وایسا ببینم
به هاروی واینستین زنگ زدند
هاروی گفت، خوب باید مسابقۀ بازیگری داشته باشید
به طرف بگویید برگردد و به سم هم بگویید بیاید
خوب حالا من عصبانی‌ام
چون باید جمعه کار میکردم
سوار هواپیما بشوم، شب بیخوابی بکشم
فیلمنامه را برداشتم
در هواپیما هستم با عصبانیت در حاشیه‌ها یادداشت می‌ذارم
صحبت‌ها را تجزیه میکنم، لحظات کلیدی را یادداشت میکردم
زیر فلان چیز را خط می‌کشیدم، فلان کار را میکردم
می‌خوام به چی برسم؟
همۀ آموخته‌هام از تئاتر را
وقتی نقشی را تجزیه می‌کنم را پیاده می‌کنم
چون هنوز آماده نبودم
یک ماه و نیم دیگه ای پیش از
زمانی که قرار بود فیلم شروع بشود، وقت داشتیم
پس روش کار نکرده بودم
روی «فِرش» متمرکز شده بودم
و آن هم نقشی بود که خیلی فکر میطلبید
پس در هواپیما هستم و دارم هر کاری رو که
در یک دورۀ یکی دو هفته ای
پیش از اینکه به واقع شروع به رفتن به عمق فیلمنامه، انجام میدهم، را پیاده میکنم
پس صبح روز بعد به مصاحبه میروم
و هیچکس آنجا نیست
آنجا تنها هستم
گفتند خوب طرف دیگر الان اینجا بوده
رفته اند ناهار بخورند
بعد برگشتن
و گفتند خوب آماده‌ایم
من رو به همۀ این کسانی که قبلا ملاقات نکرده بودم معرفی میکنند
یکی هست که می‌گه اوه شما ...
نیازی نیست من را به او معرفی کنید
میدانم که او کیست
آقای فیشبرن کارتون رو دوست دارم
و حالا دیگه داغ کردم
و همبرگری در کیسه ای دارم چون دارم از گرسنگی میمیرم
پس داخل اتاق میشوم
و همبرگر میخورم و همزمان مصاحبه میدهم
شروع می‌کنیم
من و یک فردی که به عنوان خواننده همراه استخدام کرده اند صحنه ای در ماشین را بازی میکنیم
داریم صحنه را بازی می‌کنیم
و من فوق العاده ام
و اون بیشعور دیالوگ ها را قاطی کرد
من هم ...
مصاحبه را متوقف کردم
رفتم سراغش
بهش فحش دادم و گفتم
اگر تو ... اگر نمی‌تونی انجامش بدی خودم می‌تونم هردو نقش رو اجرا کنم
باشه؟
پس یا درست انجامش بده یا برو بیرون
و بوم، انجامش دادیم
پس تمام مصاحبه را انجام دادم
هر صحنه‌ای رو که جولز قراره باشد را اجرا کردم
خارج شدم، سوار هواپیما شدم، برگشتم نیویورک
دوشنبه کار را از نو شروع کردم
لارنس همان روز صبح به کابین استراحتم آمد و گفت
خوب کار همچنان برای تو است
نگران نباش
همه چیز خوبه
ولی راستش
رفته بودیم ناهار تا
برگردیم و راهی پیدا کنیم که بهت بگیم که باید آن طرف دیگر را برای نقش بگیریم
و تنها بعد از آن که صحنه رستوران را بازی کردی بود
که یکجورایی
کولاک کردی و کار را ترکوندی
چون اصلا ایده ای نداشتیم که این فیلم چطور قراره تمام شود
تا دیدیم که تو آن صحنه را اجرا کردی
پس درسش اینه که هرگز این را قبول نکنید که کسی
به شما بگوید که نقشی برای شماست
و هرگز از انجام
کارهایی که معمولا انجام میدهید
که شما را به آدم خلاقی که هستید تبدیل میکند
وقتی که در اتاق مصاحبه میروید
هرچه هم که به شما وعده و عید بدهند، غافل نشوید
حتی اگر بگن فقط می‌خواهیم ببینیم چطور به نظر میرسد
نیازی نیست روی اجرا مسلط باشی
فقط بذار بشنویم
این حرفا مزخرف هستند
همیشه آماده بروید
هر بار که در برابر کسی قرار میگیرید، دارید قضاوت میشوید
پس این درس هم بود