بازی صحنه های تخیلی
بازی صحنه های تخیلی فلان خالص ترین نوع بازیگری در نظر منه
انگار که یک بچه ام که یک کارتون یخچال داره و میگه
این سفینه فضایی منه
چون هم دارین اون چیزی که بیرونه و هم چیزی که درونتونه رو خلق می کنید
به عنوان یک بازیگر
همونطور که در حال بازی صحنه ای هستید
درخواست ابزاری برای ابتکار عمل بکنید
خیلی مهمه که از کارگردان سوال های زیادی بپرسید
و از مسئول جلوه های ویزه
وقتی دارین یک جلوه ویژه رو بازی می کنید
تا بفهیمد که اونا چی آماده کردن و چه تصویری در ذهن دارن
و اینکه چه اتفاقی قراره اطرافتون بیوفته
خیلی وقت ها اونا تصاویری دارند
که دستی یا توسط کامپیوتر کشیده شده اند
که دقیقا شبیه صحنه ایه که بازی می کنید
پس اگر دارید به منظره ی خارج یک شهر نگاه می کنید
می تونید یک عکس از اون رو نگاه کنید
حتی اگر دارید با جلوه های ویژه بازی ی کنید
تا یک ایده ای تو ذهنتون داشته باشید
بعضی وقت ها منابع تصویری از بقیه فیلم ها وجود دارند
در فیلم «نابودی» کارگردان به من تصاویری نشون داد
تا یک حسی از فضا و محیط اطراف بگیرم
چون داشتیم توی یک موقعیت واقعی فیلم برداری میکردیم و جلوه ی ویژه نبود
ولی با کامپیوتر منظره رو تغییر میدادند
تا اون خاص بودن رو داشته باشه
خیلی مهمه که باهاشون ارتباط برقرار کنید
با اینکه همه چی چه شکلی هستند
و برای لحظه های اکشن
ممکنه یک تصویر ذهنی اولیه ای داشته باشند
از شخصیتی که ساخته ی کامپیوتر هست
مثل یک هیولا یا چیزی که باهاش ارتباط برقرار می کنید
و شما میفهمید وقتی تموم بشه قراره چه شکلی باشه
و کمک میکنه با صحنه هماهنگ باشید
حالت ای درونی را فراموش نکنید
وقتی با محیطی که تخلیه کار می کنید
همیشه نمیدونید که
مثلا فاصله سفینه فضایی که داره به سمت شما میاد چقدره
و چطور باید بهش نگاه کنید
شما میخواید بدونید که آیا با سرعت درستی حرکت میکنه یا نه
بعضی وقت ها یک چیزی مثل توپ تنیس رو به چوب وصل میکنن و حرکتش میدن
تا مطمئن بشن شما حرکت اون رو دنبال می کنید
مخصوصا وقتی با بازیگر های دیگه کار می کنید و باید به یک چیز نگاه کنید
که با یک سرعت ثابتی حرکت میکنه یا حرکت چیز رو نگاه کنید
این معمولا اتفاق میوفته و شما همه باید یک جا رو نگاه کنید
ولی نکته ی مهم این است که
وقتی هنگام تصویر سازی محیط اطراف گیرتون میندازن
یا وقتی دارین تصور می کنین اون توپ تنیس یا اون علامت چیه
نباید حالات درونیتون رو از دست بدید
خیلی مهمه که توجه کنید که در درونتون چه اتفاقی داره میوفته
چطور واکنش نشون میدید...چطور به اونی که دارید بهش نگاه می کنید احساس دارید
همونطور که دارین تجربش می کنید چونکه
خیلی راحت ممکنه تو صحنه های بیرونی غرق بشید
که مثلا من باید این دیوار های سبزی که اطرافم وجود دارند رو در ذهنم به منظره یک شهر تبدیل کنم
و این میتونه تمام انرژی ذهنی شمارو بگیره
نبض حرکاتتون رو شناسایی کنید
اگر چیزی در اطراف شما داره اتفاق میوفته
خیلی مفیده که یکی باشه در طولش با شما صحبت کنه
مثلا کارگردان یا دستار کارگردان باشه که داره نبض حرکات شمارو میگه
مثلا هیولا داره شمارو نگاه میکنه...الان داره تهدیدتون میکنه..الان حواسش پرت شده
الان داره چیزی رو از رو زمین برمیداره و الان دوباره شمارو میبینه
و داره میاد سمتتون
و جوری که اینارو میگن واقعا میتونه به شما کمک کنه که
این نبض هارو داشته باشید که بهشون واکنش بدید
به جای ینکه خودتون همشون رو حدس بزنید
ولی وقتی میفهمید که دوست دارن این نبض ها چی باشن
بعضی وقت ها بهتره که خودتون زمان بندیش رو تعیین کنید
و میتونین ازشون بپرسید که کجا به شما اون نبض هارو نمیدن
بعضی وقت ها آسون تره که خودتون بهش فکر کنید کشفشون کنید و احساسشون کنید
و بعد میتونین باهاشون هماهنگ باشید
و اونا میتونن بعدا توی صحنه قرارش بدن
برای فیلم «نابودی» مثلا
در صحنه ی آخر
من خودم تعیین کردم که کی اون اجسام پرنده دورم پرواز کنند
و اون پایان احساسی
و من کاملا داشتم اونو توی سرم نگه میداشتم
که این اجسام پرنده کجا می رفتند و من باید کجارو نگاه می کردم
و اینکه اون چه احساسی در من به وجود میاورد
در این دنیای خارق العاده
و اونا همه چی رو با من هماهنگ کردن
تا مجبور نباشم یک توپ تنیس که به چوب وصل شده را دنبال کنم
و خب این دو روشی هستند که میتونید ازشون استفاده کنید
که یا شما اونها رو راهنمایی می کنید یا اونها شمارو راهنمایی می کنند
ریشه ی احساسات
کاری که من دوست دارم با اجسامی انجام بدم که دردنیای تخیلی هستند
شما باید فکر کنید که اونها از نظر احساسی چی به شما می دهند
مثلا اگر با یک آدم فضایی کار می کنید
آیا درواقع قسمتی از وجود شماست
که دارین باهاش دست و پنجه نرم می کنین یا میجنگید یا قبولش می کنید و بهش خوش آمد میگید یا دربارش کنجکاوید
یا مخالفش هستید
چطور به اون چیزی که در ذهن شما میگذره مربوطه؟
اینکار همیشه هم ممکن نیست
بعضی وقت ها اصلا اونقدر عمیق نیست
که با هیولایی بجنگی و بعضی وقت ها فقط فانه
بعضی وقت ها..مثلا در همین فیلم
من حس کردم که یک احساسی وجود داره این وسط
که در دنیای بیرون وجود داشت و داشتم باهاش می جنگیدم
پس من سعی کردم که هی بهش رجوع کنم
که چه چیزی داخل من بود
که در دنیای بیرون داشتم باهاش می جنگیدم
من فکر میکنم که این خیلی مفیده اگر کمی احساس میکنید گم شدید در
این دنیای غیر واقعی و عجیب و غریب که ازش سر در نمیارید
اگر بتونید ربطش بدید به چیزی که شخصیتتون از درون باهاش می جنگه
یک چیز خیلی مشخص
و بعد جنگتون با اون آدم فضایی یا ارتباطتون با اون رو بر اساس این چیز بچینید
خب در فیلم «نابودی» شخصیت من
با این آدم فضایی انسان نما ارتباط برقرار می کنه که انگار یک کپی از شخصیت نقش منه
ولی خب یک نسخه ی خیلی عجیب و غریب از شخصیت نقش منه
و خیلی خوب بود که یک بازیگر خیلی فوق العاده شخصیت اون ادم فضایی رو بازی میکرد
و من داشتم تمام مدت با این آدم کار میکردم
و من همچنین شریک رقص خیلی فوق العاده ای داشتم
که طراحی رقصمون رو بابی جین انجام داد که یک طراح رقص خارق العاده است
به جای اینکه از یک بدلکار استفاده بشه
و ما یجورایی همه باهم کار کردیم تا
تا واقعا روی هسته ی احساس شخصیت ها تمرکز کنیم
و اینکه چطور میتونیم این شخصیت هارو در صحنه های دعوا پیدا کنیم
این درباره این دختره که با خودش مواجه میشه یجورایی
اینکه با رفتار خاص خودش مواجه میشه که اونو به آدم دیگه ای تبدیل می کنه
که انگار خودشو در وجود شخص دیگه ای میبینه
و اینکه چطور باید این دو شخص رو هم متفاوت هم یک جور ساخت
که شبیه منه و مثل من حس میکنه ولی من نیست
و اینکه من کدوم یک ازین شخصیت ها دوست دارم باشم
و خب همیشه این هسته احساسی وجود داشت
حتی وقتی محیط کاملا تخیلی است