WEBVTT

00:00:00.000 --> 00:00:07.158
واکنش در مونولوگ

00:00:07.572 --> 00:00:12.456
آرون مواک
سیر بلند روزانه به شب

00:00:17.473 --> 00:00:19.973
حال برایم چند خاطره به نظرت مهم تعریف کردی

00:00:20.775 --> 00:00:21.775
میخواهی خاطرات من را بشنوی؟

00:00:22.883 --> 00:00:24.264
با دریا در ارتباط است

00:00:26.951 --> 00:00:27.445
یکیش اینه

00:00:27.470 --> 00:00:29.172
سواز یک کشتی بادبانی بودم

00:00:29.197 --> 00:00:30.439
به مقصد بوینس آیرس

00:00:31.453 --> 00:00:32.453
ماه کاملی تو آسمون بود

00:00:32.478 --> 00:00:35.160
کشتی داشت با سرعت 14 گره به پیش میرفت

00:00:36.660 --> 00:00:38.890
روی دماغه دراز کشیده بودم

00:00:40.201 --> 00:00:42.315
آب زیرم داشت کف میکرد

00:00:42.340 --> 00:00:45.625
و چوب بادبانهایی سفید زیر
مهتاب بالای سرم قد کشیده بودند

00:00:47.188 --> 00:00:50.725
از زیبایی و ضرب آهنگ سرودش مست شده بودم

00:00:51.399 --> 00:00:52.292
برای یک لحظه

00:00:52.317 --> 00:00:54.842
خودم را گم کردم
در واقع زندگی ام را از دست دارم

00:00:57.959 --> 00:01:00.435
من آزاد شدم

00:01:02.507 --> 00:01:04.066
در دریا حل شدم

00:01:04.091 --> 00:01:07.011
تبدیل به بادبانهای سفید و شتک آب شدم

00:01:07.036 --> 00:01:08.990
تبدیل به زیبایی و ضرب آهنگ شدم

00:01:09.015 --> 00:01:12.709
تبدیل به مهتاب و کشتی
 و آسمون بلند پر ستاره شدم

00:01:14.382 --> 00:01:16.787
بدون گذشته یا آینده

00:01:16.966 --> 00:01:19.035
 به نوعی صلح و یکپارچگی شدم

00:01:19.060 --> 00:01:20.471
در لذتی بکر

00:01:22.222 --> 00:01:24.190
به چیزی بزرگ تر از زندگی خودم

00:01:24.215 --> 00:01:27.255
یا زندگی انسان، یا خود حیات، تعلق یافتم

00:01:28.771 --> 00:01:30.731
اگر میخواهی میتوانی بگویی به خدا تعلق یافتم

00:01:32.858 --> 00:01:35.796
و چندبار دیگر در زندگی ام
داشتم شنا میکردم یا

00:01:36.454 --> 00:01:37.887
تنها در ساحل دراز کشیده بودم

00:01:37.912 --> 00:01:39.117
همین احساس را تجربه کردم

00:01:40.538 --> 00:01:42.831
تبدیل شدم به خورشید
و شن های داغ و

00:01:42.856 --> 00:01:45.384
جلبک های سبز چسبیده به
سنگ ها و جنبان در امواج دریا

00:01:45.409 --> 00:01:47.545
مثل تصور یک قدیس از خوشاگویی ها

00:01:50.912 --> 00:01:51.912
مثل

00:01:54.045 --> 00:01:56.419
پرده‌ی جلوی حقیقت چیزها

00:01:56.546 --> 00:02:00.708
با دستی پنهان کنار زده شده باشد

00:02:01.426 --> 00:02:03.341
و برای لحظه ای میبینی

00:02:05.459 --> 00:02:07.459
و دیدن رمز راز، خود رمز و رازی است

00:02:09.078 --> 00:02:10.972
برای لحظه ای معنا یافته میشود

00:02:14.880 --> 00:02:17.189
و بعد آن دست میگذارد که پرده بازگردد

00:02:19.602 --> 00:02:20.602
و تنها میشوی

00:02:22.321 --> 00:02:24.051
در مه پرسه میزنی

00:02:29.949 --> 00:02:32.053
زاده شدنم به هیئت انسان اشتباه بزرگی بود

00:02:32.089 --> 00:02:34.445
اگر مرغ دریایی یا ماهی
بودم بخت بیشتری داشتم

00:02:36.223 --> 00:02:40.033
در این هیئت همیشه احساس غریبگی میکنم

00:02:40.852 --> 00:02:43.046
هیچوقت نتوانسته ام به واقع چیزی طلب کنم

00:02:43.522 --> 00:02:45.435
هیچگاه به واقع طلبیده نشده ام

00:02:46.777 --> 00:02:48.806
هیچگاه به واقع نمیتوانم تعلق داشته باشم

00:02:49.917 --> 00:02:52.466
همیشه باید کمی عاشق مرگ باشم

00:02:56.306 --> 00:02:57.306
خیلی ممنون

00:03:01.644 --> 00:03:02.644
دراز بکش

00:03:07.183 --> 00:03:11.066
این یکی از آن مونولوگ‌های
خیلی خیلی شناخته شده است

00:03:11.505 --> 00:03:12.922
این مونولوگ زیاد اجرا شده است

00:03:14.342 --> 00:03:16.199
به این خاطر که واقعا قطعه فوق العاده ای است

00:03:17.279 --> 00:03:18.279
و به این خاطر که اُنیل (نویسنده)

00:03:18.986 --> 00:03:19.986
خود کاراکتر است

00:03:21.268 --> 00:03:23.312
ادموند در واقع اُنیل است

00:03:24.211 --> 00:03:25.211
و او

00:03:25.623 --> 00:03:26.436
الته

00:03:26.722 --> 00:03:29.269
یکی از بزرگترین ادبا و شاعران ما است

00:03:30.055 --> 00:03:31.503
چون خیلی شاعرانه مینویسد

00:03:32.170 --> 00:03:33.170
پس از بخشی از خطرش است

00:03:33.195 --> 00:03:36.024
که درش نوعی شاعرانگی

00:03:37.223 --> 00:03:38.772
در این قطعه است

00:03:39.482 --> 00:03:43.592
و سخت است که یکجورایی درش کشیده نشد

00:03:44.377 --> 00:03:45.377
که اصلا اشکالی ندارد

00:03:45.643 --> 00:03:49.453
اما همچنین فکر میکنم که
چیزی که معمولا دز این قطعه

00:03:50.100 --> 00:03:56.389
و هر قطعه ای که از نویسنگان شهیر
است و نوعی سنگینی درش دارد رخ میدهد

00:03:56.862 --> 00:03:59.924
این است که تمایل به فراموشی

00:04:00.793 --> 00:04:02.749
شخصی که با او صحبت میکنید، را دارید

00:04:03.309 --> 00:04:04.658
و در این مورد

00:04:05.272 --> 00:04:06.951
ادموند دارد با پدرش صحبت میکند

00:04:07.943 --> 00:04:10.676
و پدرش در واقع کاری کرده است

00:04:11.131 --> 00:04:14.753
که این روشن سازی را باعث شده است

00:04:15.182 --> 00:04:16.975
اینکه پدرش اکنون

00:04:17.928 --> 00:04:19.384
با او صادق تر

00:04:20.019 --> 00:04:21.623
با او باز تر بوده است

00:04:21.950 --> 00:04:24.472
و چیزی در مورد زندگی خودش را قبول کرده است

00:04:24.609 --> 00:04:30.035
که هیچگاه به کس دیگری در زندگی اش نگفته است

00:04:31.147 --> 00:04:31.699
هرگز

00:04:32.643 --> 00:04:34.718
و، در عین  حال دارند نوشخواری میکنند

00:04:37.815 --> 00:04:39.484
پس دوباره

00:04:40.214 --> 00:04:43.274
این دلیلی است که داستان را تعریف میکند

00:04:44.798 --> 00:04:47.496
چون این تلاشش است برای

00:04:48.534 --> 00:04:50.293
لطف پدرش را جبران کند

00:04:52.324 --> 00:04:56.711
این تلاشش برای دادن هدیه ای به پدرش است

00:04:59.163 --> 00:05:01.640
اما یکجایی در حین این کار به نظر من

00:05:01.665 --> 00:05:06.188
وقتی شنیده میشود، وقتی که به
واقع به این جملات گوش میدهم

00:05:06.363 --> 00:05:08.772
وقتی که در نهایت به نقطه ای میرسد که میگوید

00:05:09.359 --> 00:05:11.670
و سپس پرده کشیده میشود

00:05:13.297 --> 00:05:15.009
و به واقعیت باز میگردی

00:05:15.858 --> 00:05:18.125
چرا این اتفاق می افتد؟

00:05:18.958 --> 00:05:20.279
چرا این را میگوید

00:05:21.832 --> 00:05:26.339
دارد میگوید که شوق و روشنی
این صحنه انقدر طول میکشد

00:05:26.364 --> 00:05:27.364
باید به واقعیت بازگردد

00:05:27.601 --> 00:05:28.287
بله

00:05:28.923 --> 00:05:30.994
کاملا ممکن است که

00:05:31.693 --> 00:05:34.535
کلیت این قطعه

00:05:34.560 --> 00:05:38.512
موضوعش یادآوری خاطرات و گفتن است

00:05:38.702 --> 00:05:42.815
به دنیای دیگری میرود و
به چیزی شاعرانه میرود

00:05:43.073 --> 00:05:45.504
خود را در نقطه ای جدا میکند

00:05:45.695 --> 00:05:47.181
اما بعد میدانید

00:05:48.125 --> 00:05:49.798
زندگی غالب میشود

00:05:49.823 --> 00:05:52.050
و آن چیزی نیست که انتظارش را داشته اید و

00:05:52.273 --> 00:05:53.316
جملات آخر چی بود؟

00:05:53.341 --> 00:05:54.768
جایی که میگوید

00:05:55.167 --> 00:05:56.790
خیلی بهتر میشد که

00:05:56.821 --> 00:05:58.948
اگر مرغ دریایی یا ماهی
بودم بخت بیشتری داشتم

00:05:58.973 --> 00:05:59.827
چطوره؟

00:05:59.852 --> 00:06:02.204
و این فقط یک امکان است

00:06:02.421 --> 00:06:03.421
اما چطوره

00:06:04.052 --> 00:06:05.566
با پدرش همراه میشود

00:06:06.195 --> 00:06:09.823
و دارد تجربه ای فوق العاده را

00:06:09.848 --> 00:06:11.797
که روی عرشه کشتی داشته
است را در میان میگذارد

00:06:11.830 --> 00:06:13.977
و این بار دیگر، این بار دیگر که

00:06:14.041 --> 00:06:15.041
این تجربه دیگر

00:06:15.328 --> 00:06:18.158
دارد خودش را برای پدرش بیان میکند

00:06:18.710 --> 00:06:20.197
اما در نقطه ای خاص

00:06:22.872 --> 00:06:25.197
میبینی که پدرت متوجه نمیشود

00:06:27.706 --> 00:06:31.032
اصلا هیچ ایده کوفتی ای ندارد
که در مورد چه صحبت میکنی

00:06:33.285 --> 00:06:34.560
و این واقعیت است

00:06:34.612 --> 00:06:36.580
این کشیده شدن پرده است

00:06:36.605 --> 00:06:40.928
و به این خاطر است که اگر مرغ
دریایی یا ماهی بودی برات بهتر بود

00:06:40.969 --> 00:06:45.515
چون که اصلا هیچوقت نمیتوانی
منظورت را به پدر برسانی

00:06:45.944 --> 00:06:46.944
هرگز

00:06:47.567 --> 00:06:49.037
و کل قطعه

00:06:49.077 --> 00:06:51.234
سعی در رسیدن ارتباط برقرار کردن با پدر است

00:06:51.259 --> 00:06:54.676
و فکر میکنی که در این لحظه
بالاخره این کار را میتوانی بکنی

00:06:54.732 --> 00:06:59.817
چون که پدر خود را به شکلی که تا حالا
تجربه نکرده بودی برایت ابراز کرده است

00:07:00.666 --> 00:07:02.983
و حالا تو میخواهی خود را برایش ابراز کنی

00:07:03.066 --> 00:07:04.904
و در میانه راه

00:07:05.573 --> 00:07:07.686
مهم نیست که چیزی نمیگوید

00:07:07.980 --> 00:07:08.980
مهم نیست

00:07:09.320 --> 00:07:11.268
طبیعتش اینگونه است

00:07:12.128 --> 00:07:14.447
متوجه نمیشود، نمیفهمد

00:07:14.545 --> 00:07:15.545
و نمیتواند

00:07:16.583 --> 00:07:18.313
و این، فکر میکنم

00:07:19.354 --> 00:07:20.354
بک

00:07:23.698 --> 00:07:30.592
چیز کمی فعالانه تر و واقعی
تر برای چسبیدن بهش است

00:07:30.617 --> 00:07:32.824
در سپهر انجام این قطعه

00:07:33.472 --> 00:07:35.317
که موضوعش او است

00:07:35.416 --> 00:07:37.825
و نا امیدی او

00:07:38.185 --> 00:07:40.760
و ناامیدی از زندگی

00:07:41.363 --> 00:07:44.296
و این ها همه در جلوی چشم تو اتفاق می افتد

00:07:44.321 --> 00:07:47.769
و نوعی فانتزی شاعرانه نیست

00:07:47.979 --> 00:07:50.180
که از خاطره ای بر می آید

00:07:50.323 --> 00:07:52.374
دارد در پیش چشمانت رخ میدهد

00:07:52.890 --> 00:07:56.251
و به نظرم این به صحنه روح میبخشد

00:07:57.524 --> 00:07:59.805
خوب به این خاطر گفتم روی زمین دراز بکشی

00:07:59.830 --> 00:08:02.116
میخواهم اینطوری باشی

00:08:02.716 --> 00:08:05.999
اما میخواهم غلط بزنی و به
گونه ای صحنه را شروع کنی

00:08:06.024 --> 00:08:07.674
که بجای کارت بازی کردن

00:08:07.699 --> 00:08:10.357
فقط به خاطر اینکه چیزی را تغییر بدهیم

00:08:10.651 --> 00:08:12.987
با پدرت داری شطرنج بازی میکنی

00:08:13.709 --> 00:08:15.445
و روی زمین دراز کشیده ای

00:08:15.731 --> 00:08:16.985
و یک بطری نوشیدنی هست

00:08:17.579 --> 00:08:21.254
و بله کمی مست هستی
اما نمیخواهم به شکل مستی بازی کنی

00:08:21.460 --> 00:08:23.659
چون فکر نمیکنم که موضوع صحنه باشد

00:08:25.111 --> 00:08:30.186
اما این مفهوم که اینطور نیست که
پرسه زنی کنی و خاطره ای به ذهنت برسد

00:08:30.929 --> 00:08:33.955
بلکه میخواهی با این مردی
که به معنای واقعی کلمه کنارت

00:08:33.980 --> 00:08:37.061
با تو دراز کشیده است
میخواهی ارتباط برقرار کنی

00:08:37.281 --> 00:08:38.817
سعی میکنی

00:08:39.365 --> 00:08:40.365
واردش بشوی

00:08:40.390 --> 00:08:43.648
میخواهی کاری کنی که درک کنی که تو که هستی

00:08:44.198 --> 00:08:47.105
به گونه ای تو را بفهمد
که تا حالا نفهمیده است

00:08:47.769 --> 00:08:49.915
این کار را بکن

00:08:50.021 --> 00:08:51.644
و میخواهم که

00:08:53.891 --> 00:08:54.891
درونش ببینی

00:08:55.369 --> 00:08:56.548
قرار نیست که به یکباره درک کند

00:08:58.215 --> 00:09:00.970
و اینجاست که میخواهم گذار اتفاق بیافتد

00:09:01.219 --> 00:09:04.644
و این ها همه خیلی خیلی عمیق

00:09:05.186 --> 00:09:05.928
و شخصی است

00:09:06.141 --> 00:09:09.883
و پر زرق و برق و اجراگون نیست

00:09:10.585 --> 00:09:11.585
پس دوباره امتحانش کن

00:09:22.140 --> 00:09:24.640
حال برایم چند خاطره به نظرت مهم تعریف کردی

00:09:26.243 --> 00:09:27.243
میخواهی خاطرات من را بشنوی؟

00:09:28.725 --> 00:09:30.106
با دریا در ارتباط است

00:09:33.034 --> 00:09:33.528
یکیش اینه

00:09:36.156 --> 00:09:37.858
سواز یک کشتی بادبانی بودم

00:09:38.669 --> 00:09:39.911
به مقصد بوینس آیرس

00:09:40.622 --> 00:09:41.997
ماه کاملی تو آسمون بود

00:09:42.893 --> 00:09:45.575
کشتی داشت با سرعت 14 گره به پیش میرفت

00:09:47.523 --> 00:09:49.641
روی دماغه دراز کشیده بودم

00:09:50.096 --> 00:09:52.210
آب زیرم داشت کف میکرد

00:09:52.545 --> 00:09:57.399
و چوب بادبانهایی سفید زیر مهتاب

00:09:58.678 --> 00:10:00.278
بالای سرم قد کشیده بودند

00:10:02.444 --> 00:10:07.382
از زیبایی و ضرب آهنگ سرودش مست شده بودم

00:10:07.407 --> 00:10:08.300
برای یک لحظه

00:10:09.118 --> 00:10:10.553
خودم را گم کردم

00:10:11.851 --> 00:10:13.514
در واقع زندگی ام را از دست دارم

00:10:15.071 --> 00:10:17.547
من آزاد شدم

00:10:19.380 --> 00:10:20.939
در دریا حل شدم

00:10:20.964 --> 00:10:25.923
تبدیل به بادبانهای سفید و شتک آب شدم

00:10:25.948 --> 00:10:28.579
تبدیل به زیبایی و ضرب آهنگ شدم

00:10:28.604 --> 00:10:32.783
تبدیل به مهتاب و کشتی
 و آسمون بلند پر ستاره شدم

00:10:35.116 --> 00:10:40.664
بدون گذشته یا آینده

00:10:42.339 --> 00:10:44.569
 به نوعی صلح و یکپارچگی شدم

00:10:44.594 --> 00:10:46.005
در لذتی بکر

00:10:47.295 --> 00:10:49.263
به چیزی بزرگ تر از زندگی خودم

00:10:49.423 --> 00:10:52.463
یا زندگی انسان، یا خود حیات، تعلق یافتم

00:10:53.732 --> 00:10:55.692
اگر میخواهی میتوانی بگویی به خدا تعلق یافتم

00:10:56.810 --> 00:10:59.236
و چندبار دیگر در زندگی ام
داشتم شنا میکردم یا

00:10:59.414 --> 00:11:01.246
تنها در ساحل دراز کشیده بودم

00:11:01.372 --> 00:11:02.577
همین احساس را تجربه کردم

00:11:04.220 --> 00:11:07.038
تبدیل شدم به خورشید

00:11:08.136 --> 00:11:10.379
تبدیل به شن داغ شدم

00:11:11.953 --> 00:11:15.257
جلبک های سبز چسبیده به
سنگ ها و جنبان در امواج دریا

00:11:16.923 --> 00:11:19.059
مثل تصور یک قدیس از خوشاگویی ها

00:11:22.497 --> 00:11:25.060
انگار پرده‌ی جلوی حقیقت چیزها

00:11:25.085 --> 00:11:27.816
با دستی پنهان کنار زده شده باشد

00:11:27.841 --> 00:11:29.756
و برای لحظه ای میبینی

00:11:33.085 --> 00:11:37.273
و دیدن رمز راز، خود رمز و رازی است

00:11:40.426 --> 00:11:42.320
برای لحظه ای معنا یافته میشود

00:11:48.437 --> 00:11:50.746
و بعد آن دست میگذارد که پرده بازگردد

00:11:53.325 --> 00:11:54.325
و تنها میشوی

00:11:56.529 --> 00:11:58.259
در مه پرسه میزنی

00:12:04.157 --> 00:12:06.261
زاده شدنم به هیئت انسان اشتباه بزرگی بود

00:12:08.197 --> 00:12:10.127
اگر مرغ دریایی یا ماهی
بودم بخت بیشتری داشتم

00:12:10.159 --> 00:12:11.631
عالی بود
خیلی ممنون

00:12:11.656 --> 00:12:12.476
خیلی خوب بود
بلند شو

00:12:14.795 --> 00:12:15.997
خیلی خیلی جالب بود

00:12:16.022 --> 00:12:18.594
بگو تو چطور با اینگونه
انجام ندادنش که بچرخی

00:12:18.619 --> 00:12:22.921
وقتی اینطور اجرایش نکردی که
بچرخی و یک چیزایی را به یاد بیاوری

00:12:22.946 --> 00:12:24.933
بلکه به واقع گفتگو کنی

00:12:24.958 --> 00:12:28.830
اولی باری که انجامش دادم
و به شکلی که قبل از اینکه

00:12:29.148 --> 00:12:31.367
شما در مورد وجوه شخصی اش بگویید

00:12:31.392 --> 00:12:32.392
فکر میکردم که این قطعه

00:12:32.559 --> 00:12:35.560
یک بیان و ابراز بزرگ در برابر پدرش بوده است

00:12:35.585 --> 00:12:39.002
که یکجورایی ذهنش را
هذیان وار بیان میکرده است

00:12:39.027 --> 00:12:40.027
و یکجورایی ذهنش را قی میکرده است

00:12:40.387 --> 00:12:41.387
اما بعد متوجه شدم

00:12:41.773 --> 00:12:45.027
نه، دارد این چیزها را به شکلی
خیلی آگاهان و متمرکز میگوید

00:12:45.416 --> 00:12:48.908
خیلی معنا و توجه به
چیزی دارد که دارد میگوید

00:12:48.933 --> 00:12:49.724
متمرکز است

00:12:49.749 --> 00:12:50.608
دقیق است

00:12:50.633 --> 00:12:52.187
هیچ چیز زائدی درش نیست

00:12:52.212 --> 00:12:54.412
و من با بعضی از کلمات
به شکل زائذ رفتار میکردم

00:12:54.952 --> 00:12:56.631
و من دقت کردم و با خودم گفتم

00:12:57.177 --> 00:13:00.356
هرچیزی که میگوید، میخواهد
دقیقا به پدرش انتقالش دهد

00:13:00.482 --> 00:13:04.721
و وقتی این نکته را به من گفتید که پدر
گوش نمیدهد و هیچوقت درک نخواهد کرد

00:13:05.561 --> 00:13:06.246
فقط

00:13:06.361 --> 00:13:08.351
 این خیلی
خیلی ممنون

00:13:08.376 --> 00:13:08.832
خیلی ممنون

00:13:08.857 --> 00:13:10.506
خیلی جالب است وقتی که...

00:13:12.044 --> 00:13:13.642
این ویژگی مونولوگ ها هم هست

00:13:13.667 --> 00:13:14.667
اینکه بلند میشویم

00:13:14.692 --> 00:13:17.057
و به تنهایی ایفای نقش میکنیم

00:13:17.342 --> 00:13:19.368
و این تمایل وجود دارد که فراموش کنیم که

00:13:20.250 --> 00:13:22.198
این چیزی که میگوییم را چرا داریم میگوییم؟

00:13:22.505 --> 00:13:23.938
این حرفها را داریم به چه کسی میزنیم؟

00:13:24.502 --> 00:13:26.919
انتظار چه واکنشی را داریم

00:13:27.285 --> 00:13:28.880
در برابر آن واکنشی که ممکن است بگیریم

00:13:29.503 --> 00:13:30.503
میدانید زندگی

00:13:30.795 --> 00:13:32.519
پر از ناامیدی است

00:13:33.221 --> 00:13:35.270
ناامیدی چشمه حیات تئاتر است

00:13:36.731 --> 00:13:39.298
کاراکتر ها در ناامیدی نجات میابند

00:13:40.568 --> 00:13:43.791
بنابراین همیشه آن حس به خاطر
آوردن چرایی کارتان وجود دارد

00:13:43.816 --> 00:13:44.656
در قبال که انجامش میدهید

00:13:44.681 --> 00:13:45.568
در مورد چیست

00:13:45.604 --> 00:13:46.885
انتظار چه را میکشید

00:13:47.918 --> 00:13:49.358
و آیا هرگز رخ میدهد

00:13:49.982 --> 00:13:50.982
و خیلی اوقات رخ نمیدهد

00:13:51.667 --> 00:13:53.666
اما تغییر رویه خیلی خیلی خوبی بود

00:13:53.691 --> 00:13:54.691
ممنون

00:13:54.716 --> 00:13:55.716
تغییر رویه خیلی خوبی بود