انجام مصاحبه
من پیش از هر مصاحبه مضطرب می شوم
چراکه میدانم هر وقت نوعی غرور
یا این حس که به خودم بگویم «کار را بلدم» «من مصاحبه کننده خوبی هستم» بوجود بیاید
همیشه یک مشکل اجتناب ناپذیری بوجود می آید
وحشت عریان اولین مصاحبه ای را به یاد دارم
که در ژانویه 1972 انجام دادم
آن زمان حتی 19 سال هم نداشتم
هجده ساله بودم
و تلاش کردم
نه اینکه به آفرینش دوباره بپردازم
تنها میخوستم انقدر فروتن باشم که متوجه شوم باید افراد را در بهترین شرایط قرار داد
و باید خود را در شرایطی قزار دهم
که بهترین مواد ممکن را بدست بیاورم
و نمیتونم از هیچ چیزی سرسری بگذرم
این مهمترین چیز است
به سوژه‌های مصاحبه حس راحتی بدهید
بخشی از دلیل اینکه خود را هر بار که مصاحبه میکنم به عنوان دانشجو در نظر می آورم
این است که مصاحبه‌ها ممکن است به مشکل بخورند
و امکان دارد که با کسی پیش از مصاحبه گفتگویی داشته باشید
و فکر کنید که قرار از مصاحبه ای عالی شود
و بعد میبینید که اینطور نیست
و گاهی دلیلش مسائل درونی شخض است
و گاهی هم دلیلش طرح سوال ضعیف یا گوش دادن ضعیف است یا هرچی
همیشه خودم تقصیر را به گردن میگیرم
اگر مصاحبه ای جواب ندهد، مقصر همیشه من هستم
کاری که من همیشه برای هر مصاحبه ای انجام میدهم اینست که همچنین
این است که برای آنهایی که مضطرب هستند
یک روند آرامش بخشی را متصور میشوم
به آن ها میگویم که من مایک والاس از برنامه 60 دقیقه نیستم
من رسید مالیاتی 10 سال گذشته شما را ندارم
قرار نیست که ازتون سوالات سخت بپرسم
اینطور قرار است باشد
من کنار این دوربین مینشینم اما شما میتونید بیخیالش باشید
در اصل نمیخوام که مستقیم به دوربین نگاه کنید، اما
اما من درست کنار دوربین قرار میگیرم
و امیدواریم که اصلا فراموش کنی که دوربین تمام این وسایل اینجا هستند
و بعد یک سوال ازتون میپرسم
و جواب یک کلمه ای بله یا خیر به دردم نمیخورد
میخوام که صحبت کنی
اما یک فصل نمیخوام
یک پاراگراف میخوام
و تنها به خاطر داشته باش که سوالم در فیلم نیست
بنابراین اگر ازت بپرسم، بستنی شکلاتی دوست داری ؟
اگر بگویی بله یا خیر، پیش من معنا نمیدهد
اما اگر بگویی، عاشق بستنی شکلاتی هستم
سوال من را داخل پاسخ میکنی
و بعد میتونی هرچقدر که میخواهی در مورد چرایی آن صحبت کنی
و من امکان تدوین دارم
مشکلی و اشتباهی در کار نخواهد بود
ما بیش از آنکه تو قدرت صحبت کردن داشته باشید، فیلم خام داریم
بیا شروع کنیم
شده گاهی در ابتدای یک تصویر برداری توقف کنم
و بگویم ببین، نور خوب نیست
اما در واقع نور مشکلی ندارد
بعد بهشون رو میکنم و مگم فوق العاده ای
عالیه
حتی اگر خوب نیستند، و میبینید مضطرب هستند
میگم، عالی است
حرفه ای این کاری ؟
خودت میدونی چطور انجامش بدی
باید حتما این کار را قبلا کرده باشی
بعد آن ها میگویند، نه
من میگم، فوق العاده است
بیا کار رو تمام کنیم
بعد میرویم خونه
اینجا یک مسئله فنی را بهانه قرار داده ام
یا معمولا، اگر نیازی باشد، این کار را پس از پایان حلقه اول فیلم میکنم
یا اینکه در مورد کسی که باهاش دست و پنجه نرم میکنید
و نمیدانید که چکار باید بکنید
بعد راهی پیدا میکنید
و سوالی میپرسید که پاسخی عاطفی را بر می انگیزد
و به محض این رخداد
آن دیوارهای کاذب فرو میریزند
دیوار چهارم، سوم، دوم و دیوار اول
و بعد شما میمانید و نوعی تبادل نظر
با شخصی دیگر
بنابراین باید تنها به دنبال آرامش بخشی به آن ها باشید
شنونده بصزی باشید
مهمترین چیز در مورد مصاحبه کردن
گوش فرا دادن است
شنیدن آنچه میگویند است
با سوالاتی وارد میشوید
و تلاش میکنید که راه خود را به درونشان باز کنید
به نوعی اضطراب وجود دارد و نوعی اجبار وجود دارد
که اوه باید تمام این سوالات را بپرسم
و کاری که باید بکنید گوش فرا دادن است چراکه گاهی
سوال هفتمی که میپرسید همچنین سوال هفت.الف تا هفت.د را پیش میکشد
و باید آمادگی اش را داشته باشید
اینطور نیست که بگویید، آهان، آهان، خوب حالا
بذار در مورد این ازتون بپرسم
اگر چیزی که گفته اند را نشنیده یا پریدن عضله گونه شان را نبینید
امکان پیدا کردن چیزی طلایی
که انتظارش را نداشته اید، را از دست میدهید
و این اتفاق بسیار برای ما افتاده است
که امکانش را داشته ایم که چیزی بسیار جالب را بیرون بکشیم
که نمیدانستیم که قرار است در موردش صحبت کنند
من به سختی گوش میدهم و سخت به شکلی بصری گوش میدهم
بنابراین مینشینم و به سوال گوش فرا میدهم
و اینطوری سرم را تکان میدهم
و دلیل این کارم نگه داشتن توجه
و تمرکز روی چیزی است که آن ها میگویند
تا آنکه از مسیر خارج نشوند
اگر از مسیر خارج شوند توجه را تمام میکنم
و ارتباط چشمی را با آن ها تمام میکنم
و اگر من اغراق کنم تاثیر پریشان کننده ای روی آنها ندارد
و تمایل پیدا میکنند تا زود تمامش کنند
مثلا بگویم، آهان، بله صحیح
خیلی جالبه
عالی شد، میدونید اینطور نباشد
چون نباید حرفشان را قطع کنید
بدترین کار آهان گفتن است
چراکه کار را خراب میکند
اما به سختی گوش فرا دهید
این همچنین به شما اجازه میدهد که
تکیه دهید به عقب یا سوالتان را آهسته کنید
و آن زمان در واقع میتوانید کاری کنید که افراد سرعت خود را کم کنند
کاری کنید حرفشان را کوتاه کنند کاری کنند حرفشان را تمام کنند
بدون اینکه گستاخی کنید و بگویید که ببین
حرفت خیلی طولانی شد
میتونی بکبار دیگر بگی ؟
کاری که من هیچگاه نمیکنم
سوالات ساده، امکانات وسیعی به همراه دارند
این چیز زیرخاکی است
بهش میگویند فکس
روی یک برگه براق است مصاحبه ای است که با وینتون مارسالیس کردم
بگذارید ببینم تاریخ دقیقی دارد؟
نه نیست
و یک سری سوال اینجا گرفتم
و یکجورایی کلی است
و بعد میروید به جزئیات
اما کاری که کردم این است که پس از دریافتشان
شروع به نوشتن چیزهای دیگری کردم
و بعد شروع به ترتیب بندی کردم
از این ترتیب خوشم نیامد
شروع میکنم و کلا خودساخته به او میگویم
چرا باید جاز را مطالعه کنم ؟
چرا به سمت آن کشیده میشویم؟
و او هر پاسخی خود را میدهد
و بعد گفتم
جاز چیست ؟
سوالی که در اصل، سوال اول بود
و بعد سوال سبک بلوز بود
فکر کردم که آن را خط بزنم
با خودم گفتم، بعد بهش میرسیم
سوال سوم : کلمه جاز به چه معناست ؟
چراکه تعریف‌های زیادی وجود دارد
و بعد اینکه، شما گفتید که جاز تقطیر
روح آمریکایی و آینه تمام نمای
هویت ملی ما است
چرا ؟
این چیزی بود که او به من گفت
بنابراین در حقیقت
همچنان تنها چیزی که پرسیدم که در سوالات بود این بود که جاز چیست؟
حالا کارهای دیگری کرده ام
و بعد گفتم، بداهه نوازی است ؟
آیا بداهه نوازی مهمترین وجه آن است ؟
آیا موضوع اش آمریکا است؟
بنابراین باید سوالات خود را با پرسش‌های خیلی کلی شروع کنید
و میشود که برسید به سوالی به سادگی محض این سوال که جاز چیست؟
اما من باید این امکان را داشته باشم که به وینتون گوش بدم و دنبالش کنم
و چیزی که از آن بدست آوردم باورنکردنی بود
با شیپور نشسته و با دستانش ضرب گرفته بود
و او برای ما تبدیل به کلیت گروه کنت بازی ارکسترا شد
و او میگوید، ببینید، گروه کنت بازی ارکسترا اینطور میکند
بلینک، بلینک
و این شخص اینطوری میکنه، دی دی
و او این کار را با دهانش میکرد
و خیلی خوب است
ما از او نپرسیدیم که صدای موسیقی کنت بازی ارکسترا چگونه بوده است
این چیزی است که در واکنش به
شرایطی خاص که در پرسشهایتان بوجود می آورید، اتفاق می افتد
واقعا فضا آرومه اما همه یکجورایی تو حس رفتند
بعد ترامبون ها اینطوری صدا میکنند، اوووه بادا دا ری
بقیه میان
ترامپت ها میگن، دی، دی، دیدی، دی
اینو نگاه
ساکسیفون ها میگم، دووووو، دی دیدیلی
بعد شروع میکنند به خوندن
دودو دید، بی دو دو دیدالی
دیدل دو دو دو دی دو
اینطوره، میری تو حس
سوژه‌های مصاحبه خود را ارج بنهید
میروید به یک مصاحبه
یک سری نیازها دارید
مثلا میگید نیاز دارم این شخص این موضوع را پوشش بدهد
و امیدوارید که این کار را بکند و خوب نمیدانید چطور پیش میرود
نتیجه هرچه باشد باید قبولش کنید
چه مزخرف باشد و ازش استفاده نکنید
و چه عالی باشد و در فیلم مرکزیت بیابد
اما کاری که میتوانید بکنید
پشت پا زدن به چیزی است که اصل عکاسی را تشکیل میدهد
سوزان سانتک در این مورد نوشته است و حسی وجود دارد
و بسیاری از افراد بومی نیز این را حس میکنند
اینکه وقتی که عکسی بر میدارید، روح را می ربایید
و اینکه باید نوعی تبادل وجود داشته باشد
دو راهی اخلاقی شخصی و حرفه ای بسیار بزرگی اینجاست
در برابر هرکدام از ما که در کار بدست آوری تصویر هستیم قرار میگیرد
یکجورایی باید در خود شروع به ساختن
و اینجاست که اساتیدم در کالج همپشایر
مخصوصا جروم لیبلینک که
در کنار فیلمسازی، در کار عکاسی هم بود
روی نوعی رابطه اخلاقی و انسانی
با افرادی که با آن ها کار میکنید، تاکید میکرد
حالا، شاید این کار تنها فعالیتی تجاری برای برخی افراد باشد
و در این صورت کار تنها میشود
میدونید، بیشترین کره ممکن از آب
اما
اما برای ما اینگونه نیست من نمیتوانم در اینگونه باشم
بنابراین پیش نیازهایی برای خود دارم
من نمیتوانم با افراد قطع ارتباط کنم
سربازان کهنه کاری که در فیلم ویتنام بودند
ما همچنان ملاقاتشان میکنیم
فیلم هایی که به بسیار سالیان گذشته باز میگردتد و آدمهایشان همچنان در قید حیات هستند
آنها جزئی از خانواده ما هستند و من فکر میکنم شاید
باید به گونه ای مصاحبه را انجام دهید
که گویا پس از انتشار فیلم هم قرار است بهشان بر بخورید
موضوع شما نیستید موضوع پاسخ هاست
یکی از بهترین توصیه های زندگی ام
که به طرقی زندگی حرفه ام را به حرکت در آورده است
آخرین اظهار نظر در فیلم پل بروکلین است
اظهار نظری است از جانب آرتور میلر
و من ماه ها و ماه ها کنه اش شده بودم
که به ما یک مصاحبه بدهد و او همش ردم میکرد
اما او یک نمایشنامه با نام چشم اندازی از پل نوشته بود
و هر نسخه ای که من ازش دیده بودم عکس پل بروکلین را داشت
و در نهایت
این درسی است در مورد الزام تحقیق پیش از کار
در نهایت بله گفت مطمئن هستم تنها برای اینکه از شرم خلاص شود
آدرس مزرعه اش در کانکتیکات را داد
تا آنجا میرانیم
یک نسخه از نمایشنامه چشم اندازی از پل را برمیدارم
و متوجه میشوم که اصلا ربطی به پل بروکلین ندارد
هیچی خوب به خانه اش میرسم
من قدم 172 است و اون دومتری هست
در را باز میکند
خم میشود
من هیچ چیز کوفتی ای در مورد پل بروکلین نمیدونم
و من یکجوری آنجا ایستاده ام که گویا میگویم تمامش کن
بکشم، هرچی
و فکر کنم دلش برام سوخت
وبعد گفت خوب باشه بیا تو
ما توقع داشتیم که یکی دو ساعت زمان صرف کنیم تا در اتاق پذیرایی اش
یا در اتاق کارش بساطمان را پهن کنیم او گفت بیاید
آخرای روز بود نور داشت میرفت، پاییز بود
من رفتم روی یک صندق سیب
تا به اندازه اش اما نه قدش برسم
حتی فرصت نداریم که دوربین که باهاش صبح فیلمبرداری کردیم را عوض کنیم
بنابراین شاید سه دقیقه فیلم خام در غلاف فیلم داریم
دستگاه صدابرداری هم همینطور است
و من نمیدانم چه سوالی پرسیدم
اما پاسخ اش
صددرصد آن در فیلم است
و آخرین اظهار نظر در اولین فیلم ام شد
که مثل یک ستاره قطبی باعث شد به راهم ادامه دهم
من با میلر دوست شدم
به صداپیشه ای در تمام فیلم هایم تبدیل شد
تا زمان مرگ اش ارتباطمان برقرار بود
میرفتم به خانه اش و فیلم های تکمیل شده را نشانش میدادم
اما این در آن تک لحظه وحشتناک بود
و سوال من بی ارتباط بود
مهم پاسخ است
چراکه سوال من حذف میشود
بنابراین اگر روش کارتان اینگونه است
و یک مصاحبه کامل نیست
که در فیلم مصاحبه کننده را حین سوال کردن ببینید
موضوع شما نیستید
موضوع پاسخ است
و بعد چیزی در دست دارید
که شاید در آینده امکان استفاده اش را داشته باشید
ببینید، شهر در اصل اختراعی کاربردی و کارآمد است
و همیشه اینگونه بوده است
اما ناگهان این شعر فلزی را میبیند که از آن به بیرون زده
و این شوکه کننده است
دیگر چیزها در برابرش مبتذل مینمایند
و در شگفت می مانید که دیگر
چه کارهایی میتوانستیم بکنیم که اینگونه حیرت آور باشد
و اینگونه بی تکلف باشد
بار خود را میکشد
کاری که باید را میکند
و با این حال
منظورم اینست که میشد یک پل دیگر مثل پل منهتن بسازند
نمیشد؟
اما او این کار را نکرد
واقعا میخواست کاری جلوه گر بکند
بنابراین این احساس را در انسان بر می انگیزد که شاید
که تو هم می توانی کاری کنی که بماند و زیبا باشد