ضبط فیلمتان
برای پوشش تصویر تصمیم بگیرید
چیزهای زیادی در روند فیلم وجود دارد که وقت را تلف میکنند
برای مثال شما 5 وضعیت دارید
یک نمای فوق العاده باز
و بقیه تکه های کوچیکی
هستن که شرکت داده میشوند
نمای بازتان جوری است که به سختی میتوانید تکان خوردن دهان افراد را ببینید
بنابراین خواهشا 25 تا برداشت از کل صحنه نگیرید
و همشونو پرینت بگیرید و بر طبق این نمای باز
یک سری نکات به بازیگر بگید
احتمالا فقط یک یا دو برداشت
لازمتان باشد
این(برداشت ها) را بگیرید و بقیه کارها را بعدا انجام بدهید
تمام وقت خود را سر گرفتن یک نمای باز بی نقص تلف نکنید
به خودتان اجازه بدهید که برید دنبال نماهای دیگر
اغلب اوقات وقتی که یک حرکت را شروع می کنید
و میدانید که قرار است این حرکت را حفظ کنید
ابتدای حرکت و انتهاش را میخواهید
و این به این معناست که شما قرار است
سر گرفتن کل صحنه گرفتار شوید
اگه این تصمیم را بگیرید که این نما را حفظ کنید
بنابراین به هیچ یک از اون دیالوگ‌ها برای دیگر قسمت های پوشش تصویر احتیاج ندارید
بنابراین لازم نیست همه چیز را بی نقص کنید
وقتی میدانید که نماهای مورد نیاز را گرفته اید
یعنی نماهایی که واقعا در ذهنتان هستند دارند جواب میدهند
بنابراین این جاییه که واقعا
یک عالمه وقت صرف میشود چون مردم فکر میکنند که همه چیز باید بی نقص باشد
و بعدش هیچ درکی از الگوی تدوین کردن
الگوی بالقوه الگوی تدینشان ندارند
و اون پند قدیمی که میاگه (همه چیز را)پوشش بدهد
همه چیز را بگیر
ه انتخابی که ممکن است داشته باشی را بگیر
در فیلم‌های بزرگ میشود انتخابی نداشته باشی
ولی در فیلم‌های کوچیک باید انتخاب کنی و بر پایه اون انتخاب ادامه بدی
دیدگاه بازی نسبت به بداهه‌پردازی داشته باشید
اگر شما یک انسان قاطع هستید و میدانید که دارید چی میگویید
معمولا دادن اطلاعات کمتر بهتر است
بنابراین میتونید منعطف باشید
مثلا خورشید دارد غروب میکند
اون چیزی که انتظار داشتید را نگرفتید
پنج تا نمای دیگر که آماده کرده بودید باقی مانده است
و یک صحنه ایه که یک پسر بچه...
مثلا در تِیت مرد کوچک، پسربچه و مادر
با هم هستند و هیچکس به جشن تولذ پسربچه نیامده است
و میبیند که هیچکس نیامده است
مادرش میرود که دلداریش بدهد ولی اون دلداری نمیخواهد
و از اتاق میرود بیرون
حالا من در اون روز 5 تا نما آماده کرده بودم
که این داستان را بگویم
ولی ما وقت نداشتیم
و چیزی که ازش فهمیدیم این بود
که اگه باز بگیریم یک چیز خیلی زیبا میشود
دیدن این ترکیب زیبا
و دیدن اینکه تمام اتفاقات مثل یک فیلم صامت اتفاق می افتد
این باعث شد که صحنه زیاد احساسی نشود
و من دیدم که یک جورایی آن محدودیتی که داشتم
باعث شد که چیزی در صحنه پیدا کنم
که گران بهاتر بود
اکثر اوقات محدودیتی که پیش میاد
حالا میخواد غروب خورشید باشد یا استراحت
گروه برای ناهار یا شکسته شدن زانوی بازیگرتان
این ایتفاقات که می افتند
باعث میشود که نسبت به بداهه پردازی باز شوید
و به فکر یک چیزی بیافتید که یکجورایی به همان روشنی
و بیشتر از آنچه پیشبینی میکردید، نکته دیدگاهتان را بیان میکنند
نماهای واکنشی
یک صحنه ای هست که دوست دارم بهتون معرفی کنم
جایی که لکتر
دارد پرونده را میخواند و میگوید :
تو با اون کیف خوب و کفش ارزونت !
و این واقعا یک نمای واکنشی است
آه افسر استارلینگ،فکر کردید میتونید
با این وسیله ی کند منو تیکه پاره کنید؟
!نه
من فکر کردم شاید دانشتون...
خیلی جاه طلبی،نه؟
میدونی برای من شبیه چی هستی
با این کیف خوب و کفشای ارزونت
شبیه یک دهاتی،یک دهاتی ترگل ورگل
با یک کوچولو مزه
تغذیه خوب باعث رشد طولی استخونت شده!
ولی تو چیزی جز یک نسل
از سفیدای گدای آشغال نیستی
مگه نه افسر استارلینگ؟
و اون لهجه ای که شدیدا تلاش کردی
نشون بدی،لهجه خالص ویرجینیای غربی
پدرت چیکارس؟
یک معدنچی ذغال سنگ؟
بوی تعفن گوسفندا را میده؟
میدونی که پسرا چقدر سریع تو را پیدا میکنند
تمام اون بیکارای کنه ی حوصله سربر
در صندلی پشتی ماشینا در حالی که در فقط میتونی
آرزو کنی بری بیرون،بری هرجا،تمام راهو
بری تا به اف بی آی برسی
خیلی میفهمی دکتر !
ولی آیا اونقدری شجاع هستی
که این درک قدرتمند را نسبت به خودت به خرج بدی؟
چطوره؟
چرا...چرا به خودت یک نگاهی نمیندازی چ
و هر چیزی که میبینی رو یادداشت کنی؟
یا شایدم میترسی!
او در واقع حمله ی لکتر را میگیرد
و دوربین خیلی آرام میرود جلو
و ما تغییرش را از قوی بودن
و یک چیزی فراتر از همه این چیزها تا تحت تاثیر قرار گرفتن به وسیله ی خشونتش می بینیم
تا نهایتا تن دادن و قبول کردن اینکه او (هانیبال لکتر) آزارش داده است
و تلاش کردن تا این که این موضوع را ربط بدهد
به اینکه ماموریتش به عنوان مامور اف بی آی چه بوده است
ولی ما درد و آزاری را از گذشته ای می بینیم
که در حالش دارد رخنه میکند و حتی خودش هم متوجه نیست
همیشه لازم نیست دیالوگی در کار باشد
اغلب اوقات قوی ترین لحظات روی پرده
بدون دیالوگ هستند
یک لحظه ی جالب در این صحنه ی فیلم سکوت بره ها
که بهتون نشون دادم وجود دارد
جایی که لکتر لهجه کلاریس را مسخره میکند
این یک چیز تمرین شده نبود
یک چیزی بود که آنتونی هاپکینز پیشنهاد داد
من یک بازیگر بودم و تلاش میکردم که لهجه ی ویرجینیای غربی را باد بگیرم
و وقتی شنیدم که لهجم ام مسخره میکند
واقعا عصبانیم کرد
و یک اتفاق جالب افتاد که بنظرم
میتوانید حسش کنید
و میتوانید این حس شرمندگی را که خیلی سخت
تلاش کنی که یک کسی بشی و یک نفر تحقیرتان کند
و نتوانید راجع بهش کاری کنید
چونکه کوچکتر و شکننده تر هستید و ترسیده اید
یادداشت‌های روی صحنه
اغلب اوقات در فیلم‌های مستقل
شاید یک صحنه ای را بگیرید که هشت ده صفحه باشد
و دیالوگ هایی بین کاراکترها داشته باشید
خیلی بلند است
چجوری قرار است بفهمید یا یادتان بماند کدوم برداشت خوب بود
و کدوم بد؟
چجوری قرار است یادتون بمونه که آیا
اون جمله را به خوبی در آن زاویه دراوردید؟
یکی از چیزایی که من شروع به انجام کردم
این بود که همزمان در اون برداشت مخصوصی که مورد تاییدم بود
جمله ها را یک تیک ریزی میزدم
ممکن است پول زیادی نداشته باشم
ممکن است وقت زیادی نداشته باشم
و این شکلی، اگه یک جمله ی خاصی
باشد که خیلی دوست داشته باشم در برداشت بمونه،ولی باهاش مشکل داشته باشیم
یادم میماند و میدونم که نسبت بهش آگاهم
و میتونم ادامه بدم
یادداشت های روی صحنه فیلم هیولای پول
بیاید بگیم که شما یک سکانس بسیار سخت دارید
که یک عالمه دوربین و دیالوگ را شامل میشود
برای مثال
ابتدای برنامه ای هیولای پول
جورج کلونی را دارید که میاید
یک اتاق کنترل دارید که پر از آدمایی است که یک عالمه دیالوگ در آن میان دارند
یک نفر دیگر را دارید
که دزدکی وارد یک ساختمانی میشود که کاملا در یک لوکیشن دیگر است
و کاراکترِ جورج کلونی،لی،که این مونولوگای
بلند بلند بلند را دارد که با 5 دوربین مختلف پوشش داده میشود
پنج تا دوربینی که ما بهشان میگوییم دوربین مخصوص فیلمبرداری
همچنین دوربینای آنالوگ هم وجود دارند
تنها راهی که قادر خواهی بود تمام اجراها
را تحت نظر داشته باشی و مطمئن شوی که ان نماهایی که نیاز داری را در اندازه‌هایی
که انتظارش را داشتی بدست آوردی این است که
این است بتوانی این یادداشت برداری های بدخط را انجام بدهی
کاری که دوست دارم انجام بدم...
خیلی احمقانه بنظر میرسد
من یک شماره به هر صحنه میدهم
بعدش یک عدد به حرف برای هر زاویه مینویسم
و بعدش در این جمله خاص
برای مثال میتوانید ببینید که من
اولین و دومین و سومین و چهارمین برداشت را دوست داشتم
سومین برداشت ستاره دارد
بنابراین برداشت سوم باید خوب بوده باشد
بعد برای این خط من (بترتیب) برداشت چهار و دو
و سه و چهار و الی آخر را دوست داشتم
حالا مثلا برسیم به یک خطی...
برسیم به یک خطی...
و من فقط...ما 5 تا برداشت مختلف گرفتیم
و من متوجه شدم که هیچ یادداشتی برای اون خط بخصوصی
که انتظارش را داشتم ننوشتم
بنابراین ممکن است از اون زاویه ای که انتظارش را داشتم بگیرمش
ممکن است برش دارم و فقط و فقط اون خط را بگیرم
چون که تنها خطی است که آنطوری که من دقیقا به شکلی میخواستم در نیامده است
حالا این کار اینجوری به نظر میاد که انگار هروقت یک نفر صحبت میکند
من در صورتشان خواهم بود
خوب نه
نه الزاما
گاهی اوقات کاراکتر دارد صحبت میکند
و من روی شخص دیگری هستم
من دارم روی نمای واکنشی هستم
اما میخواهم اطمینان حاصل کنم که اگر در صورتی که
که روی صورتشان متمرکز باشم
که با آن برداشت خاص احساس راحتی کنم
و وقتی شما به صحنه هایی نگاه میکنید
که 13 یا 14 صفحه هستند
اگه این مدل یادداشت برداری ها را نکرده باشید،ممکن است گم شوید
ممکن است بروید به اتاق تدوین و متوجه شوید
که آن برداشتی که لازم داشتید را ندارید
به سرپرست فیلمنامه خود تکیه کنید
من با سرپرست فیلمنامه ام، دایان درایر
همکاری بلندی داشتم
و بنظرم در تمام فیلم‌هایی که تا حالا کارگردانی کردم
او نزدیک ترین شخص به من بوده است
و حتی در بعضی که درش بازیگر بودم
کسی است که من بیشتر از همه بهش اعتماد دارم
و ما پرجزئیات ترین گفت و گو ها را با هم داریم
اعتقاد دارم که ذهنش مشابه به من کار میکند
و اون ارتباط گیر است
خیلی بیان خوبی دارد
و در آن سمت مغز زندگی میکند
و همه ی فیلمبرداران اینطوری نیستن،چون که
موجودات بصری ای هستن
همه ی اهنگسازا اینطوری نیستن،چون با موسیقی سر و کار دارند
و بنابراین زبانشان متفاوت است
اما دایان به عنوان سرپرست فیلمنامه
برای حرف زدن راجع به داستان آماده است ،برای حرف زدن راجع به تدوین آماده است
و اینکه نماهایی که در تولید به آن میرسیم
در نهایت چگونه به فیلم نهایی تدوین میشود
همیشه سورپرایزهایی هست که اتفاق می افتد
و هم من و هم دایان روی آن ها نظر میدهیم بنابراین متوجه شان میشویم
کل کار او این است که همه این ها را یاداشت برداری کند
اون کسیه که بایگان و واقعه نگارِ تک تک مسائلی است که اتفاق می افتد
از حلقه های فیلم و محتویاتِ فیلم دوربین ها گرفته
البته خوب ما الان دیگر دیجیتال می گیریم و دیگر الان کارت دارد
تا حرکات دوربین و اینکه بازیگران ممکن است دیالوگ‌ها را
یک کم تغییر داده باشند و مشکلات هماهنگی
مثلا آیا فنجان قهوه را در برداشت اول در دست راستش گرفت؟
آیا در برداشت بعدی فنجان قهوه را در دست چپش گرفت؟
کی سیگار را گذاشت دهنش؟
هیچ چیزی...
عملا باید متوجه همه چیز باشد
و در این مقوله،کسی است
که من واقعا در جهت ساختن فیلم بهش نگاه میکنم