کار با ماسک: چالش اضافه کنید
آلن درونک دیوانه‌ی عشق
خوب اسمت را به ما بگو چیکار میخواهی بکنی؟
من آلن هستم
نمایش دیوانه‌ی عشق اثر سم شپرد را کار میکنم
آخر به یک خانه سفید کوچکی با سایه بان قرمز
در آنطرف شهر رسیدیم
هیچوقت اون سایه بان رو فراموش نمیکنم
جوری که
میلغذید
نسیم شبانه و نور پرچین باعث درخشش میشد
شب صحرایی گرمی بود
هوا بوی ینجه تازه چیده شده میداد
مستقیم رفتیم به اون پرچین
و اون زنگ در رو زد
یادم میاد خیلی مضطرب شده بودم چون
توقع ملاقات با کسی رو نداشتم
فکر میکردم فقط میریم قدم بزنیم
یک زنی
آمد دم در
زنی واقعا زیبا
با موهای قرمز
زن خودش رو تو بغلش انداخت
و اون شروع به گریه کرد
همانجا درست جلوی من بغضش شکست
زن تمام صورتش رو میبوسید
و خیلی محکم بغلش کرده بود
و مرد داشت مثل یه بچه گریه میکرد
بعد
از درون در
پشت جفتشان
یک دختری را دیدم
فقط ظاهر شد
اونجا ایستاده بود
به من خیره شده بود و من
منم به او خیره شده بودم
نمیتونستیم از هم چشم برداریم
انگار جایی همدیگر رو دیده بودیم
نمیتونستیم به یاد بیاریم که کجا
در آن لحظه
در همان گاه
فهمیدیم که هیچوقت دست از عشق هم نخواهیم کشید
ممنون
تاحالا عاشق بودی؟
البته
عشق در نگاه اول؟
بله
این هم همچین چیزی است؟
بله
بله همینطوره
چند وقت پیش این شخصی که ازش صحبت میکنی را دیده ای؟
خوب تازه دیدمش
و دارم براش با شخص دیگری میجنگم
صحیح
و همچنان
همچنان عشق سوزانی است
یکجورایی معمولی به نظر می آید
یکجورایی حس این را دارد
که داستانی تعریف میکنی و میدونی...
اوه، و این اتفاق هم افتاد
گویا که
نمیدانم چالش اش چیست
و بنابراین تبدیل میشود
تبدیل میشود به یک
داستان روایی
اما من دلیلی برای بازی شدنش نمیبینم
صحیح
بنابراین یا این مونولوگ خوبی برای تو نیست
یا اینکه باید بریزیمش بهم
بله
من فکر میکنم باید بزنیمش بهم
بیا این کار را بکنیم آن ماسک رو بردار
بله
و بیا این را امتحان کنیم
بیا اینطور امتحانش کنیم که یک چالشی بهش بدیم که شاید در متن ندارد
فقط برای اینکه چیزی بهت بدهیم
اگر او با زن کار را تمام کند
میکشیش
لعنتی رو میکشی
و این، باید اینجا شروع کنی
این به این معناست که
میخواهی که زندگی ات را با این زن بگذرانی
و او هیچ نقشی نباید درش داشته باشد
بنابراین به این حس اجازه بده
که رابط محرک
بین شروع و پایان قطعه باشد
بیا ببینیم میتوانیم آتش به پا کنیم یا خیر
آخر
رسیدیم به یک
خونه سفید کوچک
با سایه بان قرمز
در آنطرف شهر
هیچوقت اون سایه بان رو فراموش نمیکنم
جوری که در نسیم تکان میخورد
و نور پرچین درخشانش میکرد
شب صحرایی گرمی بود
و هوا بوی
یونجه تازه چیده شده میداد
درست مستقیم به سمت پرچین جلوی خونه رفتیم
و او زنگ در رو زد
یادم میاد خیلی مضطرب شده بودم
چون توقع ملاقات با کسی رو نداشتم
فکر میکردم فقط میریم قدم بزنیم
یک زنی
آمد دم در
زنی واقعا زیبا
با موهای قرمز
زن خودش رو تو بغلش انداخت
و اون شروع به گریه کرد
همانجا درست جلوی من بغضش شکست
زن تمام صورتش رو میبوسید
و خیلی محکم بغلش کرده بود
و مرد داشت مثل یه بچه گریه میکرد
بعد
از درون در
پشت جفتشان
یک دختری را دیدم
فقط ظاهر شد
خوب بیا اینجا قطعش کنیم بهت میگویم چرا
کاری که کردی خیلی جالب بود
خیلی جالب بود، منظورم این است که
ناگهان...
چیزهای خاصی را حک میکنی
که ما میشنویم
و در ما فرود می آیند، و ما میفهمیم
ماسکت را بردار
بله
و
و درک میکنیم که چیزی دارد رخ میدهد
و وقتی که دختر را میبینی
چیزی که درش جالب بود این بود که
به نقطه ای رسیدی که
داشتی حال و روز مرد را شرح میدادی
و خیلی با جزئیات بود و بعد
به معنای واقعی کلمه اینطوری شدی
و ما هم همه اینطوری شدیم
چراکه تو...
آن ها دیگر اهمیتی نداشتند
و ما این را فهمیدیم
و من میتوانستم اجازه دهم که ادامه دهی و همه اش را انجام دهی
اما دلیل وجودی کارگردانی و
و توانایی تو در کار باهاش این است که
اولین بار که این قطعه را انجام دادی
یکجورایی یکنواخت بود
نمیدانستیم که چرا داری تعریفش میکنی
در واقع هیچ جزئیاتی نداشت
واقعا حکاکی نشده بود
حتی سطوحی از طنازی که پیدا کرده باشی نداشت
چه به دنبالش رفتی، چه به دلیل اینکه جزئی شد
تبدیل به طنازی شد
به همین دلیل است که این تمرین انقدر خوب است
به این دلیل است که به ناگاه
از تفکرات خود خارج میشوی
و شروع میکنی
ناگهان قادر میشوی که چیز دیگری را داشته باشی
که تو را هل میدهد و به حرکت در می آورد
به سمت انتخاب گری
چون حس میشد که
که مونولوگی است که تو درش در واقع هیچ انتخابی نکرده بودی
و بنابراین
انگار میگفتی میخواهید بخواهید، نمیخواهید هم نخواهید
اما به عنوان یک قطعه
ناگهان جالب شد
چیزی درش دیده شد
و خیلی اوقات
خیلی ممنون کار خیلی خوبی بود
و خیلی اوقات
این چیزی است که باید در یک قطعه به آن توجه کنیم
که باید به آن یکجورایی از این منظر نگاه کنید
که این قطعه چه میگوید
به شنونده چه میگوید؟
این قطعه چه چیز را شرح میدهد؟
چطور میتوانم به این قطعه حیات ببخشم؟
و معمولا این آن فرآیند
سعی کردن و دوباره سعی کردن و دوباره آه درست نشد
چی درش هست؟ چی از چشمم دور مانده؟
عناصر جا مانده کدامند؟
که بهم کمک میکنند باعث شکفتنش بشوم؟
نمایش داده شود
میدانید به شکلی عجیب
یک مدیر صحنه خیلی فوق العاده به نام میچ اریکسون بود
یکی از بهترین مدیران صجنه
و همیشه عادت داشت...
هر وقت که در مورد تماشاگران یا متن غر میزدم
میگفت، میدونی باید یک خالکوبی داشته باشی
وارونه روی سینه ات
که نوشته باشد، متن را در آخرین وهله مقصر بدان
من این کار را نمیکنم اما
یک پیشنهاد بود
گاهی اوقات باید به نحوی سر دربیاوریم که چگونه
زیر پوستش برویم
چن نمیتوان گفت که متن بدی است
نمایشنامه فوق العاده ای است
اما بخشی از نمایشنامه را انتخاب کرده اید که چالش برانگیز است
بعنوان یک مونولوگ
بنابراین، تغییرات خوبی بود
نفر بعدی کیست؟