WEBVTT

00:00:05.773 --> 00:00:09.502
نوشتن فیلمنامه

00:00:09.870 --> 00:00:11.970
نگارش خوب مستند برعکس همان کاری را میکند

00:00:11.970 --> 00:00:13.680
که نگارش بد مستند می کند

00:00:13.680 --> 00:00:17.280
نگارش بد مستند، کار را تبدیل
به یک درس و روغن کرچک میکند

00:00:17.280 --> 00:00:20.190
کار را تبدیل به چیزی میکند که برای
شما خوب است اما مزه خوبی ندارد

00:00:20.190 --> 00:00:22.156
مثل خوردن سبزیجات پخته است

00:00:22.191 --> 00:00:24.785
نگارش خوب به کار اجازه میدهد تا

00:00:24.810 --> 00:00:29.509
سازوکاری سیال میان
دیگر سازوکارهای سیال باشد

00:00:29.534 --> 00:00:31.050
که در ترکیبشان

00:00:31.050 --> 00:00:36.244
چیزی میسازد که اجازه میدهد تا نتنها یک چیز
بلکه بیش از یک چیز داشته باشید

00:00:36.269 --> 00:00:38.970
که پذیرای نقطه نظر است

00:00:38.970 --> 00:00:42.840
که تحمل تضاد و جریان زیرپوستی
در شخصیت ها را داشته را دارد

00:00:42.840 --> 00:00:46.505
که آماده است تا تنها نگوید فلان چیز این هست

00:00:46.530 --> 00:00:50.040
بلکه بگوید این هم شاید باشد

00:00:50.040 --> 00:00:51.840
و چیزی بسیار آزادی بخش

00:00:51.840 --> 00:00:57.450
چیزی بسیار خوشحال کننده وقتی
که این اتفاق می افتد، بوجود می آید

00:00:57.450 --> 00:01:01.055
و تنها مسئله نگارش نیست
نگارش و تاثیرگذاری متقابل

00:01:01.080 --> 00:01:02.688
با صداهای اول شخص است

00:01:02.713 --> 00:01:06.806
و چگونگی تدوین و بیرون کشیدن
آن ها از کلیت یک کتاب خاطرات است

00:01:07.055 --> 00:01:09.515
و تصاویر و اخبار کوتاه

00:01:09.540 --> 00:01:14.130
و افکت های صوتی و موسیقی
و تمام عناصری که به کار میروند

00:01:14.155 --> 00:01:16.290
همگی در ارتباط متقابل هستند

00:01:16.290 --> 00:01:19.333
برای داشتن تمام آن عناصر در کار
و اینکه نگوییم

00:01:19.360 --> 00:01:22.140
اوه نمیشه اون عنصر را
استفاده کنی چون باحال نیست

00:01:22.140 --> 00:01:25.529
یا اینکه درست نیست
یا اینکه از لحاظ تاریخی خوب نیست

00:01:25.554 --> 00:01:29.047
به معنای محدودسازی امکاناتتان
به عنان یک فیلم ساز است

00:01:29.205 --> 00:01:30.000
همه چیز را بریزید داخلش

00:01:30.000 --> 00:01:30.880
و اگر دوستش نداشتید

00:01:30.880 --> 00:01:31.650
خوب بکشیدش بیرون

00:01:31.650 --> 00:01:33.815
نیازی نیست که دیگر مصاحبه ای انجام دهید

00:01:34.049 --> 00:01:36.155
اگر نمیخواهید نیازی نیست
صدای اول شخص داشته باشید

00:01:36.180 --> 00:01:38.130
اگر نخواهید حتی نیازی نیست راوی داشته باشید

00:01:38.130 --> 00:01:39.817
اما باید کاری بکنید

00:01:39.842 --> 00:01:43.522
و فیلم سازی همیشه کیفیتی سمفونیک دارد

00:01:43.648 --> 00:01:46.168
که به این معناست که
ابزارهای بسیاری در آن است

00:01:46.200 --> 00:01:47.430
که همزمان فعالیت میکنند

00:01:50.826 --> 00:01:54.231
از تمام عناصر روایی موجود استفاده کنید

00:01:54.540 --> 00:01:56.703
برای ما، فیلم هایمان در اکثر موارد

00:01:56.728 --> 00:02:00.065
نگارش شده اند
که به این معناست که ما

00:02:00.090 --> 00:02:04.552
به عنوان ساختار اسکلتی مرکزی فیلممان

00:02:04.618 --> 00:02:06.068
وابسطه به یک روایت
راوی نوشته شده نیاز داریم

00:02:06.100 --> 00:02:10.657
و من یادم می آید که وارد جهان
مستند شدم و میراث دار این حس بودم که

00:02:10.682 --> 00:02:14.351
سینمای مستقیم
سینما حقیقت، کارهای تجربی

00:02:14.376 --> 00:02:20.265
نسبت به کارهای دارای راوی،
بسیار بیشتر به هنر یا سینما نزدیک بودند

00:02:20.290 --> 00:02:22.529
و من یکجورایی شک ابتدایی
نسبت به این موضوع داشتم

00:02:22.554 --> 00:02:24.760
چراکه به نظرم همیشه از ادبیات لذت برده ام

00:02:24.760 --> 00:02:28.600
همیشه از کتاب های تخیلی
و غیرتخیلی لذت برده ام

00:02:28.625 --> 00:02:32.020
این ایده که راوی، صدای خدا است

00:02:32.020 --> 00:02:36.250
و یکجورایی به خوبی و خلوص
دیگر اشکال سینما نیست

00:02:36.250 --> 00:02:38.890
دیوانگی است
چراکه بیشتر ادبیات ما

00:02:38.890 --> 00:02:43.205
بر پایه نمایش روایی سوم شخص است

00:02:43.230 --> 00:02:45.283
و این خیلی خوب است

00:02:45.308 --> 00:02:48.255
و در برخی از فیلم های ابتدایی

00:02:48.280 --> 00:02:51.260
من صدای راوی در فیلم ها را اختراع نکردم

00:02:51.260 --> 00:02:53.951
فقط دریافتم که این روایت

00:02:53.968 --> 00:02:56.713
باید نوعی پرداخت متفاوت بگیرد

00:02:56.738 --> 00:02:59.521
که میتوانست بعدی داشته باشد

00:02:59.546 --> 00:03:03.556
که بتوان در لحظاتی آن را
ادبی و ادبیات در نظر آورد

00:03:03.581 --> 00:03:05.786
و تنها اینگونه نباشد

00:03:05.811 --> 00:03:07.188
مصاحبه شوندگان را ارتباط دهد

00:03:07.213 --> 00:03:12.940
تنها ارتباط دهنده نقاط یک فیلم
آموزشی، مدرسه ای و توضیحی، نباشد

00:03:12.940 --> 00:03:17.470
نمیتوانم به شما بگویم که در
صنعتی که در آن خیلی از اوقات

00:03:17.470 --> 00:03:20.734
افرادی که مشکوک به کلمات هستند

00:03:20.759 --> 00:03:23.020
به چه میزان در بودگی ما، مرکزیت دارند

00:03:23.020 --> 00:03:24.730
و من میگویم که از آن ها نترسید

00:03:24.730 --> 00:03:26.900
در حال حاضر این نوع
ارتباط گیری ما با یکدیگر است

00:03:30.247 --> 00:03:33.865
از نسخ ابتدایی برای مشخص
کردن قوس روایی داستانتان استفاده کنید

00:03:34.145 --> 00:03:38.576
نگارش فیلمنامه نمایانگر مرکزی

00:03:38.601 --> 00:03:40.160
چگونگی روایت است

00:03:40.160 --> 00:03:44.030
و این به میزان زیادی از آنچه از
نگارش اولیه به دست می آید بستگی دارد

00:03:44.030 --> 00:03:49.822
این نسخه رساتر از هر چیزی به ما
میگوید که شکل و شمایل فیلم چه خواهد بود

00:03:49.847 --> 00:03:50.815
یا مهمتر اینکه

00:03:50.840 --> 00:03:55.160
امکان شکل و شمایل فیلم بالقوه چه خواهد بود

00:03:55.160 --> 00:03:58.234
بنابراین در یک رسانه ی بصری

00:03:58.259 --> 00:04:01.825
در روند ما چیزی هسته
ای تر از کلمه وجود ندارد

00:04:01.850 --> 00:04:04.610
چراکه نویسنده شروع به جمع آوری

00:04:04.610 --> 00:04:08.996
پیش نویس ها و ایده هایی که بهش داده ایم

00:04:09.021 --> 00:04:10.994
و تحقیقاتی که کرده است، میکند

00:04:11.019 --> 00:04:14.469
و مداما باز میگردد،
کتاب های تازه تامین میکند

00:04:14.510 --> 00:04:16.940
حقایق تازه ای که ممکن است
فراگرفته باشیم را اضافه میکند

00:04:16.940 --> 00:04:19.345
شاید مصاحبه ای دریافت
کند که به تارگی تمام شده است

00:04:19.370 --> 00:04:23.060
که مصاحبه را با آن ها تمام
کردیم و بهترینشان را جدا کرده ایم

00:04:23.060 --> 00:04:25.742
و فکر میکنیم که ممکن است
در صحنه ای خوب جواب دهد

00:04:25.767 --> 00:04:29.256
اگر ده نفر در مورد جام
جهانی بیسبال صحبت میکنند

00:04:29.281 --> 00:04:34.876
همه ده نفر را وارد داستان میکنیم
و فورا هفت یا هشت نفر را حذف میکنیم

00:04:34.901 --> 00:04:37.460
و روی دو نفر نهایی کلنجار میرویم

00:04:37.460 --> 00:04:39.856
تا تصمیم بگیریم کدام در فیلم باشد

00:04:39.881 --> 00:04:42.311
و بنابراین کار اساسا شکل نگرفته است

00:04:42.350 --> 00:04:45.570
چیزی که از ابتدا دنبالش میگردیم اینست که

00:04:45.570 --> 00:04:51.480
آن قوس فی البداهه ی دراماتیک
چیست که خود مواد تهیه شده میطلبد؟

00:04:51.543 --> 00:04:54.063
و شروع به ظهور با چیزی میکنیم

00:04:54.110 --> 00:04:56.840
که قرار است تعیین کننده باشد

00:04:56.840 --> 00:05:00.125
حالا این به این معنا نیست که به
میلیون ها شیوه مختلف تغییر نکند

00:05:00.150 --> 00:05:02.750
مسلما اضافه کردن یک عکس

00:05:02.750 --> 00:05:06.574
تفاوت حیلی خیلی بزرگی با خود دارد

00:05:06.599 --> 00:05:09.350
اما فکر میکنم در مورد مسئله ی ساختاری

00:05:09.350 --> 00:05:12.336
که همه باید ازش سوال کنند
شما باید ازش سوال کنید

00:05:12.361 --> 00:05:15.020
آن نسخ ابتدایی بسیار مهم هستند

00:05:15.020 --> 00:05:17.360
حتی اگر دورشان می اندازید

00:05:17.360 --> 00:05:19.796
چزا چیزی وجود دارد که

00:05:19.796 --> 00:05:21.170
البته من هیچگاه دور نریختمشان

00:05:21.170 --> 00:05:25.280
اما اگر تغییرات عمده ای رخ دهد

00:05:25.280 --> 00:05:28.430
این نسخ اولیه نشانگر قوس پایه ی فیلم هستند

00:05:31.159 --> 00:05:34.301
با جزئیات شاعرانه بنویسید

00:05:34.760 --> 00:05:36.630
زبان انگلیسی بسیار زیباست

00:05:36.630 --> 00:05:38.750
بسیار انعطاف پذیر است
بسیار توصیفی است

00:05:38.750 --> 00:05:41.810
ظرافت های زیادی در خود دارد

00:05:41.810 --> 00:05:45.080
پس چرا هر از چندگاهی
باهاش سیر و سلوک نمیکند ؟

00:05:45.105 --> 00:05:50.804
بنابراین یک مثال بسیار خوب
از آنچه نگارش میتواند بکند

00:05:50.829 --> 00:05:56.015
تا کار را فراتر از آموزشی
و کاملا توضیحی ببرد

00:05:56.040 --> 00:05:58.250
این چیزی است که باید بدانید
رکد اقتصادی بود

00:05:58.250 --> 00:06:00.968
پانزده میلیون انسان بیکار شده بودند

00:06:01.024 --> 00:06:05.044
ما همچنین رکود اقتصادی را اینگونه
توصیف میکنیم که در بسیاری از شهرها

00:06:05.090 --> 00:06:07.370
به حیوانات باغ وحش شلیک شد و گوشتشان

00:06:07.370 --> 00:06:08.960
بین فقرا توزیع شد

00:06:08.960 --> 00:06:12.500
که در پنسیلوانیا، محکومان به زندان بازگشتند

00:06:12.500 --> 00:06:14.030
مرتکب جرم شدند چرا که میتوانستند

00:06:14.030 --> 00:06:19.130
سه وعده غذای روزانه در زندان بخورند
در حالی که وقتی آزاد میشدند

00:06:19.130 --> 00:06:20.524
به حال خود رها میشدند

00:06:20.645 --> 00:06:24.685
بنابراین کاری که میکنید
این است که حقایق را دارید

00:06:24.710 --> 00:06:27.860
اما این حقایق را در نوعی
وسیله شاعرانه انتقالش میدهید

00:06:27.860 --> 00:06:29.476
که برای مردم قابل درک است

00:06:29.501 --> 00:06:32.090
همه جا ما دنبال راه هایی
برای انجام کار میگردیم

00:06:32.090 --> 00:06:36.020
میتونید، بله، میتونید بگویید 6 میلیون انسان

00:06:36.020 --> 00:06:38.840
شش میلیون یهودی در هولوکاست کشته شدند

00:06:38.840 --> 00:06:44.442
اما اگر بگویید که در سال 1933،
نه میلیون یهودی در اروپا بود

00:06:44.467 --> 00:06:49.927
در سال 1945 دو، دو نفر از سه نفر مرده اند

00:06:49.970 --> 00:06:51.200
این گونه شخصی سازی اش کرده اید

00:06:51.200 --> 00:06:54.430
ناگهان دیگر 6 میلیون نیست

00:06:54.430 --> 00:06:56.945
مثل گفتن 4 بیست سال و 7 سال پیش است
(سخنرانی لینکلن)

00:06:56.970 --> 00:07:00.000
چزاکه ذهن زیاد به 87 سال توجه نمیکند

00:07:00.025 --> 00:07:09.308
بعد شاعرانه چیزی است که کلمات
خوب استفاده شده با خود می آورند

00:07:09.333 --> 00:07:11.870
چیزی که بهتر از آن را نمی شناسم

00:07:14.126 --> 00:07:17.815
ساختار را حول محور حقایق بسازید

00:07:17.953 --> 00:07:20.415
بزرگترین چیز در مورد روایت راوی

00:07:20.440 --> 00:07:22.802
امیداست که ابعاد شاعرانه داشته باشد

00:07:22.827 --> 00:07:25.420
که کار را از توضیحی بودن صرف خارج کند

00:07:25.420 --> 00:07:28.210
اما امید است که آنچه توضیحی
است واقعیت داشته باشد

00:07:28.210 --> 00:07:29.893
نمیشود که حقیقی نباشد

00:07:29.918 --> 00:07:31.900
باید حقیقت داشته باشد
باید حقیقت سنجی اش کنید

00:07:31.900 --> 00:07:33.870
و گاهاً منابع گوناگونی دارید

00:07:33.870 --> 00:07:35.500
که برخی میگویند فلان چیز اتفاق نیافتاد

00:07:35.500 --> 00:07:36.641
برخی میگویند اتفاق افتاده است

00:07:36.666 --> 00:07:39.469
و شما باید از بهترین و در
دست ترین دانشگاهیان استفاده کنید

00:07:39.494 --> 00:07:41.241
به همین دلیل است که هر فیلمی که میسازیم

00:07:41.266 --> 00:07:44.830
همیشه هیئتی از گاهاً دو جین اساتید دارد

00:07:44.830 --> 00:07:46.150
که مشاورانی هستند که کمک میکنند

00:07:46.150 --> 00:07:49.570
گاهاً حتی آن ها هم روی تفاسیر توافق نمیکنند

00:07:49.570 --> 00:07:52.750
اما میتوانیم تلاش کنیم تا به
چندی حقایق اسنادی برسیم

00:07:52.750 --> 00:07:55.210
اگر به فیلمنامه کاری ویتنام نگاه کنید

00:07:55.210 --> 00:07:59.800
به نظرم پانویس ها از
خود فیلمنامه بلندتر باشند

00:07:59.825 --> 00:08:02.020
صحبت کردن و نقل قول کردن از فصول و بندها

00:08:02.020 --> 00:08:03.490
در مورد چیزی بسیار بحث برانگیز

00:08:03.490 --> 00:08:06.975
ما شمار دقیقی از افرادی
که در ویتنام مرده اند نداریم

00:08:07.000 --> 00:08:10.870
وزارت دفاع یک آمار دارد،
58 هزار نفر و یا همچین چیزی

00:08:10.870 --> 00:08:13.009
گروه دیگری فلان آمار را دارد
و گروه دیگری فلان آمار را دارد

00:08:13.034 --> 00:08:15.700
یا فلان تعداد و مثبت 58
هزار شماره روی دیوار

00:08:15.700 --> 00:08:18.640
بنابراین در نهایت پس
از سال ها دیگر تسلیم شدیم

00:08:18.640 --> 00:08:22.136
و گفتیم، بیش از 58 هزار نفر، چون نمیخواستیم

00:08:22.161 --> 00:08:26.030
بحثمان را روی چیزی که حقیقت نداشت بسازیم

00:08:26.030 --> 00:08:30.045
واقع باید حقایق اسنادی
را درست در بیاورید تا

00:08:30.070 --> 00:08:34.257
چیزهای دیگر، چیزهای احساسی، تفسیری، حکایتی

00:08:34.282 --> 00:08:37.274
که قرار است از طریق
رسانه ای دیگر رسانده شود

00:08:37.299 --> 00:08:40.510
اجازه ظهور داشته باشند

00:08:40.510 --> 00:08:43.549
اگز ساختار قدرتمندی
بر پایه حقایق نداشته باشید

00:08:43.574 --> 00:08:45.378
سرگردان میشوید

00:08:45.403 --> 00:08:49.303
 وارد ظن و گمان میشودی
وارد بحث میشوید

00:08:49.360 --> 00:08:51.910
وارد نظریه میشوید
وارد تئوری توطعه میشوید

00:08:51.910 --> 00:08:52.930
وارد دیوانگی میشوید

00:08:52.930 --> 00:08:53.860
شما را به این جاها میکشاند

00:08:56.335 --> 00:08:59.917
به طریق نقطه نظرات روایی مختلف
ابعاد بسازید

00:09:00.172 --> 00:09:04.420
راوی سوم شخص یکجورایی تقریبا

00:09:04.420 --> 00:09:08.140
در حوزه عینی عمل میکند
توضیح میدهد که چه اتفاقی می افتد

00:09:08.140 --> 00:09:10.869
صدای اول شخص نوعی نزدیکی دارد

00:09:10.894 --> 00:09:15.825
که میگوید که آن رویدادها برای
انسان های واقعی، اتفاق افتاد یا روی داد

00:09:15.850 --> 00:09:19.809
و این چیز مهمی است، چرا که ترکیب این دو

00:09:19.834 --> 00:09:20.950
چیزی میسازد که

00:09:20.950 --> 00:09:23.410
کامل تر و غنی تر و بُعدی تر است

00:09:23.410 --> 00:09:30.125
به طُرقی از تنش و مصالحه
شگفت آوری صحبت میکنیم

00:09:30.150 --> 00:09:36.881
که میان نگارش عینی و سوم
شخص و تجربه اول شخص

00:09:36.940 --> 00:09:39.850
در تقریبا تمام وجود کار صورت میگیرد

00:09:39.850 --> 00:09:42.250
تنفسی است که صورت می پذیرد

00:09:42.250 --> 00:09:44.590
دم و بازدم است

00:09:44.590 --> 00:09:47.350
باید با سرعت و ضرب آهنگ تدوین انجام گیرد

00:09:47.350 --> 00:09:50.814
باید با طول و زمان و کیفیت تصویر انجام گیرد

00:09:50.839 --> 00:09:54.369
باید با تعامل میان روایت سوم شخص

00:09:54.394 --> 00:09:55.570
و صداهای اول شخص، انجام گیرد

00:09:55.570 --> 00:09:59.740
همیشه طریقه ای از تنفس است
که در آن اجازه میدهید

00:09:59.765 --> 00:10:02.839
که مخاطب کاری را بکند که در واقع میکند

00:10:02.864 --> 00:10:04.244
که همان تنفس است

00:10:04.270 --> 00:10:06.610
میخواهید که نفسشان را گهگاهی حبس کنند

00:10:06.610 --> 00:10:10.877
اما همچنین میخواهید
به آن ها با روایت هایی

00:10:10.902 --> 00:10:15.343
که صورت داده اید نوعی
از عاملیت شخصی را بدهید

00:10:15.368 --> 00:10:18.280
تا که کار کمتز فیلم من

00:10:18.280 --> 00:10:19.737
و بیشتر فیلم آن ها باشد

00:10:21.847 --> 00:10:25.277
کلمات روی سنگ نوشته نشده اند

00:10:25.526 --> 00:10:29.036
چیز مهم برای ما این است
که هزچه نوشته شده است

00:10:29.060 --> 00:10:30.561
روی سنگ نوشته نشده است

00:10:30.586 --> 00:10:34.114
راهنمایی نیست که راه
تصویربرداری و تدوین را مشخص کند

00:10:34.139 --> 00:10:38.096
چیزی است که با کار کارآگاهی

00:10:38.121 --> 00:10:40.560
که شامل پیداکردن آرشیوها
و مصاحبه شوندها میشود

00:10:40.585 --> 00:10:42.732
در کنار ساختار ظاهر شونده فیلم

00:10:42.757 --> 00:10:46.881
که اصلا ربطی به فیلم نامه ندارد

00:10:46.928 --> 00:10:48.275
و کاملا هم به فیلمنامه
ربط دارد، تکامل می یابد

00:10:48.325 --> 00:10:52.645
و سازوکار خیلی پیچیده ای در کار است

00:10:52.670 --> 00:10:57.649
چیزی که بسیار مهم است 
که ما از ابتدای کار رویش اصرار میکنیم

00:10:57.674 --> 00:11:00.162
این است که نویسنده
آزادی داشته باشد تا هر

00:11:00.187 --> 00:11:02.790
آنچه احساس میکند باید
داخل کار باشد را بنویسد

00:11:02.815 --> 00:11:05.850
و آن ها شامل چیزهایی هم هستند که ما
توصیه کرده ایم که باید داخل کار باشند

00:11:05.875 --> 00:11:08.062
و آزاد باشند که هرچقد طولانی
هم که میخواهند بنویسندش

00:11:08.133 --> 00:11:11.912
نویسنده نمیتواند نگران بودن یا
نبودن عکسی برای نمایش باشد

00:11:11.960 --> 00:11:14.150
این کار نویسنده نیست

00:11:14.150 --> 00:11:16.520
کار نویسنده این است که
تنها صحنه ای را بنویسد

00:11:16.520 --> 00:11:20.870
بنابراین خواه ناخواه روند
کار بر روی یک فیلمنامه

00:11:20.870 --> 00:11:22.690
شامل تدوین و جرح کار میشود

00:11:22.690 --> 00:11:24.110
و این تدوین شامل چیزهای خوب هم میشود

00:11:24.110 --> 00:11:28.190
آن چیز خوب تنها، زمانی
که شروع به کار روی عکس ها

00:11:28.190 --> 00:11:31.737
در محدودیت زمانی یکی
دوساعته میکنید، جا نمی افتد

00:11:31.762 --> 00:11:34.940
چکار میشود کرد

00:11:34.940 --> 00:11:38.070
قسمت هایی داشته ایم که فراتر از آن
محدودیت زمانی رفته ایم چراکه جواب داده است

00:11:38.095 --> 00:11:39.655
اما اکثر اوقات تلاش میکنیم

00:11:39.680 --> 00:11:42.029
که از روایتی منسجم، اطمینان حاصل کنیم

00:11:42.061 --> 00:11:46.757
بنابراین نسخ خیلی خیلی زیادی
از فیلمنامه را در خواهیم داشت

00:11:46.803 --> 00:11:48.604
ابتدا من از دست نویسنده میخوانمش

00:11:48.629 --> 00:11:54.199
من چند کلمه را تغییر میدهم
آن را به چند تاریخدان میفرستیم

00:11:54.320 --> 00:11:57.214
آنها نکاتی ابراز میکنند
همانجا یک بازنویسی میکنیم

00:11:57.616 --> 00:11:59.357
وسیعتر پخشش میکنیم

00:11:59.429 --> 00:12:00.756
بعد من ضبط اش میکنم

00:12:00.781 --> 00:12:02.690
و در حالی که من ضبط اش میکنم
آن کلمات

00:12:02.690 --> 00:12:05.360
دوباره تغییر پیدا میکنند 
چراکه چیزهایی که میخوانید

00:12:05.360 --> 00:12:08.120
مثل چیزهایی نیستند که بیان میشوند

00:12:08.120 --> 00:12:10.310
بعد یک مونتاژ کور میکنیم بدین معنا که

00:12:10.310 --> 00:12:14.760
کلمات را در برابر هیچ چیزی
جز چند مصاحبه شونده قرار میدهیم

00:12:14.785 --> 00:12:17.300
که ممکن است در حین
فیلمبرداری به کار رسیده باشند

00:12:17.300 --> 00:12:21.020
و شروع به دیدن این میکنیم که آیا
ساختار خوب به نظر می آید

00:12:21.020 --> 00:12:22.790
خوب حس میشود ؟

00:12:22.790 --> 00:12:26.395
مثل نمایش رادیویی نیست 
چرا که مصاحبه شونده ها را میبینید

00:12:26.420 --> 00:12:29.150
که در کات های پرشی، تکه تکه شده اند

00:12:29.175 --> 00:12:32.030
و صدای این راوی غیرحرفه
ای که من باشم را میشنوید

00:12:32.030 --> 00:12:33.769
که کلمات را میخواند

00:12:33.854 --> 00:12:34.910
اما حس اش را میگیریم

00:12:34.910 --> 00:12:39.173
در سریال های بلند ممکن است
دو یا سه مونتاژ کور انجام دهیم

00:12:39.198 --> 00:12:40.510
پیش از آنکه بگوییم

00:12:40.510 --> 00:12:42.800
بریم سراغ اضافه کردن تصویر

00:12:42.800 --> 00:12:46.370
ما مداماً تجدید نظر میکنیم
مداماً دوباره کاری میکنیم

00:12:46.395 --> 00:12:49.764
گاهاً تنها با جزئیات عملی پایه ای

00:12:49.789 --> 00:12:51.200
تغییرات در حقایق اسنادی، کار داریم

00:12:51.200 --> 00:12:53.038
یا اینکه تنها کار را بهترش میکنیم

00:12:53.063 --> 00:12:55.705
و این شاید به معنای بیرون
کشیدن چیزی یا بازنویسی آن باشد

00:12:55.730 --> 00:12:57.830
یا اینکه صحنه ای را دوباره
ساختار بندی کرده ایم و این

00:12:57.830 --> 00:12:59.720
بازنویسی چیزی را طلب میکند

00:12:59.745 --> 00:13:02.040
تا از روانی کار اطمینان حاصل کنیم

00:13:02.040 --> 00:13:05.750
و تنها در نهایی ترین بخش کار است
که در نهایت میگوییم دیگر بس است

00:13:05.750 --> 00:13:09.470
و هزاران میلیون چیز وجود دارد

00:13:09.470 --> 00:13:10.906
که میتوانید انجام دهید
و باید انجام دهید

00:13:10.931 --> 00:13:13.820
و آمادگی انجامش را در
تمام طول این روند داشته باشید

00:13:13.820 --> 00:13:15.237
تا اینکه بگویید، واو، جواب میدهد

00:13:15.288 --> 00:13:17.037
در ابتدا کلمه وجود دارد

00:13:17.070 --> 00:13:21.220
و در طول کار کلمه وجود دارد
اما روی سنگ نوشته نشده است

00:13:24.614 --> 00:13:27.801
زمانی که حقایق اسنادی وجود ندارند 
از اخطار استفاده کنید

00:13:27.954 --> 00:13:31.092
کاوش تاریخی کاری کارآگاهانه است

00:13:32.160 --> 00:13:34.820
و در این باستان شناسی شما لزوما

00:13:34.820 --> 00:13:38.866
تمام تکه خرده های آن کوزه ی گلی که
میخواهید به هم بچسبانید را پیدا نمیکنید

00:13:38.960 --> 00:13:43.434
و بنابراین نمیتوانید به
کلی نشان دهید که چه است

00:13:43.459 --> 00:13:48.505
و بنابراین باید راه هایی را
در نظر آوریم که در زبانمان

00:13:48.530 --> 00:13:51.650
این را انتقال دهیم که چیزی
که میگوییم حقیقت خالص نیست

00:13:51.650 --> 00:13:53.140
ما تنها فکر میکنیم که ممکن است حقیقت باشد

00:13:53.140 --> 00:13:56.000
نمیتوانید بگید که فلان
کار یا بیسار کار را کردند

00:13:56.000 --> 00:13:59.514
میتونید بگویید، او ممکن است
به دنبال این بوده باشد، صحیح ؟

00:13:59.553 --> 00:14:02.712
این آن نوع فضای مانووری است که ما داریم

00:14:02.737 --> 00:14:05.570
نمیتوانیم به واقع اثبات
اش کنیم چراکه آن شخص

00:14:05.570 --> 00:14:10.520
دیگر در قید حیات نیست و تمام مدارک
دقیقا چیزی که میگوییم را نشان میدهند

00:14:10.520 --> 00:14:13.850
اما از آنجایی که آن
آخرین تکه پازل را نداریم

00:14:13.850 --> 00:14:16.460
باید بگویید "ممکن است که"
یا "میتوانسته اینطور باشد" و

00:14:16.460 --> 00:14:18.470
راه های زیادی وجود است که در آن

00:14:18.470 --> 00:14:21.680
وقتی مردم به ما نامه مینویسند
و میگویند شما این را گفته اید

00:14:21.680 --> 00:14:25.838
ما میگوییم، در واقع "
ممکن است اینگونه باشد" و

00:14:25.863 --> 00:14:27.632
ما این کار را کاملا آگاهانه کردیم

00:14:27.657 --> 00:14:30.029
و اگر به نقطه ای برسیم که احساس راحتی نکنیم

00:14:30.054 --> 00:14:33.267
که انقدر نا مشحص باشد که حتی
گفتن "ممکن است اینگونه باشد

00:14:33.292 --> 00:14:36.170
به اندازه کافی نتواند عدم اطمینان را
نشان دهد ما به سادگی انجامش نمیدهیم

00:14:36.170 --> 00:14:37.345
میکشیم اش بیرون

00:14:37.410 --> 00:14:39.161
بهتر است که به آن سمت سنگینی بود

00:14:39.186 --> 00:14:44.480
تا اینکه یکجورایی تصورات
غلط مردم را تغذیه کرد

00:14:47.606 --> 00:14:50.730
: مطالعه موردی
جنگ داخلی

00:14:50.755 --> 00:14:54.289
اولین فصل کامل، پس از مقدمه سریال جنگ داخلی

00:14:54.336 --> 00:14:56.971
فصلی با نام " همیشه شب" است

00:14:57.006 --> 00:14:58.710
که در مورد واقعیت برده داری است

00:14:58.710 --> 00:15:00.905
نمیخواستیم که هیچ یک از بینندگانمان

00:15:00.930 --> 00:15:03.600
تا دلیل وقوع جنگ داخلی را بد بفهمد

00:15:03.600 --> 00:15:06.420
دلایل بسیار و چیزهایی اینچنین وجود دارد

00:15:06.420 --> 00:15:10.350
اما یک دلیل اصلی وجود
دارد که چرا اتفاق افتاد

00:15:10.350 --> 00:15:11.280
یک علت اصلی

00:15:11.280 --> 00:15:14.017
و آن وجود برده داری مالکیتی بود

00:15:14.042 --> 00:15:18.802
خوب برای ما، به قدرت موسیقی
نگرو اسپریچوال که پخش میکردیم

00:15:18.827 --> 00:15:25.675
و با این نقل قول باورناپذیر، انفجاری
و بمب نوترونی فردریک داگلاس

00:15:25.700 --> 00:15:30.631
بعد اشاره داشت که نثرمان
میتواند مستقیم تر باشد

00:15:30.680 --> 00:15:33.020
که نیازی نبود که چیزی به آن اضافه کنیم

00:15:33.020 --> 00:15:35.260
در واقع اگر این کار را میکردیم

00:15:35.285 --> 00:15:37.967
گندیده و زیادی رسیده میشد

00:15:37.992 --> 00:15:43.239
و توجیه وجودش را در
برابر قدرت نقل قول داگلاس

00:15:43.264 --> 00:15:47.766
قدرت موسیقی اسپریچوال
قدرت عکس ها، سخت میکرد

00:15:47.791 --> 00:15:50.120
انسان ها را در غل و زنجیر میبینید

00:15:50.120 --> 00:15:55.610
انسان هایی که کمرهایشان به نظر
از ضربات شلاق زخم شده است

00:15:55.610 --> 00:16:00.451
انسانهایی که به گونه ای با آن ها رفتار میشود
و بهشون ضربه زنده میشود گویا حیوان هستند

00:16:00.476 --> 00:16:03.890
قول های ازدواجی که تغییر داده شده اند و
میگویند تا زمانی که مرگ "یا فاصله" جدایتان کند

00:16:03.890 --> 00:16:09.410
این زمانی است که نگه داشتن
زبان به خودی خود شاعرانه است

00:16:09.410 --> 00:16:14.210
و بعد راوی به گونه ای
بسیار مستقیم وارد میشود

00:16:14.210 --> 00:16:18.231
یک مرد سیاه آزاد مینویسد :
برای بردگان سپیده ای سر نمیزند

00:16:18.256 --> 00:16:19.595
و کسی هم انتظارش را نمیکشد

00:16:19.620 --> 00:16:23.360
برای بردگان همیشه شب است، شب برای همیشه

00:16:23.360 --> 00:16:26.764
یک اهل میسیسیپی سفید پوست رک تر بود

00:16:26.789 --> 00:16:29.080
گفت من ترجیح میدهم بمیرم

00:16:29.105 --> 00:16:36.225
تا اینکه کاکاسیاهی در یکی
از این مزارع بزرگ باشم

00:16:37.026 --> 00:16:40.986
برده در کلبه ای خاک آلود
و یک اتاقه پا به جهان گذاشت

00:16:41.080 --> 00:16:44.020
سرد و سیاه در زمستان
بوگندو در تابستان

00:16:44.020 --> 00:16:49.785
از کلبه ی بردگان، ذات الریه،
تیفوس، وبا، کزاز و سل میپرورد

00:16:50.860 --> 00:16:54.520
بچه ای که زنده میماند تا در دوازده
سالگی به کار روی زمین گماشته شود

00:16:54.520 --> 00:17:00.000
احتمالش بود که دندان خراب، کرم،
اسهال خونی، مالاریا، داشته باشد

00:17:00.130 --> 00:17:05.270
کمتر از 4 نفر از میان 100
نفر تا شصت سالگی زنده میمانند

00:17:05.270 --> 00:17:06.322
همین

00:17:06.322 --> 00:17:07.280
و مستقیم است

00:17:07.280 --> 00:17:11.657
و این به سادگی مواد
رادیواکتیو و مردافکنی است

00:17:11.682 --> 00:17:17.175
که شروع به تغییر نظرات تمام
افراد در مورد جنگ داخلی میکند

00:17:17.200 --> 00:17:21.393
تصوری که شامل نوعی عدم اتفاق نظر
شرافتمندانه میان ایالات شمالی و جنوبی

00:17:21.418 --> 00:17:22.417
حقوق ایالات

00:17:22.450 --> 00:17:26.460
حق جدایی از ایالات متحده و
تمایزات اقتصادی و اجتماعی است

00:17:26.485 --> 00:17:28.349
موضوع اش همین است

00:17:28.374 --> 00:17:29.984
در کشوری در مورد این مسائل است

00:17:30.000 --> 00:17:31.900
که اعلام داشته است که تمام
انسان ها برابر آفریده شده اند

00:17:31.900 --> 00:17:35.110
اما چهار میلیون انسان، در
مالکیت دیگر انسان ها بودند

00:17:39.075 --> 00:17:42.407
در نبرد با انتزاع از کلمات استفاده کنید

00:17:42.559 --> 00:17:44.809
وقتی وارد بحثی در مورد برده داری میشویم

00:17:44.840 --> 00:17:46.160
چیزها را انتزاعی میکنیم

00:17:46.185 --> 00:17:48.385
نمیدانم چندبار مردم گفته اند

00:17:48.410 --> 00:17:52.163
خوب برده داری در طول یک
نسل و نیم خودش از بین میرفت

00:17:54.187 --> 00:17:55.217
باشه

00:17:55.360 --> 00:17:57.110
پس برای یک نسل و نیم، برده باش

00:17:57.110 --> 00:17:58.010
این کار را میکنی ؟

00:17:58.010 --> 00:17:59.438
خوب یک نسل چطور ؟

00:17:59.463 --> 00:18:01.016
خوب این زیاده ؟

00:18:01.041 --> 00:18:02.297
یک دهه چطور ؟

00:18:02.332 --> 00:18:02.988
نه ؟

00:18:03.032 --> 00:18:04.762
یک سال چطور ؟

00:18:04.833 --> 00:18:06.248
یک ماه چطور؟

00:18:06.286 --> 00:18:07.626
یک هفته چطور ؟

00:18:07.743 --> 00:18:09.213
یک روز چطور ؟

00:18:09.260 --> 00:18:12.500
یک ساعت چطور؟

00:18:12.500 --> 00:18:15.890
انتزاعی کردن واقعیت گذشته تاریخی مان

00:18:15.890 --> 00:18:19.388
مخصوصا در خصوص برده داری، منزجر کننده است

00:18:19.413 --> 00:18:21.455
به ما اجازه میدهد تا با انسان هایی

00:18:21.480 --> 00:18:23.985
که به کمال ما زندگی
میکنند، به گونه ای رفتار کنیم

00:18:24.010 --> 00:18:26.626
به نوعی عامل، انتزاعی شوند

00:18:26.849 --> 00:18:29.742
پس اینطور نیست که مردم

00:18:29.767 --> 00:18:33.710
در گذشته قویاً آگاه به بی عدالتی
اخلاقی برده داری نبوده باشند

00:18:33.710 --> 00:18:35.630
و با این حال به سادگی انتزاعی اش میکنیم

00:18:35.630 --> 00:18:38.518
و فرض میگیریم که
خداروشکر ما در آن زمان نیستیم

00:18:38.543 --> 00:18:40.405
و در نتیجه انسانیتی نیست

00:18:40.430 --> 00:18:42.541
و این مسئله تا امروز ادامه دارد

00:18:42.566 --> 00:18:45.436
ما همچنان درگیر رنگ پوست

00:18:45.534 --> 00:18:50.954
و آنطور که لوتر کینگ گفت، نه آنچه
در شخصیت وجود دارد، هستیم