کار کردن با کارگردان
برای من رابطه با کارگردان مهمترین چیزه
موقع انتخاب اینکه آیا میخوام با فیلمی کار کنم یا نه
و بعد وقتی انتخاب میکنم که با فیلمی کار کنم
واقعا اینو یک همکاری در نظر می گیرم
و قطعا کارگردان کسیو میخواد که کمک کنه اون چیزی که در ذهنشونه رو درست کنه
ولی همچنان...از شما توقع داره یجاهایی سورپرایزش کنید
چون این کاریه که تک تک افراد تیم انجام میدن
از تدوین گر گرفته تا بدل کار و تهیه کننده
تک تک افراد تیم دارن کار منحصر به فردی رو انجام میدن
که هر کدام قسمتی از تصورات کارگردان را می سازند
و کارگردان رهبر همه است
و مطمئن میشه که همه باهم هماهنگ هستند
و از بهترین ایده و بهترین توانایی همه ی افراد استفاده میکنه
و خب...ایده های بد رو خیلی مودبانه رد میکنه
و نگهدارنده ی تمام این جزئیات هست
فیلم یعنی این
تصویر ذهنی و فرایند مد نظر کارگردان را به خوبی درک کنید
من هنور در مقامی ام که احساس میکنم به عنوان یک بازیگر شما به کارگردان تصویر ذهنی او،خدمت میکنی
و این کار یک همکاری هست،ولی
ولی خب سلسله مراتب داره قطعا وقتی شما بازیگر هستی
اولین چیزی که با اونها دربارش صحبت میکنم
آیا چیزی هست که اونا از من بخوان گوش بدم یا ببینم یا بخونم یا یادبگیرم
برای نقشم
بعضی کارگردان ها دراین باره خیلی دقیق هستند
و مرجع های مشخصی تعریف می کنند
برای موزیک، برای دیدن، برای شخصیت ها
و بعضی کارگردان ها اینطور نیستند
و شما خودتون میتونید منبع الهامتون رو پیدا کنید
ولی خوبه که تصویر ذهنیشون رو به طریقی بفهمید
و برای بخش فرایند
بعضی کارگران ها دوست دارن که خیلی تمرین کنن
بعضی کارگردان ها دوست ندارن اصلا تمرینی کنند
بعضی کارگردان ها دوست دارن یک صحنه را چندین بار بگیرند
بعضی دیگه دوست دارن هر صحنه رو خیلی کم بگیرند
و بخاطر کمبوذ بودجه...محدودیت دارن
و خیلی مهمه که شما اینو بدونید
اول...باید بدانید که چقدر جا دارید بازی کنید
و خب اگر بدونید که مثلا قراره فقط دو بار صحنه ای رو برداشت کنید
جوری انجامش میدید که فکر میکنید بهترین حالت هست
در حالی که اگر قرار باشه صحنه ای رو ۲۰ بار برداشت کنید
می تونید خیلی کارهای مختلفی رو امتحان کنید
و به خودتون موقعیت های زیادی بدین
و خیلی مهمه شما بدونید اونها چقدر به نمایش نامه پایبند هستند
اگر با کارگردانی کار می کنید که نویسنده هم هست
دوست دارن شما هر «آم...» هم اونطور که نوشته شده بگید
و خب خیلی مفاهیم درباره ی فرایند و تصویر ذهنی کارگردان هست
که خب باید در اولین صحبت های بین شما باشه در آمادگی
و بعد وقتی شروع به کار میکنید
وقتیه که میتونه خیلی جذاب باشه
وقتی هی ایده میدید و ایده میگیرید
به کارگردانتون حق انتخاب بدید
شانس اینکه خودوم رو کارگردانی کنم......یک مشوق خیلی بزرگ بود برای اینکه بفهمم
چطور میتونم کار بیشتری به عنوان بازیگر انجام بدم
چون در فیلمی که خودم کارگردانی کرده بودم بازی کردم
باید هر صحنه ای که برداشت میشد، ۲۰ بار تماشا میکردم
و بگم...ای بابا من همون کار رو ۲۰ بار انجام دادم
این اصلا کمکی نمیکنه
و خب شما میفهمید که به عنوان کارگردان چی میخواید
و خب شما به عنوان یک کارگردان حق انتخاب میخواید
شما تغییر میخواید....عکس العمل میخواید
شما انگار یک سری موج میخواید
انگار دوست دارید که یک تغییری رو ببینید
یک تغییر از «اوه..من خسته شدم» تا «خب..داره جذاب میشه»
یا مثلا....من واقعا درباره خودم حس بدی دارم
تا....وای تو الان یک چیز جالب درباره من گفتی
میدونی...شما میخواید که یک تغییر ببینید
شما نمیخواید کسیو ببینید که اینطوری داره بهتون گوش میده
و اینا جزئیاتی هستند که
خب..من وقتی داشتم گوش میدادم، چهره ی واقع گرا به خودم گرفتم
ولی در لحضه ی فیلم شما استرس و ارتباط میخواید
و دوست دارید عکس العمل ببینید
و خب ....همه ی اینها منو متوجه موضوعاتی کرد به طور یهویی
که شاید همیشه باید میدونستم
ولی واقعا باید بیشتر بازی کنم
باید حق انتخاب بیشتری بدم
باید ایده های بیشتری خلق کنم
و لحظه های جالب بیشتری رو پیدا کنم
چون همیشه صحنه های «یهویی» هستند که خیلی جذابن
صحنه هایی که یهوی بین دیالوگ ها و بین نمایش نامه اتفاق میوفته
که به فیلم جذابیت و زندگی میده
خودتون رو تماشا کنید تا تیک های بازیگری را از بین ببرید
در فیلم جکی
مثل این بود که ابروهاتون مثل پروانه تکون بخوره
کارگردان میگفت:اینقدر ابروهات رو تکون نده
و خب اون خیلی آزاردهنده بود
برای فرایند بازیگری من
چون خب شما دوست دارید در صحنه غرق بشید
و خب یک کاری انجام میدادم که مثلا تیک بازیگری بود
که میخواستم متوقفش کنم
و وقتی تونستم که خودمو تماشا کردم
و گفتم..آره...من اینکارو انجام میدم
و اینکار لزوما طبیعی نیست یا کاری نیست که بخوام ادامه بدم
که شبیه بازیگری طبیعی باشه
پس برای متوقف کردن اون عادت ها
حرفه ای ها بهش میگن کشتن فرزند مورد علاقت
که خب کارهاییه که همیشه انجام میدید
که ممکنه یک زمانی طبیعی باشند
ولی بعد از مدتی تبدیل به عادت های بد و تیک میشن
شما با تماشا کردن خودتون و آگاه شدن میتونید اینارو متوقف کنید
و آگاهانه باهاش مبارزه کنید
و بعد کم کم طبیعی میشه و از بین میره
ولی قطعا وقتی دارم اینو میگم خیلی ابروهامو تکون میدم