اجرا در مقابل دوربین
قبل از هرکاری دیالوگ های خودتون را حفظ کنید
قبل از شروع فیلمی
از تقریبا یک ماه قبل
هر روز به مدت یک ساعت روی دیالوگ هام کار میکنم
و خب معمولا این شامل این میشه که
با یک نفر کار کنم که دیالوگ هارو به من جواب میده
ولی اگر نتونم این کار را بکنم
اگر دسترسی به شخصی نداشته باشم که باهاش تمرین کنم
به تنهایی تمرین میکنم
که شامل این میشه که
دیالوگ هارو بخونم تا باهاشون آشنا بشم
و بلند بلند میگمشون
و بعضی وقتا....معمولا شب قبل
یک صحنه را اجرا میکنم
مینویسمش
که کمک میکنه دیالوگ هارو به هم ربط بدم
ولی من دوست دارم خیلی خیلی دیالوگ هام شفاف باشند
و کامل بلد باشمشون
قبل از اینکه فیلم شروع بشه
اینکه لغات رو تا چه سطحی عالی حفظ میکنم
بستگی به کارگردان و سبک نویسنده داره
ولی دوست دارم قبل شروع فیلم همه ی دیالوگ هارو به ذهن بسپرم
تعدادی ایده ی جدید ارائه بدید
نکته ی مهم این است که
بدونید چطور دیالوگ رو برای خودتون جذاب کنید
و همیشه ایده هایی برای اینکار وجود داره
که میتونین برای خودتون استفاده کنید
من دوست دارم تعدادی ازین ایده هارو سر هر صحنه در دفترم یادداشت کنم
که اگه من خودم را کارگردانی میکردم
چی میگفتم تا
سه تا فیلم متفاوت از اون صحنه بگیرم
و اصلا محدود به سه بار نیست
اون فقط یک عدد بود که همینطوری گفتم
قطعا اگر ده تا ایده ی مختلف ارائه بدید
و بنویسیدشون
میتونید یکجورایی..خودتون رو کارگردانی کنید
به خودتون دیدگاه های مختلفی بدید
حتی اگر اون حسی که باید رو از محیط اطرافتون نمیگیرید
و به امید خدا میتونید
به امید خد، خودتون و کارگردان و بازیگرا و محیط اطرافتون
بسیار برای شما الهام بخش خواهند بود
حتی اگرهم الهام بخش نباشند
شما یک سری ابزار دارید
تا ازشون استفاده کنید
و هر چی هم بشه به شما کمک میکنند
چون به شما کمک میکنند که
شخصیت نقشتون رو خوب بفهمید
و فکر کنید نقش شما قراره وارد چه ماجرایی بشه
و وقتی وارد صحنه میشید، آماده تر خواهید بود
من فکر میکنم که اگر شما توانایی برداشت چندباره ی یک صحنه را دارید
باید با یکی شروع کنید که خودتون فکر میکنید بهترین روشیه که نقش شما میتونه اون صحنه را اجرا کنه
وقتی اون را انجام دادید
وقتی خیالتون از این یکی راحت شد
بعد میتونین اون صحنه را با ایده های «یهویی» بازی کنید
بعضی وقتا هم ایده های «یهویی» میتونن ایده ی اصلی شما باشن
چون که نظر شماست، انتخاب شماست
ولی بعضی وقتا هم وسط بازی یک چیزایی به ذهنتون میرسه
چون شما متوجه نشدید که
که مثلا فضا قرار بود اینطور به چیده بشه
یا مثلا بازیگری که دارین باهاش کار میکنین
قرار بود اینطور که الان بازی میکنن بازی کنن
و شما قطعا باید انعطاف پذیر باشید
و به این مسائل واکنش نشون بدید
همونطور که نقش شما اینکارو میکنه
نظر خودتون را داشته باشید ولی انعطاف به خرج بدید
حتی اگر شما یکی از نقش های اصلی رو بازی نمیکنید
همیشه میتونید ایده هایی خلق کنید
درباره ی اینکه شخصیت شما کی هست
شما باید درمقابل هر چیزی که کارگردان به شما میگه، مسئولیت پذیر باشید
شما نمیتونید ایده ای رو اجرا کنید که کارگردان علاقه ای بهش نداره
ولی برای اینکه اون آزادی عمل را حفظ کنید
تا یک نظر برای خودتون داشته باشید
مثلا دارین نقش یک باریستا در یک کافه را بازی میکنید
ولی از اونجا بودن متنفرید
و دارین اذیت میشین
با اینکه تنها جمله ای که باید بگید اینه که
اینم باقی پولتون
مثلا...اینم باقی پولتون
و بعد یک ایده ای به ذهنتون میرسه
یک شخصیت یا یک نظر دربارش دارید
حتی اگر در حد یک خط باشه
و خب اگه کارگردان بگه
میدونی....این واقعا اینجا معنی نمیده
بیا یکم استانداردتر انجامش بدیم
شما باید انعطاف نشون بدید و تغییر کنید
یا یک بازیگری میاد داخل
و یک کار غیر منتظره ای را انجام میده
و مثلا میگه
هی...میتونم قهوه ی مخصوصم رو بگیرم؟
و خب شما باید عکس العمل نشون بدید و انعطاف به خرج بدید
و اینطوری بگید که
اینم باقی پولتون
و خب شاید اونها هم متقابلا عکس العمل نشون بدن
پس شما باید پذیرای تغییرات باشید
شما باید پذیرای نظر کارگردان باشید
باید پذیرای تغییر بازیگرانی که باهاشون کار میکنید باشید
و باید روان باشید
پیوستگی
به عنوان یک بازیگر وظیفه ی شما نیست به تدوین فکر کنید
یک سری کارهای مشخص باید انجام بدید که
که به کارگردان و تدوین گر امکان این رو میده که
تیکه هارو کنارهم قرار بدند
اگر فیلم برداری را در چند مرحله ی مختلف انجام میدید
قطعا اگر دارین صحنه ای فیلم برداری میکنید که
فقط یک مرحله فیلم برداری لازم داره
پس اصلا لازم نیست نگران چیزی باشید
ولی اگر صحنه ای رو فیلم برداری میکنید که در چند مرحله انجام میشه
کلوزآپ، عریض، متوسط
به طور کلی مدل های مختلفی ار فیلم برداری
باید معمولا بتونید...حرکات را به هم متصل کنید
باید هر بار که مثلا صحبت میکنید یا یک لیوان آب رو بلند میکنید، یکجور عمل کنید
تا اگر بخواند از یک شات به شات دیگری تغییر بدند
حرکاتتون باهم همخوانی داشته باشه
و شما باید آگاهی داشته باشید از
پیوستگی
کارهای پیوسته
موقعیت بندی پیوسته که کجا هستید
و کی در زمان های مشخصی در کجای صحنه هستید
شما همیشه معمولا خارج از ترتیب فیلم، صحنه هارو فیلم برداری میکنید
پس باید بدونید که شخصیت شما چه احساسی داره
تا اینکه مثلا.....شما ممکنه یک روز سر یک صحنه بهتون لگد زده بشه
و بعد یک روز دیگه بخاطر همون ضربه مجبور باشید از زمین بلند شید
و شما باید به خاطر داشته باشید که
احساسا یا فیزیکا اون لحضه ی درد رو دوباره دارین تجربه میکنین
یا دارین به خودتون میاین
و باید رد احساس خودتون رو داشته باشید
و خب این باعث پیوستگی احساسی در حین تدوین میشه قطعا
و خب وظیفه ی شماست که رد اینها رو داشته باشید
و معمولا یک کارگردان خوب به شما کمک میکنه رد اینها رو نگه دارین
ولی خب بعضی وقت ها این کمک رو ندارید
و خودتون باید مسیرتون رو ردیابی کنید
یک صحنه را چند بار تماشا کنید
دوباره این چیزی هست که خودتون باید بدونید
چون بعضی وقت ها باعث میشه خیلی خجالتی رفتار کنید
مثلا یک وقت هایی در زندگی من
اگر خودم رو تماشا کنم
و خب الان بیشتر فیلم ها مانیتور دارن
که میتونین بعدش خودتون رو دوباره نگاه کنید
و وقت هایی هست که تماشا میکنم و تنها چیزی که نگاه میکنم
اینکه که مثلا چه مقدار از شکمم معلوم هست
یا چقد صاف ایستاده ام
فقط به چیزهای به اصطلاح بیهوده توجه میکنم
یا مثلا..وای نه، اگر چونه ام رو بیارم پایین خیلی بد میشه
اگر چنین کاری رو انجام میدین، دیگه خودتون رو تماشا نکنید
چون هیچ کمکی بهتون نمیکنه
ولی..برای خودم
وقت های دیگه ای هست که
میتونم تماشا کنم و واقعا چیزی یاد بگیرم
و واقعا متوجه یک سری مسائل بشم
که..مثلا بعضی وقت ها فکر میکنم دارم کاری رو انجام میدم
ولی در واقع انجامشون نمیدم
شما بعضی وقت ها میتونید ببینید که درونتون چه اتفاقی داره میوفته
و واقعا درست نیست
یا اونطور که شما دوست دارین نیست
هوای بازیگرهای مقابلتون رو داشته باشید
من متوجه شدم که بازیگرها معمولا بسیار دست و دلباز هستند
و واقعا باهم در صحنه ها همکاری میکنند
و هر چه بیشتر کمک کنید
من همیشه دیدم که بیشتر هم بهتون کمک میشه
و واقعا هیجان به وجود میاد
و ارتباط به وجود میاد
من فکر میکنم که شما همیشه باید حواستون باشه
و گوش بدید و واقعا حس کنید که طرف مقابلتون داره چیکار میکنه
و همچنان البته، در نقش خودتون باقی بمانید
و همونطور که باید عکس العمل نشون بدید
همچنین شما باید احترام بگذارید به تغییرات
چون..برای مثال
اگر دارین به روش سنتی فیلم برداری میکنید
و یا دارین تک به تک بازیگرهارو فیلم برداری میکنید
نمیخواید وقتی دوربین روی شماست خیلی کار متفاوتی را انجام بدید
چون اونا باید به کارهای شما عکس العمل نشون بدن
وقتی دوربین روی شما بود
شما باید قادر باشید
حداقل گزینه های مختلف رو به هم ربط بدین
اگر ۳ یا ۴ کار مختلف انجام میدین
باید اونی که به اونها مرتبط هست رو بهشون ربط بدین د
به عنوان یک قانون کلی
باید همیشه هوای نقش مقابلتون رو داشته باشید
باید همیشه حضور داشته باشید
و همیشه باید باهم دیگه همه چیز رو چک کنید
درباره ی اینکه راجب چیزهای مختلف چقدر احساس راحتی میکنید
شما معمولا باید..صحنه های فیزیکی باهم انجام بدین
مثلا صحنه های عاشقانه، صحنه های اکشن
که ممکنه به کسی صدمه ای وارد کنید
یا ممکنه باعث ناراحتی شخصی بشید
و همیشه باید حال همدیگر رو بپرسید
و همچنین باید به هم فضا بدین
اگر حس میکنید نقش مقابلتون به سکوت احتیاج داره
تا تمرکز کنه
پس باید صحبت رو تموم کنید
اطراف اونها سدوصدا ایجاد نکنید
اون زمان و فضا رو بهشون بدید
اگر حس میکنید که اون به یک ارتباط احساسی نیاز داره
و داره زمان سختی رو میگذرونه
میتونین کنارشون بشینید و دستشون رو بگیرید و داخل چشم هاشون نگاه کنید و
و باهاشون ارتباط برقرار کنید
اگر از شما چیزی خواستند
اگر خواستند بیشتر خلاقیت به خرج بدن یا همون بر طبق نمایش نامه پیش برند
یا گفتند بیا توی دیالوگ همدیگه بپریم تا طبیعی تر بنظر برسه
یا اصلا تو دیالوگ های همدیگه صحبت نکنیم
چون حواس منو پرت میکنه یا حالا هر چی
شما باید نسبت به روش کاری دیگران انعطاف پذیر باشید
و خب اینکه روندشون و فرایند کاریشون چیه
چون اصلا قرار نیست شبیه مال شما باشه
برای فراخواندن احساساتتون، روش مناسب را پیدا کنید
برای من، صحنه های احساسی هیچ فرقی با بقیه ی صحنه ها ندارن
فقط به ارتباطاتتون با وسایل ربط داره
به همدردی که با نقشتون می کنید
و اینکه به همه ی .....جزئیات اون صحنه فکر می کنید
که ممکنه حس خاصی رو در شما به وجود بیارند
من در زندگی واقعی خیلی راحت گریه می کنم
برای من خندیدن سر صحنه خیلی خیلی سخت تره از گریه کردن سر صحنه
با اینکه من به راحتی هم میخندم
ولی به نظر من تقلید خنده ی از ته دل خیلی سخته
من با بازیگرهایی کار کردم که بازیگرهای فوق العاده ای اند
اما نمی تونند اشک تولید کنند
و نمیتونند به راحتی گریه کنند
ولی خب بازیگرهای محشری هستند
و خب راه هایی برای این موضوع وجود داره
من دیدم که مردم از اشک مصنوعی استفاده می کنند
خیلی از بازیگرهای فوق العاده برای تولید اشک از این روش ها استفاده می کنند
اگر مدلی نیستند که راحت بتونن گریه کنند
و باید سر صحنه ای اشک بریزند
و دیدم که واقعا خیلی قانع کننده هم اینکار رو انجام میدن
که فقط ظاهر گریه کردن رو به اونها میده
و بخش احساسیش رو خودشون به خوبی اجرا می کنند
خب من فکر می کنم برای صحنه های احساسی
فقط باید با نقشون احساس همدردی کنید
و هر چیزی که با اون جریان داره