WEBVTT

00:00:12.399 --> 00:00:16.150
:انتقال پیام
به حق بودن کافی نیست

00:00:16.542 --> 00:00:17.968
حالا که کمی با نحوه ی

00:00:17.970 --> 00:00:20.835
فکر کردن درباره ی حقایق عینی آشنا شده اید

00:00:20.926 --> 00:00:24.507
حالا میخواهم مدتی را برای درمیان گذاشتن

00:00:24.532 --> 00:00:28.032
چگونگی انتقال آن دانش صرف کنم

00:00:28.280 --> 00:00:29.450
چرا

00:00:29.450 --> 00:00:31.010
خب، به شما دلیلش را خواهم گفت

00:00:31.010 --> 00:00:35.629
پدر من، که چند سال پیش او را از دست دادیم

00:00:36.020 --> 00:00:38.379
هشتاد و نه سال داشت
پس زندگی کاملی را گذرانده بود

00:00:38.651 --> 00:00:39.640
اما من دلتنگش می شوم

00:00:39.640 --> 00:00:43.952
حتی تا امروز هنوز هم دلتنگش می شوم

00:00:44.113 --> 00:00:48.743
من درباره ی این که بیشتر دلتنگ
چه چیز او می شوم نوشته ام

00:00:48.790 --> 00:00:53.800
و یکی از آن ها، دانایی است

00:00:53.800 --> 00:00:54.910
دانایی چیست

00:00:54.910 --> 00:01:00.470
چکیده ی ماهیت دانش است

00:01:00.470 --> 00:01:03.420
زمانی که همه ی جزئیات را فراموش کرده اید

00:01:03.420 --> 00:01:06.560
دانایی به این معناست

00:01:06.560 --> 00:01:10.030
افراد دانا هیچگاه زیاد حرف نمی زنند

00:01:10.030 --> 00:01:12.370
زیرا آن را چکیده کرده اند

00:01:12.370 --> 00:01:14.830
آن ها همه ی کلمات را به
چند جمله خلاصه کرده اند

00:01:14.830 --> 00:01:16.330
و بعد، آن ها ساکت میشوند

00:01:16.330 --> 00:01:18.925
و بعد، آن ها بعدا در روز صحبت می کنند

00:01:18.950 --> 00:01:21.550
اما زمانی که حرف می
زنند دوست داری آنجا باشی

00:01:21.550 --> 00:01:22.810
پدر من اینگونه بود

00:01:22.810 --> 00:01:25.850
و می توانم بگویم یکی از حرف های گرانبهایش

00:01:25.850 --> 00:01:30.260
این بود که به حق بودن به تنهایی کافی نیست

00:01:30.260 --> 00:01:31.880
باید کار آمد هم باشید

00:01:34.526 --> 00:01:36.236
من متعجب شدم

00:01:36.440 --> 00:01:39.402
حالا، او در تمام زندگی
اش با این جمله زندگی کرد

00:01:39.445 --> 00:01:43.635
او در دهه ی 1960 فعال حقوق مدنی بود

00:01:43.800 --> 00:01:47.324
و می توانید بگویید، دنیا باید اینچنین باشد

00:01:47.349 --> 00:01:50.342
اما اگر تاکتیکی نداشته
باشید، اگر برنامه ای ندارید که

00:01:50.639 --> 00:01:55.369
آن را فراهم کنید، آن را نه حرکت
در بیاورید، این کار را رها کنید

00:01:55.940 --> 00:01:58.990
به حق بودن به تنهایی کافی نیست

00:01:58.990 --> 00:02:01.480
باید جواب هم بدهد

00:02:01.480 --> 00:02:04.500
زمانی که علم را به دیگران منتقل
میکنم، بیشتر کاری که انجام می دهم

00:02:04.575 --> 00:02:06.615
با آن هدف تعیین می شود

00:02:06.897 --> 00:02:10.419
این کار می برد، مخصوصا در دنیای مدرن که

00:02:10.479 --> 00:02:13.239
همه قطبی شده اند

00:02:13.240 --> 00:02:16.067
از آن بگذریم، می دانید چرا می خواهم
همه ی این ها را با شما در میان بگذارم

00:02:16.318 --> 00:02:22.398
بعضی از شما رشد می کنید و

00:02:22.540 --> 00:02:25.064
دقیقا کاری که من می کنم را خواهید کرد

00:02:25.333 --> 00:02:30.003
من یک مربی عمومی هستم، نه به این دلیل که

00:02:30.028 --> 00:02:34.996
هدف زندگی ام بوده است، یک مربی عمومی

00:02:35.230 --> 00:02:37.750
به خاطر حس مسئولیت هستم

00:02:37.920 --> 00:02:41.220
اگر می توانم چیزی را به
شکلی موثر انتقال دهم

00:02:41.220 --> 00:02:43.416
به شکل هایی که دیگران نمی توانند، و

00:02:43.825 --> 00:02:47.250
و آنچه تلاش میکنم منتقل کنم با

00:02:47.250 --> 00:02:50.460
 سلامت و ثروت و امنیت کشور مرتبط باشد

00:02:50.460 --> 00:02:54.627
اگر اینکار را انجام ندهم، بی مسئولیتی است

00:02:55.155 --> 00:02:58.195
من این قضیه را به این شکل می بینم

00:02:58.320 --> 00:03:00.030
زمانی که با من تماس می گیرند
تا سخنرانی های عمومی انجام دهم

00:03:00.030 --> 00:03:02.425
با من تماس می گیرند تا در تلویزیون باشم

00:03:02.713 --> 00:03:05.042
این کار وظیفه است

00:03:05.591 --> 00:03:08.041
و این را معمولا نمی گویم

00:03:08.111 --> 00:03:09.721
من یک سخنرانی عمومی می کنم

00:03:10.141 --> 00:03:11.235
و بعضی از افراد می
گویند، اوه به نظر می رسید

00:03:11.260 --> 00:03:12.840
آن بالا زمان خوبی را می گذراندی

00:03:12.840 --> 00:03:13.519
عالی بود

00:03:13.544 --> 00:03:14.544
خیلی خوشم آمد

00:03:14.760 --> 00:03:15.950
این یک واکنش است

00:03:15.950 --> 00:03:20.005
واکنش دیگر این است که آن
بالا خیلی سخت کار می کردی

00:03:20.571 --> 00:03:25.184
تمام کسانی که این حرف را
میزنند، معلم های مدرسه هستند

00:03:26.130 --> 00:03:28.220
می دانند من چه می کنم

00:03:28.330 --> 00:03:30.419
می بینند من چه می کنم

00:03:31.360 --> 00:03:38.440
میزان بسیار زیادی تفکر و
آماده سازی انجام می دهم، هر بار

00:03:38.440 --> 00:03:41.339
که در حوزه های عمومی هستم

00:03:41.589 --> 00:03:47.990
در هر رسانه ای که هستم از توییتر
تا فیس بوک تا اخبار صبحگاهی

00:03:47.990 --> 00:03:53.960
تا اخبار عصر تا اخبار کمدی و مستندها

00:03:53.960 --> 00:04:01.260
کارخانه‌ای در لایه ی زیرین من در کار است

00:04:01.260 --> 00:04:03.340
که می خواهم آن را با شما به اشتراک بگذارم

00:04:03.340 --> 00:04:06.190
 من به کمربند ابزار
بتمن فکر می کنم، یادم می آید

00:04:06.190 --> 00:04:09.020
آنقدر سن دارم که بتمن را
در اولین سریال به یاد آورم

00:04:09.020 --> 00:04:09.520
خب

00:04:09.520 --> 00:04:11.350
در دهه ی 1960

00:04:11.350 --> 00:04:15.460
و او هرجا که بود، هرکاری
که می خواست انجام دهد

00:04:15.460 --> 00:04:18.410
یکی از جیب های کمربند ابزارش بود

00:04:18.459 --> 00:04:23.589
در آن دست میکرد و چیزی که در
آن لحظه نیاز داشت فراهم می شد

00:04:23.590 --> 00:04:33.122
نکته این است که باید ده بار بیشتر از هر
چیزی که ممکن است بیان کنید، آماده باشید

00:04:34.091 --> 00:04:35.929
تا به نظر برسد

00:04:37.522 --> 00:04:39.531
اصلا چیزی را از قبل آماده نکرده اید

00:04:40.140 --> 00:04:41.220
فقط داخل محل می شوید

00:04:41.220 --> 00:04:43.897
اینطور وانمود کنید که نیازی
به آماده کردن چیزی نداشته اید

00:04:44.220 --> 00:04:44.987
ده بار

00:04:46.730 --> 00:04:47.745
ضربدر 10 کنید

00:04:47.935 --> 00:04:50.695
همان ایده ها، همان مفاهیم

00:04:50.720 --> 00:04:54.950
می توانند در مدل های مختلف
شکل بگیرند، چارچوب بندی شوند

00:04:54.950 --> 00:04:56.822
به فراخور مخاطب

00:04:57.074 --> 00:05:01.574
به فراخور اینکه چه چیزی نظر این
مخاطب را به نسبت آن مخاطب، جلب میکند

00:05:02.005 --> 00:05:04.405
من با مردم روبه رو شده ام

00:05:04.460 --> 00:05:09.240
و آن ها چیز هایی می گویند مانند، چرا تو

00:05:09.240 --> 00:05:10.200
چرا تو اینکار را انجام دادی

00:05:10.200 --> 00:05:12.600
فقط به آن ها بگو، به آن
ها بگو که اشتباه می کنند

00:05:12.600 --> 00:05:14.520
فقط به آن ها این را بگو

00:05:14.520 --> 00:05:17.316
و من میگویم که، نه

00:05:17.985 --> 00:05:19.045
زیرا اینکار جواب نخواهد داد

00:05:19.070 --> 00:05:20.183
من به حق خواهم بود

00:05:20.340 --> 00:05:22.714
اما کاربردی نیست

00:05:22.772 --> 00:05:26.222
اگر می خواهم کاربردی باشم باید از قبل بدانم

00:05:26.270 --> 00:05:28.790
چطور فکر می کنند، مغزشان چطور تنظیم شده است

00:05:28.790 --> 00:05:31.100
بیشتر نسبت به چه سوگیری هایی مستعد هستند

00:05:31.100 --> 00:05:34.077
گیرنده هایشان کجاست، تا بتوانم بگویم

00:05:34.102 --> 00:05:36.663
این‌ها اطلاعاتی هستند که میتوانم
به این شکل در مغزشان فرو کنم

00:05:36.796 --> 00:05:38.876
و شانس این را به حداکثر برسانم که

00:05:38.900 --> 00:05:41.510
بگویند تا به حال به این
شکل بهش فکر نکرده بودم

00:05:41.510 --> 00:05:42.010
ممنونم

00:05:44.560 --> 00:05:47.890
این چیزی است که ما وقت خواهیم
گذاشت و باهم اکتشاف خواهیم کرد