ملودی والاست
چیزی که طی سالها یاد گرفتم
اینه که من شیفته ملودی هستم
حرکت آکوردها منو به حیرت نمیاره
یک شخصی به آلبرت کینگ گفت
هی ما متوجه شدیم که تو هیچ آکوردی نمیزنی
فقط لید(ملودی) میزنی
و اون میگه
فکر میکنی اینهمه پول چرا به اون میدم؟
بزار نوازنده کیبورد آکورد بزنه
من فقط لید میزنم، میدونی
من خنده م گرفت چون
چیز مهمی دربارش هست
چون وقتی لید میزنه، واقعا لید میزنه
میدونی
حالا بعضیا هستن که با آکورد لید میزنن
این یه سطح دیگه از دونستنه
وسما گامری آکورد میزنه
لید میزنه، ولی آکورد هم میزنه
هیچ بهونه ای نمیارم
هردوتاشون خوبن ولی برای من
ملودی والاست
سرعتو کم کن
اگه میخوای توی زدن ملودی بهتر بشی
و کاری کنی ملودی حاضر بشه
با
مغناطیس
چیزی که شنونده رو جذب میکنه
که ، که باهات بمونه
باید حاضر بودنو تمرین کنی
و حاضر بودنو تمرین میکنی با
پایین آوردن سرعت همه چی
این حیرت آوره که
توی ذهنت
باید اراده کنی
وقتی سرعتو میاری پایین، چیزها
عمیق تر آبدارتر
و طبیعتا پرمعنا تر میشن
پس سرعتو
بیار پایین
باید سریعتر فکر کنی که آهسته بزنی
واسه کسایی که خیلی سریع میزنن
باید آهسته تر فکر کنی که سریعتر بزنی
و باید سریع تر فکر کنی که آهسته تر بزنی
کسایی که بالاد(آهنگ آروم) میزنن
بینش زیادی توش هست
این ملودی سمپاتیه
این شکلیه
این جمله اولشه
میدونی
جمله دومش اینجوریه
یه ذره بیشتر بهش اضافه میکنی
اینجور میشه که
از دور اول خیلی متفاوت میشه
آزادیه بیشتری به خودت میدی
سیر و پیاز بیشتری بهش اضافه میکنی
که مزشو بیشتر کنی
پس دوباره، سرعتو کم کن
یک ملودی را با اجرای شعر بسازید
همه چی خوب میشه، میدونی
همه چی خوب میشه
میدونی، پس
با اینکه به انگلیسی نمیگمش
این دقیقا چیزیه که میگم
با اینکه خیلی داغه
من درست کنار این خانوم زیبا ایستادم
همه چی خوب میشه
توی اروپا
واسه کمک به یه خانوم که
تجربه بدی با ال اس دی داشت
چون چیزی که توی سرش میگذشتو دوس نداشت
همش توی سر خودش بود
خانوم قارچی
خانوم قارچی داره میاد به شهر
و اون اینجوری بود
اووه، یهو دیوانگیش
و ترس و بدبینیش
دیگه مهم نبود و اون اینجور بود
اوه این آهنگو برای من ساختی؟
یه شعر از هرکسی که دوس داری بردار و سعی کن
هیچ کس بهت نمره نمیده
یا جایزه
فقط تمرین کن
به شعر نگاه کن و
بهش نت بده، اون چه حسی داره
و بعد متوجه میشی
بعد از مدتی خیلی آسون میشه
خیلی طبیعی و نرمال
که موسیقی رو برای هرچیزی بزنی
هرچیزی که جلوی روته
درحال تماشای تلویزیون با ولوم پایین
یه تعقیب و گریز با ماشین
میدونی، یا بودن توی چمنزار یا باغ
سعی کن
سعی کن سعی نکنی
این خیلی خوبه
سعی کن سعی نکنی فقط بزار اتفاق بیوفته
چطور این کارو انجام بدی؟ اعتماد کن
اعتماد کن
به انگشتات اعتماد کن که
که به اونجایی میبرنت که میگی
ووه اصلا نمیدونستم چطور اون کارو انجام بدم
خوبه
واسه همین انقد خوب صدا میده
اجرای یک شعر: سامبا پاتی
چیزی که الهام بخش سامبا پاتی بود
از مشاهده
یه شخص توی یه کوچه در نیویورک اومد
که کنترلشو از دست داده بود
به سختی میتونست بایسته
یه ساکسیفون داشت
همچنین توی جیبش یه بطری داشت
و نمیتونست تصمیم بگیره
کدوم یکیو توی دهنش بزاره
بطری رو بزاره
یا ساکسیفون رو
و یه جورایی این شکلی بود
مثل این، من اینطور بود، اوه لعنتی
وقتی این آدمو دیدم
بی وقفه یه شعر دربارش نوشتم
در هر قدم از زندگی
آزادی درونی رو پیدا میکنی
آزادی، مثل این
در هر قدم از زندگی پیدا میکنی
آزادی رو از درون
و اگه پیداش کنی
زن، عشقت باقی میمونه
همه دارن میگردن
برای صلح ابدی
پایانی هست
فقط باید به اشتراک بگذاریش
میدونی، شعرو نوشتم و بعد
به بچه های گروه نشونش دادم
وقتی توی استودیوی وایلی هاترز بودیم
بعضیا میگفتن این مثل به راک اندرول صدا میده
گفتم، برام مهم نیست
این قراره باشه
قراره توی آلبوم باشه
اول با گفتن داستان شروع میشه
بعد وقتی به جای خاصی میرسی که میزنی
پس موسیقی
مثل رفتن به یه سفره
قراره کوه باشه، دره باشه
میدونی، و چمنزار
از این طریق میرسی به
اونا
فواصلی هستن که
ترس رو مرخص کنن
میدونی، جوری که یه موزیسین واقعی اجرا میکنه
که ترس رو فتح کنه و بفسرتتش بره
ترس زیادی تو این سیاره هست
پس ساو پاتیو، یوروپا ، و بیشتر بالادها
نایما، واسه اینن که
ترس رو مرخص کنن و از اتاق بیرونش کنن
با لذت جایگزینش کنن
مصر بودن لذت
از سکوت نترس
مایلز دیویس کسیه که گفته
اهمیت نت هایی که اجرا نمیکنی، سکوت ها
به همون اندازه یا بیشتر از اوناییه که میزنی
و خیلیا میترسن
از سکوت
واسه همین همش دارن میزنن، بالا و پایین
میگی، ببین مرد
فقط بگو سلام، و بعد
حالت چطوره
و بعد میگی
من عاشقتم
میدونی، نمیگی
من عاشقتم چون بلا بلاااا
بگو سلام
حالت چطوره
دوست دارم
میدونی
فاصله بین نت ها وقتی انجامش میدی
شخصی که دریافتش میکنه میگه
اوه این آدم واقعا وقت گذاشته که
که اینو بهم اعطا کنه
فقط برای من
درغیر این صورت انگار باهاش دست میدی
درحالی که حتی بهش نگاه هم نمیکنی
حالت چطوره؟ حالا به هرحال
بی ادبیه
سکوت، دست دادن واقعیه
با شنونده ست و به رسمیت شناختن
حضورشونه
در مقابل خودته
توی آهنگ جزیره بساز
بعد روش میسازی
این یه جزیره ست
توی اروپا، مثل
بخش هایی مثل این تو همه آهنگا هست
که یک بایده
که به آدم اجازه میده هزم کنه
و قورت بده، و بره سراغ
وعده بعدی
جملات قهرمانانه
هرچیزی که میزنم یه عقلانیتی داره
چه لاو سوپریم باشه، چه ایول ویز یا یوکوموبا
یا اونایی که بی کلامن
همیشه یه چیزی اون وسط دارم میگم
به
به عنوان مثال
این مثل
ده ده
این جمله رو از مایلز دیویس یاد گرفتم
ده رااا
شسم، میدونی
یه سری جمله ها هست که بعضی موزیسینا میزنن
که میگم
وووه ، میدونی
مثل اینه که بتمن یا سوپرمن یا اسپایدرمن
رو واسه اولین بار ببینی
که یه کار شجاعانه انجام بدن
این اون چیزیه که
من حتی بهش
گام نمیگم، بهش میگم جمله
این جمله از مایلز دیویس رو میگن
گام اسپانیایی
مثل روندن یه اسب میمونه
میدونی، مثل
دوگوم د دو دوگوم
داری میری که یه نفرو نجات بدی
چیزی که من یاد گرفتم
وقتی توی تیخوانا بودم
درباره، رود راچرها
و همه کابوی ها و اینا
فهمیدم اونا همیشه
هر قسمت برای نجات دادن یه نفر بود
میدونی
پس چرا باید برای من متفاوت باشه؟
هر آهنگ باید
درباره نجات دادن یه نفر باشه، از دست خودش