: فیلم کوتاه جودی ساخت فیلمنامه از داستان خود- بخش دوم
خب بعد از آخرین گفت و گویمان،اسکات
مثل یک جن کوچولو و پرمشغله رفت
و پیشنویسی کاملا جدید که تغییرات زیادی درش داشت نوشت
می توانم بگویم که بزرگترین تغییر این است
که کاراکتر یک جورایی یک ویژگی بزن بهادری دارد
اون کسیه که قطعا زندگی با پستی و بلندی داشته است
و سرسخت تر و قوی تر است
و قادر خواهیم بود که
که لایه های متفاوتی که دارد را ببینیم
او (اسکات) همچنین
یک صحنه ای را نوشت،یک صحنه ی کوتاه جالب
با یک پسر بچه، با مادر میتوانند لحظه نزدیکی کوتاهی داشته باشند، را نوشت
و یک جوری یک پایان متفاوت
جایی که یک کاراکتر جدید
به ما نشون میدهد که اون یک سابقه ای از مسئله
با پدرمادرش دارد و غیره
بنابراین اگه هنوز تماشاش نکردید
بعد از این گفت و گوی من و اسکات
که الان را خطه تماشایش خواهید کرد
بعضی تغییرات را قرار است به اسکات بگویم
بعضی از این تغییرات بازتابی از دیدگاه های
حول فیلم برداری و تلاش برای اقتصادی بودن هستش
چون که شما نمیتوانید هر چیزی که انتظار دارید را داشته باشید
بسیار خوب
سلام اسکات
سلام
منظورت چیه که نمی شود هرچیزی را که انتظار دارید داشته باشید؟
امروز نه
خب
من آماده ام
یکی از چیزهایی که داشتم بهش فکر میکردم
چند روز پیش باید به بیمارستان میرفتم و متوجه شدم
دیدم کلی با رایانه کلی کاغذ بازی میکنند
که بیشترش ممکنه از پیش پر شده باشد
...بنابراین به این فکر میکردم که بجای اینکه
وقتی که ضدای زن روی صحنه تاریک شنیده میشود
:شاید اولین چیزی که می گوید این است
"شما آدرستون را پر نکردید"
بنظرم این میتواند ایده ی خوبی باشد
که امی به شکلی گنگ تر مثلا «هاه؟» جواب بدهد
"بجای "نه
گویی که تازه از خواب بیدار میشود
چون ما بدون هیچ تشریفاتی از (صفحه) تاریک
میریم به یک نمای بسته خیلی پهن
بنابراین یک جورایی گیجی وجود دارد میدونی مثل:ها؟
"چی میگی؟"
بعدش خانومه ممکنه دوباره تکرار کند .آدرستون
این میتواند ما را به این برسونه
که امی تایید کند که جای مشخصی ندارد
به نظرم یک راه برای دور زدن مسئله تحقیقات در مورد اتاق اورژانس این است که
وقتی که امی میگوید : مسئله اورژانسیه
و شاید جمله بعدی که میگوید این است
"دائم مریض میشه"
و این با عفونت در تطابق است
معمولا یکی از دلایلی برای عفونت لوزه این است که
بچه دائم پشت سر هم مریض میشود
و نمیتونن از شر عفونت خلاص بشوند
من اینجا یک سوال ازت دارم چون که پدرمادرش قراره آحر(فیلم) پیداشون بشه
...میدونی فکر کردم
که مادر بچه را چند روزی است که گرفته است
و زمان زیادی نیست که داشته اش
بعد مریض شده است و مادر نمیدانسته است با او چه کند
بنابراین به بیمارستان آورده اش
و بچه ممکنه بهش گفته باشد که تا حالا
شونزده بار لوزه هام عفونت کرده است یا هرچی
آره آره
ولی خوب چیزی که بهش فکر می کنم
این است که مادر ممکنه راجع بچه اطلاعاتی داشته باشد
ولی ممکنه قاد نبوده باشد اونقدری ببیندش
بنابراین ممکنه مثلا بدونه که در مدرسه معلم جدیدی دارد
اما بچه را ندیده است
یا ممکنه علیرغم اینکه
زمان زیادی را باهاش نگذرونده باشد درباره اش اطلاعاتی داشته باشد
و این فرصتی است که روزی خاص با بچه اش داشته باشد
شاید دائم چشمش بهش بوده
آره جالبه
آره
اینم فکریه
خوبه
بزار به کار ببرمش
در صفحه ی دوم،جایی که نوشتی:قبلا بیهوشی
تزریق کرده؟
:بنویس پرستار بار دوم یک جور دیگر بپرسد
هیچ نوع دارویی بهش ندادی؟
و بعدش اِمی یک علامت هایی از اینکه یک خورده بهش برخورده نشون بده
به این دلیل به این فکر کردم که
با این کار ما این حس را دربافت می کنیم
که پرستار برای انجام صحیح اون کار بهش اعتماد ندارد
و برای این که مطمئن بشه که قبلا دارویی بهش نداده، باید
دو بار بپرسه
همچنین قضیه مواد را هم پیش میکشد
بنابراین برای من به عنوان یک مادر،اگه به اینکه مردم فکر کنند
که من یک معتادم
یا یک انسان غیرمسئولیت پذیر هستم حساس باشم؛مثلا اگه یک نفر دوبار ازم بپرسد
مطمئنی قبلا هیچ نوع دارویی بهش ندادی؟
ممکنه یک خورده بهم بربخوره
این "نه" ممکنه یک خورده توهین آمیز باشد
به دلیل مسائل فنی،به دلیل اینکه یک نفر در اتاق انتظار
سر و صدا راه میندازه
و پسره برای یک لحظه بیدار میشود
این یک فرصت خوبیه که یک جمله کوتاه
:اینجا برای پرستاره اضافه کنیم که بگوید
اینجا را پر کن،اینجا را پر کن،اینجا را پرکن
بنابراین وقتی اِمی دارد کار پرکردن را انجام میدهد
میتواند نگرانی بعدیش را بهش بگوید
"قراره دست و پاشو ببندن؟"
اول صفحه ی سوم یک حذف برات دارم
اگه فکر خوبیه بهم بگو
فقط اون دو تا خط اول را حذف میکنم
کار شما درسته
ولی ممکنه اتفاق بیفته،درسته؟
هرچیزی ممکنه اتفاق بیفتد"
ولی خیلی محتمل نیست
عمل خیلی کوتاهیه
"احتمالا پانزده دقیقه
بعدا خواهیم دید که عمل کوتاهه
ممکنه فقط یک بیت زیادی باشد
اوکی
یک حذف هم اینجا دارم
خط بعدی میگوید:"آره من زندان بودم
"این چیزی بود که میخواستی بپرسی؟
من به عنوان یک بازیگر احساس می کنم
که این صحنه بهتره بدون گفتن اجرا بشود
اگه ما داریم این صحنه را وسط یک فیلم میگذاریم
خواهیم دانست که پیش از این مادر کجا بوده است
بنابراین ممکنه یک خورده بیهوده باشد
وقتی که لوزه هات متورم هستند باعث خرناس کشیدن میشود
...بنابراین خب...چیزی که اینجا تغییر میدم
آها،گرفتم برعکس میشود؟
آره، بنابراین بالای صفحه را تغییر میدهم
میدونی چه اتفاق دیگر ای وقتی لوزه هات را"
"درمیاری میفته؟
"دیگر خرناس نمی کشی"
و شایدم یک صدای خرناس
کنار گردن بچه در بیاورد
بعدش فکرکردم شاید قشنگ باشد اگه لوکاس بگوید
"مامان بزرگ هم خرناس میکشه"
جمله بعدیِ اِمی میتواند این باشد:آره، خرناس می کشه
چیزی که من از این دو خط برداشت میکنم
این است که پسربچه دارد به مامان بزرگش که باهاش در واقع باهاش زندگی می کرده فکر میکند
و این که میدونی،بچه ها چطور دائم
فکرشون درگیر کسیه که سرپرست اصلیشون است
و این(سرپرست اصلی) همون مادر اِمیه
بنابراین اون میدونه که خرناس میکشه
و اون(اِمی) یکم غمگین میشود
که لوکاس وقتی با اونه
دارد به یک کس دیگر فکر میکنه ناراحته
نه اینکه مجبور باشی این رو بنویسی
من خودم این بخش را بازی میکنم
نه
تو صفحه ششم،ممکنه کلمه لعنتی را حذف کنم
"لعنتی خیلی سفته"
ممکنه لعنتی را فقط اینجا حذف کنم
چون قراره بعدا ازش استفاده کنیم
"وسط صفحه،وقتی اِمی میگوید:"من مامان تو نیستم لعنتی
که این جمله را دوست دارم فقط من بودم قید «زیر لبی» را اضافه میکردم
اوکی
دلیل این کار این است که میخوام بزارم که شکل بگیره
منظورم این است که،یک جورایی بزارم عصبانیتش در خلال این صحنه
شکل بگیره،بنابراین اگه
همون اول صحنه خیلی عصبی بشه
من به عنوان بازیگر این احساس بهم دست میدهد که جایی برای رفتن ندارم
:این قسمت را میدونی که میگوید
نصف بچه های داخل اتاق دارند به هوش میان و جیغ میکشند
...من فکر کردم
چی؟
فکر کردم شاید جالب باشد مثلا وقتی
به عقب کات میدیم،و اون تو اتاق ریکاوریه
و اِمی کنارش دراز کشیده یا نشسته
در حالی که دارد نفس میکشه بهش گوش میدهد،یهو یک صدای عجیب می شنوه
یک صدای عجیب؟
یک صدای عجیب می شنود
شاید صدای جیغه؟
صدای ناله است؟
سمت راستش دارد یک اتفاقی می افتد
و دقیقا نمیدونه چیه؟
بعدش شاید یک صدای دیگر می شنود
...یا که میبینه یک پرستار دارد میدود
البته نمیدود،فقط عجله دارد
بعدش پسرش یهو میاد داخل قاب
بنابراین یک جوریه که دقیقا نمیدونه چه اتفاقی دارد میافتد
و بعدش پسرش هم شروع میکنه(به جیغ و داد)
...بنابراین ما این پیش تنش را داریم
...خوشم آمد
درباره اونچه که قرار است اتفاق بیافتد
آها راستی،من عاشق درگیرشدنت
به اون فلش بک شدم
...ممکنه جواب بده یا نه
فلش بک ها چیزایی هستند که ممکنه دوست داشته باشیم یا بدمان بیاد
شایدم اصلا آخرش حذفشون کنید
ولی مادامی که شما رویاپردازی میکنید،خیلی خوب جواب میدهد
وقتی که یک کات سریع و ضربتی میدی که این امکان را فراهم میکنه
که وارد یک لحظه ای بشی
که کامل براش آماده نیستی
یک احساس فوق خشن و گیج کننده بهت دست میدهد،همون احساس
خشونت و گیجی و غضب که به کاراکتر
دست داده
...همون فوران خون و دست و پا شکسته حرف زدن و مردم
میدونی،می دوند و بهم میخورن
این احتمالا باید از نقطه نظر اون باشد
چون که خاطره ی مادر است
بنابراین حتی اگه از لحاظ تکنیکال هم واقعا از نقطه نظر اون نباشد
از اون چیزی که دارد بهش نگاه میکنه(نباشه)
میتونی از اغتشاش اون لحظه استفاده کنی
...احتمالا
...تو از زخم روی شکمش به کمک یک دوربین لرزان
...یک دوربین دستی
از زخم روی شکمش به صورتش(میری)
یا یک دست مثلا میاد تو قاب
یک چیزی که فقط گیج و بی اختیارش کند
و این همون چیزیه که تو نوشتی،بنابراین آره
ممنون
خب پس زن مسن وارد میشود
"میگوید:"خب ما الان اینجاییم
بنظرم اگه حتی بگوید "تو میتونی بری" هم خوب باشد
معمولا باید در اتاق ریکاوری،فقط یکی از پدریامادرت
را با خودت داشته باشی چونکه
برای دکترها و بچه ها وسایر افراد
خیلی گیج کننده میشود
درسته
ما در این باره صحبت کرده بودیم
یادم رفت فقط
نه نه
عیبی ندارد
...بعدش
!!!!!علیرغم تمام نُت برداری های درخشانم
"دومین خط از پایین،اِمی میگوید:"من مادرشم
ممکنه "محض رضای خدا" را هم به آخرش اضافه کنم
فقط برای اینکه یک خورده حالت عصبانیت بهش بدم
دلیل اینکه من این حالت را دوست دارم این است که بعدش زن مسن
در آن واحد حرفشو قطع میکنه و میشونتش سر جاش
و این رفتار مادر را ساکت میکند
و باعث میشود که بعد از داشتن آن کیفیت بزن بهادری، احساس شکنندگی کند
تقریبا آخرشیم
آها،در صفحه ی نُه اگه ما «دوباره» را به خط اول اضافه کنیم بهتر میشود
«میشود : «حتی نمیدونستی دوباره مریض شده
:ما حتی میتونیم...میدونی،اون حتی میتواند بگوید
"اون(لوکاس) بهم گفت که دائم مریض میشود"
"اون بهم گفت که چند هفته است مریضه"
...یک چیزی که یک جورایی طلبکارانه باشد،مثل
خب من یک فکر دیگر دارم
چی؟
اینکه شاید ما داریم اینجا خیلی سخت می گیریم
به عبارت دیگر،تو میتونی یک مادر داشته باشی
که از زندان آزاد شده است
که فرصت میکند بچه اش را ببیند
... اما تنها تحت این شرایط میتواند او را ببیند که
بابابزرگ مامان بزرگش الان قیم قانونی هستند
درسته
و حالا فقط بچه را هر از چندگاهی میتواند ببیند
بنابراین بچه را با خودش میبرد
و میاردش برای این جراحی
اونا نمی دونستند که اون برای جراحی اینجاست
بنابراین یک حالت اورژانسی نیست
اون به بیمارستان آورده اش
میتوانسته بدون اجازه گرفتن صحیح، ترتیب این کارو داده باشد
آره
بزار روش کار کنم
یک چیزی اینجا است
خوبه
یکجورایی از این ایده که از دیدن پدربزرگ در آنجا غافلگیرشده است را دوست دارم
مثل این است که اون آماده یا همچین چیزی نیست
و بعدش این حس بهم منتقل میشود که
جریان پدره چیه؟
...چرا باید خاص باشد و چرا باید اونجا
همین الان جوابش را نمیدانم
ولی یک چیز قشنگی درمیاد
یا
یا اینکه از اینکه اون(پدرش) اونجاست میترسد
و اینکه باید باهاش ملاقات کند(بهرحال)
آره
درسته درسته
!!!بیشتر به خاطر این است که اون اونجاست و خب وای
آره دقیقا
"بنابراین بجای "ما
"بابا اینجاست؟"
"شاید باید بشه:"چی؟
"!بابا هم اینجاست؟"
من،یک خورده حرف تند و تیز بیشتری به خط آخر برای زن مسنتر
اضافه کردم
...یا خط دومی از آخر
میگوید که:"اِمی،لطفا
"فقط برو
کاری که تو میکنی این است که اوضاع را بدتر کنی
یا یک چیزی در این مایه ها
چیزی که خیلی بیشتر صریح و خیلی بیشتر برنده و واقعا هم درست باشد
جوری که اِمی با یک جورایی
نا امیدی از خودش کنار بیاید
یا حداقل به خود گذشته اش
بله
نکته ی دیگه ای ندارم
بنظرم این (صحنه) سوالای زیادی را مطرح میکنه
چون که ما سعی داریم
از یک چیز کسل کننده در اول
یک انرژی دراماتیک بگیریم
آره
خب بخش اورژانسه
از نظر منطق و واقعیت چه چیزی را باید فدا کنی
به خاطر دادن نوعی انرژی به آن
ولی اگه این انرژی را بهش میدی
و منطق و واقعیت را فدا میکنی
آیا مخاطب حساب کتاب میکند؟
آیا برایشان سوال پیش می آید؟
بجای اینکه داخل فیلم باشن، قراره بشینند و سوال بپرسند؟
سوالات منطقی
بنابریان تو تلاش میکنی که اون تعادل را پیدا کنی
تا مردم را یک جورایی همراه خودت بکشونی
و شاید میدونی،این دقیقا هم درست نباشه
ولی احساس درستی بدهد
کاملا احساس درست بودن میدهد
مادامی که احساس غلط بودن ندهد و مردم جا نخورند
پس حقه ای که در این دور آخر است
حالا که دستگیرم شده است که او چه شخصیتی دارد
چون که همش از کاراکتر میاد
این است که درگیرش بشی
و مطمئن بشی که از تمام اون ایده ها پیروی میکند
و بعد در آخر، مادر پس زده میشود
و ما باید اون حس پس زده شدنش را درک کنیم
درسته
و این حس که اوکی
من میرم
من دارم سعی میکنم که این کار خوب را انجام بدم
درحالی که این وسوسه ی بد، که ما درباره اش حرف نزدیم،تمام مدت
تو گوشم زمزمه میشده
میفهمی؟
کارای خوب من رو پس پس میزنند
پس گور باباش، میرم آن کار بد را میکنم
که یک چیز ساده ولی با شاخصه انسانی است
و چیزی که کمکم کرد این بود که دفعه پیش
متوجه نشدم که قرار است این نقش را بازی کنی
یا اینکه من عمدا بهش بی اعتنایی کردم
به همین دلیل من گفتم:آها،باشد
من که میدونم چجوری بنویسمش
و اینطوری کمکم کرد
و خب فکر میکنم حالا که تونستم بشنومش
و بنظرم قدم بعدی نظم دادن بهش است
چون که اون جریان ملایم خودش را دارد
کاملا بی مشکله
و نمیدونم که لازم باشد چیز زیادی بگی
و دیالوگ ها زیادی هستش که
که ممکنه و تو میتونی با زیرپوستی بگویی
درسته
آره
...این کاری که ما انجام دادیم واقعا
میدونی نگاه کردن خط به خط به فیلمنامه است
و نگاه کردن بهش از جانب لنز و نقطه نظر کاراکتر است
و ببینیم که او در کجای ابتدای این صحنه های که تو نوشتی است
و بروی تا جایی که تموم میشود
...میدونی
چه تغییراتی دارد؟
موضوع چیه؟
و چه لایه های درونیاتی دارد
چطور در بیرون خود را نشان میدهد
و به واقع چه حسی در درون دارد؟
و چه چیزی حتی ناخودآگاه هم براش شناخته شده نیست
پس خبر خوب راجع به این تجربه ای که ما با هم داشتیم این است که
من این فیلمنامه ای که تو نوشتی را دوست دارم
متاسفانه ما اون قسمتی از این فرایند را که تو به برگه ها
!!!!!یک نگاهی میندازی و میگی این چررررنده
از وسط پاره اش میکنی و از اول شروع میکنی را به دانشجویان نشان نمیدهیم
میدونی؟
خب این میشه فرآیند معمول من
آره
خودت به تنهایی،پشت میزت این کارو انجام بدی
همیشه
آره
منظورم این است که،خب چیزای زیادی وجود دارد که میشه بهش پرداخت
گذرگاه های زیادی وجود دارد
مثلا وقتی که میری فیلمنامه را بررسی کنی
و کاراکتر و انگیزه ش را زیر نظر میگیری
...و مطمئن شی که
انگیزه چیز عجیبیه
دوست دارم فقط بگویم،آیا همون رفتاری را انجام میدن که اگه تو اون شرایط بودن
انجام میدادن؟
نه فقط چون که فیلمنامه میگوید
میدونی،آیا با اون کسی که ما تعریف کردیم جور هستند؟
هیچی بدتر از این نیست که ببینی دو تا کاراکتر
بی هیچ دلیلی دارند با هم بحث می کنن یا اینکه یک کاراکتر
چیزی را قبول میکند
چرا باید این چیز قبول کند؟
خب،چون که فیلمنامه نویس نیاز دارد که اونا
بروند به زیرزمین
هرچی که باشه
از یک طرف این است
ولی بعدش یک وقتایی هست فیلمنامه را بررسی میکنی
و درباره انتقالات(تصویر) حرف میزنی،درباره ضرباهنگ حرف میزنی
و درباره ایده های تصویری حرف میزنی
و کارگردان ها ،یک عالمه چیز برای حرف زدن هست
و هرچه که یک کارگردان بیشتر بدونه
بنظرم بیشتر مفید واقع میشود
وهرچه بیشتر اطلاعات در ذهنشان باشد
بیشتر میتونن به من انتقال بدهند
و بیشتر مفید واقع میشود
و بنظرم این چیز هرچند کاربردی و عینی که باشند
میتواند راهش را به داستان باز میکند
چون که آن وجه در من که داستان فیلم تعریف میکند
میخواهد که این ایده ها را جا بدهد
خب به نظر من فیلمنامه واقعا دارد جواب میدهد
خب یعنی حداقل از طرف من بنظرم دلیل اینکه دارد جواب میدهد این است که
یک کاراکتر کاملا واضح با یک دیدگاه
کاملا واضح دارد
ما واقعا این حس را دریافت می کنیم که این داستانه اِمیه
و اینکه ما داریم با شور و هیجان دنبالش میکنیم
من یک جورایی بازتاب احساسی را که انتظارش داشتم
دارم دریافت میکنم
من درک میکنم که این چه لحظه ایه
اینکه بخواهی مادر خوبی باشی ولی هرکاری
...که در زندگیت کردی یک جورایی
مردم را مجبور کند که بگویند نیستی
و تو داری برای تبدیل شدن به اون شخصی که آرزوشو میکردی
میجنگی
تو یک سری بخش های کوتاه این چیزی که نوشتی
یک جورایی به طور کاملا واقعی و واضح
روابط خونوادگی را حس میکنم
من فضایش را درک میکنم
تاثیری که روی من میگذارد رک و راست هستش
بنظرم حداقل این است که
نباید با زرق و برق های زیاده از حد
یا تصمیم ها و ارجاعات فیلم سازی آگاهانه از مسیرش منحرف نشه
یکجورایی باید بگذاری که حقیقتش بازنمود پیدا کند
تا فیلمسازی که بدست می آید
اون تصمیمایی که شما به عنوان یک فیلمساز میگیرید واقعا برای
متمرکز کردن بیننده ها
روی اون چیزی که میخواهید
برای هدایتشون به مسیری که انتظار دارید
ولی نه اونطوری که حس کنن مصنوعی و دستکاری شده است خیلی مفید است
!!!!فکر کنم میتونم بهتر عمل کنم
بنظرم هنوز حق مطلب ادا نشده است
چون که من واقعا اهمیت میدم که اون داستانی که دارم تعریف میکنم چیه؟
...میدونی
داستان چیه؟
داریم چی را شرح میدهیم؟
و من حس میکنم که
میدونی، در چند جا جزئیات وارد نشده است
و آنجایی که شروع و اونجایی که تمام میشود ،میخواهم که این حس را ندهد
یکم زیادی روی بخشی از زندگی تاکید دارد که من زیاد خوشم نمیاید
بخشی از زندگی که از زمان حاضر بزرگتر است
بنابراین قدم بعدی رسیدگی به این موضوع است
و خب راستش این فرایند من است
همه بلند و یکنواخت هستند،و دیالوگ ها قابلیت اصلاح دارند
و بعد به محض اینکه که چیستی داستان را درک کردم ،دوباره برمیگردم
و بهش شکل میهدم و شکل میدهم و
دوباره و دوباره اصلاحش میکنم