:فیلم کوتاه جودی ساخت فیلمنامه از داستان خود- بخش اول
فرایند نگارش یک فیلم نامه
حالا یا برای یک فیلم کوتاه یا یک فیلم بلند
راه های زیادی برای انجام این کار هست
من تصمیم گرفتم که به یک تجربه شخصی خودم رجوع کنم
چیزی که هرکز فراموش نخواهم کرد
فقط یک تصویر کوچک از زندگیم،الان برایتان تعریف می کنم
و بعدش تبدیلش می کنیم به یک صحنه
شاید هم یک سری صحنه
خواهیم دید چه میشود
...وقتی که پسرم احتمالا
نمی دونم،پنج،شش سالش بود
مجبور شد که غدد لوزه ایش را تخلیه کند
و چندتا لوله ی گوشی هم اونجا گذاشتن
او را به یک بیمارستان بسیار خوب بردیم
یک متخصص گوش و حلق فوق العاده،بهش همچین چیزی می گویند
امیدوارم درست تلفظ کرده باشم اش
و همین که می خواست بی هوش بشود
باهاش شوخی می کردیم
و اونجا بود که یک لحظه متخصص بیهوشی گفت
"قرار است فضانورد بازی کنیم"
و شروع کرد به حرف زدن با اون و
به خنده مینداخت اش
اینکه قرار است چگونه شمارش معکوس کنن
پسرم برای شمارش معکوس بلد بودن خیلی کوچیک بود
ماسک را جلوی دهانش گرفت
و با من می خندید و شاد بود
و شروع کرد به شمارش معکوس،البته شمارش عادی
در مورد اون
و یهو این لحظه ی ویران کننده رسید
جایی که وقتی داشت می شمرد، فهمید که یک بلایی
دارد سرش میاد
و این حس را من وقتی تماشایش میکردم و به چشمانش نگاه میکردم انتقال دادم
من این نوع احساس ترس و خیانت را به او انتقال دادم
که یکجورایی من بهش خیانت کردم و دروغ گفته بودم بهش
که بهش گفتم قرار است یک اتفاقی بیفته
ولی این اتفاق اون نبود
و حالا بدنش داشت شل میشود
و اون از کنترل خارج شد
و در اون لحظه،می خواستم کل عمل را متوقف کنم
چون احساس می کردم پسرم
دارد میمیرد
و من یک بلای وحشتناک سرش آورده بودم
و اینکه هیچ راهی برای نبود که این تجربه را متوقف کنم
می خواستم بگم که وایسا-وایسا-وایسا
و همین لحظه،چشاش سیاهی رفت
و یک سری چیزای شلم شوربا اتفاق افتاد
و اون بی هوش شد
من حالم خراب بود
من واقعا اون لحظه حالم خراب بود
شوکه،بی حال
آنها گفتن همه چی اوکیه
عمل عالی ای میشود
پانزده، بیست دقیقه بعد با صندلی چرخدار آوردنش
خواب بود
همه چی خوب بود
و آنطرف یک صدای یکجورایی جالب شنیدم
و اینجوری بود که
"واو،صدای جالبی میاد اونجا"
و بعدش پسرم مثل فیلمای ترسناک یهویی به هوش اومد
و شروع کرد به جیغ زدن و ضربه زدن و فریاد زدن نه-نه-نه
دیوونه شده بود
و من سعی می کردم آرومش کنم و بهش بگم
که همه چیز اوکیه
و اشک از چشام جاری بود
و بعدش پرستار اومد و یک
چیزی مثل بیهوش کننده بهش زد که بیهوشش کرد
و بعد به من توضیح داد که اینها همه طبیعی است
این فقط یک حمله اضطرابی بعد از عمل است
اینطور میفهمیم که داروی بیهوشی بیخطر است
و همین موقع بود که من نقش زمین شده ام
کاملا نقش زمین
بچه داشت می خزید،تلاش می کرد که دستش بهم برسه
و می گفت نه
و خب البته همه چیز هم اوکی بود
بیست دقیقه بعد،بلندشد و گفت
این بهترین بیمارستانیه که در عمرم دیدم
لحظه شماری می کنم دوباره برگردم اینجا
آنها بهش بادکنک یا خرس تدی دادند
و وقت ترخیص،یک عالمه بوس می فرستاد برای پرستارها
بعید می دونم همچین چیزی را فراموش کنم
Scott Frank خب می رسیم به دوست خوبم
Little Man Tate اون نویسنده
بود و ما از دهه بیست زندگیمان با هم دوستیم
اون یک نویسنده خارق العاده شده است
و همچنین یک کارگردان خارق العاده
وقتی این خاطره را برای اسکات تعریف کردم
من همچنین یک داستان
پیش زمینه ای هم برای کاراکتر اضافه کردم
و یک داستان در آینده،یا صحنه هایی در آینده
که این ایده ممکن است در آنها جریان داشته باشد
در این داستان،این مادر در زندان بوده است است
و برای یک دوره ای آزاد شده است
و میتواند کمی با پسرش وقت بگذراند
و می خواهد هر کار درستی را که یک مادر انجام میدهد،انجام بدهد
چه بردنش به دیزنی لند باشد
یا اینکه مطمئن بشود که حتما لوزه ها شو عمل کند
چون واقعا مسئله مهمی است
بچه با پدربزرگ مادربزرگش زندگی می کرده است
پدربزرگ مادربزرگی که زیادهم باهاش خوب نبودند
و خب یک جورایی،این یک نشونه ایه که این مادر دوباره می تونه مادری کند
که بتونه دوباره وارد تجربه مادربودن بشود
من این ایده به ذهنم رسید که
گذشتش دارد در می زند
شاید کسیه که قبل رفتن به زندان می شناخته است
شایدم یک شغل،یک شغل شنیع تبهکارانه
که دعوت به انجامش کرده اند
و خب این وسوسه هست که
در طول این صحنه، مدام زنگ می زند و به درش میکوبد
و با نزدیک شدن به آخر صحنه
که اون مجبور است تصمیمی سخت بگیرد
می دونی،قرار است این زندگی پاک را ادامه بدهد؟
یا نه قرار است بگوید که خوب من که بهرحال پاک نیستم
قرار است دوباره بپرم وسطِ وسوسه یِ
مثل یک تبهکار زندگی کردن
بنابراین شما قرار است فرایند کارکردن
با یک نویسنده را ببینید
و بعد به کاراکتر نگاهی خواهیم داشت
به ساختار نگاهی خواهیم داشت
به ضرباهنگ نگاهی خواهیم داشت
خواهیم دید که چه ژانری هست
و همچنین یک سری از ملزومات فنی که به دنبالش هستید، را هم شاملش میکنیم
اینکه صحنه چگونه ممکن است شروع بشود
چگونه ممکن است تمام بشود
در طول این فرایند
چون ما فیلمای زیادی را ساخته ایم
ممکن است در مورد وجوه اقتصادی این روند تجربیاتی داشته باشیم
تصمیمات مشخصی هستند که شما می گیرید
که خیلی گران از آب درمیایند
و خب هممون می دونیم که ما داریم یک فیلم دانشجویی می سازیم
یک فیلم مستقل میسازیم
پس باید در مورد استفاده از ابزارهای گران قیمت احتیاط به خرج بدهیم
ما قصد نداریم روی فیلمی که به شکلی طراحی شده
بوده است است تا چیزی بیشتر خام باشد، فشار بیاوریم
نه مثل فیلم های استودیوهای بزرگ
پس وقتی تلاشمون این است که خلاق باشیم باید تمام این مسائل را مد نظر قرار بدیم
اولین نسخه فیلم نامه اسکات را از بخش منابع کلاس دانلود کنید
سلام اسکات
اسکات:سلام
باید عینکمو بزنم
می دونی،عین یک خفاش کورم
پس باید عینکمو بزنم
خب منم عینکمو می زنم تا احساس بهتری داشته باشی
لطفتو می رسونه
خیلی ممنون
خواهش می کنم.اشکالی نداره
من با خانمی صحبت کردم که در دانشگاه لس آنجلس دکتر فوق العاده ای است
متخصص گوش و حلق و بینی است
و موضوع جالب این است که او عمل
برداشتن غدد لوزه ای پسرم را انجام داد
پس
آها
یک سری چیزهایی که یادداشت کردم اساسا
با در نظرگرفتن تحقیقاتی است که او به من داده است
اها،خوبه
بیا به واقعیت تبدیلش کنیم
من تصمیم گرفتم که اسم مادر باید "اِمی" باشد
چون فقط سه حرف است
و وقتی تو کلمه مام(مادر) را در فیلمنامه عوض میکنی، همان سه حرف میشود
البته بعید می دونم برای کامپبوتر تعداد حروف مهم باشد
نه برای کامپبوتر مهم نیست
ااوکی،برای من نوشتنش کوتاه تر است
اسم پسر را هم گذاشتم لوکاس
چون اسم پسر تو لوکاس است
و خب فکر میکنم تو اینجوری بهتر یادت می ماند
...به منظور اینکه
من این ایده را درباره زنگ خوردن تلفن داشتم
که یک چیزی از گذشته است
که دارد باهاش دست و پنجه نرم می کند
که پر از اضظراب است
انتخابی است که مجبور شده است بکند
وسط همه ی این‌ها
درسته،وسط همه ی این(قضایا)
بنابراین از طریق مصاحبتی که با پرستاری میکند
تلفن زنگ می خورد
و پرستار هم ممکن است متوجهش بشود
و تصمیم می گیرد که هیچ کاری درباره اش نکند
اما این حقیقت را یادآوری میکند
که این زن جواب تلفن را نمیدهد
تلفن،چیزی که من درمورد تلفن انتظار دارم این است که
انتخابی است که باید بکند
اینکه در این زندگی جدیدی که دارد پاک بماند
به مادر بودنش برگردد که سخت است
و هیچ پولی ندارد
و مجبور خواهد بود که این موضوع را حل کند
و یا آیا طرف دیگه ی قضیه را می گیرد و برمی گردد به
همون وسوسه های کسی که قبل بود
شاید به خاطر اون یک ذره تغییر آخر با کسی که
که دنبالش بوده است است
پس میذارمش
من زنگ تلفن را احتمالا بعد سه خط اول میارم
چون فکر میکردم که اول بخوای یک ارزیابی روش داشته باشی
و بعد بیاریش
و چند خط پایین تر دوباره میاد
من واقعا تمام اینو تو یک صحنه بسته می خوام
وقتی که دوربین نمای بسته میدهد
و نمی دانی که کی دارد سوال را می پرسد
و اون فقط جواب میدهد: نه-نه-نه
و ممکن است بامزه هم باشد اگه مستقیم به سمت دوربین باشد
که
میدونی،مادر که ما بهش میگیم اِمی
دارد مستقیم به دوربین نگاه می کند
که یک وضعیت خودمونی را به همراه می آورد
می دونی
هیچکاک این کارو می کرد
در "سکوت بره ها" ما این کار را زیاد کردیم
و یک جورایی میشد غریب میشود
و خود شخص هم مستقیم و صاف یک دوربین نگاه می کند
ولی ما احتمالا بخواهیم آن لحظه کات بدیم
صحنه را کات میزنیم
صحنه را یک کم تغییر میدهیم
به محض اینکه بخواهیم بدانیم در کجای اتاق است
و حدسم این است که احتمالا چهار یا پنج
خط طول می کشد که اتفاق بیفتد
بعدش باید یک کم بیننده ها را گول بزنیم
سوالات بالای صفحه نباید لو بدهند که کجا است
وگرنه داریم شامورتی بازی درمیاریم
و احساس یک شامورتی بهمون دست میدهد
جایی که میتوانیم یکم اطلاعات در مورد
مخصوصا چیزی در مورد گذشته اش بگوییم
ممکن است فکر کنیم که توسط شخص دیگه ای
به غیر پرستار دارد مورد سوال واقع میشود
آره عالیه
ایده ی خوبیه
یکی از سوالایی که اگه بازیگر بودم داشتم این بود که
بچه کجاست؟
اگه ما در یک اتاق انتظاریم، آیا او تنهاست؟
تنهایی دراز کشیده است؟
و یکی از ایده هایی که داشتم این بود که شاید خواب است
می دونی، همیشه این طور جراحی ها را صبح خیلی زود انجام میدهند
و شاید که اون در بغلش خواب است
چند سالشه؟
فک میکنم باید کوچیکتر باشد
فک کنم باید شش سالش باشد
این ایده را که یک چیزی دارد آزارش میدهد دوست دارم
یک چیزی از گذشته،یک چیزی
که قبلا تجربش کرده است و الان دارد یادش میاد
تقریبا شبیه یک تروما که برایش اتفاق افتاده بوده است و دارد
که دارد به پسرش انتقال میدهد
این ممکن است بخشی از تجربه پسر باشد
ولی فکر میکنم خوب بشود اگر اینطوری بود یا از آنها بپرسد
دست و پایش را میبندید؟
... و بعد
پس این چیزی است که من اول میارم
و بعدش میگوید...منظورم در صورتی که پسره بیدار بشود
پس سوال صفحه ی دوم این است : خوب اگر بلند بشود چی؟
اگه سعی کند که حرکت کند،می دونی،در حین عمل
بنظرم یک چیزی در این باره وجود دارد
درباره ترس از بستن دست و پا،تقریبا مثل
میدونی،تو یک کمد تاریک باشی
ولی این ایده ی بسته بودن دست و پا
و بعدش اگه خواستیم که برگردیم و
فلش بک بزنیم،حالا فلش بک به زندان باشد یا
فلش بک به دستگیر شدن
می دونی،یک سری وضعیت سخت و آشفته
می دونی،خون را صورتش و یکی که برای بستن اش تقلا میکنه
حتی مثلا بسته شدن در آب که
همیشه برای من، فوق بصری بوده است است
ما قادر خواهیم بود که به اون تصویر برگردیم
و بفهمیم که اون تصویر از کجا می آید؟
بسیار خوب
خب بعدش می رسیم به بخش بعد
و من یک خورده احساس بی بهرگی می کنم
چون صحنه ای با بچه نداشتیم
بنابراین من هیچ دریافتی از رابطه اش با بچه نگرفتم
هیچ دریافتی از خردسالی بچه نگرفتم
و اینکه چگونه مادر تلاش میکند تا او را در این تجربه یاری کند
پس من تصور کردم که آیا یک راهرویی باشد
اگر بخواهند که برای بررسی لوکیشن بروند خواهیم فهمید
اگه یک راهرویی باشد که با صندلی چرخدار
شروع به آوردن بچه با صندلی چرخدار کنند و مادر میگوید
خوب شروع کنیم
و یک لحظه ی کوتاهی هست که
که یک کم رابطه مادر-پسری می بینیم
اطلاعات دیگه ای که بنظرم مهم است
که بدانیم این است که
اگه اون با پدربزرگ مادربزرگش زندگی می کرده است
خواهد خواست که بداند
مادربزرگ پدربزرگش کجا هستند؟
و شاید که مادر بتواند توضیح بدهد که اینجا خواهند بود
وقتی بیدار بشی اینجا خواهی بود
یا اینکه می دونی،قرار است بیان دنبالمان
قرار بیان دنبالت و ببرنت
هرچند وقت یکبار لوک،اِمی را می بیند؟از نظر تو؟
با وجود اینکه ما داریم میگوییم که
اون سابقه زندان دارد،آیا او را برده است؟
در حالی که نباید این کار را میکرده است
چقدر باهاش راحت بوده است؟
من فکر کردم که وقتی بچه با مادر بوده مریض شده و مادر او را به بیمارستان برده است
ولی اوضاع قبل اینکه فیلم شروع بشود چگونه است؟
تصورم این است که
این لحظه ی کوتاهِ خاص
درست وقتی که یک زن از زندان بیرون میاد اتفاق افتاده است
و میدونی،اون یک هفته را با پسرش می گذروند
و شاید چندباری هم به ملاقاتش اومده باشد
شاید زیاد اونجا(زندان) نبوده
شاید فقط شش ماه اونجا بوده است
ولی شاید قبل این هم زندان بوده است به دلایلی
پس ما قرار نیست احساس کنیم که قبلا اصلا ندیدتش
پس آنها میتونن با هم ارتباط داشته باشند
اما یکجورایی رابطه واقعی
ترتیبات روزانه واقعی، هر روز از خواب بیدار شدن
صبحونه آماده کردن و تمام این کارها
با مامان بزرگ بابا بزرگش اتفاق می افتاده است
خوب یا
اگر بخواهیم آن چیزی که در بالا پیشنهاد دادی را بسط بدهیم
که چیزی در میانه این موقعیت اتفاق می افتد
نوعی احساس ضرورت
شاید اصلا اونجایی که هست نباید باشد
شاید برای دیدن پسرش به یک ایالت دیگه ای بره
شاید بشنوید که یک مامور آزادی مشروط با او تماس میگیرد
و میگوید، کجایی؟
شاید خیلی،می دونی،از اول در دردسر است
و روی همه اینها، بچه یکجورایی
بچه یک التهاب لوزه ی بد دارد
درسته
بسیار خوب
آره،اینم ایده ایه
قطعا اینکه یک اضطراری درباره یک چیزی هست که
دارد این لحظه را مغشوش می کند
و باید یک کار دیگری بکند
یا جای دیگری باشد
و حتی اینکه نباید دور و بر بچه باشد
شاید یک دستور محدودیت جالب یا یک چیزی
که نتونه دور و بر بچه باشد
مثلا ممکن است بچه را سهوا به خطر بندازه
یا هرچی
باید درباره او،جرم و همه اینها حرف بزنیم
چون وقتی یک فیلمنامه خیلی کوتاه می نویسی
می تونی خیلی بیشتر امپرسیونیست باشی
بله
اما اگه قرار است شروع به مطرح کردن یک عالمه سوال بکنیم
باید حداقل چندتایی از آنها را جواب بدهیم
باشه
درباره اش حرف خواهیم زد
باشه
خب،من یسری ایده درباره متخصص بیهوشی بهت دادم
دکتری که باهاش ملاقت کردم
از بچه های کوچک اسمشان را میپرسند
البته چندبار اسمشونو تکرار می کنن
تا با اسمشون احساس راحتی کنند
:و بعد نوشتم که بگوید دوست داری فضانورد بازی کنیم؟
این چیزی بود که متخصص بیهوشی به پسرم گفت
پس متخصص بیهوشی دارد یجورایی
تقلا و تکاپو میکنه
اما خیلی کم به بچه نگاه میکند
هرچند که چیزهای مهربانانه و کودکانه میگوید
"قرار است ماسک را روی صورتت بذارم"
بعدش اومدم خط بعد
"جایی که متخصص بیهوشی گفت:"چطوره؟
"زیاد تنگ نیس؟"
یکجورایی میخوام این رو ازش بگیرم
میخوام بگذارم مادر این سوال را بپرسد
صحیح
مادر را میگذارند برود آنجا؟
بله
اجازه دارد آنجا باشد
بعد دیگه نمیتواند آنجا باشد
وقتی که بیهوش میشود، مادر را بیرون میبرند
ولی برای تمام بخش اول،اونجا بهش اجازه میدن
پس میگذارند برای...آنجا باشد
برای زمانی که ماسک نایتروز را میگذارند آنجا نگهش میدارند
نایتروزاکسید که بیهوش کننده است
گفتم شاید خنده دار باشد
پس،بجای اینکه دکتره بگوید چطوره
زیاد تنگ نیست؟
اگه چیزی مثل"خیلی عالیه" را بگوید
و "کاپیتان" یا همچین چیزی صداش کند
و بعدش مادر بپرسد:زیاد تنگ نیست؟
بنابراین ما می دانیم که یکم در این باره مضطرب است
قبلا گفته بود که با بسته شدن مشکل دارد
و حالا دارد این را به پسر انتقال میدهد
ولی هیچکس واقعا بهش گوش نمیده که بنظرم خوبه
بنابراین مجبور خواهد شد که یک خورده بیشتر اعتراض کند
و بعدش می بینی که فشار روحیش یک جورایی زیاد میشود وقتی
:که دکتر شروع میکنه به گفتن این‌ها
بفرما اینم اینم گاز خنده
من ازت می خوام که چندتا نفس عمیق بکشی و"
"و از ده بشمری
"می تونی این کارو بکنی؟"
شاید مادر دوباره اعتراض می کند
«شاید خیلی محکم بسته باشید اش»
دوباره هیچکس بهش گوش نمیدهد
:و آنها همچنان به کار خودشون ادامه میدهند
«فضاپیما آماده پرتابه»
قرار از ده معکوس بشمریم
بعد همانطور که پسز شروع به شمارش میکند
وقتی که میره به شماره بعدی،وقتی برسه نه و هشت
مادر میتونه یکم جلوتر برود و بگوید
«شل ترش کن»
و اگه بره که مثلا بند دستش را باز کند
ممکن است یکم ببرنش عقب و بگویند
«شاید بهتر باشد یکم بری عقب»
من اینو دوس دارم چیزی که از تجربه شخصی خودم به یاد دارم
این است که من در چشاش نگاه کردم
و وقتی داشت میشمرد می دیدمش
من دیدم که شروع میکرد
به این احساس که به شکلی کسی به او دروغ گقته است
تقریبا احساس کردم که داشت بهم می گفت که بهش دروغ گفته اند
و بعد الان داشت شمارش معکوس میکرد
و نمیدانست که چه به سرش می آید
پس اگه ما روی چشم های هردو دوربین را قفل کنیم
وقتی که دارد هفت و شیش و پنج را میشمرد
و مادر ممکن است،ممکن است بگوید که
واسا-واسا-واسا-واسا
ولی هیچ وایسادنی قرار نیست در کار باشد
چون که دارد بیهوش میشود
بنابراین آن حسِ خواستنِ متوقف شدن چیزی
و اینکه بخواهی دخالت کنی و متوقفش کنی
و نتوانی
و بعدش شاید فقط صدا زدن اسم اش
چیزی که دکتر بعد گفت این بود که چشم ها ممکن است تکان بخورد
ممکن است عقب بروند
ممکن است یکم منگ بنظر بیاد
و بعدش از هوش برود
تمام عضلات از کار میفتند
بعد سرنگی را می آورند
بعد سرنگ را داخل رگ تزریق می کنند
خب این ممکن است یک چیز جالب برای مانور دادن باشد
بعد اینکه از هوش رفته
و تو حالتیه که چشاش برگشته تو کاسه سرش
بیهوش میشود
برای این که درد و اینکه می خواست این فرایند متوقف بشود
و نشد، دیده شود
و بعد این چیزها میشود اتفاق بیافتد
سرم به دست فرو میرود
تمام این جزئیات کوچک
بعدش طبق تحقیق،آنها می برنش بیرون
از اتاق خارج خواهد شد
بعدش پانزده تا بیست دقیقه ،جراحی پانزده بیست دقیقه طول می کشد
و بعد دوست دارم یک هاردکات باشد
از بچه روی تخت
جزئیات و تمام اینطور چیزها
اگه بخوایم یک فلش بک بزنیم
اینجا ممکن است جای خوبی برای فلش بک زدن باشد
فلش بک در زندگی مادر
وقتی که تمام صحنه را به پایان رساندیم در مورد فلش بک ها صحبت خواهیم کرد
آره،شاید نیاز هم نشد
شاید فقط گفتار بازیگر باشد
بعضی وقتا بازیگر باید بداهه گویی کند
من یک خورده راجع بشان نگرانم ولی
اما شاید راهی باشد که بتوانیم
به چیزی که میخواهی برسیم
حالا بیا فعلا ادامه بدیم
بسیار خوب
اون با صندلی چرخدار برگردانده میشود
و شاید مادر بگیردش
البته پسربچه خواب است
آنها میگذارنش روی تخت
و مادر می آید سر برانکاردش
و میتواند شاید فقط سرش را روی تخت میگذارد
بنایراین سرش را روی تخت میگذارد
و بعد ناگهان ذره به ذره
صدای جیغ کشیدن میشنود
یک صدای جیغ میشنود
بعدش صدای دو جیغ را میشنود
و بعدش صدای جیغ سه تا بچه را میشنود
بعدش ناگهان کل بدنش سرحال میاد
و شروع می کند دست و پا پراندن و جیغ کشیدن و میگوید
نه-نه-نه-نه-نه
این بلاییه...این بلاییه که سر من آمده است
پس اول یک پیش درامد ترسناک را دریافت میکنی
چرا بچه ها آنجا دارند جیغ می کشند؟
چرا یک بچه دیگر آنجا دارد فریاد میکشد؟
یک دقیقه صبر کن
یک بچه سومی هم هست که دارد داد میزنه
و بعدش پسرش وارد مهلکه میشود
و غیرقابل کنترل شروع می کند به دست و پا انداختن
این ها همه طبق تحقیق هستند
بعد پرستار می آید داخل
نمیدانم که آیا متخصص بیهوشی باشد
ولی احتمالا یک شخص دیگری است
می آید داخل
و آنها باید یکجورایی او را به تخت بچسبانند
در حالی که داروی بیشتری بهش تزریق می کنن
این تجربه آنچنان تجربه بزرگی است که مثل این می ماند
با ماشینت تصادف کرده باشی،یا تیر خورده باشی یا هرچی
یک دقیقه طول می کشه که آدم به خودش بیاید
بنابر این دیدن آن لحظه به خود آمدن نصفه و نیمه جالب میشود
اوه...یادم رفت
عروسک خرسی را فراموش کردم
به بچه ها عروسک خرسی میدهند
و عروسک خرسی ها لباس بیمارستانی دارند
بنظرت در بیمارستان دولتی به بچه ها عروسک خرسی میدهند؟
بنظرم ممکن است
لازم نیست دقیق باشیم
اگر میخواهی عروسک خرسی باشد تو کارگردانی
بنابراین بهش یک عروسک خرسی میدهیم
هم میشود عروسک را به مادر پیش از اینکه
پیش از آنکه بچه بیاید داخل بدهی
یا میتوانی به او
یا میتوانی بعد بهش بدهی
بعد از اینکه بیدار میشود و میترسد
می توانب بعدا درباره ش تصمیم بگیری
بعد فکر کردم مادر در حالی که دارد خود را بازمیابد
وقت خوبیه که یک خورده زمان بهش بدیم
و بعد زن مسن تر را وارد کنیم
خانم مسن تر می تونه مادر و مادربزرگش باشد
دکتر بهم گفت که آنها فقط
یک پدر و مادر را در آن واحد راه میدهند
بنابراین نمیخواهند اتاق ریکاوری
از والدین پر باشد
بنابراین باید جا عوض کنید
پس خوبه
خب این می تونه یک موقعیت دیگه برای دادن اطلاعات باشد
که در آن مادر میتواند با یک نگهبان وارد شود
منظورم مادربزرگ است
چون احتمالا او قیم قانونی است
صحیح
و مادر در فرم پذیرش یک خورده دروغ گفته است
آره
درسته
و اصلا نباید آنجا باشد
آره
به هیچ وجه نباید در بیمارستان باشد
آره،فکر خوبیه
فکر خوبیه
...من به یک جمله ای نوشتم که دوست دارم و فکر کنم
فکر کنم خوبه،که مثلا مادر یک چیزی شبیه این بگوید
"محض رضای خدا،اون پسرمه"
و خانم مسن تر بگوید
«چه عجب؟»
یا یک همچین چیزی
«از کی تا حالا؟»
بله «از کی تا حالا؟»
...انقدر که
چیزی که انقدر توهین آمیز باشد، که میخ کوبش کند
بعد فکر کردم
اگر بخواهیم پردازشش کنیم، مادربزرگ و پدربزرگ را داریم
پدربزرگ بیرون است
این ایده را دارم که پدربزرگ هیچگاه
دخترش را نمی بیند
چون دیگر برایش مرده است
پس اگه خانم مسن مثلا بگوید که
«تاآخر هفته خوب میشود»
اونموقع میتونی بیای ببینیش
پدرت میره ماهی گیری" یا یک همچین چیزی
نمی دونم،هر کاری که باباش معمولا انجام میدهد
بنابراین ایده این است که
اگه قرار است بیای ملاقاتش
وقتی بیا که بابات نباشد
چون شما دوتا با هم حرف نمی زنید
بنابراین نباید همدیگر را ببینید
بهتر است که از کنار پدربزرگ رد شود و داستان را میانشان بگوید
... بجای اینکه
خیلی مفصله ولی ما تو اون صحنه
می گنجونیمش
درست میگی
پس من وقتی که میره بیرون اینو انجام میدم
و پدرش آنجاست
و میتونی یک صحنه عالی بگیری
آنها حتی نیازی نیست صحبت کنند
...چیزی که بهش فکر میکنم این است که اگه برود بیرون
باید بخواهد
باید به بیرون برود، درسته؟
چون مجبورش میکنند که این کار را بکند
بنابراین باید برود بیرون
اگه برود بیرون و خب میدونی،سرشو بچرخونه سمت دستشویی
و می بینه که پدرش در محوطه انتظار منتظر است
اصلا توقف نمیکند
به راه رفتنش ادامه میدهد
مرد را با دوربین برانداز میکنیم
یک مردی را میبینیم
و میدونیم که قرار نیست باهاش حرف بزند
قرار نیست نگاهش کند
برای یک لحظه نگاهش می کند و بعدش نگاهش را برمی گرداند
و نمیخواهد بهش نگاه کند
و دخترش هم نمیخواهد به او نگاه کند
یا شایدم دختر نگاهش می کند
ولی اون هیچ وقت جواب نگاهش را نمیدهد
حالا وقت اونه که تلفن شروع به
زنگ زدن بکند
تلفن دوباره میتواند شروع به زنگ زدن بکند
دو انتخاب دارد
اون عروسک خرسی مسخره را دارد
یا تلفنی که دارد زنگ میخورد را دارد
بنابراین چه به زنگ زدن ادامه دهد
یا زمانی که به دستشویی میرسد زنگ بزند
یا در حالی که به سمت دستشویی میرود زنگ بزند
و تلفن را در یک دستش دارد
و عروسک خرسی را در دست دیگر دارد
شاید برمی گردد سمت پدرش
و عروسک خرسی را به پدرش میدهد و چیزی نمیگوید
و بعد تلفن تاشو را باز میکند
و در داخل تلفن میگویند، میدونی
فلان ساعت فلان جا باشد کجا بودی؟
دو و چهل و پنج فلان جا باش
اسلحه یوزی‌ات هم بیاور، مثلا
میدونی،یا این یا هرچی و او قبول می کند
و اگه یکی از آن تلفن های یکبار مصرف باشد
میتواند اینطوری بشکونش و بندازش در سطل زباله
در حالی که آسانسور بالا می آید و آنجا را ترک میکند
شاید زیاد نمایشی باشد
ولی این ایده را که اون یک انتخابی بین این دوتا
انجام میدهد دوست دارم
و بنظر یجورایی انتخاب غیرمعقولی میاد
عروسک را میکوبد به بغل پدرش
عروسک خرسی را بدون اینکه چیزی بگوید به پدر میدهد
بهش نیاز پیدا می کنی"
"ولی ما هیچ حرفی با هم نداریم
و بعد تلفن را انتخاب می کند
... بستگی دارد به
چون ما برای خلق کاراکترها
داریم از تجربه تو دور می شویم
و بستگی به نوع کاراکتری دارد که تو می خواهی
میدونی؟
... آیا او
چون یک نسخه اش این است که او یک انسان آسیب پذیر است
که از زندان بیرون آمده است و نومیدانه سعی میکند با بچه اش ارتباط بگیرد
که در آخر میبینیم احمقانه و ساده لوحانه است
و نمی تواند این کار را بکند
بعد یک نسخه کله خر وجود دارد
که در آن این ملاقات با بچه را میان
کار دیگری که قرار است انجام دهد، بگنجاند
و باید برگردد و کار را انجام دهد
اگه مورد اصلی این است،باید زودتر اشاراتی به آن شود
وگرنه در آخر احساس حیله گری در ضرباهنگ به دست میدهد
پس یک جورایی باید یک اشاره ای به چگونگی اش بکنی
... تا اینکه بشود
تمام این صحبتا درباره دست و پا بستن و
این و اون یک جورایی به سوالاتی احمقانه
از کسی که یک زندگی خیلی دست و پا بسته را گذرانده است، میشود
و آنقدرها وقت با بچه ها در بیمارستان نگذرانده است
میدونی در این وضعیت است
کاملا برعکس یک مادر خیلی نگران
می تونی این دو را ترکیب کنی
میتواند آن جنبه کله خر را داشته باشد که خیلی هم نگران پسرش است
ولی باز سوال اینجاست که این نگرانی واقعی است یا از نادانی می آید؟
یا هر دو؟
یا می دونی،او دقیقا چیست؟
نباید پایان فیلم مثل یک جوک باشد
درسته
...می دونی
درسته
این همون اشتباه در فیلم های کوتاه است
که ناگهان یک چیز را وارد میکنیم
یک سوالی را جواب می دهیم که اصلا نپرسیدیم
درسته
من ترکیبشان را دوست دارم
...من ترکیبشان را دوست دارم
بیا بگیم که ما قرار است لنگر بندازیم
قرار نیست که یک فیلم کوتاه باشد
یک فیلم دو ساعته است
و یک طرح داستان کامل دیگه از کسی وجود دارد که
سعی دارد در مقابل کسی که قبلا بوده است مقاومت کند
ولی نمی تونه،و یک جورایی مجبوره برگرده بخاطرِ
ترس،یک ترس عینی
که یک اتفاق بدی قرار است برایش بیفتد
بخاطر خطرش،بخاطر نیاز به پول
و هیچ کار دیگه ای هم بلد نیست،یا به عنوان یک مسئولیت
که برای انجامش باید در مکان دیگری باشد
پس من یک جورایی ترکیب دوتا را
دوست دارم،اینکه یک کله خری هست که یک زندگی دیگری هم دارد
بنظرم جالب است
درصورتی که بتوانی راهی پیدا کنی
تا کاری کنی که حس تمرین چیزی را نداشته باشد
بلکه بیشتر شبیه تضاد خنده دار این شخص باشد
که در حالی که هرچه بیشتر داریم میشناسیمش، تلاش میکند که یک مادر باشد
بجای اینکه اینطور جلو برویم که نشان میدهد اوه من خیلی مادر نگرانی هستم
درسته
متوجهی؟
درسته
این احساس را دارم چون
میدونی، نگرانی، خشم
عزا
احساس گناه، تمام این‌ها خیلی سریع کهنه میشوند
آره
بنابراین نمی توانی در این باره غلو کنی
چون اعصاب بهم میریزد
میدونی؟
اگر من بودم مادر را سومین باری که میپرسد، ماسک زیاد تنگ نیست، به بیرون راهنمایی میکردم
درسته
... و شاید در واقع او
باید مراقب باشی
این یک بخش از تجربه اش است ،یک بخش از بی اطلاعیش است
ولی نباید که غلو کنیم
نباید او را هیستریک نمایش بدهیم
درسته
باهات موافقم
بنابراین اگر نگران است
من بیشتر ترجیح میدم که شخصی که نگران است هیستریک نباشد
درسته
البته
و در واقع برای محکم کردن ماسک دست به کار میشود
چون احساس می کند کسی بهش گوش نمیدهد
چون که کله شقه
آره
عذر میخوام البته
خوبه
آره
...می دونی
آره
و آنها میگویند، بسیار خوب بهتر است بیرون منتظر باشی
اونم که آدم کم رویی نیست
درسته
نیست
درسته
میدونی
آره
خوبه
... خوب اینجا یکمی
میدونی
...می دونی اون قسمتِ فهمیدن
در واقع قسمت بازیگر من
من همیشه چالش انجام دادند دو کار همزمان را دوست داشتم
پس این چالش را دوست دارم که
که یک چیز را در بیرون بازی کنم
و به شما تکه های چیزهایی که در داخل هستند را نشان دهم
و بعد چیزهای ناخودآگاهی که حتی من هم نمیفهمم
که بازیگر در حین تجربه اش ارائه میکند
بدون اینکه حتی کاراکتر انگیزه های آن اعمال را متوجه شود
درسته
...و یک شخصی که
و هیچی بهتر از یک شخصی نیست که
در یک چیز کارآمد است و دارد با یک چیز دیگه دست و پنجه نرم می کند
درسته
و این برای نوشتن جالب است برای بازی کردن جالب است
میدوننی جالب است
...بنابراین اون خیلی سرسخته و اینکه میدونی
قادر است که با خیلی موقعیت ها روبرو بشود، بجز این
آره
درسته
...خیلی خب
ادامه دارد
من بعدا باهات تماس می گیرم
که بپرسم چطوری کار پیش رفت
می دونم
لعنتیییی
چرا بهم گفتی که این کار چرندو بنویسیم
خداحافظ