گسترش فعالیت فیزیکی شخصیت
مسیریابی احساسی شخصیت
برای معنا کردن فعالیت فیزیکی از احساسات شخصیتتون استفاده کنید
وقتی یک فعالیت مشخص مثل رقصیدن یا جنگیدن نیست
که کاملا مشخص باشه باید چیکار کنید
پس برای مثال..
شخصیتی که توی فیلم "برادران" بازی کردم
یک همسر ارتشی در جامعه بود
و من فکر می کردم این شخصیت کسیه که هر روز میدوئه
کسیه که دوست داشت استرس خودشو خالی کنه
چون همسرش قبلا در یک واقعه ای کشته شده بود
و اون الان داره با این بیوگی زودهنگام دست و پنجه نرم می کنه
و من فکر می کردم با این کار میخواد استرس خودشو خالی کنه
و این یک جورایی به من آگاهی میداد که باید چیکار کنم تا اون ظاهر فیزیکی رو توی فیلم داشته باشم
و اون توجهی که روی فیزیک شخصیتم بود و احساستم در طول فیلم رو برام مشخص کرد
مثلا وقتی نقش "انبولین" رو بازی میکردم
وقتی بود که حس میکردم این شخص بسیار حساب شده عمل میکنه
و به نظم در زندگیش نیاز داره
و در اون زمان
من ورزش یوگا انجام می دادم، چون حس می کردم خیلی به اون نظم ذهنی و خشکی نزدیک بود
پس شما هم میتونید همچین کارهایی بکنید
که می تونه بخشی از تمرینات شما باشه
یا مرتبط به این باشه که بدن شما برای بازی در نقش چه شکلی هست
در حالات فیزیکی شما خیلی عوامل وجود داره
که حکایت از احساسات درونی شما دارند
و حتی احساساتی که حکایت از حالات فیزیکی شما دارند
که همیشه باید اینارو به یاد داشته باشید
حتی وقت هایی که دوربین در چند سانتی صورت شماست
حالت هایی که خودتون رو تکان می دید
یکی از مهمترین بخش های نشون دادن شخصیت نقشتون
احساسات نقشتون
و طوری که به دنیا وارد میشوند، هست
اجازه بدید روانشناسی شخصیت شما حرکاتتون رو نشون بدهند
بعد فقط حرکات فیزیکی می مانند که
مثلا نقش شما چطور وارد یک اتاق میشه
و این حرکات می توانند خیلی متفاوت باشند و در زمان های متفاوتی اتفاق بیوفتند
مثلا بسته به حالش
بسته به شخصی که کنارش هست
بسته به اینکه در چه مکانی قرار دارند
که با این مکان آشنایی دارند یا ندارند
اینکه آدم هایی که کنارش هستند باهاش آشنااند یا خیر
اینا همه سوالاتی هستند که شما باید از خودتون بپرسید
اینکه نقش شما چطور حرکت می کنه
آیا با اعتماد به نفس حرکت می کنه یا....خجالتیه
اینکه چطور تو یک فضا حرکت می کنید
چطوری حرکات بدنی خودتونو تنظیم می کنید
مثلا وقتی راه می روید، کدوم قسمت بدنتونو رها می کنید
مثلا اگه نقشتون شخصیتی داره که دوست داره وقتی وارد اتاقی میشه، همه بهش نگاه کنن
یا وقتی وارد اتاقی میشه دوست داره پنهان شه و جلب توجه نکنه
اینا همه وقتی معنی می شوند که بدونید شخصیت شما چی میخواد وقتی وارد شرایط جدیدی میشه
چطوری دوست داره مردم به اون نگاه کنند
چطوری دوست داره مردم بهش عکس العمل نشان بدند
و حس درونیش چی هست
پس شما می تونید این موارد رو انتخاب کنید تا
از طریق اونها اطلاع رسانی کنید یا خودتون بهشون فکر کنید
چه قسمتی از بدنتون باید هدایت کننده باشه وقتی
وارد مکانی می شوید
در رابطه با دوربین و سایر بازیگرها با تحرک بازی کنید
همیشه راه های بسیار زیبایی وجود داره برای حرکت کردن
و حرکت با دوربین
اگر دوربین در حال حرکت در جهت دیگریه
می تونید با حرکت بدنیتون احساسی که تماشاگران دارند را به تصویر بکشید
مثلا اینکه وقتی صحبت می کنید چقدر رو به دوربین هستید یا چقدر خودتونو مخفی می کنید
و اینکه چقدر با رفیقتون ارتباط متقابل دارید
یعنی مثلا چقدر دور یا نزدیک می شوید
وقتی صحنه ای رو با اونها بازی می کنید
اینکه چطور لمسشون می کنید
چطوری در کنار اونها ژست می گیرید
می تونه خیلی چیزا بگه
راه های فیزیکی زیادی وجود داره که می تونید
که میتونید ارتباططون با دیگر بازیگرهارو نشون بدید
در لحضه های حساس خلاق باشید
چیزهایی که توجه منو جلب می کنند چیزهایی هستند که منو سورپرایز می کنند
انتخاب های هستند که من معمولا انجام نمیدم
یا اصلا به ذهنم هم خطور نمیکرد
و لحضه های حساس
لحضه هایی که
احتمالا توی نمایش نامه نیستند
یا اصلا دیالوگ یا صحنه ای براشون طراحی نشده
و ساخته ی خود بازیگر هستند
یک جورایی به شما اطلاع می دهند
که چی میتونید خلق کنید
و چی وارد کارتون کنید که صرفا اجرای نمایشنامه نیست
همیشه پیدا کردن چیزی که
از نظر فیزیکی در صحنه های حساس جذاب باشد
مثلا وقتی دارید صحبت می کنید و در بین لحضه های صحبتتون
یهو متوجه میشید در حال انجام کاری جدید هستید
مثلا یک سری آدم ها که تیک عصبی دارند
مثلا آدم هایی که همش یک همچین کاری را انجام می دهند
یا دخترهایی که همش با موهاشون بازی می کنند
یا اینکه میتونه یک حرکت کامل باشه
من فکر می کنم که هرچقدر شما بیشتر خلق کنید
بیشتر از لحاظ احساسی درگیر نقشتون میشید
برای ارتباط با نقشتون از ظاهرتون استفاده کنید
مدل مو، گریم و لباس ها به شما فیدبک زیادی میده
که شما واقعا این فردی هستید که دارید نقشش رو بازی می کنید
در واقع مطالعات روانشناسی زیادی وجود داره
که چطور وقتی به طور فیزیکی در موقعیتی هستید
احساس خاصی به شما دست می دهد
مثلا اگر به این صورت مدادی رو بین دندان هاتون نگه دارید
به شما احساس خوبی دست میده
فقط چون بدنتون داره به مغز سیگنال میفرسته
که مثلا من دارم میخندم ، حتی اگر اون مداد ربطی به خندیدن نداشته باشه
و هنگامی که به آینه نگاه می کنید هم همینطوره
که شما شخصیت دیگری در آینه میبینید
و یجورایی بهتون این حس رو میده که شما یک آدم متفاوت هستید و خودتون نیستید
و خب قطعا از لحاظ ظاهری هم احساس متفاوتی دارید
چون مثلا کفش هایی پوشیدید که معمولا نمی پوشید
ممکنه مدل مویی داشته باشید که معمولا ازش استفاده نمی کنید
شما از لحاظ ظاهری احساس متفاوتی خواهید داشت
و مردم با شما متفاوت رفتار خواهند کرد
من یادمه نقشی رو بازی کردم که نابینا بود
و عکس العمل های مردم خیلی اغراق آمیز بود
که خیلی به من درباره ی نقشم اطلاعات می داد
پس شما فقط با دیدن خودتون می تونید فیدبک های زیادی بگیرید
و از طریق اینکه بقیه چطور شما را میبینند
فقط با تغییر ظاهرتون
اجازه دهید لباس شخصیت نقشتون رو برسونه
برای یک فیلم دوره ای
اگر مثلا لباسی رو می پوشید که روی ژست شما تاثیر میگذارد
پس خیلی خوبه که اگر قراره لباس خاصی رو پبوشید، در طی تمام تمرینات هم اونو بپوشید
تا بهش عادت کنید
چون خیلی میتونه تاثیر بگذارد
چطور نفس می کشید
چطور صدا از دهنتون خارج میشه
و البته اینکه چطور تکان میخورید
مثلا اگر مجبور باشید لباسی به جز شلوار بپوشید
می تونه بهتون این امکان را بده که مدل خاصی حرکت کنید
ولی خب، از طرف دیگر می تونه بسیاری از حرکاتتون روهم محدود کنه
مثلا اینکه چطور در یک فضا راه خودتونن رو پیدا می کنید
و حتی شما می تونید خیلی نکات ظاهری برای خودتون انتخاب کنید
مثلا آخرین باری که در نقش "واکس لاکس" بازی کردم
برای خودم ناخن های بلند و درشتی انتخاب کردم
و خیلی تاثیر داشت روی حالتی که دست هام رو تکان می دادم
که یهو تبدیل به شخصیتی شدم که موقع حرف زدن همش دست هاشو تکان میده
که خیلی حرکت فیزیکی خاصی برای یک آدم هست
وقتی اون ناخن هارو داشتم بهم الهام شد که
که مثل یک تکیه گاه هستند که می تونم ازشون استفاده کنم
پس...شما می توانید برای ساخت چنین جزئیاتی از کمد لباس و مدل مو و گریم خودتون استفاده کنید
که می تونه به شما نشون بده چطور باید حرکت کنید
نقش لباس در شکل گیری شخصیت جکی
در "جکی" ما صحنه ای رو داشتیم که
که من داشتم در قبرستان قدم میزدم تا
محل دقیق نقشه "جی اف کی" را انتخاب کنم
و در این صحنه
من یک جفت کفش پاشنه بلند پوشیده بودم
که واقعا از قبل برای این شخصیت طراحی نشده بودند
و به طور اتفاقی هم اون روز، روز بارونی بود
و خب خاک خیلی....نرم بود
و همانطوری که روش قدم می زدم با کفش های پاشنه بلندم داخل زمین فرو میرفتم
که یک درام غیر منتظره ای رو رو خلق کرد
ولی بخاطر اون کفش های پاشنه بلند و فرو رفتن در زمین
اون فیزیک بی ثباتی رو داشت
که مثال خیلی خوبیه از اتفاقی که غیر منتظره رخ داد
و خیلی اتفاق خوبی هم بود
که یک احساسی رو به وجود آورد که خیلی مربوط به صحنه ی فیلم بود
یک همچین چیزهایی خیلی زیبا هستند
اتفاقات غیر منتظره ی زیبایی هستند
که اتفاقات مورد علاقه ی من در فیلم ها هستند