مطالعۀ موردی: والنتاین غارنشین
یک پیانیست برجستۀ کنسرت مثل رومیلس
تو والنتاین غارنشین که کودک نابغه بود رو در نظر بگیرین
زندگی خانوادگیش آسیب دید
زندگی خانوادگی آسیب دیده ای دارد
و دیگران وضعیت ذهنی یا اسکیزوفرنیش رو انکار می‌کنن
تا جایی که وقتی به موفقیت می‌رسه
انقدر موفق می‌شه که نمی‌تونه موفقیت رو اداره کنه
باید دلیلی باشه
دلیلی که اون می‌تراشه اینه که
آدم ساختگی‌ایه که تو یکی از برج‌های نیویورک زندگی می‌کنه
که به سرش اشعه شلیک میکند
تا جایی که نمی‌تونه به پیانو دست بزنه چون دردناکه
عزیزم مبارزه کن
به استویوسنت نشون بده ازش نمی‌ترسی
اون لعنتی رو بنواز
البته گاهی انجامش میده چون هنوز
به نواختن موسیقی نیاز داره
وقتی خودش رو مجبور می‌کنه بزنه
با درد می‌زنه
با اون درد مبارزه می‌کنه
تا جایی که خیلی بغرنج می‌شه
که در جایی شورانگیز میشود
طوری برمی‌انگیزش که خسته اش میکند
و حتی دیوانه‌ترش می‌کنه
تا جایی که شک‌ می‌کنه آیا این درد از خودش برآمده یا واقعیه
دختری داره که باباش رو دوست داره
الزاماً نمی‌خواد کمکش کنه
ولی می‌خواد باباش زندگیش رو بکنه
ولی بدون خطر زندگی کنه
بخاطر شکل و شمایلش
هیکل بزرگ و نشانگری
با کت و یک کلاه خز و موهای بافته بلند است
برای مردم اطرافش نامرئی نیست
موقعیتش نامرئیه برای
آدمایی که از جلوشون رد می‌شه
مثل بیشتر کارتن‌خواب‌های نیویورک
پس نیویورک خود شخصیت تحمیلگری می‌شود
شهر و برخوردش با شهر
وسط نیویورک زندگی می‌کنه
ولی در غاری در سنترال پارک زندگی می‌کند
پس به هرحال به انزوا کشیده شده
و اگر در یک کارتن میخوابید
در انزوا نیستید چون مردم هر روز از کنارتان گذر میکنند
ولی باز شما رو نمی‌بینن
با شما تعاملی ندارن
و رک بگویم
شما تحمیل یا مایۀ خجالت برای آنهایید
چون قبول کنن یا نه وجود دارین
برای اونایی که هر روز رد می‌شن و کاری برای یاری نمی‌کنند، مایۀ خجالتیذ
چه قبول کنند چه نکنند این رو میدونند
می‌بینندتون ولی فکر می‌کنین نمی‌بینن
اون وسط اون شهره و فک می‌زنه
خیلی
پس مردم یا شونه خالی می‌کنن یا اگر ببیننش
کنار می‌کشن
اما به هیچ وجه باهاش تعاملی برقرار نمیکنند
پس در جعبه خودش است
اما آن جعبه را قبول کرده است
تاحدی که آن مردم اهمیتی برایش ندارند
طوری تو شهر می‌شتابه که انگار
همیشه در مأموریته
منظورم اینه که چیزی دنبالشه
یا از اشعه‌های تابیده از اون ساختمون فرار می‌کنه چون
می‌دونه طرف دنبالشه دنبال فرصتیه تا
اشعه‌ای به سرش شلیک کند
پس چشماش تمام مدت می‌چرخند
با اینکه درشته قوز داره
چون همیشه گوش به زنگه
تا از اشعه یا هر چی که سعی میکند از آن دور شود، فرار کنه
موسیقایی تفکر می‌کنه
تو ذهنش خیلی می‌نوازه
آن را میفهمد
بخشی از جامعه ای بوده که خیلی‌ها بهش نرسیدند
پیانیست کنسرت بوده
برای افرادی که کت تاکسیدو میپوشند اجرا میکرده است
و مدرسه هنر جولیارد رفته
پیش از کلی مزایا داشته است که اکنون دور از دسترس اش است
و وقتی کسی به او نزدیگ میشود و با او ارتباط میگیرد
زنه تو خونه می‌برش، حمام می‌برش باهش می‌خوابه
گویا یک دفعه وقتی زنش برمی‌گرده
با عذاب وجدان روبه‌رو می‌شه
چون به زنی خیانت می‌کنه که وجود نداره
ولی اون زن برای بودن با زن دیگه‌ای سرزنشش می‌کنه
باید با این عذاب هم سرو کله بزند که کی بوده و چطور
این افرادی را که بهش اهمیت میدادند را سرافکنده کرده است
و در ایجاد اون اسکیزوفرنی
همانطور که گفتم درباره‌ش خوندم، جاهایی رو دیدم
و افرادی با این بیماری را در اتاق های بسته مشاهده کردم
و من کسی هستم که دوست دارم مردم را نگاه کنم
سال‌هایی که تو مترو بودم، مردم رو تماشا می‌کردم
که تو مترو می‌خوابیدن
یا سوار قطار میشدند و وارجی می‌کردن و این کارها
یادمه یک شب از بروکلین می‌اومدم
تو خیابون صدوچهل‌وپنجم زندگی می‌کنم
از تئاتر بیلی هالیدی می‌اومدم
با قطار اِی به خیابان صدوچهل‌وپنجم می‌رفتم
تقریبا یک ساعت طول کشید
خوابم برد
بیدار که شدم، سرم رو شونۀ کسی بود
گفتم ببخشید
نگاه کردم و دیدم یک کارتن‌خواب‌ بود
مثل رمیلس درشت بود
فکر کنم کت خز داشت
وقتی به کت نگاه کردم، چیزی داشت درش میلولید
پر از سوسک و حشره بود
من جا خوردم و پریدم و گفتم اه
نمی‌تونستم تا ایستگاه منتظر بمونم
تو خونه آب داغ رو باز کنم و بپرم تو حموم
به خودم میگفتم لعنت بهش حتما میمیرم
این طور به اون یارو واکنش دادم
خواستم رمیلس مثل اون باشه
که اگر کسی بهش دستش خورد جس کند که فورا
باید جایی برود و خودش رو ضدعفونی کنه
فقط چون درشت و قوی بود
وقتی اون زنه می‌شورش و تمیزش می‌کنه
اونجا که تو اون صحنه لخت ایستادم
اون لحظۀ رهایی‌ای بود که می‌گفت اون خانم من رو به آنچه بودم برگرداند
و خیلی وفت است که به این اندازه به انسانی دیگر نزدیک نبوده ام
وقتی کت‌وشلوارش رو می‌پوشه
بیا رومیلس
نمی‌خوایم یخ بزنی بمیری
تا آنکه شیدایی اش دوباره برمی‌گردد و می‌فهمد
لباسام عوض شدن ولی همون آدمم
نمی‌خوایم یخ بزنی و بمیری
خوشم اومد باب
نمیخواهیم مثل چوب خشک بشی
همین من رو اذیت می‌کنه
هنوز نمی‌تونم پیانو بزنم
هنوز نمیتوانم
و این نزدیک به آنچه در ابتدای دیوانگی ام رخ داد است
خیلی راحت‌ترم که آن آدم مامرئی باشم
با کتی بزرک و کلاه
تا آنکه اینطور به عنوان شخصی که قبلا بوده ام، به نمایش در بیام
تا مردم روحم را عریان ببینند
من غیرعادی‌ام
میتوانند به من نگاه کنند و ببیند که غیرعادی هستم اما
اما با آن شکل و شمایل به دلایلی به عنوان آن فرد شکل عادی میگیرم
و همانطور که گفتم، نیویورک نقش عمده‌ای در آن داستان دارد
یادمه یک روز بین فیلم‌برداری‌ها بودیم
و من تو پیاده‌رو نشسته بودم
منتظر شروع کار بودم
و مردم از کنارم رد میشدند
فکر کنم پنج نفر جلوم پول انداختن
چون نشسته که بودم تکون می‌خوردم و موهام جلوی چشمام بود
سرم را بلند کردم و دیدم روی زمین پول ریخنه
توانایی استفاده کردن از شهر به‌عنوان نیروی انرژی‌بخشی که
که به اون انگیزه می‌ده
و استفاده از انرژی شهر و آدم‌ها
و حرکت خلاف جهت
همیشه سعی می‌کردم خلاف جهت آدم‌هایی که به سمتم می آیند حرکت کنم
همیشه از آن حرکت به عنوان رفرنس کاراکتر استفاده میکردم
اما همانطور که گفتم از آنجایی که شخصی هستم که دوست دارم در مردم دقیق شوم
به اطراف نگاه میکنی و خیلی چیزها می‌بینی که می‌خوای استفاده کنی
تا خود را از چیستی کاراکتر آگاه کنی
هنوز هم این کار رو می‌کنم
امروز که ماشینم تا اینجا می‌اومدم
کسی رو دیدم که تو پیاده‌رو دیدم با خودش حرف می‌زد
یا همیشه می‌بینم کسانی تو ایستگاه‌های اتوبوس با خود حرف می‌زنن
برام جالبه بدونم اون مکالمات چه هستند
چون بعضی‌ها انگار دارن با کسی حرف می‌زنن
و بعضی‌ها انگار دربارۀ چیزی فک می‌زنن
و
رومیلس همیشه از چیزی عصبانی بود
و
خشمش همیشه در مورد کسی بود که اذیتش می کرد
همین طور به‌خاطر اینکه چرا اذیتش میکرد
تا نتواند عضو عادی جامعه باشد
تا نتواند کاری که به آن عشق میورزید که نواختن پیانو بود را انجام دهد
و
و امکان کنکاش در این موضوع در محیطی ایمن
میدونید واقعاً محشره