WEBVTT

00:00:02.760 --> 00:00:06.030
کنکاش ایده اصلی در فیلم

00:00:06.210 --> 00:00:08.740
خب...ایده ی اصلی چیست؟

00:00:08.740 --> 00:00:12.180
ایده ای اصلی، طرح (فیلم ) نیست

00:00:12.180 --> 00:00:13.390
داستان است

00:00:13.390 --> 00:00:16.440
چیزیست که تلاش داری بگی

00:00:16.440 --> 00:00:19.020
ایده اصلی چیزیست که

00:00:19.020 --> 00:00:21.510
لب کلام فیلم شما را

00:00:21.510 --> 00:00:24.450
به صورت کاملا ساده می رساند
دلیلی که شما مجذوب (فیلم) شدید

00:00:24.450 --> 00:00:26.700
حالا این ایده ممکن است در درجه اول دلیل

00:00:26.700 --> 00:00:28.150
درگیرشدن شما با فیلم باشد

00:00:28.150 --> 00:00:29.730
ولی ممکن است طی زمان تغییر کند

00:00:29.755 --> 00:00:32.280
ممکن است تبدیل بشود به چیزی که شما هرگز

00:00:32.280 --> 00:00:33.540
پیش بینی نکرده بودید

00:00:33.540 --> 00:00:35.393
ایده ممکن است عوض بشود

00:00:35.418 --> 00:00:37.793
ممکن است متوجه بشید که آن چیزی که
در ابتدا شما را تحت تاثیر قرار داده بوده

00:00:37.830 --> 00:00:39.620
به چیز دیگری تبدیل شده است

00:00:39.645 --> 00:00:41.550
و به شکل دیگری در آمده است

00:00:41.550 --> 00:00:45.079
به عبارتی،ایده ی اصلی یک دیدگاه است

00:00:45.104 --> 00:00:48.660
آن خط الهامی است که

00:00:48.660 --> 00:00:52.293
در واقع یک سوال است که فیلم ساز را

00:00:52.399 --> 00:00:55.824
در سیر اکتشاف نگه میدارد

00:00:57.540 --> 00:00:59.820
خب،تعریف کردن اینکه ایده ی
اصلی یک فیلمی که تماشا کردید چیه

00:00:59.845 --> 00:01:02.785
همیشه میتواند به عنوان یک تمرین جالب باشد

00:01:02.940 --> 00:01:07.470
آن چیزی در فیلم که به نوعی

00:01:07.470 --> 00:01:09.030
زندگی را تغییر و تکان میدهد چیست؟

00:01:09.030 --> 00:01:13.230
گاهی اوقات شما میتونی ایده ی
اصلی فیلم را خودخواسته کشف کنی

00:01:13.230 --> 00:01:15.790
مثل همونی که ((جین کمپین))
در فیلم ((پیانو)) انجام داد

00:01:15.790 --> 00:01:19.595
جایی که، کاملا خودخواسته است که میگوید

00:01:19.627 --> 00:01:23.344
کاراکترش برای این که در
نهایت بگوید میخواهم زنده بمانم

00:01:23.369 --> 00:01:25.046
در پایان فیلم طناب را قیچی میکند

00:01:25.071 --> 00:01:25.980
نفس عمیقی میکشد

00:01:25.980 --> 00:01:29.160
این یک لحظه ی کاملا خودخواسته یود

00:01:29.185 --> 00:01:32.108
به فیلمی مثل فیلم ها ((مارتین
اسکورسیزی)) نگاه میکنید

00:01:32.133 --> 00:01:33.714
مثلا ((راننده تاکسی))

00:01:33.739 --> 00:01:34.830
یک صحنه ای در این فیلمه

00:01:34.830 --> 00:01:36.455
که نقطه عطف فیلم است

00:01:36.455 --> 00:01:39.240
و همیشه در ذهن همه است،آن
جایی که ((رابرت دنیرو)) می گه

00:01:39.240 --> 00:01:40.260
"داری با من حرف می زنی"

00:01:40.260 --> 00:01:44.250
این صحنه برای من خیلی نمادینه

00:01:44.250 --> 00:01:46.650
یک تابلوی اعلان برای ایده ی اصلی فیلمه

00:01:46.650 --> 00:01:48.720
ایده ی اصلی از نظر من این است که

00:01:48.720 --> 00:01:53.483
دهه 1970،می دونی،یک
مرد گمشده که از جنگ برگشته

00:01:53.483 --> 00:01:54.900
و نمی دونه که متعلق به کجاست

00:01:54.900 --> 00:01:57.070
نه آمریکایی است

00:01:57.070 --> 00:01:59.004
نه سرباز

00:01:59.179 --> 00:02:03.079
فقط یک روح بی نام و نشون
وسط یک شهر بزرگ است

00:02:03.849 --> 00:02:05.510
و تمام چیزی که می خواست

00:02:05.510 --> 00:02:10.330
انگیزه اش در این فیلم این
بود که هویتی داشته باشد

00:02:10.330 --> 00:02:12.400
که خیلی واضح در این صحنه نشون داده شد

00:02:12.400 --> 00:02:15.250
جایی که رابرت دنیرو،می دونی،فی البداهه

00:02:15.250 --> 00:02:18.800
این جمله ی خارق العاده را گفت
"داری با من حرف می زنی"

00:02:18.800 --> 00:02:24.010
این ایده ایه که خیلی استادانه به وسیله
ی کاراکتر(رابرت دنیرو) نشون داده شد

00:02:24.010 --> 00:02:25.510
مارتین اسکورسیزی درباره نمادگرایی

00:02:25.510 --> 00:02:28.310
یا حتی پیشنهاد چیزی با او حرف نزد

00:02:28.310 --> 00:02:30.000
این فقط چیزی بود که بخاطر

00:02:30.000 --> 00:02:32.377
قرابت بازیگر و نقشش اتفاق افتاد

00:02:32.506 --> 00:02:35.015
و در آن لحظه،می دونی،یک اسلحه داشت

00:02:35.040 --> 00:02:36.550
و چندتایی هم جاساز کرده بود

00:02:36.550 --> 00:02:38.800
و مارتین اسکورسیزی
بهش اجازه داد که آزاد باشد

00:02:38.800 --> 00:02:42.730
و من فکر می کنم اجازه داد تا خودش

00:02:42.730 --> 00:02:44.740
یک خطابه،یک حرکت،یک ژست

00:02:44.740 --> 00:02:47.866
یا یک گفتار از زبان پیدا کند
که حق مطلب را ادا کند

00:02:47.924 --> 00:02:49.927
و برای من این لحظه همونیه که رابرت دنیرو

00:02:49.951 --> 00:02:55.637
در آینه نگاه می کند و در قالب
یک شخصیتی که وانمود میکنه

00:02:55.671 --> 00:02:58.405
از خودش مهم تره از خودش سوال می پرسه

00:02:58.430 --> 00:02:59.935
و به یک غریبه نگاه می کند

00:02:59.960 --> 00:03:02.437
و وانمود میکنه که آن فرد
غریبه هم دارد به او نگاه می کند

00:03:02.462 --> 00:03:04.600
و خیلی مغرورانه ازش می پرسه که

00:03:04.600 --> 00:03:06.094
"داری با من حرف می زنی؟"

00:03:06.580 --> 00:03:09.250
این همه چیز را درباره شخصیت
((راننده تاکسی)) به شما می گه

00:03:12.458 --> 00:03:15.824
:اینده اصلی
فیلم هیولای پول

00:03:16.135 --> 00:03:18.025
ایده اصلی در فیلم هیولای پول به نظر من

00:03:18.050 --> 00:03:21.800
مربوط به آقایون و شکست هستش و اینکه آقایون

00:03:21.800 --> 00:03:28.730
برای فائق اومدن به آن
احساس شکست چکار می کنند

00:03:28.730 --> 00:03:30.463
تمایل دارند که دنیای بیرون را متهم کنند

00:03:30.920 --> 00:03:34.010
و در این فیلمِ بخصوص،
همشون شخصیت های مردی هستند

00:03:34.010 --> 00:03:36.226
که دور و ورشون پر از زنهای قویه

00:03:36.262 --> 00:03:40.102
و این زنان قوی که مردها ازشان می ترسند

00:03:40.165 --> 00:03:42.175
به گونه ای از آنها ناامید هستند

00:03:42.200 --> 00:03:44.600
صحنه ی ((کایل)) در فیلم هیولای پول

00:03:44.625 --> 00:03:48.148
وقتی که او روی صحنه است و دوست دخترش میاد

00:03:48.316 --> 00:03:50.270
و همه فکر می کنند که قراره یک جورایی بتونه

00:03:50.270 --> 00:03:51.735
که رنج و غم اش را کم کند

00:03:51.760 --> 00:03:53.570
دوست دختری که هشت ماهه بارداره

00:03:53.570 --> 00:03:57.170
و در حقیقت او ذره ذره
شروع به تحقیرش میکند

00:03:57.195 --> 00:04:03.124
و صحنه تبدیل می شود به حمله ای
سرنوشت ساز، تاریک و پر از خشم

00:04:03.244 --> 00:04:05.946
به کایل، کاراکتر جک اکانل

00:04:07.340 --> 00:04:10.700
این به نوعی با ایده اصلی فیلم

00:04:10.700 --> 00:04:12.414
درباره مردان و شکست هماهنگی دارد

00:04:12.439 --> 00:04:19.286
و درباره اینکه مردها در برخورد با
ناامدی از مردانگی خود، چه تغییری می کنند

00:04:19.760 --> 00:04:22.610
شما قطعا لازم نیست که
ایده ی اصلی فیلمتان را

00:04:22.610 --> 00:04:24.860
قبل ساختنش بدونید،حتی در حین ساختنش هم

00:04:24.860 --> 00:04:26.970
بنظرم چیزی که شما لازمه
بدونید اینه که عاشقش باشید

00:04:26.970 --> 00:04:29.268
و اینکه شما ازش الهام می گیرید
و شبا به عشقش خوابتون نمی بره

00:04:29.354 --> 00:04:31.969
فکر میکنم که این وسواس فکری

00:04:32.056 --> 00:04:35.181
نشانگری برای چیزی که
ارزش اکتشاف را دارد، است

00:04:35.244 --> 00:04:37.608
و اغلب هم از طریق همین اکتشاف است

00:04:37.633 --> 00:04:40.713
از طریق همین اکتشاف آگاه و ناخودآگاه است

00:04:40.738 --> 00:04:42.902
که یک کارگردان به این درک می رسد

00:04:42.927 --> 00:04:45.410
که فیلم اش از او نمایندگی میکند

00:04:45.410 --> 00:04:47.588
و اینکه فیلمش بخشی از بیداری

00:04:47.588 --> 00:04:48.563
و شدنش است

00:04:51.538 --> 00:04:54.797
امضای خود را پای فیلم بگذارید

00:04:55.200 --> 00:04:58.770
تمرین مورد علاقه من تماشای
فیلمی و تصور دوباره آن است

00:04:58.770 --> 00:05:00.000
وارد یک فیلم میشوید

00:05:00.000 --> 00:05:00.090


00:05:00.090 --> 00:05:03.660
و با خودتون می گویید که چطور
میتونم این کار را انجام بدم

00:05:03.660 --> 00:05:05.280
طوری که احساس بشود که کار من است؟

00:05:05.280 --> 00:05:07.920
بحث بهتر شدن نیست ، نه اینکه
چطوری بتونم این فیلمو بهترش کنم

00:05:07.920 --> 00:05:09.917
بلکه چجوری می تونم این فیلمو بسازم که یسری

00:05:09.942 --> 00:05:11.910
چیزهایی که من میخواهم
بگویم را در خود بگنجاند؟

00:05:11.910 --> 00:05:13.920
در این مورد می خواهم به «مریخی» اشاره کنم

00:05:13.920 --> 00:05:15.340
که زرق و برق زیادی دارد

00:05:15.340 --> 00:05:15.930
مریخ دارد

00:05:15.930 --> 00:05:16.860
مت دیمون را دارد

00:05:16.860 --> 00:05:18.870
شخصیت های متعددی را دارد

00:05:18.870 --> 00:05:21.060
جلوه های بصری فوق العاده ای دارد

00:05:21.060 --> 00:05:23.910
خیلی ماهرانه،می دونی، یکی از بزرگ ترین

00:05:23.910 --> 00:05:24.480
فیلم سازای ما

00:05:24.480 --> 00:05:27.270
در واقع،خیلی ماهرانه داستان یک مردی را

00:05:27.270 --> 00:05:32.803
که با گروه دانشمند و فضانوردش به مریخ میرود

00:05:32.828 --> 00:05:34.654
و از گروه جا میماند

00:05:35.070 --> 00:05:37.530
و مجبوره که بفهمه چجور
تنهایی روی مریخ زنده بماند

00:05:37.530 --> 00:05:40.800
او یک گیاه شناسه و خودش به تنهایی
روی مریخ می فهمه(که چجور زنده بماند)

00:05:40.800 --> 00:05:42.240
و در همین حین تکلی آدم سعی میکنند

00:05:42.240 --> 00:05:43.610
راهی برای نجاتش پیداکنند

00:05:43.681 --> 00:05:45.815
و در آخر،سال‌ها و سال‌ها می گذرد

00:05:45.840 --> 00:05:47.140
به شکلی خود را زنده نگه میدارد

00:05:47.140 --> 00:05:49.140
و خوب یک عملیات بازگشت معجزه آسا را دارند

00:05:49.140 --> 00:05:50.521
که بازمیگرداننش و او زنده می ماند

00:05:52.080 --> 00:05:54.360
من این فیلم را دیدم و خب
می دونی،یکی از چیزایی

00:05:54.360 --> 00:05:55.470
که از خودم پرسیدم

00:05:55.470 --> 00:05:57.450
درباره این فیلم فوق
العاده پرسیدم این بود که

00:05:57.450 --> 00:05:59.959
قسمتی که واقعا واقعا
واقعا منو مجذوب خودش کرد

00:06:00.260 --> 00:06:02.302
تنهایی مرد بود

00:06:02.533 --> 00:06:04.595
سال های سال فقط و فقط خودش

00:06:04.620 --> 00:06:06.570
Cast Away شاید خیلی شبیه فیلم

00:06:06.570 --> 00:06:08.590
خب یک مردی به تنهایی

00:06:08.590 --> 00:06:10.530
به چه دست میزند؟

00:06:10.530 --> 00:06:13.560
برای این که جان سالم به در ببرد
و زنده بماند چکار می کند؛ که بگوبد

00:06:13.560 --> 00:06:15.430
"من می خواهم زنده بمانم"

00:06:15.430 --> 00:06:20.220
مردی در یک بحران روحی که اصرار دارد بفهمه

00:06:20.220 --> 00:06:23.910
یا حداقل خودشو گول
بزنه که می خواد زنده بماند

00:06:23.910 --> 00:06:27.450
بنظر من،با وجود اینها،اگه قرار
بود که من این فیلم را بازسازی کنم

00:06:27.450 --> 00:06:28.890
البته مطمئنم بهتر از این نخواهد شد

00:06:28.890 --> 00:06:30.000
ولی اگه قرار بود این فیلم را

00:06:30.000 --> 00:06:31.320
با امضای خودم بازسازی کنم

00:06:31.320 --> 00:06:33.330
به عنوان فیلمی که تحت تاثیرش قرار گرفتم

00:06:33.330 --> 00:06:36.326
دوست داشتم که وارد نقطه دید آن مرد

00:06:36.705 --> 00:06:37.800
کاراکتر مت دیمون بشوم

00:06:37.800 --> 00:06:40.500
بنابراین،ممکن بود فیلم وقتی که

00:06:40.500 --> 00:06:43.200
وقتی که او از خواب پا می شد شروع می شد

00:06:43.200 --> 00:06:45.210
...آن، عه...می دونی آن

00:06:45.210 --> 00:06:47.130
همه رفته بودن

00:06:47.130 --> 00:06:49.830
و روی این سیاره،روی این سیاره ی قرمز

00:06:49.830 --> 00:06:50.520
از خواب پا می شه

00:06:50.520 --> 00:06:51.540
و سیاره قرمزه

00:06:51.540 --> 00:06:54.150
و او،به عنوان یک گیاه شناس

00:06:54.150 --> 00:06:55.446
سعی می کند که جوانب کار را بسنجه

00:06:55.845 --> 00:06:57.720
بنابراین،نقطه نظر سریعا
میشه نقطه نظرِ کسی که

00:06:57.745 --> 00:07:00.813
در یک لباس فضاییه،کسی که در آن

00:07:00.838 --> 00:07:02.910
فضاپیماس،کسی که دارد چیزهایی را می بینه

00:07:02.910 --> 00:07:04.950
که گیج است

00:07:04.950 --> 00:07:07.890
نمی دونه چی بالاست و چی پایینه
یا کجا اکسیژن دارد یا

00:07:07.890 --> 00:07:08.850
 کجا نداره

00:07:08.850 --> 00:07:10.650
...و باید

00:07:10.650 --> 00:07:13.710
دوربین ،که در واقع اونه،
 نقطه نظر فیلم

00:07:13.710 --> 00:07:17.640
نقطه نظر مردی در تنهایی خفت آور است

00:07:17.640 --> 00:07:20.500
گیاهانی که باهاشون کار
می کند، که ما می بینیم،

00:07:20.500 --> 00:07:22.290
و شاید خیالپردازی کندُ

00:07:22.290 --> 00:07:23.940
به منظور این که خودشو
به سمت زنده موندن سوق بده

00:07:23.940 --> 00:07:26.400
باید به گذشته اش بازگردد و بگوید

00:07:26.400 --> 00:07:28.160
"چرا من با آن دختر کات کردم؟"

00:07:28.160 --> 00:07:30.787
یا اینکه،می دونی،چرا اصلا به
این برنامه فضایی ملحق شدم؟

00:07:30.812 --> 00:07:33.662
و شاید خاطراتش پر از اشتباه است

00:07:33.690 --> 00:07:35.550
می دونی،شاید اصلا خاطراتش واقعی نباشند

00:07:35.550 --> 00:07:39.510
شاید حتی سلبریتی ها در خاطراتش بیایند

00:07:39.510 --> 00:07:41.647
میدونی،مثلا جانی دپ در ذهنش ظاهر بشود

00:07:41.647 --> 00:07:43.980
چون اینا اصلا خاطرات
واقعی نیستند اینا فانتزی هستند

00:07:43.980 --> 00:07:47.200
می تونی قوانین را تغییر بدهید
چون این قوانین از دیدگاه او هستند

00:07:47.200 --> 00:07:49.650
و او کسی است که تمام
تلاشش اینه که زنده بماند

00:07:49.650 --> 00:07:52.410
پس شاید او دارد این افکار را خلق می کند

00:07:52.410 --> 00:07:54.690
و زندگیشو می سنجه طوری که
اگه در یک فیلم عادی با انواع و اقسام

00:07:54.690 --> 00:07:56.760
دیدگاه های کاراکترهای دیگه بود

00:07:56.760 --> 00:07:59.500
این کار را نمی کرد

00:07:59.692 --> 00:08:02.932
این مسیر و این سفر از یک شخص منفرد

00:08:03.240 --> 00:08:05.400
هرکاری که ممکن است انجام می دهد تا

00:08:05.400 --> 00:08:11.315
زنده بماند
و دیوانگی و تخیلِ قطعات موسیقی

00:08:11.340 --> 00:08:14.640
خدا میداند که در ذهنش
چه اتفاقاتی دارد میافتد

00:08:14.640 --> 00:08:17.070
فیلم خودش احتمالا خیلی جمع و جور

00:08:17.070 --> 00:08:18.690
و کم خرج باشد، فیلم مستقلی باشد

00:08:18.690 --> 00:08:22.585
که سیر داستانش غیرخطیه
و کل فیلم در یک محوطه اس

00:08:22.585 --> 00:08:24.210
و شاید این سیاره قرمز که فیلم برداری می شه

00:08:24.210 --> 00:08:26.880
که در جایی نه چندان گران
مثل مراکش فیلمبرداری کنیم

00:08:26.880 --> 00:08:27.960
نمی دونم

00:08:27.960 --> 00:08:31.271
و ما اجازه می دیم که این
ترتیبات فانتزی تبدیل به

00:08:31.296 --> 00:08:32.250
چیزایی بشن که یخورده

00:08:32.250 --> 00:08:33.630
دید بازتر بهمون بدن

00:08:33.630 --> 00:08:36.150
به عنوان یک تمرین دوست دارم که شما برید

00:08:36.150 --> 00:08:39.270
برید و یک فیلمی را که نسبت
بهش رضایت دارید یا نه ببینید

00:08:39.270 --> 00:08:41.681
و ـن را طوری بازتصور کنید که انگار

00:08:41.706 --> 00:08:43.559
که از شما به عنوان یک فیلمساز، صادر شده است

00:08:43.559 --> 00:08:45.503
تمام قسمتایش را بازتصور کنید و

00:08:45.528 --> 00:08:49.010
و به گونه ای که گویا امضای
شما را دارد، در برش بگیرید