برنامه ریزی انقلاب
خیلی جالبه
ازم میپرسن چطور به باغبونی رو آوردم
سوال اینجاست که چطور باغبونی به من رو آورد
چون یادم میاد وقتی
وقتی تو محوطه پارکینگ شروع به پرورش گیاه کردم
و
موضوع خیلی شخصی بود
ساعت 5 صبح بیدار میشدم
پیجامه یا لباس خواب تنم بود
میرفتم بیرون تو باغ‌راه
و آفتابگردون و شاهی میکاشتم
و یهو میدیدم ساعت 11 شده
و دوش نگرفته بودم چیزی نخورده بودم
پس باغ به معنای واقعی کلمه اغوا میکنه
خوب باغم تقریبا یک سالی بود که تو باغ‌راه داشت رشد میکرد
و یک شکایتی از یه همسایه ای به دستم رسید
در واقع یه احضاریه به دستم رسید که به حکم بازداشتم تبدیل شد
در احضاریه نوشته شده بود، کاشت غیرقانونی در باغ‌راه
بنابراین چیزی را به جریان انداخته بودند
که میتونست به زندان بندازم
حکم بازداشت برام صادر شد
برای کاشت گیاه تو باغ راه خونم
پس باید چند بار برای پیگیری میرفتم دادگاه
باید همه چیز رو از باغ راه برمیداشتم
و برای چندین سال ولش کردم
پس تبدیل شد به جای علف هرز
و همه ازم میپرسیدم بهش میرسم یا نه
من میگفتم نه
وقتی بهش رسیدم، نزدیک بود برم زندان
پس چندسال ولش کردم
بعدها سازمانی رو پایه گذاری کردم
که درش برای مردم مرکز جنوبی لس آنجلس باغ مجانی تهیه میکردیم
و با خودم فکر کردم، خوب چندسالی گذشته
شاید وقتشه دوباره به باغ توی باغ راهم برسم
پس دوباره روش کار کردم
و نمیدونم شاید برای دو سال یا بیشتر سرپا بود
و یه احضاریه دیگه گرفتم
و این بار، دفاع کردم
گفتم، خرابش نمیکنم
چون دفعه پیش چندباری مجبور شدم برم دادگاه
و آخرش باغ رو خراب کردم
میدونید باید همه چی
همه چی رو از خاک بیرون بکشید
پس درخت ها رو میکشتم
باعث رنجشم میشد
اینکه انقدر انرژی مثبت
از آدمهایی که از محله میومدن پیشم میگرفتم
پس دفعه آخر گفتم دیگه اینطور نمیشه
هرکاری میخواید بکنید
و در مقابل نظام مقاومت کردم
آخرش قانون رو عوض کردیم
به این شکل که دیگه میشد گیاهان خوراکی رو در تمام لس آنجلس تو باغ راه کاشت
و این چیزی بود که واقعا همه چیز رو شروع کرد
داستان و تجربه من مردم رو داغ کرد
و جالیه که یکی رو جدیدا
تو یکی از رویدادهایی که انجام میدم، دیدم
و گفت که کار من رو
زمانی که تو زندان بوده مطالعه کرده
و اومد پیشم و گفت وقتی تو وقتی که زندان بودم الهام بخشم بودی
مقاله های روزنامه ای در موردت دیدم
و در مورد تو مقاله نوشتم
و گفت وقتی آزاد بشم میخوام کاری که این طرف میکنه رو بکنم
میخوام تغییر ایجاد کنم
میخوام محله ام رو جایی که داغون کردم رو درست کنم
و میدونید این حرف باعث شد گریه ام بگیره
چون اصلا نمیدونی
هیچ ایده ای نداری که با رسانه روی چه تعداد انسان تاثیر میگذاری
چه تعداد انسان رو
در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدی
میدونید، کسانی تو دانشگاه اردن هستند که روی من مطالعه میکنند
و من هیچوقت تصورش رو نمیکردم که این ممکن باشه
پس میخوام که مردم به چیزهای غیرقابل تصور فکر کنند
این کاری است که میخوام بکنم
رستورانای تحویل در ماشین رو بیخیال بشید
بعضی وقتا وقتی تو محل سخنرانی با بچه ها صحبت میکنم یه کاری میکنم
کلی اسنک، از انواع مختلف
از محصولات مختلفی که
از چیزایی که مینوشن، میخورن، از بیسکوییت گرفته تا چیپس
تا نوشابه های مختلف و نوشیدنی های به اصطلاح ورزشی
و میگم، خوب بچه ها براتون اسنک آوردیم
میگن ایول، آره
بعد میگم، ولی نمیتونید بخوریدشون
بعد اینطوری میشن
بعد میگم کاری که میخوام بکنید اینه که میخوام
من این بالا کارم رو میکنم ولی از شما میخوام...
دوتا میکروفن اینجا داریم
از شما میخوام گوشی و رایانه تون رو بردارید
و میخوام لیبل او محصولی که بهتون دادم رو بچرخونید
و میخوام که بخونید که این لیبل ها با شما چکار میکنند
همیشه به این جا میرسه که
میگن، خوب این باعث آکنه و مشکل دستگاه گوارشی میشه
این به عنوان عامل سرطان شناخته شده
این فلانه
و همیشه یک کسی هست که یک چیزی رو نمیتونه تلفظ کنه
و من میگم اینا همش...
میگم
خوب
پالالاگولو
میگم، همینه
منتظر همین بودم
تمام مدت منتظر تو بودم
و میگم بچه ها خیلی سادست
اگر نمیتونید اون لعنتی رو بخونید نخوریدش
میگم، هیچی تو طبیعت نیست که 16 حرف داشته باشه که نتونید تلفظش کنید
و
و این حرف دگرگونشون میکنه
و بچه هایی بودند که بهم گفتند تاحالا به لیبلی نگاه نکرده بودند
و هیچوقت نرفته بودند تو اینترنت ببینند این چیزا چیکار میکنند
برای ما که تو این مناطق شهری هستیم گاهی برامون سخته
که خوراک سالم بخوریم
باید برای خوردن خوراک سالم به خارج از اجتماعمون سفر کنیم
این جاهایی که بهش میگن بیابون غذایی
تو این محله ها بیماریهای مزمن بیشتری داریم
محله هایی که تعداد مشروب فروشی هایشون بیشتره
و خیلی اوقات این مغازه ها تنها چیزی هستن که تو این محله ها هستند
خیلی از افراد پولدار هنوز نمیدونن که...
به منابع غذاییشون اعتماد دارند
نمیدونن که غذاشون از کجا میاد
میدونید، سیروپ های با فروکتوس بالا
کرومیوم و تموم این چیزایی
کرومیوم و تموم چیزایی که تو مواد غذاییمون هستند
و خوب چرا؟
چرا باید این چیزا تو مواد غذاییمون باشه
برای نگهدارندگی؟
غذا دارو است
اما ما به این صورت باهاش رفتار نمیکنیم
ما با غذا به عنوان غذای آشغال خوک ها رفتار میکنیم
به همین خاطره که این فست فود ها رو داریم
این چیزها کسی رو سالم نمیکنه
خیلیا رو داره خیلی خیلی ثروتمند میکنه
بنابراین آدم فکر میکنه با ساختار این نظام
به کی نفع میرسونه؟
به ما نفع میرسونه ؟
به مردم عادی داره نفع میرسونه؟
نه
یعنی
آخرش هدف این کار ما، و هدف پروژه ران فینلی
اینه که چرا میتونیم مردم رو دوباره سالم کنیم ؟
چطور میتونیم به انسانیت برگردیم؟
واقعا، به این فکر کنید که اگر تنها 2 درصد مردم
در جهان شروع به پرورش خوراک کنند
این چه تغییری ایجاد میکنه
مسلما میتونیم بخواهیم که غذایی که
به فروشگاه هایمان میاید سالمتر بشود
چون که حالا داریم روی فاکنور پایه ای شون تاثیرگذاری میکنیم
و به همین خاطر است که این کار گانگستریه
به این خاطر است که این کار انقلاب غذایی است
این اتفاق باید رخ بدهد
اجتماع سازی کنید
من همه رو تشویق میکنم که نوعی برنامه داشته باشند
جایی که...
جایی که چیزی کشت میکنند، آیا برای زیبایی است ؟
آیا برای تامین خوراک است؟
یا هر دو است ؟
چراکه شما رو از این دنیا جدا میکند به دنیای دیگری میبرد
که برای خودمون خلق کرده ایم
میدونید، ار مردم میپرسم که شهرها برای چی طراحی شدند؟
و مردم میگن که برای مردم طراحی شده
یک معماری بود که بهم گفت، یک استاد دانشگاه بهم گفت
شهرها برای مردم طراحی شده اند
من میگم، نه اشتباهه
اصلا برای مردم طراحی نشده اند
اگر برای مردم طراحی شده بودند، اینطوری میکردم
اینطوری میکردم و یه گلابی میومد تو دستم
توت فرنگی میبود و سایه میبود
و هوا پاک تر و متفاوت میبود
میتونیم شهرهایی طراحی کنیم که انسانی تر باشند؟
بله که میتونیم
این کار رو میکنن؟
نه، به این خاطر که یک هدف دارند تجارت، همین
و من به مردم میگم
میگم که تنها چیزی که در شهرها در مشابهت
با طبیعت داریم، آزادراه است
مردم یجوری بهم نگاه میکنند
میگم، بله آژادراه در زمان پیک ترافیک
میدونید، لونه مورچه دیدید؟
دقیقا شبیه هستن، یعنی به آزادراه و لونه مورچه ها نگاه کنید
همونه
ما باید شهرهامون رو بازطراحی کنیم
و اینجاست که این فضاهای سبز وارد ماجرا میشوند
این جاست که این باغ راه ها وارد ماجرا میشوند
چون بعضی از محله ها هیچ گونه دسترسی ای به زمین ندارند
و فقط تصورش رو بکنید اگر باغ راه ها رو کشت میکردیم
فقط تصورش رو بکنید اگر هر تکه محله ای در جامعه ای
باغ راهی پر از خوراک داشت چی میشد
یک اکوسیستم خلق میشد
یک جامعه خلق میشد
در محله خودتان امنیت خلق میشد
چون الان دیگه میتونم برم اونور خیابون پیش مارتا و پیاز بگیرم
و اون میتونه بیاد خونه من و گوجه بگیره
و میدونید، میتونیم بریم اون سمت محله
و از دیوید، انار بگیریم
و یک زمانی ما تو مرکز جنوبی شهر یه تکه محله ای را کار کردیم
که درش کل تکه محله رو گیاه کاشتیم
تمام باغ راه ها با جعبه گیاه کاری شده بود
و بعضیها تصمیم گرفتند گل بکارند
بعضی ها تصمیم گرفتند که سبزی بکارند
بعضی ها هر دو کار رو کردند
اگر این کار رو بکنید
و باید این کار رو بعنوان...
حتی به عنوان یک آزمایش در محله خود انجام بدهید
و بعد متوجه میشید که ناگهان
با همسایه هایی ملاقات میکنید که نمیدونستید دارید
مردم از جلوی خونتون رد میشن
چون این باغبونی، این تلاشی که درش میکنید
پرسش برانگیز است
حالا مردم میخوان بدونن که : من چطور میتونم این کار رو بکنم
تو چرا این کار رو کردی؟
میدونید مردم ازم میپرسن چرا تو شروع کردی به پرورش خوراک ؟
من میگم خوب چون غذاست
چرا نخوای که خوراک پرورش بدی؟
چرا خوراک پرورش نمیدیم؟
من یه تفکر خیلی ساده دارم
و اون اینه که زیبایی وارد کنی زیبایی بیرون میکشی
اگر در یک فضایی زیبایی وارد کنی
ازش هم زیبایی دریافت میکنی
اما اگر مکانی داشته باشی که زیبایی نداشته باشه
همین عدم زیبایی هم ازش دریافت میکنی
و میدونید، در این محیط ها بزرگ شد، در شهر
در مناطق شهری که بزرگ بشی متوجه میشی که
زیبایی در طراحی درست مثل زشتی در طراحی است
هر دو یک هدفی را دنبال میکنند
میدونید، چون اگر زشتی دور و برتون رو گرفته باشه
فکر خواهی کرد که زندگی هم زشته
چون که حالا این زشتی ذر دی ان ای تو قرار گرفته
اما اگر زشتی دور و برتون رو گرفته باشه
این زیبایی برات طبیعی و درونی سازی میشه
درکش میکنی
ارزشهایتان را تغییر دهید
چیزهایی که برایمان ارزش است، تمرین داده شده ایم که برایمان ارزش داشته باشد
مثل پول و الماس و چیزهای احمقانه دیگه
ما انسانیت رو ارزش نمی نهیم
یک دیگر رو ارزش نمی نهیم
آب و هوامون رو
منابعمان که دورمان را گرفته است را ارزش نمی نهیم
و قطعا خاک را ارزش نمی نهیم
بهش میگی کثیفی
اما باید متوجه شویم که از این خاک زندگی میتراود
من در جاهایی در محله اسکید رو باغ هایی برپا کرده ام
جالب بود چون در واقع توانست ...
برخی آدمای اونجا رو به زمان کودکی برگردوند
و اثبات شده است و محقق ها کلی آمار دارند
و متوجه شده اند که وقتی که یک باغ برپا میکنید
وقتی که فضای سبز ایجاد میکنید آمار جرم کاهش پیدا میکند
این اثبات شده است
چون کاری که باغ ها میکنند
فقط مسئله خوراک نیست
مسئله این است که حالا چیزی دارید که ازش مرافبت کنید
حالا چیزی دارید که زنده است
و در نهایت زندگیتون رو عوض میکنه
مثل بچه دار بودن میمونه
به مردم بذر میدید و ناگهان
تو زمین میکاریدش و بیرون میان
و میبینید یه هویجه
و مردم میکشنش بیرون و میگن من این رو ساختم
میدونید؟
و من میگم آره تو ساختیش
میدونید، این چیزیه که هیچوقت کسی
نمیتونه ازشون بگیره
پس این موضوع اثبات شده است
پس چرا تو همه زندان ها این برنامه نیست؟
چرا تو همه مدارس این رو ندارند ؟
چرا این موضوع تو برنامه اصلی مدارس ابتدایی نیست؟
یاد گرفتن اینکه چطور به کشت
و پرورش خوراک خودمون بپردازیم
چون کلی درس در این موضوع است
کلی قدرت درش هست
و این دلیل کاری است که من در ارتباط با باغ ها میکنم
و من اصلا نمیدونستم که دارم یک اکوسیستم میسازم
خودش ظاهر شد
اصلا فکرش رو نمیکردم که ناگهان
در منطقه مرکز جنوبی لس آنجلس پرنده ببینم
چیزی که هیچوقت تو زندگیم ندیده بودم
دانشی را با خودش آورد که هیچوقت نداشتم
که یجورایی هیچوقت فکرش رو نمیکردم وجود داشته باشه
و یکجورایی ناراحت شده بودم که...
همه باید بدونند که چه چیزهایی در باغبونی یاد گرفته میشه
من یه تکه کلامی دارم که میگم مدرسه باید در باغ باشه
نه اینکه باغ در مدرسه باشه
کلی درس در اینجا هست که باید بشنویم
باید احترامی برای مام طبیعت داشته باشیم
باید این احترام را داشته باشیم
و به ما یاد ندادند که این کار رو بکنیم
آیا قسم وفاداری به هوا میخوریم؟
چراکه نه ؟
باید باشه
هوا مهمترین چیز برای حیاتتونه
و این چیزی است که فکر میکنم باید تغییر بدیم
و در کنارش فکر میکنم باید نظام ارزشی خودمون رو تغییر بدیم