بهای کار
بخشی از رنسانس مستند سازی باشید
ما در دوران رنسانس
و برای 30 یا 40 سال در این دوران بوده ایم
حداقل سی سال
عرصه مستند سازی هستیم
فکر میکنم که در میانه دهه 80 بود که شاید مسائل نو شروع شدند
و دارند بهتر و بهتر میشوند
و به نظرم مردم دارند متوجه می شوند که بسیاری
از داستان های زمینه ای در هالیوود یکجورایی کهنه شده اند
عاشق این واقعیت هستم که مستندهای خوب بسیاری
و در عین حال بسیار عنوان متفاوت مستند وجود دارد
هیچکس هیچ نوع بنیادگرایی را ابلاغ نمیکند
انقدر پهنای باند وجود دارد
که بتواند یک جامعه مستند سازی مستحکم را ساپورت کند
که بتواند به تولید
میدونید که بتواند ورنر هرزاگ را از حوزه کاری فیلم سینمایی به بیرون
و به سوی این دنیای هیبریدی بکشد
میتواند ارول موریس را به
این گونه از شاه فیلسوف چیزهای استیلیزه دگرگون سازد
میتواند مایکل مور و دیگران را داشته باشد
که مسائل سیاسی را تبلیغ میکنند
میتوانید ال گور را داشته باشید که ناگهان
با کمک دیوید گوگنهایم و دیگران وارد کار فیلمسازی شود
برای فیلم سازی
میتوانید همچنان حول حوش
مستند های تاریخی که ما کار میکنیم، بچرخید
میتوانید انواع مختلف چیزهایی را داشته باشید که
که در انواع پلتفرم ها و رسانه ها صورت میگیرند
و
و این تنها سود بخش است
اولین فیلمتان بزرگترین آموزگارتان است
اولین فیلم من در مورد پل بروکلین بود
و من بچه بودم
میدونید، نمیدونستم دارم چکار میکنم
به معنای واقعی کلمه داشتم یک چرخ را دوباره اختراع میکردم
و همچنین داشتم چرخ را اختراع میکردم
چرا که هیچ کس اینچنین مستند تاریخی‌ای را
با طول بیش از 5 دقیقه نمیساخت
و باید همه چیز را یاد میگرفتم
باید از همه چیز دست میکشیدم
باید از آسایش دست میکشیدم
هیچ پولی برای زندگی نداشتم
دو سنت در ساعت، اطمینان دارم که باید حساب دست و دلبازانه ای
چیزی بود که در طول فیلم سازی داشتم، باشد
و من اضطرابی فلج کننده را داشتم
که گویا دارم قدم به حوزه ای میگذارم
که نمیشناختم
اما این ایده بر من حکمفرما بود که تصویر ثابت میتوانست
به اراده به حیات بیاید
همچنین این ایده بر من حکمفرما بود که موسیقی متن همچنین میتوانست
از جانب اصوات اول شخص قطع شوند
این ایده بر من حکمفرما بود که داستان نیازی ندارد
در مورد چیزهای بزرگتر هرم گون باشد که میتواند
در مکان های غیر قابل انتظار اتفاق بیافتد
داشتم این موضوع را درک میکردم که به چه وسعت زندگینامه
سنگ بنای سازنده تمام داستان ها بود
که تعریف میکردیم
بنابراین داستان تنها در رابطه با یک پل نبود
در مورد واشنگتن روبلینگ، سر مهندس این پل بود
در مورد همسرش، امیلی، بود
در مورد سیاستمداران فاسد بود
و در مورد پیمانکاران، پیمانکاران دودل بود
و من گفتم که به از زیرخاک بیرون کشیدن
تواریخ و حقایق خشک گذشته، علاقه ای ندارم
من به باستان شناسی احساسی علاقه داشتم
که میتواند آن گونه چسبی باشد
که آن تواریخ به ظاهر خشک را به یکدیگر متصل سازد
و آن نوع تجلی را به خاطر دارم، آره
باستان شناسان احساسی
و نه احساس محوری و نوستالژی
تجربه ای خیلی خیلی فوق العاده بود
که حرارت اضطراب غیرقابل تصور روزانه را دیده بود
هر روز فکر میکردم که من نمیتونم، نمیتونم انجامش بدهم
میدونید میگفتم که قرار است که من همانطور که
واشنگتن روبلینگ در تلاش برای ساخت پل بروکلین
فروپاشی عصبی داشت، فروپاشی عصبی داشته باشم
و اینطور بود که...
بنابراین هرچه که هستم یکجورایی از آن فیلم نشات میگیرد
هیچ چیز نمیدانستم
و فکر میکنم چیزی که در تکمیل کار کمکم کرد تنها
نمیدانم
منظورم اینه که، استفامت بود
این کاری بود که کردم
استقامت کردم
و ایده ای از انجام این کار داشتم
و اطمینان دارم که نوعی ترس از شکست داشتم
که چیز به شدت محرکی است
و فکر میکنم که درسی که میشه ازش گرفت این است که
باید به خود ایمان داشته باشید
در نهایت این از نوعی نیروی عریان اراده سمج بود
که آن اتفاق افتاد
و از آن موقع همانطور بوده است
فقط این است که خوشحالم که بگویم که آن سطح اضطراب کمی پایین تر است
اهداف خلاقانه خود را بشناسید
اگر میخواهید شروع به ساختن مستند کنید
باید پیش از آن به دو سوال
به خود پاسخ دهید
چرا که در نهایت مهم نیست که چقدر با استعداد هستید
اگر این دوتای ابتدایی را نتوانید پاسخ دهید از دور خارج میشوید
اولین سوال این است که این کاری است که میخواهم بکنم
چیزی برای گفتن دارم
و سوال بعدی این است که من آماده استقامت هستم
اینکه میدانم که به خصوص در مستند سازی
هیچکس قرار نیست بودجه فیلم را به شما ارزانی کند و بگوید
این فیلم را بساز هرچقدر زمان میخواهی صرف کن
انجامش بده میدونید، هرچی
قرار است که التماس کنید، قرض کنید، دزدی کنید و ممکن اش کنید
اگر میدانید که چه کسی هستید فلسفه سقراطی است
و حاضرید استقامت کنید، حالا
میتوانیم شروع به صحبت روی چگونگی آغاز به کار کنیم
چکار میخواهید بکنید
آیا ایده خوبی است؟
باید تصمیم بگیرید
میدونید میتونید به حیات ادامه داده و خانواده تان را
با پول در آوردن در این صنعت، نان بدهید
یا اینکه میتوانید به حیات ادامه داده و با
داشتن کنترل خلاقیت همیشگی، پول کمتری در بیاورید
این کاری بود که من کردم
من در نیویورک بودم، اولین فیلمم را
در مورد پل بروکلین را تقریبا کاملا فیلمبرداری کرده بودم
و متوجه شدم که نمیتوانم ادامه حیات دهم
به یک شغل نیاز داشتم
و میخواستم جعبه های فیلم را روی قفسه کتاب
بالای یخچال قرار دهم
و 20 سال بعد بیدار میشدم، و 45 ساله میبودم
و انجامش نداده بودم
بنابراین به اینجا، نیوهمشایر نقل مکان کردم
که میتونستم با هیچ چیز زندگی کنم و فیلم را به اتمام برسانم
و این تصمیم را گرفتم که بیرون بازار فروش بمانم
اما بجایش هیچگاه رئیسی نداشتم
هیچ کس نمیامد و نمیگفت که کوتاه ترش کن
بلندترش کن
سکسی ترش کن
کمتر سکسی اش کن
خشن، خشن ترش کن
هیچکدام از این شکایات را ندارم
بنابراین اگر آن فیلم را دوست ندارید همه اش تقصیر من است
و اگر در آن موقعیت هستید بنابراین یک هنرمند هستید
توقع مشکلات را داشته باشید و از آن ها فراتر بروید
بسیاری از ما میل به فیلمسازی داریم
چراکه زرق و برقی آشکار دارد
اما هرکسی که روزی را واقعا به این کار گذرانده باشد
درک میکند که چه کار به شدت سختی است
هر تهیه فیلمی یا هر روند خلاقانه ای
موضوع سلسله ای از میلیون ها تصمیم است
یعنی، دوست دارم که برش گردانم
و بگویم که ساختن فیلم به معنای واقعی کلمه مثل
رویارویی با میلیون ها مشکل است
فیلمسازی تولید صنعتی اضطراب است
در هر وجهی
آیا به اندازه کافی پول دارم؟
آیا بودجه قرار است تمام شود؟
آیا این شخص وظیفه اش را انجام میدهد ؟
میدونید به معنای کامل کلمه صدها چیز هست که ممکن است درست پیش نرود
و در طول پروژه هم درست پیش نمیرود
و انسان بودن همین است
شاهد این بودم که یک کمک فیلمبردار
یک حلقه فیلم را از کیف دوربین بیرون کشید و باز کرد
و طرف اشتباه بود
و هر فیلم طلایی‌ای که آن روز گرفته بودیم از دست رفته بود
آیا فریاد میکشید؟
نخیر
میدونید، آن شب به خانه برگشتم و گفتم، لعنت
وحشتناک بود
اما میدونید همه اشتباه میکنند من اشتباهات خیلی بدی کردم
بزرگترین کاری که میتوانید بکنید این است که راهی را بیابید
که چگونه مشکلات غیرقابل پیشبینی را پیشبینی کرده و از آن ها استقبال کنید
مشکلاتی که به شکل حتم اتفاق می افتند
و اجاز دهید که آن
تمرینی برای فراتر رفتن از مشکلات باشد
و نه نوعی از تراژدی که ما گاهاً
از این مسائل میسازیم
باید یک جورهایی واکنش آنی را حذف کنیم
و راهی را برای تبدیل
انرژی که در ابتدا به نظر منفی می آید، بیابیم
تمام چیزهای دیگر حل و فصل میشوند
این همان صبوری روند است
و روند به شکلی غیر قابل پیشگیری، شکاف به همراه دارد
و این در هر کاری که میکنیم صادق است
همه کاره و هیچکاره باشید
وظیفه ماست که زیاد در بند تخصص گرایی نیافتیم
بلکه تلاش کنیم تمام اجزای خود را تربیت کنیم
من به تجربه هیچ حرفه ای بهتری از
مستند سازی نمیشناسم که این الزام را برایتان به همراه داشته باشد
که خیلی کارهای متفاوت کنید
که بسیار کلاه های متفاوت به سر کنید مسئول جذب سرمایه باشید
که مجری باشید، کارگردان باشید نویسنده باشید
تدوین گر باشید، فیلم بردار باشید
که طراح صدا باشید که
که مسئول جذب مخاطب باشید
تمام این چیزها ضروری هستند
و من تمام این کلاه ها را به سر میکنم
مسئله جسمی هم در میان است
نمیتوانید بدون الزام به بلند کردن جعبه های سنگین، فیلم بسازید
عالی است
فوق العاده است
و بنابراین شما، بر این باورم که
در نهایت در هیچ کدام از این حوزه ها از پیشرفت باز بمانید
امید داریم که افراد کاملی شویم
امید داریم که بتوانیم خود را
جسماً و عقلاً و احساساً
و به شکل روحانی خود را پیشرفت دهیم
و یافتن این نوع زندگی حرفه ای
به این چیزها، به این بلوغ، فرصت به حقیقت پیوستن میدهد
دقیقا چیزی است که همه ما نیاز داریم
و بنابراین بزرگترین توصیه ام یک اخطار در این مورد است
نگذراید که این حرفه تبدیل به یک تخصص خاص شود
اطمینان حاصل کنید که خیلی، خیلی چیزها میدانید
زندگیتان، هنرتان را تغذیه میکند
من نمیتوانستم اینجا نشسته باشم و با شما صحبت کنم
اگر مادرم، زمانی که تقریبا 12 ساله بودم
تنها چند ماه مانده به تولد دوازده سالگی ام
وقتی در سال 1965، یازده ساله بودم، فوت نمیکرد
تقریبا ده سالی بود که بیمار بود
و من شاهد تمام ماجرا بودم
پدرم پس از مرگ مادرم مقررات خاموشی
خیلی سفت و سختی برای من و برادر کوچکترم داشت
اما او عادت داشت که تخطی از این مقررات را در شبهایی
اگر فیلم قدیمی ای در تلوزیون پخش میشد
که میخواست آن را ببینم با تمام تبلیغاتی
که ممکن است در شبی که فرداش مدرسه داشتم
تا ساعت 1 صبح طول بکشد، چشم پوشی کند
ساعت 1 صبح در شب مدرسه
یا اینکه من را به سینما گیلد در آن اربر ایالت میشیگان میبرد
و ما فیلم های صامت قدیمی یا فیلم های موج نو فرانسه را میدیدم
و پدرم وقتی که مادرم فوت کرد گریه نکرد
در مراسم خاکسپاری گریه نکرد
اما شاهد بودم که یک شب پدرم
در حالی که با من در تلوزیون فیلمی با نام
odd man out
ساخته سر کارول ریید، در مورد مشکلات ایرلندی‌ها میدید، گریه کرد
و من هیچگاه شاهد گریه پدرم نبوده ام
و من درست در همان زمان و مکان در دوازده سالگی تصمیم گرفتم
که من میخواهم فیلمساز بشوم
که به وضوع پدرم این احساس را نداشت
که خود زندگی این امنیت روانی را در اختیارش نگذاشته بود
که احساسات پیچیده را نشان دهد
و آنگاه این فیلم
که هیچ ربطی به او و من، ما
و چیزی که بر خانواده مان گذشته بود، نداشت
این امنیت روانی را داشت
و من میخواستم این کار را بکنم
و من برای در آوردن خرج زندگی چکار میکنم ؟
مرده ها را زنده میکنم
مردم را به حیات بر میگردانم
یک روانشناس، پدرزن سابقم
بهم گفت، میدونی تو جکی رابینسون و آبراهام لینکلن را به حیات بازمیگردانی
به نظرت واقعا میخواهی که را به زندگی برگردانی؟
بنابراین از زندگیمان استفاده میکنیم تا هنرمان را تغذیه کنیم و برعکس
هنرمان به ما یادآوری میکند، یا هنر دیگران چیزهایی به ما میدهند
و ما قرض میگیریم و سرقت میکنیم
و میدونید فکر میکنم که حرف اورسون ولز هم همین باشد
و استیون اسپیلیبرگ هم همین را بگوید
و مارتین اسکورسیزی هم همین را بگوید
که اینطور نیست که شما
تحت تاثیر خودیِ خود باشید
آن را به لحظه می آورید
چمدانی که در ذهن خود دارید، دردی که دارد شکستگی های درونتان
و این تجربه را با خود حمل میکنید که چگونه
دیگران با آن دردها و آن شکستگی های درونی کلنجار رفتند
و چیزی از آن حاصل میشود
که شاید برای فردی دیگر که باید
یا اینکه با همان چیزها دست و پنجه نرم میکند، یاری بخش باشد
به تنهایی نمیتوانید انجامش دهید
گاها مسئله ای بسیار ترسناک در ساختن یک فیلم وجود دارد
و گاهی هم یک احساس خارق العاده ای از تنهایی وجود دارد
مخصوصا اگر که کارگردان باشید
و در نهایت همه راه ها به شما میرسد
و اما لحظه ای بعد متوجه میشوید که چقدر با زیبایی تمام کاری بسته به همکاری است
باید جایی در جیب خود
یک مدیر فیلمبرداری عالی داشته باشید
منظورم این است که ما در رسانه ای بصری هستیم
و فیلمبردار کسی است که قرار است
قابی به دور آرشیو فکری ببندد
فردی است که قرار است قابی به دور مصاحبه ای که انجام میدهید میبندد
نویسنده ای خوب پیدا کنید یا آنکه نویسنده خوبی باشید
و بعد در آخر میرسیم به تدوین
به تنهایی انجام نمیگیرد
مثل کار یک نویسنده در دفتر کارش با یک برگه کاغذ
و یک دستگاه تایپ نیست
کار افراد بسیاری است که هرکدام استعدادی خارق العاده را با خود به همراه می آورند
بنابراین اگر کسی میان شما است که فکر میکند یکجورایی گیر کرده است
پس خیلی مهم است که به دنبال کمک بروید
چراکه هر پروژه فیلمی در ذهنتان باشد
نمیتواند به شکل پیش فرض
کار گروهی تک نفره باشد
باید این کار را با دیگران انجام دهید
و شاید در همین ارتباط
در همین رابطه با دیگران باشد
که بر ترس ها غلبه شود ایده ها منسجم شوند
و کنش و برنامه ای برای کنش ممکن باشد
به میانه‌ی معرکه بروید
خواهید دید که بسیاری از افرادی که در حال مستندسازی هستند
به این موضوع از طریق سلسله ای از کلنجار با
شرایط شخصی و هنری رسیده اند که
مشخص میکند که چه مقدار موفق بوده اند یا هنرشان از کجا نشات گرفته است
هیچ راه درست یا غلطی وجود ندارد
و همان چیزی است که در مورد این کار دوست دارم
باید مسیر خود را بسازید
هیچ مسیری حرفه‌ای وجود ندارد
و این موضوع ترسناک و در عین حال رهایی بخش است
در جایی، به فراخور چیزی که میخواهید
باید آمادگی این را داشته باشید که
همانطور که در فیلم پدرخوانده میگویند به نبرد بروید
تنها بگویید
باید این کار را بکنم
برام مهم نیست چه بهایی دارد
اگر نیاز به داشتن حقوق ماهیانه دارید
نیاز به داشتن نوع زندگی‌ای راحت دارید
اگر نیاز دارید که ساعت 5 بعدازظهر کارتان تمام شده باشد
این کار برای شما مناسب نیست
و من اینجا هستم
من به این خاطر در نیوهمپشایر زندگی میکنم
من نشستم و با خودم گفتم
باید از این شهر که خیلی پرهزینه بود، بروم
در غیر این صورت به یک کار واقعی نیاز داشتم
برای هنرتان حاضر به چه کاری هستید ؟
آیا آماده هستید که چیزی که لازمه اش هست را قربانی کنید؟
و از این داستان ها زیاد است
مطمئنم که اورسون ولز داستان هایی دارد
و مارتین اسکورسیزی داستان هایی دارد در مورد
چیزهایی در حوزه آسودگی و توقعات را باید فدا کنید
تا این کار را انجام دهید
آن اشتیاق به کار محدودیات بودجه را
که نمیدانید، حل میکند
آن اشتیاق شما را در ارتباط با افرادی قرار میدهد
که همان دیدگاه شما را دارند یا آنکه میدانند چگونه آن دیدگاه را به انجام برسانند
یا اینکه میدانند که چگونه آنچنان که به خود چگونگی انجام کار را آموختند به شما بیاموزند
بنابراین، تنها به میانه معرکه میروم
به میانه معرکه بروید
اما تنها در صورتی که آن اعتماد به نفسی که لازمه اش است را در خود دارید
و من فکر میکنم که در نهایت همان مسئله سقراطی است
من کیستم؟
آیا این کاری است که میخواهم بکنم؟
و آیا آماده هستم که در حالی که به سمت ساحل عافیت شنا میکنم، استقامت به خرج دهم؟