‫(موسیقی در حال پخش)
‫بررسی صحنه: ‫Jules and Jim
‫صحنه Jules and Jim(1962) ‫کارگردان Francois Trufault
‫(صحبت فرانسوی)
‫این شروع Jules and Jim هست-- ‫سه یا چهار
‫دقیقه اولش ‫که روی استایل Goodfellas
‫و Casino و Wolf of Wall Street و ‫خیلی های دیگه تاثیر گذاشت
‫اما اینجا میبید که--
‫فکر میکنم خیلیش ‫ربط داشت به لحظه ای بودن صداگذاری
‫و صحبت های پشت سر هم،
‫و همچنین سرعت موسیقی ‫درحال پخشش
‫که فیلم رو به جلو هول میداد،
‫داستان گویی رو به جلو هول میداد
‫خیلی حرف ها در مورد ‫شخصیت ها گفته میشد.
‫(صحبت فرانسوی)
‫هیچ ارتباط مستقیم داستانی با ‫تصاویر نیست
‫همه جا میره.
‫(صحبت فرانسوی)
‫مخصوصا این قسمت،وقتی که
‫به دختر ها معرفی میشه، ‫اون تصاویر خیلی سریع
‫میان و میرن.
‫صفحه ها---تغییر ‫لوکیشن
‫کاملا غیر منتظرس.
‫اما اینجا،بین صداگذاری، ‫حرکت
‫بازیگر ها در فریم، ‫ترکیب هر فریم
‫و نیروی هدایتگر موسیقی--
‫ریتم موسیقی زیرش--
‫بهم حس و قابلیت
‫ساخت یه فیلم ‫کاملا به این روش رو میده
‫یا حداقل داشتن آزادیش.
‫یه حس آزادی داره.
‫هراتفاقی هر لحظه میتونه ‫بیافته.
‫وابسه به یک داستان ‫مستقیم نیستید،حتی
‫اگه داستانی در مقیاس یه ‫شخصی هم بود
‫که در صحنه راه میرفت، ‫مینشست،بلند میشد،
‫راه میرفت،یا داخل پارک قدم میزد.
‫داستانگوییش کاملا شکسته،
‫توسط این این توالی خارق العاده.