مطالعه‌ی موردی هدیه: سخنرانی‌ها
الان معمولا وقتی جوکی می‌نویسم برای موقعیت خاصیه
من یه پوشه‌ی خیلی سنگین پر از موضوعات مختلف دارم
که می‌تونم به مراجعه کنم
مثلا یکی از تکه‌های طنز موردعلاقه‌م
فقط هر چند وقت یه بار می‌تونم ازش استفاده کنم
زمانی ازش استفاده کردم که پائول سایمون
داشت جایزه‌ی مرکز کِنِدی رو می‌گرفت
این یکی از جوک‌های موردعلاقه‌مه
گفتم: راحت می‌شه
تو مرکز کِنِدی بودیم
رییس‌جمهور اونجا بود
آدمای کت‌وشلوای وغیره
گفتم
آسون می‌شه اینجا ایستاد و
چند دقیقه‌ی بعد رو درباره‌ی مهارت‌های
تمام و کمال پائول سایمون به عنوان آهنگ‌ساز و موسیقی‌دان صحبت کنم
ولی ظاهرا اینجا نه وقتش هست نه جاش
یه جوک دیگه هم داشتم که دوست داشتم
دهه‌ی نود بود
یه برنامه‌ی تلویزیونی بود
برنامه‌ی اهدای جایزه بود به اسم «جایزه‌ی کمدی آمریکا»
و در ضمن چیزی به اسم جایزه‌ی کمدی آمریکا وجود نداره
یه چیزی بود که یه تهیه‌کننده از خودش درآورده بود
که بتونه یه برنامه‌ای راه بندازه و پول بگیره
و همه براش مجانی کار کنن
آهان
پس فکر کردم اگه این کار رو انجام بدم و جایزه‌ی کمدی آمریکا رو بگیرم چی می‌شه
یه کم افسرده بودم
اوایل دهه‌ی نود بود
گفتم باید حتما بامزه باشم
واقعا روش کار می‌کنم تا خیلی بامزه‌ش کنم
برای همین جوک شروع اجرام این بود که وقتی بهم زنگ زدن و گفتن
جایزه‌ی کمدی آمریکا رو بردم
چند هفته قدم زدم تا خودم رو مجبور کنم برام مهم باشه
ولی فهمیدم با اینکه خیلی این جوک رو دوست دارم
نمی‌تونم تو موقعیت‌های دیگه ازش استفاده کنم چون
جایزه‌ی کمدی آمریکا جایزه‌ی بی‌ارزشی بود
و بقیه‌ی جوایز خیلی ارزش دارن
نمی‌شه موقع گرفتن جوایز ازشون انتقاد کرد
به عبارت دیگه می‌تونم به تدریج از بعضی چیزا استفاده کنم
که خیلی دوست دارم
چیزای قدیمی رو پیدا می‌کنم
مثلا اون شب گفتم آدمای زیادی هستن که
باید ازشون تشکر کنم
اول از همه از همسرم...
و البته دو فرزندم...
و...
مدیر برنامه‌هام....
در واقع ادای تشکرکردن از افراد رو در آوردم
و بعد البته آخرش گفتم
می‌خوام از کسی تشکر کنم که بالاتر از همه‌ی ماست
و ممنون از پولی که دادین
و به نظرم خیلی خوب جواب داد
و بعد فکر کردم خب ئس بعدا هم دوباره ازش استفاده می‌کنم
خوبه دیگه
سر میز نشسته بودن
هیچی بدتر از اجرا برای آدمایی نیست که
دور میز نشستن و می‌خورن
بعد نصف‌شون هم پشت‌شون به شماست
هنوز این کار رو می‌کنن
اون روز یه کار دیگه کردم
قرار بود تام هنکس رو
معرفی کنم برای جایزه‌ی موزه‌ی هنرهای مدرن
به خاطر فیلم‌هایی که کار کرده بود
از من خواست می‌شه قبلش تو سخنرانی کنی؟
منم گفتم باشه
فکر کردم بذار ببینم
مسئله‌ی تام هنکس اینه که
واقعا آدم مهربون، جالب و جذابیه.
پس باید بگم
می‌رم می‌گم آدم جالب و جذابیه...
بعد فکر کردم خب، چطوره یه لیست
بلندبالا از خصوصیات خوبش بیارم
و هی تاکید کنم
و کم‌کم حوصله‌م سر بره
همین‌جوری بخونم
چند بار تعداد برگه‌ها رو چک کنم بعد یه نوشیدنی سفارش بدم
می‌شه یه نوشیدنی بدین
بگم پیشخدمت بیاد رو صحنه
بعد بگم فلان و بهمان
و بعد طبیعتا حرفام به سمت توهین بره
یادم نیست چه چیزایی گفتم ولی به سمت توهین کشیده شد
یه جورایی جالب بود، چون کل ایده یه جا به ذهنم رسید
می‌دونین یعنی چی؟
ولی بعضی وقتا مجبورین پشت سر هم جوک بنویسین
بانجو نیاوردی؟
اون رو فقط می‌ذارم برای موقعیت‌های خیلی مهم
تام هنکس مهربان است
سخاوتمند است
شوخ‌طبع است و حس شوخ‌طبعی را در دیگران تحسین می‌کند
با تمام مردم صمیمی است و از ته قلب به مردم علاقه‌مند است
باهوش است، و در مقابل چاپلوسی محتاط است
با این وجود به اندازه‌ی مناسب فروتن است
دوست‌داشتنی است، همیشه همسر و فرزندانش را در اولویت قرار می‌دهد
در کنارش خوش می‌گذرد
بذله‌گو است
خوب گوش می‌دهد
همچنین با ملاحظه است
به وضوح بااستعداد، جایزه‌بر و شاد است
سرزنده، پرنشاط
بافرهنگ است
عاشق هنر و تئاتر است
یه نوشیدنی لطف می‌کنین؟
باعث پیشرفت اطرافیانش می‌شود
همکار خوبی است
در جایگاه بازیگر، کسی از او بهتر نیست نه در درام، نه در کمدی
نویسنده‌ای چیره است، کتابش در
نیویورکر چاپ شده است
داستان‌سرا است، داستان‌سرایی با...
اوه
خیلی ممنون
خیلی متشکرم
خواهش می‌کنم
ممنون
این شاردونی هستش؟
بله
چیز دیگه‌ای هم دارین؟
یه چیز بهتر؟
فقط همین نوشیدنی سفید رو داریم
خیلی خب ممنون
نقش قهرمانان را بازی کرده و در زندگی واقعی نیز قهرمان است
The more you get to know him, the more you like him.
با جت شخصی پرواز می‌کند
اگر شما هم مثل او رابطه‌ای با روسیه داشتید همین کار را می‌کردید
اگر گونه‌تان را به گونه‌اش بمالید حس ناخوشایندی دارد
عاشق همسرش «ریتا ویلسون» است
که بازیگر، خواننده و آهنگسازی بااستعداد است
با این وجود تام هنکس سعی می‌کند او را له کند
در ضمن همین حالا جوایز اسکارش را هم با خودش آورده است
این رو زیرزمین پیدا کردم
اوه ممنون
این یکی بهتره
هم در بندر غربی و هم در بندر شرقی خانه دارد
در واقع، در هر بندری یک خانه دارد
در واقع، سازمان ملی هواشناسی
تنها زمانی جایی را بندر می‌نامد که تام در آنجا خانه داشته باشد
لقبی دوست‌داشتنی در صحنه‌ی فیلم دارد
دوربین که حاضر باشد نور که آماده باشد
و کارگردان زمزمه می‌کند: یکی بره اون عوضی رو بیاره
با موضوع، مکان و محیط شروع کنین
به نظرم وقتی شروع می‌کنین به نوشتن چیزی مثل این
فکر می‌کنین برای چیه؟
خب، برای تام هنکس
کجا؟
موزه‌ی هنرهای مدرن
محیط چجوریه؟
سالن تئاتره
سالن با میز غذاخوری نیست پس بیشتر تمرکز دارن
و از همونجا شروع می‌کنین
قطعا صحنه رو تو ذهن‌تون تصور می‌کنین
خودتون رو اونجا تصور می‌کنین
فکر می‌کردم سعی کردم اندازه‌ی یک دقیقه متن بنویسم براش
بعد جلوی دوستی امتحانش کنم
به طور نامحسوس موضوع‌تان را آزمایش کنین
به سخنرانی تام هنکس که فکر می‌کردم
ایده رو نوشته بودم و غافلگیر
شده بودم چون فکر کردم
چجوری یه صفحه و نیم از این در آوردم؟
رفتم اونجا که تمرین کنم
و اونا فکر می‌کردن دارم تمرین می‌کنم
پس جایگاه ویژه اونجاست
میکروفن اینجاست
این هم نور
و صدا درست کار می‌کنه؟
ولی گول‌شون زده بودم چون در واقع
داشتم نوشته‌م رو آزمایش می‌کردم ببینم مردم می‌خندن، حتی همون
دست‌اندرکاران صحنه کسایی که دور و بر ایستاده بودن
گوش می‌دادم
و اینجوری یاد می‌گیرین
می‌فهمین آهان، اون جوک جای تأمل داره
می‌تونم راحت بذارمش کنار صدای خنده‌ای نشنیدم
انگار دارین آزمایشش می‌کنین و به اطراف نگاه می‌کنین
واکنش خدمه رو احساس می‌کنین
راهی برای بررسی موضوع‌تون قبل از اینکه برین رو صحنه وجود داره
ذهن‌تون داره کار می‌کنه و می‌گین
این یکی یا تأثیر خوبی داره
یا تأثیر بدی نداره
شاید بتونم ازش استفاده کنم
می‌دونین چه کار می‌کنم؟
اگه فکری به سرم برسه می‌رم پیش همسرم
می‌گم به نظرت این خنده‌داره؟
بعد فکرم رو می‌گم
یا زنگ می‌زنم به مارتی شورت و می‌گم
به نظرت این خنده‌داره؟
چون اگه به جایی رسیده باشم که بپرسم
به نظرت این خنده‌داره یعنی انتظار هر جوابی رو دارم
برای تفسیرش نیاز به تماشاچی دارین
یعنی اگه چیزی رو با همسرم یا دوستم امتحان کنم
فکر می‌‌کنن همین‌جوری الکی پرسیدم
می‌گم ببین به نظرت خنده‌داره؟
در اصل دارم به تک‌تک حالات چهره‌شون نگاه می‌کنم
که ببینم جواب می‌ده یا نه