WEBVTT 00:00:00.367 --> 00:00:05.641 مطالعه‌ی موردی نوشتن: بارش شهابی 00:00:05.737 --> 00:00:08.070 گفتم شاید خوب باشه نگاهی به نمایشنامه‌ای بندازیم که نوشتم 00:00:08.070 --> 00:00:10.230 نمایشنامه‌ای که تازه نوشتم و خیلی بهش افتخار می‌کنم 00:00:10.230 --> 00:00:11.310 و اجرا هم شده 00:00:11.310 --> 00:00:13.950 پس دیگه خوب جمع‌وجور شده 00:00:13.950 --> 00:00:18.060 و شاید بتونم توضیحاتی بدم که 00:00:18.060 --> 00:00:20.100 چرا بعضی اتفاقات به‌خصوص می‌افته 00:00:20.100 --> 00:00:25.170 و یکی از چیزایی که خیلی بهش توجه می‌کنم 00:00:25.170 --> 00:00:31.235 توضیح و روش جاگذاری اون تو متنه 00:00:31.260 --> 00:00:35.610 کلیشه‌ای که تعریف می‌کنم تو یه فیلمه که دو نفر دارن کنار هم راه می‌رن 00:00:35.610 --> 00:00:41.730 تو خیابون و یکی‌شون می‌گه: جو، تو برادرمی 00:00:41.730 --> 00:00:43.770 نظرت درمورد فلان و بهمان چیه؟ 00:00:43.770 --> 00:00:46.260 چرا باید همچین چیزی رو به برادرت بگی؟ 00:00:46.260 --> 00:00:48.190 برادرت می‌دونه خودش کیه 00:00:48.190 --> 00:00:51.240 توضیح ناخوشایندیه 00:00:51.240 --> 00:00:52.760 و خیلی راه‌های دیگه‌ای برای انجامش هست 00:00:52.760 --> 00:00:56.090 همین‌جوری بگین: بابا چی می‌گه؟ 00:00:56.090 --> 00:00:57.390 خیلی ساده‌تره 00:00:57.390 --> 00:00:59.910 و خیلی بهتره وقتی این اطلاعات 00:00:59.935 --> 00:01:02.490 جمع‌آوری بشه تا اینکه گفته بشه 00:01:02.490 --> 00:01:07.980 پس بذارین کامپیوتر کوچیکم رو بیارم 00:01:07.980 --> 00:01:09.360 این نمایشنامه‌ای که نوشتم 00:01:09.360 --> 00:01:11.160 سعی می‌کنم تا جای ممکن خلاصه‌ش کنم 00:01:11.160 --> 00:01:12.330 اسمش بارش شهابیه 00:01:12.330 --> 00:01:13.200 و کمدیه 00:01:13.200 --> 00:01:17.764 قصدش اینه که کمدی باشه و مردم رو بخندونه 00:01:17.789 --> 00:01:19.660 هدفش اینه 00:01:19.660 --> 00:01:21.440 حالا موقعیت رو شرح می‌دم 00:01:21.440 --> 00:01:26.030 یه زوج چهل و چند ساله، چهل و دو سه یا چهل و پنج شیش ساله ان 00:01:26.030 --> 00:01:29.840 تو شهر اوهای ایالت کالیفرنیا زندگی می‌کنن که تو بیابونه 00:01:29.865 --> 00:01:32.210 و یه زوج دیگه رو هم دعوت کردن 00:01:32.210 --> 00:01:37.580 که خیلی خوب نمی‌شناسن و می‌خوان با هم بارش شهابی رو تو تابستون ببینن 00:01:37.580 --> 00:01:40.200 و بعد هرج و مرج سر می‌رسه 00:01:40.200 --> 00:01:44.060 حالا چجوری این رو می‌گین؟ 00:01:44.060 --> 00:01:46.940 اول می‌خواستم این روج رو تعریف کنم 00:01:50.180 --> 00:01:52.100 اسمشون کرکی و نورم‌ه 00:01:52.100 --> 00:01:54.110 زنه تنها روی صحنه است 00:01:54.110 --> 00:01:54.670 مرد رو می‌بینه 00:01:54.670 --> 00:01:55.039 میاد رو صحنه 00:01:55.039 --> 00:01:55.789 مرد هنوز کامل لباس نپوشیده 00:01:55.789 --> 00:01:57.830 مرد می‌گه نورم، تا پونزده دقیقه‌ی دیگه می‌رسن 00:01:57.855 --> 00:02:01.340 الان تماشاچی می‌دونه که آهان پس یه نفر داره میاد 00:02:01.340 --> 00:02:03.215 بدون اینکه کاری کرده باشیم 00:02:03.215 --> 00:02:04.340 تا پونزده دقیقه‌ی دیگه می‌رسن 00:02:04.340 --> 00:02:04.839 می‌دونم 00:02:04.839 --> 00:02:05.480 می‌دونم 00:02:05.480 --> 00:02:09.009 مرد می‌گه مسابقه‌ی «جِپِردی» یه سؤال داره 00:02:09.009 --> 00:02:10.810 دارم سعی می‌کنم جوابش رو پیدا کنم 00:02:10.810 --> 00:02:12.560 می‌گه سر زبونمه ها 00:02:12.560 --> 00:02:14.600 سر زبونمه 00:02:14.600 --> 00:02:16.610 الان توضیح می‌دم که جوکش چیه 00:02:16.610 --> 00:02:22.769 ولی این یه پیش‌غذای کوچیکه 00:02:22.769 --> 00:02:23.810 واقعا خیلی مربوط نیست 00:02:23.810 --> 00:02:25.947 ولی معنی داره بالاخره یه مقصودی داره 00:02:25.947 --> 00:02:27.530 می‌گه سر زبونمه 00:02:27.530 --> 00:02:28.370 اسم یه کتابه 00:02:28.370 --> 00:02:29.119 اسم کتابه 00:02:29.144 --> 00:02:31.430 یه چیزیه تو مایه‌های مرگ بر فاخته 00:02:31.430 --> 00:02:32.680 چیه؟ 00:02:32.680 --> 00:02:34.370 مرگ بر فاخته 00:02:34.370 --> 00:02:37.760 و زنش می‌گه آهان کشتن مرغ مقلد 00:02:37.760 --> 00:02:41.270 و حالا با این کار رابطه‌شون رو نشون دادن 00:02:41.270 --> 00:02:44.300 که می‌تونن جمله‌های همدیگه رو کامل کنن 00:02:44.300 --> 00:02:48.130 با این جوک نشون می‌دن همدیگه رو درک می‌کنن 00:02:48.130 --> 00:02:51.606 خب مرد می‌گه ممنونم 00:02:51.631 --> 00:02:52.130 ممنونم 00:02:52.130 --> 00:02:52.640 ممنونم 00:02:52.640 --> 00:02:54.470 این هم یه دلیل دیگه برای ازدواج 00:02:54.470 --> 00:02:59.180 پس حالا می‌دونیم داستان درباره‌ی ازدواجه 00:02:59.305 --> 00:03:04.500 و هنوز واقعا چیزی نگفتیم حرف مستقیمی در موردش نزدیم 00:03:05.090 --> 00:03:06.890 و مرد می‌گه اوه 00:03:06.890 --> 00:03:09.140 زن می‌گه مغزت یخ زده بود 00:03:09.140 --> 00:03:09.890 مرد می‌گه وای آره 00:03:09.890 --> 00:03:10.790 سرکوبش کردم 00:03:10.790 --> 00:03:13.850 و وقتی چیزی رو سرکوب می‌کنم تا جا داره می‌فرستم پایین 00:03:13.850 --> 00:03:15.020 بعد روش خاک می‌ریزم 00:03:15.020 --> 00:03:17.579 که دیگه برنگرده 00:03:17.579 --> 00:03:20.120 بعد زن می‌گه اگه با ناخودآگاهت کنار نیای 00:03:20.120 --> 00:03:21.490 ناخودآگاهت با تو کنار میاد 00:03:21.490 --> 00:03:24.690 این دقیقا موضوع نمایشه 00:03:24.690 --> 00:03:28.190 و اون رو اول صفحه‌ی دو گفتم 00:03:28.190 --> 00:03:32.985 ولی به نظر سخنرانی یا همچین چیزی نمی‌رسه 00:03:33.010 --> 00:03:38.630 و ۶۰ صفحه‌ی بعد اهمیتش معلوم می‌شه 00:03:38.630 --> 00:03:40.880 این جمله مهم می‌شه و کمک می‌کنه به توضیح 00:03:40.880 --> 00:03:42.110 اینکه نمایش درباره‌ی چیه 00:03:42.110 --> 00:03:44.120 اولین باری که اجراش کردیم فکر کردم 00:03:44.120 --> 00:03:50.380 به نظرم تماشاچی تو فهم بعضی مفاهیم به‌خصوص 00:03:50.380 --> 00:03:51.320 تو ماهیت این نمایش مشکل داره 00:03:51.320 --> 00:03:52.695 برای همین این جمله رو درباره‌ی 00:03:52.695 --> 00:03:54.400 ناخودآگاه به اولش اضافه کردم 00:03:54.400 --> 00:03:58.680 چون گفتن همچین چیزی یه کم عجیبه 00:03:58.705 --> 00:04:01.120 و باعث می‌شه تماشاچی صاف بشینه و گوش بده 00:04:01.120 --> 00:04:02.740 این درباره‌ی چی بود؟ 00:04:02.740 --> 00:04:06.010 پس این چیزا بعدا میاد 00:04:06.010 --> 00:04:08.380 و نمایشنامه کم‌کم به خودش شکل می‌گیره 00:04:08.380 --> 00:04:10.580 زمانی که می‌فهمین به چی نیاز دارین 00:04:10.580 --> 00:04:16.214 پس اگه فکر کردین نشستم و همه‌ی این‌ها رو خطی نوشتم 00:04:16.214 --> 00:04:20.100 حتما فکر کردین باورنکردنیه همه‌چیز در هم تنیده است 00:04:20.100 --> 00:04:22.570 نه. اول نوشته شده و بعد بررسی شده 00:04:22.570 --> 00:04:24.280 و گفتم این یعنی چی؟ 00:04:24.280 --> 00:04:26.320 می‌تونم مقدمه‌ش رو زودتر بچینم؟ 00:04:26.320 --> 00:04:28.510 می‌تونم به طور نامحسوس در موردش صحبت کنم؟ 00:04:28.535 --> 00:04:32.610 که بعدا معنی پیدا کنه؟ 00:04:32.610 --> 00:04:34.274 بعد زن این جمله رو می‌گه 00:04:34.274 --> 00:04:35.940 اگه با ناخودآگاهت کنار نیای 00:04:35.940 --> 00:04:36.856 ناخودآگاهت با تو کنار میاد 00:04:36.856 --> 00:04:38.430 مرد می‌گه عجب جمله‌ای 00:04:38.430 --> 00:04:39.390 کی گفته؟ 00:04:39.390 --> 00:04:42.490 زن می‌گه تو اون کتابه بود، یادته؟ 00:04:42.490 --> 00:04:44.659 مرد می‌گه آهان، آره آره 00:04:44.659 --> 00:04:48.860 حالا این جا بدون اینکه چیزی گفته بشه 00:04:48.860 --> 00:04:51.140 نشون می‌ده هر دو یه کتاب رو خوندن 00:04:51.140 --> 00:04:53.840 یه کتاب روانشناسی رو خوندن 00:04:53.840 --> 00:04:55.790 و خیلی نامحسوسه 00:04:55.790 --> 00:04:57.500 ولی تماشاچی داره توجه می‌کنه 00:04:57.500 --> 00:04:59.360 و تمام این‌ها رو می‌فهمه 00:04:59.385 --> 00:05:02.430 پس تا الان گفتیم که یه زوجن 00:05:02.430 --> 00:05:04.940 می‌فهمن که به هم نزدیک ان 00:05:04.940 --> 00:05:06.680 رابطه‌ی نزدیکی تو ازدواج دارن 00:05:06.680 --> 00:05:09.590 و احتمالا هنوز دارن رابطه‌شون رو بررسی می‌کنن 00:05:09.590 --> 00:05:14.120 بعد زن می‌گه زنه چجور آدمیه؟ 00:05:14.120 --> 00:05:16.700 هنوز نگفتیم کسی داره میاد خونه 00:05:16.700 --> 00:05:19.790 ولی تو این جمله 00:05:19.790 --> 00:05:21.710 خیلی اطلاعات زیادی هست 00:05:21.710 --> 00:05:22.540 زنه چجور آدمیه؟ 00:05:22.540 --> 00:05:24.120 مرد می‌گه نمی‌دونم 00:05:24.120 --> 00:05:24.800 فقط مرده رو می‌شناسم 00:05:24.800 --> 00:05:26.986 زنه رو نمی‌شناسم 00:05:26.986 --> 00:05:28.610 ویراستار نسخه‌ی وست کوست مجله‌ی ووگ بوده 00:05:28.635 --> 00:05:31.535 فقط چند تا اطلاعات کوچیک داریم می‌دیم 00:05:31.535 --> 00:05:33.409 مرد می‌گه فقط پنج دقیقه دیدمش 00:05:33.409 --> 00:05:35.600 بعد از تنیس اومده بود دنبال جرالد 00:05:35.600 --> 00:05:38.900 اون بود که به بارش شهابی اشاره کرد 00:05:38.900 --> 00:05:43.670 پس حالا اطلاعات رو جاگذاری کردیم بدون اینکه بگیم 00:05:43.670 --> 00:05:46.930 بدون اینکه بگیم 00:05:46.930 --> 00:05:49.550 یه جرالدی هست و یه زوجی که میان ما رو ببینن 00:05:49.550 --> 00:05:51.170 و با ما بارش شهابی رو ببینن 00:05:51.170 --> 00:05:52.700 هیچ وقت چنین کاری نکردیم 00:05:52.700 --> 00:05:55.040 بعد زن می‌گه چجوری بحث بارش شهابی تو 00:05:55.040 --> 00:05:56.240 مکالمه‌تون پیش اومد؟ 00:05:56.240 --> 00:05:58.074 مرد می‌گه زنه گفت جرالد می‌خواد 00:05:58.074 --> 00:06:00.715 بره بیرون شهر تا این بارش شهابی رو بینه تا حالا اسمش رو نشنیده بودم 00:06:00.740 --> 00:06:03.140 جرالد بادی به غبغبش انداخته بود هی می‌گفت بارانی از آتشه 00:06:03.140 --> 00:06:04.430 آدم که نمی‌شه باران آتش رو نبینه 00:06:04.430 --> 00:06:05.480 یه بار تو زندگی اتفاق می‌افته 00:06:05.480 --> 00:06:06.570 فلان و بهمان 00:06:06.570 --> 00:06:09.440 حالا اتفاقی که اینجا داره می‌افته 00:06:09.440 --> 00:06:11.990 یه مقدمه‌ی استعاریه برای 00:06:11.990 --> 00:06:13.430 اتفاقی که قراره تو نمایش بیافته 00:06:13.430 --> 00:06:16.820 همچنین دارین این طرف که اسمش جرالده رو توصیف می‌کنین 00:06:16.820 --> 00:06:21.190 و می‌فهمین که آدم مغروریه 00:06:21.190 --> 00:06:23.560 و همه‌ی اینا با توصیف انجام شده 00:06:23.560 --> 00:06:25.555 آشکارا انجام نشده 00:06:25.555 --> 00:06:28.480 مرد می‌گه بعد من گفتم ما تو اوهای زندگی می‌کنیم 00:06:28.480 --> 00:06:30.265 جرالد گفت از اونجا ستاره‌ها دیده می‌شه؟ 00:06:30.290 --> 00:06:32.530 و من گفتم آره آخر هفته‌ها برای خرید میان هار هار 00:06:32.530 --> 00:06:35.760 و جرالد بی‌هیچ حسی به من نگاه کرد ولی زنه خندید 00:06:35.760 --> 00:06:38.770 بعد همسرش می‌گه تو هم خوشت اومد؟ 00:06:38.770 --> 00:06:39.965 آره، شوخی‌م رو فهمید 00:06:39.965 --> 00:06:41.433 بعد زن می‌گه من آدما رو می‌فهمم 00:06:41.433 --> 00:06:43.100 می‌دونم کی می‌خوان با یکی بخوابن 00:06:43.100 --> 00:06:44.810 اونم وقتی تازه دو ثانیه است اونا رو دیدن 00:06:44.810 --> 00:06:46.250 حالا داریم وارد می‌شیم 00:06:46.250 --> 00:06:49.880 یه ذره حسادت تو همین مکالمه 00:06:49.880 --> 00:06:52.610 شکل گرفته 00:06:52.610 --> 00:06:55.640 و اینجوری نمایش رو شروع می‌کنیم 00:06:55.640 --> 00:07:02.387 حالا سر صفحه‌ی ۳ همه‌چیز رو خوب می‌دونیم 00:07:02.412 --> 00:07:03.620 من دوست دارم اینجوری باشه 00:07:03.620 --> 00:07:05.660 می‌تونه کلا یه جور دیگه پیش بره 00:07:05.660 --> 00:07:09.760 می‌تونه کم‌کم همه‌چیز برملا بشه که فکر می‌کنم این نمایشنامه هم همین‌جوریه 00:07:09.760 --> 00:07:12.550 همین طور که پیش می‌ره لایه‌لایه باز می‌شه 00:07:12.550 --> 00:07:17.980 ولی امیدوارم از همون اول 00:07:17.980 --> 00:07:22.140 یه کم دسیسه و راز وجود داشته باشه 00:07:22.140 --> 00:07:25.014 ولی رازی در مورد اتفاقی که داره می‌افته وجود نداره 00:07:25.014 --> 00:07:26.430 تماشاچی باید بدونه چه اتفاقی داره می‌افته 00:07:26.430 --> 00:07:29.730 به نظرم همینه که باعث می‌شه چیزی 00:07:29.755 --> 00:07:32.430 همزمان هم نگاه‌کردنش آسون باشه هم جذاب باشه 00:07:32.430 --> 00:07:35.340 دارین چیزی جذاب خلق می‌کنین 00:07:35.340 --> 00:07:38.970 و همزمان دارین داستان رو هم براشون تعریف می‌کنین 00:07:38.970 --> 00:07:39.902 به نوعی بی‌دردسر 00:07:39.974 --> 00:07:45.967 کارکاترها رو بیشتر وارد کنین تا به‌شون جون بدین 00:07:46.080 --> 00:07:49.200 سه تا از کاراکترهام خوب در اومده بودن 00:07:49.200 --> 00:07:51.030 واقعا خوب در اومده بودن 00:07:51.030 --> 00:07:53.880 گفتم ولی این کاراکتر چهارم یه کم 00:07:53.880 --> 00:07:54.820 مبهمه 00:07:57.210 --> 00:08:00.849 بعضی وقتا نمی‌دونم کی دیالوگی براش بذارم 00:08:00.874 --> 00:08:02.530 گفتم خب داریم آماده می‌شیم برای این کار 00:08:02.530 --> 00:08:04.720 بهتره یه کم بیشتر به‌ش دیالوگ بدم 00:08:04.720 --> 00:08:07.480 که بیشتر توی داستان دخیلش کنم 00:08:07.480 --> 00:08:11.280 و فقط چیزای کوچیکی بود مثل یالا عزیزم 00:08:11.280 --> 00:08:16.240 دیالوگ‌های کوچیکی که تو صحنه زنده نگه‌ش می‌داشت 00:08:16.240 --> 00:08:19.030 و وقتی جلسه‌ی تمرین رو دیدم 00:08:19.030 --> 00:08:22.770 که بازیگر خوبی به اسم «الکس هندریکسن» داشتیم 00:08:22.770 --> 00:08:26.520 که نقش چهارم رو بازی می‌کرد و برای من شفافش کرد 00:08:26.520 --> 00:08:29.940 پس با بیشتر وارد کردنش در صحنه 00:08:30.000 --> 00:08:33.150 بیشتر زنده کردنش و دیدنش تفسیر بازیگر 00:08:33.150 --> 00:08:36.659 از اون تونستم به طور کامل 00:08:36.659 --> 00:08:38.070 کاراکتر و عملکرد کاراکتر 00:08:38.070 --> 00:08:40.289 در نمایش رو ببینم 00:08:40.289 --> 00:08:42.789 و تونستم با همین سمت و سو بنویسم 00:08:42.789 --> 00:08:44.980 خیلی خیلی به من کمک کرد 00:08:44.980 --> 00:08:51.010 با سه چهارم کاراکترها کار رو کلید زدم 00:08:51.010 --> 00:08:53.160 و بعد کاراکتر چهارم وقتی داشتیم روی 00:08:53.160 --> 00:08:56.660 نمایش کار می‌کردم به طور موفقیت‌آمیزی رشد کرد 00:08:56.660 --> 00:08:58.363 و زمانی که داشتیم پیش‌نمایش می‌دادیم 00:08:59.254 --> 00:09:05.381 هیچ ویرایشی بیش از حد کوچیک نیست 00:09:05.650 --> 00:09:08.050 خیلی وقتا ویرایش رو تموم می‌کنین 00:09:08.050 --> 00:09:10.300 چون دیگه وقت ندارین 00:09:10.300 --> 00:09:14.830 و می‌تونین تا ابد با یه چیزی بازی کنین 00:09:14.830 --> 00:09:19.090 ولی مثلا تو بارش شهابی 00:09:19.090 --> 00:09:21.400 تو اولین بازخوانی می‌تونم ببین 00:09:21.400 --> 00:09:25.690 یه مشکلی وجود داره تو درک تماشاچی 00:09:25.690 --> 00:09:29.920 از پیام کلی نمایش با اینکه 00:09:29.945 --> 00:09:31.970 تمام مدت دارن می‌خندن 00:09:31.970 --> 00:09:36.904 ولی بعضی آدما می‌گن نمایش درباره‌ی چی بود؟ 00:09:36.904 --> 00:09:39.320 اونوقت بعضیای دیگه می‌گن نه کاملا فهمیدم چی بود 00:09:39.320 --> 00:09:41.720 و معمولا بین مخاطبین جوان و مخاطبین مسن تقسیم می‌شد 00:09:41.720 --> 00:09:44.120 جوون‌ها کاملا می‌فهمیدن 00:09:44.120 --> 00:09:47.210 مسن‌ها دنبال یه تجربه‌ی تئاتر کلاسیک‌تر بودن 00:09:47.210 --> 00:09:48.910 به نظرم 00:09:48.910 --> 00:09:53.400 بنابراین وقتی برای اجرا به کانتیکت رفتیم به این مشکل رسیدگی کردم 00:09:53.400 --> 00:09:58.730 و چند تغییر کوچیک دادم فقط یه جمله، در واقع دو جمله 00:09:58.755 --> 00:10:02.200 و دیگه اون مدل بازخورد نگرفتم 00:10:02.200 --> 00:10:04.760 گفتم واقعا مشکل فقط همون دو جمله بود؟ 00:10:04.760 --> 00:10:09.869 یا همین باعث شده به طرز اسرارآمیزی کار بهتر ببنده؟ 00:10:10.810 --> 00:10:13.030 و حالا احساس می‌کنم 00:10:13.030 --> 00:10:14.440 کار کامل شده 00:10:14.440 --> 00:10:17.480 احساس می‌کنم کامل شده چون سؤالاتی که داشتم 00:10:17.480 --> 00:10:19.100 جواب داده شده 00:10:19.100 --> 00:10:21.200 حالا احتمالا دوباره اجرا داشته باشیم 00:10:21.200 --> 00:10:24.140 و مطمئنم باز هم تغییراتی خواهیم داشت 00:10:24.140 --> 00:10:28.165 ولی فکر نمی‌کنم تغییر اساسی یا عمل جراحی اساسی بخواد 00:10:28.190 --> 00:10:32.630 درواقع امیدوارم دوباره اجراش کنیم و بفهمم 00:10:32.630 --> 00:10:34.850 خیلی خب، دیگه می‌تونم استراحت کنم 00:10:34.850 --> 00:10:37.310 نمایش کامل شده و جواب می‌ده 00:10:37.310 --> 00:10:40.610 قابل درکه قابل فهمه 00:10:40.610 --> 00:10:43.070 به اندازه‌ی کافی رازآمیز هست که همین رو دوست دارم 00:10:43.070 --> 00:10:45.710 برای همین فقط یه سریال طنز موقعیت نیست 00:10:45.710 --> 00:10:46.760 این یه عنصر مهمه 00:10:46.760 --> 00:10:49.400 گفتم درباره‌ی دو تا زوج می‌نویسم 00:10:49.400 --> 00:10:51.620 چجوری نذارم اثرم مثل یه سریال طنز موقعیت تلویزیونی بشه؟ 00:10:51.620 --> 00:10:55.460 چون سریال‌های طنز موقعیت خیلی خنده‌دارن خیلی سطح بالان 00:10:55.460 --> 00:10:57.230 همه‌چیز رو پوشش می‌دن 00:10:57.230 --> 00:10:59.450 این یکی از چالش‌های من موقع نوشتن بود 00:10:59.475 --> 00:11:03.249 که به نوشته زندگی دیگه‌ای بدم که نشه 00:11:03.249 --> 00:11:04.790 توی تلویزیون اجرا کرد 00:11:04.790 --> 00:11:06.050 چیزی که نشه 00:11:06.050 --> 00:11:08.300 تو تلویزیون دیدش 00:11:08.300 --> 00:11:11.740 باید تو سالن تئاتر بشینین تا درکش کنین