ویرایش
ویرایش یکی از قوی‌ترین ابزارهای شما برای موفقیته
تغییردادن، دوباره ترتیب‌دادن ماهرانه، حذف‌کردن
خیلی هیجان‌انگیزه
اولین پیش‌نویس رو به‌سرعت بنویسین
به نظرم نباید از همون اول برین سراغ ویرایش
هرچند ویرایش درونی به شما کمک می‌کنه مثلا موقع نوشتن یه پاراگراف به پاراگراف بعد برین
مثلا بگین وای نصف کل این پاراگراف باید بره این بالا
و کمک می‌کنین به ایجاد جریان
برای همین بعضی وقتا ویرایش می‌کنم
ولی وقتی دارین یه اثر بلند می‌نویسین
فقط باید به نوشتن ادامه بدین و نذارین ذهن انتقادی‌تون خیلی زود وارد بشه
من همیشه اولین پیش‌نویس رو به‌سرعت می‌نویسم
و دلیلش اینه که می‌خوام به کلش برسم
به تصویر کلی
چون می‌دونم قراره پنجاه بار ویرایش بشه
پنجاه تا پیش‌نویس
چون می‌خوام کل متن رو داشته باشم تا بتونم جزئیاتش رو به صورت درونی تغییر بدم
انگار نمی‌تونم به تمام حاشیه‌نویس‌ها و تغییرات ریز فکر کنم
که بعدا قراره بفهمم‌شون
من دارم چیزی خلق می‌کنم که بهم کمک کنه بفهمم موضوع چیه
بعد نگاه می‌کنین و می‌گین حالا می‌بینم چه شکلی داره به خودش می‌گیره
می‌گم این صحنه بی‌ربطه
و این صحنه درواقع مهم‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم
برای سگ‌تون بخونین
یه چیزی که خیلی تو نوشتن نثر به من کمک می‌کنه
به خصوص نثر داستانی
بلند خوندن اونه
برای خودتون
خودم در واقع برای سگم می‌خونم
می‌تونین چیزایی رو بشنوین که موقع خوندن متوجه‌شون نمی‌شین
می‌تونین جریان اون جمله رو بشنویس
می‌تونین حس کنین چی خواننده رو متوقف می‌کنه
وقتی در جایگاه کمدین به خودم گوش می‌دم
یا فیلمی رو نگاه می‌کنم که خودم توشم
همیشه به این گوش می‌کنم که کجا کند می‌شه
می‌تونین از دور بفهمین داره کند می‌شه
و وقتی کار خودتون رو به عنوان خواننده می‌خونین هم می‌تونین بفهمین
به خصوص اگه بلند بخونین
می‌گین واقعا از این خوشم میاد؟
کلمات شیک رو کنار بذارین
وقتی کسی بی‌دردسر می‌نویسه بهترین چیز دنیاست
دوستای زیادی تو دنیای هنر دارم
آثار هنری بلندی رو که قابل خوندن نیست مسخره می‌کنیم
که از کلماتی استفاده می‌کنن که سعی می‌کنین بفهمین معنیش چیه
پر از کلمات عالم‌نمایانه است و هیچ اطلاعاتی منتقل نمی‌شه
هیچ احساسی منتقل نمی‌شه همه‌ش اطلاعات فکریه
و نویسنده‌های هنری واقعا خوبی که می‌شناسم
مثل پیتر شلتون، دبرا سالومون، آدام گاپنیک
خیلی واضح می‌نویسن
کاری می کنن که خوندن اثرشون خوش بگذره
اثرشون احساسیه
هیچ کلمه‌ی شیکی استفاده نمی‌کنن مگه اینکه لازم باشه
منن واقعا این سبک نوشتن رو ترجیح می‌دم
و معتقدم این سبک نوشتن همزمان می‌تونه هم خیلی هوشمندانه باشه و هم خیلی قابل‌دسترس
و می‌گم هدف‌تون باید این باشه تو کمدی هدف‌تون باید این باشه
می‌شه وضوح با یه جور پیچش
برای بی‌طرفی کمی دور شین
به نظر من زمان کمک می‌کنه که
بفهمین چی مربوطه و چی نامربوطه
یا چی می‌تونه بهتر بشه
می‌نویسینش، می‌خونینش، عاشقش می‌شین یه ماه بذارینش کنار
چون وقتی برمی‌گردین تمام اون درد شگرفی رو که موقع نوشتن تحمل کردین فراموش می‌کنین
و اون بینش‌تون رو فراموش کردین و سعی نمی‌کنین اون لحظه رو تو خودتون حفظ کنین
سعی می‌کنین بی‌طرفانه‌تر روی کاغذ بهش نگاه کنین
کلیشه‌ای هست که می‌گه باید عزیزانتون رو بکشین
و تا حدودی درسته
می‌فهمین چیزایی رو که بیشتر دوست دارین
مردم نمی‌تونن از توش احساسات‌تون رو تفسیر کنن. باید روی صفحه نوشته شده باشه
شاید یه جمله‌ای داشته باشین که خلاصه باشه
که خودتون می‌دونین پر از احساساتیه که مربوط به پدرتون می‌شه و به این و به اون
ولی مردم نمی‌تونن این احساسات رو از اون جمله تفسیر کنن
یعنی شما احساس خاصی به این جمله دارین
ولی تماشاچی نداره
من دوست دارم وقت بذارم تا بفهمم
گفتنش هم سخته
چقدر زیاد پیش میاد که حس کنم جمله‌ای چقدر خوبه
یه ماه بذارمش کنار و برگردم بگم چی با خودم فکر می‌کردم؟
تماشاچی رو از شر صحنه‌های قابل پیش‌بینی راحت کنین
خوشتون نمیاد وقتی تو یه فیلم
مقدمه‌ی یه صحنه چیده می‌شه
مثلا صحنه‌ی دعوا بین یه عاشق و معشوق
صحنه رو قطع می‌کنن و می‌رن؟
با خودتون می‌گین خدا رو شکر مجبور نیستم این صحنه رو ببینم
که از قبل می‌دونستم داره می‌رسه
وقتی داشتم فیلمنامه‌ی بوفینگر رو می‌نوشتم
حتی با تصور صحنه‌ی قطع رابطه و شنیدن دیالوگش حوصله‌م سر رفت
گفتم خیلی خب
چطوره این صحنه رو خلاصه کنم
و خنده‌دارش کنم
من می‌گفتم باید از هم جدا شیم
چرا؟
تو با جِف خوابیدی
می‌گفت که چی؟
اینجوری بهش فکر نکرده بودم خیلی خب
و تموم
اینجوری تماشاچی رو مجبور نمی‌کنین این صحنه‌ی تا حدود قابل پیش‌بینی رو تحمل کنن
ذات این صحنه شناخته‌‌شده است صحنه‌ی جدایی
و اون صحنه به دلم نشست بازیگر مقابلم عالی انجامش داد
دیگه رابطه‌مون تمومه
چطور؟
تو با جِف خوابیدی
که چی؟
تا حالا اینجوری بهش فکر نکرده بودم
امشب همدیگه رو ببینیم؟
ساعت چند؟
هشت؟ خیلی خب
قلب داستان رو بیرون نکشین
آدام گاپنیک گفته
الان دوباره می‌خوام حرف قبلی خودم رو نقض کنم
یه بار مقاله‌ای نوشت
مجموعه کتاب‌هایی بود که کتاب‌های کلاسیک رو ویرایش کرده بودن
مثلا موبی دیک
ویرایش‌شده توسط یک ویراستار حرفه‌ای
پس کتابی به این کلفتی اینقدر شده
و گاپنیک ازشون تعریف کرده بود
نوشته بود خوش‌خوان ان
کاریه که یه ویراستار خوب نیویورکی با کتاب‌تون انجام می‌ده
تا تبدیلش کنه به چیزی که به قول معروف می‌گن سریعتر و بامزه‌تر
گفت این آثار هنری مثلا موبی دیک
در ضمن من کتاب رو نخوندم فقط دارم از گاپنیک نقل می‌کنم
پرسیده آیا واقعا نیازی به بخش مربوط به گره زدن طناب نیازی داریم؟
بخش پنج صفحه‌ای که درباره‌ی گره‌زدن طنابه
ولی ممکنه همین قسمت‌های عجیب به جان بخشیدن به داستان کمک کنه
و اون رو تو دسته‌بندی متفاوتی با کتاب‌های هیجان‌انگیز و ماجراجویانه‌ی تندخوان قرار داده
پس همیشه باید فکر کنین که
ممکنه بعضی از این بخش‌های ناهموار اثر رو جذاب‌تر کنه
به روشی نامحسوس و غیرمنطقی
نباید همه‌ش جوک و جوک و جوک و جوک و جوک باشه
اون بخش‌های خسته‌کننده‌س که مقدمه‌ی اثر رو فراهم می‌کنه
به‌ش معنا می‌بخشه
پس نباید زیادی عمیق ویرایش کنین چون ممکنه قلب اثر رو بیرون بکشین
خنده‌های یخچالی رو حذف نکنین
وقتی داشتم «عوضی» رو با «کارل راینر» می‌نوشتم
گفتم شاید بهتر باشه این تیکه رو حذف کنیم
گفت نه نه نه بذار باشه
این خنده‌ی یخچالیه
گفتم خنده‌ی یخچالی دیگه چیه؟
گفت تو سینمایی داری فیلم رو می‌بینی
ولی این تیکه خنده نمی‌گیره
بعد برمی‌گردی خونه، در یخچال رو که باز می‌کنی می‌گی... حالا گرفتم
دوازده ساعت بعد
من از روی غریزه این کار رو کرده بودم
ولی تعجب می‌کنین اگه
اون تکه‌های کوچیک عجیب رو بذارین باشه
نمی‌تونین زیاد این کار رو بکنین
ولی وقتی می‌ذارین باشه بیست سال بعد این می‌شه جوکی که
یکی میاد و می‌گه آره عاشق اون جوکم
چون خارج می‌زد
ریتم عادی رو نداشت
و یه ذره خارج بود
و وقتی ببینین چقدر رشد می‌کنه تعجب می‌کنین
این چیزی که یه ذره از نظر زمان، مکان و کیفیت خارج می‌زد
ذهن اون رو به خاطر می‌سپاره
هر دفعه از یک نفر بازخورد بگیرین
بذارین یه توصیه بکنم
اگه چیزی نوشتین
و تمومش کردین
برای پنج تا دوست‌تون نفرستین
یهو
چون وقتی فیلمنامه‌تون رو می‌فرستین
فقط یه بار می‌تونین ازشون بخواین اون رو بخونه
اگه حرفه‌ای باشن
من باشم برای یه نفر می‌فرستم، ازش بازخورد می‌گیرم، گوش می‌دم، سبک و سنگینش می‌کنم
روش کار می‌کنم و بعد برای دوست بعدیم می‌فرستم
اینجوری پنج بار کارتون رو می‌فرستین برای دوستاتون
تا اینکه یک بار برای همه بفرستین
حقه‌ی کوچیکیه که خودم یاد گرفتم
و مقاومت در برابر وسوسه‌ش سخته چون وقتی چیزی می‌نویسین فکر می‌کنین
تموم شد و چقدر هم خوب شده
بعد یادتون میاد همیشه باید یه کاری روش انجام بشه، تقریبا همچین چیزی وجود نداره
ویراستاری با تجربه پیدا کنین
وقتی تازه زندگی‌نامه‌م رو نوشته بودم
خیلی راضی بودم ازش
از ته دلم نوشته بودمش
حقیقت رو گفته بودم
گفته بودم چجوری هر چیزی توسعه پیدا کرده
می‌خواستم دقیقا تعریف کنم چه اتفاقاتی افتاد
چون بعضی وقتا وقتی زندگی‌نامه‌ای رو می‌خونم
از کسی که تو کار اجرا بوده
مثلا می‌گن دبیرستانی بودم
بعد تو شبکه‌ی NWF TV کار پیدا کردم به عنوان
وایسا ببینم
از دبیرستان تا پیدا کردن کار خیلی شکاف بزرگیه
من می‌خوام بدونم چجوری این اتفاق افتاد؟
پس تو کتاب خودم سعی می‌کنم همین رو هم بگم
کتاب رو نوشتم
دادمش به دوستم و گفتم نظرت چیه؟
گفت خوبه
خوبه
با خودم گفتم خوبه؟
نمی‌خوام خوب باشه
دادمش به یه مدیر برنامه‌ی دیگه اونم گفت خوبه
من همچین چیزی نمی‌خوام
پس گشتم و یه ویراستار پیدا کردم
اسمش «بیل فیلیپس» بود
که نسخه‌های دست‌نویس زیادی رو ویرایش کرده بود
و من نمی‌دونستم چجوری باید باشه چون تا اون موقع همچین چیزی ننوشته بودم
شروع کرد به مرتب‌کردنش
از نظر کار تو تلویزیون
از نظر استندآپ
شروع کرد به دسته‌بندی کردن
و شروع کرد به سؤال پرسیدن از من
مثلا می‌پرسید می‌خوام بدونم چجوری این کار رو کردی
اولش می‌گفتم باز باید یه چیز دیگه هم بنویسم با اینکه همین الانش هم بی‌نقصه
و واقعا تحریکم کرد
و بینشی به من داد که خودم تنهایی بهش نمی‌رسیدم
حداقل نه تو اون مرحله از زندگیم
و واقعا خیلی کمک کرد
پولش رو از جیب خودم دادم
واقعا از چشم یک ویراستار ممنونم
چون از عقب به کار نگاه می‌کنه