WEBVTT 00:00:00.101 --> 00:00:06.179 تکنیک‌های داستان 00:00:06.755 --> 00:00:11.842 از آخر به اول روی ایده کار کنین 00:00:12.170 --> 00:00:17.140 می‌خوام فقط در مورد نوشتن صحبت کنم 00:00:17.140 --> 00:00:19.630 و بعد در مورد روندی که می‌تونین 00:00:19.630 --> 00:00:22.160 برای پرورش موضوع‌تون استفاده کنین 00:00:22.160 --> 00:00:24.690 و از یه فیلمنامه برای نمونه استفاده می‌کنم 00:00:24.690 --> 00:00:26.770 با اینکه فکر می‌کنم در مورد کمدی هم صدق می‌کنه 00:00:26.770 --> 00:00:29.980 وقتی فیلمنامه‌ی «بوفینگر» رو نوشتم 00:00:30.000 --> 00:00:32.960 ایده‌ی فیلمنامه رو مدت زیادی تو ذهنم داشتم 00:00:32.960 --> 00:00:36.850 حداقل ده سال ایده بازیگری بود که توی 00:00:36.850 --> 00:00:40.030 یه فیلم بازی می‌کرد بدون اینکه بدونه 00:00:40.030 --> 00:00:44.925 که یعنی بدون اینکه بفهمه یه گروه فیلم‌سازی تعقیبش می‌کرد 00:00:44.950 --> 00:00:46.390 پس این ایده رو داشتم 00:00:46.390 --> 00:00:48.010 به نظرم خنده‌دار بود 00:00:48.010 --> 00:00:50.110 می‌تونستم موقعیت‌هایی بسازم که اون آدم رو بذارم توش 00:00:50.110 --> 00:00:51.640 پس از آخر به اول کار می‌کنین 00:00:51.640 --> 00:00:52.730 یعنی چی؟ 00:00:52.730 --> 00:00:54.677 نمی‌تونه یه استودیو بزرگ باشه که 00:00:54.677 --> 00:00:56.010 دنبال بازیگره راه افتاده 00:00:56.010 --> 00:00:58.690 باید یه آدم بلندپرواز باشه 00:00:58.715 --> 00:01:02.619 و یادمه خیلی وقت پیش یکی بهم گفت 00:01:02.619 --> 00:01:03.660 داره فیلم مستقل می‌سازه 00:01:03.660 --> 00:01:08.146 و کل هزینه‌های فیلم رو با کارت اعتباری پرداخت کرده 00:01:08.146 --> 00:01:09.780 فکر کردم چه ایده‌ی خوبی 00:01:09.780 --> 00:01:14.180 این یعنی انگیزه‌ی واقعی برای اینکه کسی چیزی رو بسازه 00:01:14.180 --> 00:01:16.180 و موضوع کسی رو که اینقدر 00:01:16.180 --> 00:01:19.360 انگیزه داره که بخواد همچین کاری بکنه رو دوست دارم 00:01:19.360 --> 00:01:20.660 پس کار رو از آخر به اول شروع می‌کنین 00:01:20.660 --> 00:01:23.770 با خودتون می‌گین پس یه کسیه که 00:01:23.770 --> 00:01:28.539 یه فیلم‌ساز شکست‌خورده‌س که واسه خودش یه ذره اعتبار داره 00:01:28.564 --> 00:01:33.070 و پیروان وفاداری داره که حتی از خودش هم پایین‌ترن 00:01:33.070 --> 00:01:35.920 هم از نظر اقتصادی هم جایگاه اجتماعی ولی بهش ایمان دارن 00:01:35.920 --> 00:01:38.610 براشون مثل مرشده 00:01:38.610 --> 00:01:42.550 و یادمه یه بار «لورن مایکلز» بهم گفت 00:01:42.550 --> 00:01:45.267 هیچی خنده‌دارتر از کسب و کارهای نوپای زمینه‌ی سرگرمی نیست 00:01:45.267 --> 00:01:46.600 با خودم فکر کردم یعنی این زمینه 00:01:46.600 --> 00:01:50.770 اینجا کسب و کار نوپای زمینه‌ی سرگرمیه 00:01:50.770 --> 00:01:52.750 با جری رنفیرو سر جلسه بودم 00:01:52.750 --> 00:01:53.920 و داشت خوب پیش می‌رفت 00:01:53.920 --> 00:01:57.759 ولی یه نگاه بهش انداختم و با خودم گفتم 00:01:57.759 --> 00:01:59.020 من بهش احتیاجی ندارم 00:01:59.045 --> 00:02:01.940 من به کسی مثل کیت رمزی نیاز دارم 00:02:01.940 --> 00:02:05.020 کیت رمزی می‌تونه این فیلم رو موفق کنه 00:02:05.020 --> 00:02:07.900 برای همین رفتم خونه‌ی کیت 00:02:07.900 --> 00:02:08.790 وای خداجون 00:02:11.320 --> 00:02:14.320 و چی گفت؟ 00:02:14.320 --> 00:02:15.310 کی چی گفت؟ 00:02:15.310 --> 00:02:16.470 کیت رمزی چی گفت؟ 00:02:16.470 --> 00:02:17.636 آهان، کیت رمزی چی گفت؟ 00:02:17.636 --> 00:02:22.510 خب، رفتم کیت رو خونه‌ش دیدم 00:02:22.510 --> 00:02:24.130 و در ضمن من رو می‌شناخت 00:02:24.130 --> 00:02:25.510 از طرفدارام بود 00:02:25.510 --> 00:02:26.710 بهش فیلمنامه رو دادم 00:02:26.710 --> 00:02:28.450 یه نگاه به فیلمنامه انداخت 00:02:28.450 --> 00:02:31.335 گفتم خب نظرت چیه؟ 00:02:31.360 --> 00:02:33.790 علاقه‌ای به ساختن این فیلم داری؟ 00:02:33.790 --> 00:02:38.760 و کیت بهم نگاه کرد 00:02:38.760 --> 00:02:59.388 و گفت کیت فقط گفت 00:02:59.607 --> 00:03:01.732 آره 00:03:06.118 --> 00:03:09.055 کیت رمزی گفت آره؟ 00:03:09.080 --> 00:03:13.804 کیت رمزی این فیلم رو می‌سازه 00:03:23.815 --> 00:03:29.463 ساختاری پایه بسازین و جاهای خالی رو پر کنین 00:03:29.783 --> 00:03:37.485 وقتی داشتم رو فیلمنامه‌ی «عوضی» کار می‌کردم که اولین فیلمنامه‌م بود 00:03:37.510 --> 00:03:39.430 فقط طرحش رو نوشته بودم 00:03:39.430 --> 00:03:43.840 و با دو نویسنده‌ی خیلی خوب دیگه کار کردم 00:03:43.840 --> 00:03:47.770 یکی «کارل گاتلیب» که نویسنده‌ی آرواره‌ها بود و یکی «مایکل الایاس» که 00:03:47.770 --> 00:03:50.660 نویسنده‌ی کمدی خیلی خوبی بود 00:03:50.660 --> 00:03:53.793 ولی فکر می‌کردم می‌دونم فیلم درباره‌ی چیه 00:03:53.793 --> 00:03:55.460 خلاصه‌ی فیلم می‌شه 00:03:55.460 --> 00:03:57.510 داستان از فرش به عرش به فرش 00:03:57.510 --> 00:04:01.882 از این ایده که از فقر شروع می‌کرد خوشم می‌اومد 00:04:02.520 --> 00:04:05.430 از این ایده که پولدار می‌شد هم خوشم می‌اومد 00:04:05.430 --> 00:04:08.610 از طریق یه چیز بی‌ضرر یه چیز اتفاقی 00:04:08.610 --> 00:04:10.830 و این ایده از یکی از دوستام به ذهنم رسیده بود 00:04:10.830 --> 00:04:12.030 همیشه می‌گفت 00:04:12.030 --> 00:04:13.540 تظاهر می‌کرد که پولداره 00:04:13.540 --> 00:04:14.998 وقتی ازش می‌پرسیدن چجوری پولدار شدی 00:04:14.998 --> 00:04:17.850 می‌گفت بابابزرگم توپ تنیس رو اختراع کرده 00:04:17.850 --> 00:04:19.700 و کاملا از خودش درمی‌آورد 00:04:19.700 --> 00:04:22.770 فکر کردم ایده‌ی لاک غلط‌گیر اینکه 00:04:22.770 --> 00:04:25.980 کسی که لاک غلط‌گیر رو اختراع کرده یه مولتی‌میلیاردر شده 00:04:25.980 --> 00:04:26.647 ایده‌ش رو دوست داشتم 00:04:26.647 --> 00:04:28.688 برای همین ایده‌ی شیشه‌های کوچیک به ذهنم رسید 00:04:28.688 --> 00:04:30.495 و گفتم به خاطر روند داستان 00:04:30.520 --> 00:04:32.810 نمی‌خوام پولدار بمونه 00:04:32.810 --> 00:04:37.490 پس چجوری می‌تونم هر دو رو با هم انجام بدم 00:04:37.490 --> 00:04:43.100 یکیش اینه که می‌تونه همه‌ی پولش رو با حماقت از دست بده 00:04:43.100 --> 00:04:48.159 و مثل بقیه مغرور و سربه‌هوا باشه 00:04:48.159 --> 00:04:50.724 بعد یه جورایی وارد یه موقعیت برد-برد می‌شه 00:04:50.724 --> 00:04:52.390 که سروکله‌ی باباش پیدا می‌شه و می‌گه 00:04:52.390 --> 00:04:53.306 برای من پول می‌فرستادی 00:04:53.306 --> 00:04:56.145 و گذاشتمش تو یه حساب سرمایه‌گذاری مشترک 00:04:56.145 --> 00:04:57.520 احتمالا کاری که باید تو اون 00:04:57.520 --> 00:05:00.000 دوران انجام می‌داد 00:05:00.520 --> 00:05:02.020 برای همین موقعیت برد-برد می‌شه 00:05:02.020 --> 00:05:03.190 و یه خونواده رو دوباره به هم می‌رسونه 00:05:03.190 --> 00:05:05.648 در نتیجه می‌دونستم اولش رو دارم و وسطش رو دارم 00:05:05.648 --> 00:05:07.120 و می‌دونستم آخرش رو دارم 00:05:07.120 --> 00:05:08.890 و بعد فقط باید جای خالی رو پر می‌کردم 00:05:08.890 --> 00:05:10.400 بگم خب بعدش چی می‌شه؟ 00:05:10.400 --> 00:05:12.090 بعد از اون چی می‌شه؟ 00:05:12.090 --> 00:05:12.970 می‌زنه به جاده 00:05:12.970 --> 00:05:15.370 عضو سیرک می‌شه 00:05:15.370 --> 00:05:18.400 با یه دختر آشنا می‌شه 00:05:18.400 --> 00:05:24.700 سهوا چیزی اختراع می‌کنه که پولدارش می‌کنه 00:05:24.700 --> 00:05:27.910 و با یه تاجر صادق آشنا می‌شه که 00:05:27.910 --> 00:05:30.000 پولی رو که لیاقت داره بهش می‌ده 00:05:30.470 --> 00:05:35.200 و فقط باید جاهای خالی رو پر کنین تا به آخرش برسین 00:05:35.805 --> 00:05:41.759 از خودتون بپرسین: بعدش باید چه اتفاقی بیافته؟ 00:05:41.920 --> 00:05:49.222 این یه راز کوچیک یا شعار یا طرز فکر دیگه‌س 00:05:49.222 --> 00:05:54.770 اگه دارین چیزی می‌نویسین یا کاری اجرا می‌کنین 00:05:54.770 --> 00:05:59.070 فکر می‌کنین بعدش باید به کجا برسه؟ 00:05:59.095 --> 00:06:00.480 به کجا باید بره؟ 00:06:00.480 --> 00:06:03.380 یعنی ول کنین که الان به کجا داره می‌رسه 00:06:03.380 --> 00:06:05.020 کجا باید بره؟ 00:06:05.020 --> 00:06:06.680 چه حسی داره؟ 00:06:06.680 --> 00:06:08.930 پاراگراف بعدی چیه؟ 00:06:08.930 --> 00:06:14.600 این پاراگراف اول نشون می‌ده پاراگراف بعدی چیه؟ 00:06:14.600 --> 00:06:16.750 این کار رو با فیلمنامه انجام دادم 00:06:16.750 --> 00:06:18.640 با نمایشنامه انجام دادم 00:06:18.640 --> 00:06:21.560 فکر می‌کنم بعدش باید چی بشه؟ 00:06:21.560 --> 00:06:23.350 نه اینکه می‌خوام بعدش چی بشه 00:06:23.350 --> 00:06:24.910 چه اتفاقی باید بیافته؟ 00:06:24.910 --> 00:06:27.770 کسی باید از آشپزخونه بیاد تو؟ 00:06:27.770 --> 00:06:31.567 وقتی نشستم تا نمایشنامه‌م رو بنویسم 00:06:31.592 --> 00:06:32.300 یکی از نمایشنامه‌هام 00:06:32.300 --> 00:06:34.260 پیکاسو در لاپین آژیل 00:06:34.260 --> 00:06:35.450 فکر کردم می‌خوام بنویسم 00:06:35.450 --> 00:06:38.100 می‌دونستم درباره‌ی چی می‌خوام بنویسم 00:06:38.100 --> 00:06:42.030 درباره‌ی پیکاسو وقتی بیست و چند ساله بود 00:06:42.030 --> 00:06:44.520 می‌دونست که نابقه است 00:06:44.520 --> 00:06:48.500 و تو چند تا بار می‌گشت 00:06:48.500 --> 00:06:51.606 حالا خودم هم تو بارها می‌گشتم 00:06:51.606 --> 00:06:52.980 نابقه نبودم، ولی تو بار می‌گشتم 00:06:52.980 --> 00:06:55.080 تو بارهایی مثل تروبادور 00:06:55.080 --> 00:06:56.790 اونجا کلی هنرمندای جوون بودن 00:06:56.790 --> 00:07:02.015 گروه ایگلز یا لیندا رانستد 00:07:02.040 --> 00:07:05.120 آدمایی که قرار بود هنرمندای بزرگی بشن 00:07:05.120 --> 00:07:08.715 برای همین تجربه‌ی آدمای جوون بااستعداد رو داشتم که با هم بگردن 00:07:08.740 --> 00:07:11.970 پس گفتم می‌خوام درباره‌ی پیکاسویی بنویسم که آدم جوونیه 00:07:11.970 --> 00:07:13.230 یه جورایی می‌دونه نابقه است 00:07:13.230 --> 00:07:16.147 پس گفتم حالا مقدمه رو دارم 00:07:16.147 --> 00:07:17.230 پس نشستم که بنویسمش 00:07:17.230 --> 00:07:21.230 پس گفتم دارم بار رو می‌نویسم صحنه رو توصیف کردم 00:07:21.230 --> 00:07:24.810 گفتم بعدش چی؟ 00:07:24.810 --> 00:07:29.280 گفتم آهان آلبرت انیشتین وارد می‌شه 00:07:29.305 --> 00:07:31.110 اصلا نمی‌دونستم این نمایشنامه قراره 00:07:31.110 --> 00:07:34.380 درباره‌ی آلبرت انیشتین و پیکاسو باشه 00:07:34.380 --> 00:07:38.850 ولی به طرز عجیبی تو ناخودآگاهم این دو تا آدم 00:07:38.850 --> 00:07:42.990 تقریبا همسن بودن چیزی تا خلق آثار 00:07:42.990 --> 00:07:49.220 خلاقانه و استادانه‌شون نمونده بود 00:07:49.220 --> 00:07:52.490 ولی دیدم اینجوری شد 00:07:52.490 --> 00:07:55.370 بهش فکر کرده بودم و گفته بودم 00:07:55.370 --> 00:07:56.610 بعدش باید چی بشه؟ 00:07:56.610 --> 00:07:59.330 و گفته بودم یکی باید بیاد که پیکاسو نباشه 00:07:59.355 --> 00:08:03.360 همه‌چیز خیلی جادویی درست شد 00:08:03.360 --> 00:08:06.030 ولی به نظر من این کار فکر ناخودآگاهه 00:08:06.030 --> 00:08:08.630 که با اتفاقی که بعد از این باید بیافته سروکله می‌زنه 00:08:09.272 --> 00:08:15.230 آزادانه بنویسین بعد نقطه‌ها رو به هم وصل کنین 00:08:15.290 --> 00:08:17.510 نمایشنامه‌ای که داشتم می‌نوشتم 00:08:17.510 --> 00:08:20.480 به اسم «بارش شهابی» وقتی داشتم می‌نوشتمش 00:08:20.480 --> 00:08:25.160 شاید در آزادترین حالت نوشتن بودم 00:08:25.160 --> 00:08:29.450 همین جوری می‌نوشتم بعضی وقتا حتی نمی‌دونستم کجا دارم می‌رم 00:08:29.475 --> 00:08:31.367 فقط همین‌جوری افکارتون رو می‌ریزین بیرون 00:08:31.367 --> 00:08:32.450 نمی‌دونین چیه 00:08:32.450 --> 00:08:34.130 بعدا برمی‌گردین و نگاه می‌کنین 00:08:34.130 --> 00:08:38.179 و از فکرتون استفاده می‌کنین تا بهش شکل بدین 00:08:38.179 --> 00:08:42.539 ولی هیچ وقت اون لحظات دیوانه‌وار رو پیدا نمی‌کنین 00:08:42.539 --> 00:08:44.420 اگه بذارین فکرتون نوشتن رو انجام بده 00:08:44.420 --> 00:08:50.311 باید بذارین ذهن هنری‌تون بنویسه آزادانه بنویسه 00:08:50.311 --> 00:08:52.310 بعدا چیزایی که کشف می‌کردم وقتی نگاه می‌کردم 00:08:52.310 --> 00:08:56.360 می‌گفتم اینجا عجب حرفی زدم 00:08:56.360 --> 00:09:01.865 آدم‌خواری! صقحه‌ی ده نوشتم آدم‌خواری 00:09:01.890 --> 00:09:04.860 همچین ایده‌ای رو آدم فکر نمی‌کنه به جایی برسه 00:09:04.860 --> 00:09:08.450 حالا صفحه‌ی ۵۰ می‌تونین به همون دوباره اشاره کنین 00:09:08.450 --> 00:09:12.740 کم‌کم به اثرتون بکپارچگی می‌بخشه 00:09:12.740 --> 00:09:15.130 و وقتی وسط چیزی باشین 00:09:15.130 --> 00:09:18.330 همه‌چیز رو تو ذهن‌تون نگه داشتین 00:09:18.330 --> 00:09:19.230 من رو شگفت‌زده می‌کنه 00:09:19.230 --> 00:09:22.165 فکر می‌کردم امکان نداره یادم باشه صفحه دوازده چی نوشتم 00:09:22.190 --> 00:09:23.360 ولی بعد دیدم یادم میاد 00:09:23.360 --> 00:09:27.440 و فکر می‌کنم بیشتر افراد دارن یکپارچگی به وجود میارن 00:09:27.440 --> 00:09:29.360 به خصوص زمانی که نمی‌دونین 00:09:29.385 --> 00:09:31.550 اگه یاد بگیرین چجوری ازش استفاده کنین 00:09:31.550 --> 00:09:34.910 اگه بتونین اون نقاط رو به طریق معناداری به هم وصل کنین 00:09:34.910 --> 00:09:36.710 غافلگیر می‌شین 00:09:36.710 --> 00:09:38.120 دوباره بهش اشاره کنین 00:09:38.120 --> 00:09:40.310 و یهو بهش معنی بدین 00:09:40.832 --> 00:09:46.733 اجازه بدین کاراکترهاتون دیالوگ بنویسن 00:09:46.870 --> 00:09:51.410 وقتی فیلمنامه‌ی داستان لس‌آنجلس رو نوشتم و تموم کردم 00:09:51.410 --> 00:09:54.710 برگشتم بهش نگاه کردم و فکر کردم 00:09:54.710 --> 00:09:57.590 چقدر دیالوگش کمه 00:09:57.590 --> 00:10:00.000 و واقعا نمی‌دونستم چجوری دیالوگ بنویسم 00:10:00.580 --> 00:10:04.186 یه روز با «دیوید مَمِت» صحبت می‌کردم داشتیم 00:10:04.186 --> 00:10:05.310 سر موضوع دیگه‌ای صحبت می‌کردیم 00:10:05.310 --> 00:10:06.680 گفت: دیالوگ که کاری نداره 00:10:06.680 --> 00:10:08.180 تمام روز می‌تونم دیالوگ بنویسم 00:10:08.180 --> 00:10:12.970 من گفتم وای خدا قراره به دردسر بیافتم 00:10:12.970 --> 00:10:18.090 ولی در طول زمان کم‌کم به نوعی ذهنم رو آزاد کردم 00:10:18.090 --> 00:10:20.820 حالا دیگه عاشق دیالوگ نوشتنم 00:10:20.820 --> 00:10:22.400 خیلی حس طبیعی‌ای داره 00:10:22.400 --> 00:10:23.820 فقط فکر می‌کنین بعدش چی؟ 00:10:23.845 --> 00:10:25.633 الان چی می‌گن؟ 00:10:25.633 --> 00:10:27.110 بعد می‌رن سراغ یه فکر کاملا متفاوت 00:10:27.110 --> 00:10:30.835 و می‌دونین که بعضی وقتا وقتی یه کاراکتر حرف می‌زنه 00:10:30.860 --> 00:10:34.100 و منتظر بعدشین یه جورایی کلیشه است 00:10:34.100 --> 00:10:36.350 که بگیم کاراکتر شروع کنه به نوشتن 00:10:36.350 --> 00:10:43.100 اولش وقتی چیزی می‌نویسین خودتون دارین می‌نویسین 00:10:43.100 --> 00:10:47.000 و بعد وقتی رشد پیدا می‌کنه و کاراکترها 00:10:47.000 --> 00:10:51.060 واضح می‌شن اونا شروع می‌کنن به نوشتن 00:10:51.060 --> 00:10:54.200 کاراکترها مؤلفه‌های خودشون رو دارن 00:10:54.200 --> 00:10:57.170 که با همراه خودشون دارن و واکنش‌های خودشون رو دارن 00:10:57.170 --> 00:11:01.139 و واقعا لحظه‌ی قشنگیه وقتی حس می‌کنین وای 00:11:01.164 --> 00:11:02.330 می‌دونم دیالوگ بعدی چیه 00:11:02.330 --> 00:11:04.100 می‌دونم این مرد یا زن چی می‌خواد بگه 00:11:04.518 --> 00:11:10.145 شفافیت نکته‌ی کلیدیه 00:11:10.350 --> 00:11:15.510 بدونین که شما در حال ارتباط با فرد دیگه‌ای هستین 00:11:15.510 --> 00:11:19.490 و باید ارتباط شفافی داشته باشین 00:11:19.490 --> 00:11:22.620 حالا اینکه خوششون بیاد یا نه به خودشون بستگی داره 00:11:22.620 --> 00:11:26.390 که بتونین بگین خوششون نیومد ولی واضح بود 00:11:26.390 --> 00:11:28.120 منظورم رو واضح رسوندم 00:11:28.145 --> 00:11:36.770 اگه کار ابسورد انجام می‌دین یا مغالطه‌ی بی‌ربطی می‌کنین 00:11:36.770 --> 00:11:39.470 بیننده باید بدونه دارین مغالطه می‌کنین 00:11:39.470 --> 00:11:42.150 نباید فکر کنن این دیگه چی بود؟ 00:11:42.150 --> 00:11:48.180 باید یه جوری بدونن دروغ خط‌‌تون کجاست 00:11:48.180 --> 00:11:50.160 که به نوعی بتونن قبولش کنن یا ردش کنن 00:11:52.860 --> 00:11:57.150 پس وضوح، حتی وقتی می‌خواین مبهم باشین 00:11:57.150 --> 00:11:59.790 خیلی مهمه 00:11:59.815 --> 00:12:04.080 چون اگه فقط مبهم باشه نمی‌فهمن چی می‌گین 00:12:04.080 --> 00:12:07.110 باید سرنخی از اینکه منظورتون چیه بهشون بدین 00:12:07.502 --> 00:12:13.573 به ناخودآگاه‌تون وقت برای کار کردن بدین 00:12:13.710 --> 00:12:15.800 ناخودآگاه‌تون 00:12:15.800 --> 00:12:19.950 عمیقا معتقدم که همیشه خلاقه 00:12:19.950 --> 00:12:24.600 و بعضی وقتا می‌تونین ازش بپرسین 00:12:24.600 --> 00:12:25.840 می‌دونین که چطور 00:12:25.840 --> 00:12:27.357 اتفاقاتی در زندگی‌تون جریان داره 00:12:27.357 --> 00:12:28.690 و هیچ راه‌حلی براش پیدا نمی‌کنین 00:12:28.715 --> 00:12:31.150 و بعد از دو روز می‌گین اوه 00:12:31.150 --> 00:12:32.650 یهو تو سرتون پیدا می‌شه 00:12:32.650 --> 00:12:34.390 من فکر نمی‌کنم یهو پیدا شده باشه 00:12:34.390 --> 00:12:36.710 یه چیزی این پایین داره کار می‌کنه 00:12:36.710 --> 00:12:40.500 و می‌تونین واقعا اون موقعیت‌ها رو از خودتون بپرسین 00:12:40.500 --> 00:12:42.790 و بگین نمی‌دونم حالا چجوری بگین ولی مثلا 00:12:42.790 --> 00:12:51.070 یه تکه درباره‌ی هواپیما می‌خوام یا پایان‌بندی‌م خوب نیست 00:12:51.070 --> 00:12:53.890 شروعم خوب نیست 00:12:53.890 --> 00:12:55.480 نترسین 00:12:55.480 --> 00:12:59.290 وقتی کار نمی‌کنین دارین کار می‌کنین 00:12:59.290 --> 00:13:00.440 باور کنین 00:13:00.490 --> 00:13:01.980 و یه کم بهش زمان بدین 00:13:01.980 --> 00:13:03.160 بالاخره خودش می‌رسه 00:13:03.160 --> 00:13:06.040 در واقع سخنرانی اخیر روانشناسی رو شنیدم 00:13:06.040 --> 00:13:10.440 می‌گفت تحقیقات اخیر نشون دادن که 00:13:10.440 --> 00:13:14.730 آدم خیال‌پرداز در واقع سخت‌تر کار می‌کنه 00:13:14.730 --> 00:13:17.110 از کسی که داره سخت کار می‌کنه 00:13:17.110 --> 00:13:20.060 البته که باید هر دو رو داشته باشین 00:13:20.060 --> 00:13:22.200 ولی به خیال‌پردازیاتون اعتماد کنین 00:13:22.200 --> 00:13:26.740 لازم نیست همیشه حتما کار کنین 00:13:26.740 --> 00:13:28.480 روی چیزی یا به خودتون فشار بیارین 00:13:28.505 --> 00:13:31.300 و دلیلی داره که سد نویسنده وجو داره 00:13:31.300 --> 00:13:32.710 فقط یه کم زمان بدین 00:13:32.710 --> 00:13:33.460 مسئله‌تون رو مطرح کنین 00:13:33.460 --> 00:13:36.190 اگه دارین چیزی می‌نویسین مشکل رو تو ذهن‌تون مطرح کنین 00:13:36.190 --> 00:13:37.900 ازش دور شین 00:13:37.900 --> 00:13:38.980 برین مهمونی 00:13:38.980 --> 00:13:40.150 چند روزی صبر کنین 00:13:40.150 --> 00:13:41.410 خواب ببینین 00:13:41.410 --> 00:13:43.980 نگران سد نویسنده نباشین